Ο 1ος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός απο τις Εκδόσεις:Weaving Waves Publications, με θέμα "Αύγουστος στις Κυκλάδες" βρίσκεται σε εξέλιξη!

Ο 1ος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός απο τις Εκδόσεις:Weaving Waves Publications, με θέμα "Αύγουστος στις Κυκλάδες" βρίσκεται σε εξέλιξη!

Οι υποβολές των συμμετοχών συνεχίζονται έως τις 30/9/24.

Είμαστε ευγνώμων που μοιράζεστε μαζί μας τα όμορφα διηγήματά σας και μας ταξιδεύετε στα νησιά των Κυκλάδων.

Σας ευχαριστούμε!

Ακολουθούν πληροφορίες σχετικά.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ Συγγραφικό κάλεσμα από τις Εκδόσεις:Weaving Waves Publications, Εκδόσεις:Weaving Waves Publications

«Αύγουστος στις Κυκλάδες» είναι όταν το κύμα σου ψιθυρίζει λόγια τρυφερά που σε χαϊδεύουν στα βλέφαρα, αγγίζουν τα μουσκεμένα μαλλιά και κυλούν στο σώμα σου αναμοχλεύοντας τις θύμησες. Κάθε Αύγουστο στις Κυκλάδες τα μάτια χαίρονται αλλά δεν μπορούν να χορτάσουν την Αιγαιοπελαγίτικη ομορφιά.

Οι Εκδόσεις:Weaving Waves Publications, πήραν το όνομά τους από ένα ταξίδι στις Κυκλάδες και διοργανώνουν τον Πρώτο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό με θέμα «Αύγουστος στις Κυκλάδες». Εμπνευστείτε από ένα καλοκαίρι που περάσατε στις Κυκλάδες, από μια επίσκεψη νοερή στο πολυπόθητο νησί που σας έχει αιχμαλωτίσει την καρδιά και στείλτε μας την συμμετοχή σας. Το δημιουργικό αυτό κάλεσμα αφορά ένα Διήγημα έως 2.000 λέξεις.

Ταξιδέψτε μέσα από το απόσπασμα του Νίκου Καζαντζάκη για την Τήνο, όταν τον Αύγουστο του 1925 ο συγγραφέας έκανε τον γύρο των Κυκλάδων. Σεργιανίστε και με όποιο άλλο κείμενο επιλέξετε εσείς.

Τήνος – 9 Αυγούστου 1925

Στεγνό, καθάριο ελληνικό νησί, χωρίς νερά, χωρίς δέντρα, με καθαρά σπίτια, βαμμένα με ασβέστη, λουλάκι. Καθίζουμε στο καφενείο, τύποι Αθηναίικοι, σε διακοπές.

Σπίτι δε βρήκαμε, γιομάτα τα ξενοδοχεία. Πήγαμε σε μιαν αμμουδιά και βρήκαμε πού θα κοιμηθούμε το βράδυ. Το φεγγάρι θ’ αργήσει να βγει, και θα ’χουμε άστρα. Θεία σύκα, άσπρα. Είμαι ευτυχής, κρατώντας τα γλυκύτατα τούτα δώρα της γης. Αύριο φεύγουμε μ’ ένα καΐκι για τη Μύκονο. Έτσι στην τύχη θα πηγαίνουμε.

Τα βουνά είναι εδώ όπως τ’ αγαπώ: γυμνά, λιοψημένα, βυθισμένα σε κατάμπλαβο ουρανό. […] Στην αμμουδιά βρήκα δύο νέους ψαράδες και μιλήσαμε για τα χταπόδια, για τις γοργόνες και για τις μάγισσες.»

Οι συμμετοχές θα αξιολογηθούν ανώνυμα από τριμελή επιτροπή.

Τα 30 καλύτερα Διηγήματα θα εκδοθούν σε μια Συλλογική έκδοση.

Θα βραβευθούν τα 3 καλύτερα Διηγήματα και σε περίπτωση ισοβαθμίας θα δοθούν περισσότεροι έπαινοι.

Όλοι οι συμμετέχοντες θα λάβουν τιμητικό δίπλωμα συμμετοχής ως ενθύμιο της συμμετοχής τους στο εν λόγω κάλεσμα συγγραφής.

Το Διήγημα θα πρέπει να είναι πρωτότυπο, να μην έχει εκδοθεί ή δημοσιευθεί σε οποιοδήποτε μέσο και να μην έχει συμμετάσχει σε άλλο διαγωνισμό.

Θα το αποστείλετε στο email:info@agatharodi.com, σε ένα αρχείο Word, που θα φέρει τον Τίτλο του Διηγήματος με γραμματοσειρά Times New Roman 12 και το όνομά σας.

Σε ένα δεύτερο αρχείο θα έχετε το Βιογραφικό σας Σημείωμα από 70 έως 100 λέξεις, τα πραγματικά στοιχεία επικοινωνίας σας και μια φωτογραφία σας σε καλή ανάλυση.

Η έναρξη του Διαγωνισμού ορίζεται η 21η Αυγούστου 2024 και η Λήξη η 30η Σεπτεμβρίου 2024.

Θα υπάρχει διαρκής ενημέρωση κατά τα στάδια επιλογής των Διηγημάτων ή για οποιοδήποτε θέμα προκύψει κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού.

Τέλος Νοέμβρη 2024 θα ενημερωθείτε ποιοί συμμετέχοντες έχετε επιλεχθεί. Η έκδοση θα γίνει το καλοκαίρι του 2025.

Με την αποστολή του έργου σας αποδέχεσθε και τους όρους συμμετοχής.

Πηγή : 

Αγαθή Ρόδη

Διαβάστε Περισσότερα

Τήνος: Προβολή του ντοκιμαντέρ “Μια ζωή ανάμεσα στον πόλεμο και τη μουσική-Τα όρια της δημοσιογραφίας” Στο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας Video

Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ) παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ του Michael Magee «Μια ζωή ανάμεσα στον πόλεμο και τη μουσική-Τα όρια της δημοσιογραφίας», την Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου 2024 (ώρα 19:30), στο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας.

Στο ντοκιμαντέρ, που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Solothurn Ελβετίας και προβάλλεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, παρουσιάζεται η ζωή των Ελβετών δημοσιογράφων Amalia και Werner van Gent. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στην Τήνο πριν από τριάντα χρόνια, αναζητώντας ισορροπία από τα ρεπορτάζ για τον πόλεμο και τη δυστυχία στη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια.

Η ταινία διατρέχει σαράντα χρόνια πολεμικών ρεπορτάζ, πολέμους και κρίσεις, αλλά και την όμορφη πλευρά της ζωής, τη μουσική και το μοναδικό νησί της Τήνου, που έχει γίνει μια δεύτερη πατρίδα για τον Werner και την Amalia, η οποία συνεχίζει να εργάζεται ως δημοσιογράφος.

Μια ζωή ανάμεσα στον πόλεμο και τη μουσική. Τα όρια της δημοσιογραφίας

Michael Magee | 56′

Σενάριο: Amalia van Gent

Κάμερα: Michael Magee, Christoph Fruttiger, Ruedi Abbühl

Μουσική: James Brandon Lewis (σαξόφωνο), Patricia Kopatchinskaja (βιολί), Δάφνη Ζουρνατζή (φωνητικά)

Η είσοδος στην προβολή είναι ελεύθερη.

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε με το Μουσείο, στο τηλέφωνο 22830 31290 (καθημερινά, εκτός Τρίτης, 10:00-18:00).

ΠΙΟΠ | Μουσείο Μαρμαροτεχνίας

Πύργος, Πάνορμος Τήνου 842 01

Τ: 22830 31290 | www.piop.gr

Πηγή : https://cycladesopen.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

Σέριφος Στο ArtLab παρουσιάζεται μια σειρά επιλεγμένων έργων της Alice Nadjarian

ΕΚΘΕΣΗ Ζωγραφικής «Εποπτεία».

O χώρος τέχνης ArtLab παρουσιάζει μια σειρά επιλεγμένων έργων της Alice Nadjarian, μιας Γαλλίδας ζωγράφου που εργάζεται στη Σέριφο.

Η Alice αντλεί έμπνευση από ό,τι την περιβάλλει, από τα βιώματά της, τους έρωτες, τις συναντήσεις, τις χαρές και τις λύπες της. Για την Alice η ζωγραφική είναι σαν να κρατά ημερολόγιο. Χρησιμοποιεί σύμβολα για να εκφράσει συναισθήματα. 

Η έκθεση θα διαρκέσει από 30 Αυγούστου έως 15 Σεπτεμβρίου.

Ώρες Λειτουργίας: Δευ-Κυρ 10:00 -14:00 / 17:00 – 21:00

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα διεξαχθούν την Παρασκευή 30 Αυγούστου στις 19:00. Σας περιμένουμε!

Art Exhibition “Veille”

ArtLab presents a selection of works by Alice Nadjarian, a French painter working in Serifos.

She draws inspiration from what surrounds her, from the things she experiences, from her loves, her encounters, her joys and her sorrows. Alice Nadjarian paints like she could write a diary. She uses symbols to express emotions.

The duration of the exhibition will be: August 30 – September 15.

Operating hours: Mon-Sun 10:00 -14:00 / 17:00 – 21:00

The opening night of the exhibition will take place on Friday, August 30 at 19:00. Looking forward to meeting you all at Artlab!

Πηγή : 

ThinkofSerifos

Διαβάστε Περισσότερα

Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων Ephorate of Antiquities of Cyclades Περσέας Περιοδικές εκθέσεις στη Σέριφο 2024

Από τα χτεσινά εγκαίνια στο Αρχαιολογικό Μουσείου Σερίφου "ΠΕΡΣΕΥΣ" δύο νέων εκθέσεων "Ορυκτά και χρωστικές από τη Σέριφο, Jeffrey Benjamin και Αποτυπώματα Μεταλλείων Σερίφου, Μιχάλης Μπόσκος.

Ευχαριστούμε όλους όσους μας τιμήσατε με την παρουσία σας

.Στη Σέριφο, στο Αρχαιολογικό Μουσείο στο κτήριο Περσεύς (Λιβάδι, παραλία Αβλέμωνα), συνεχίζεται και αυτό το καλοκαίρι η ιδιαίτερη επιτυχημένη έκθεση του Robert Μc Cabe και της

Κατερίνας Καλούδη «η Μαγεία της Σερίφου».

Την Παρασκευή στις 2 Αυγούστου 2024 εγκαινιάζονται δύο νέες εκθέσεις σηματοδοτώντας μία νέα ενότητα εκθέσεων αφιερωμένων στην γεωλογία και την αρχαία και

νεότερη μεταλλευτική κληρονομιά της Σερίφου, καθώς και νέες συνεργασίες της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων με άτομα και ομάδες καλλιτεχνών που δραστηριοποιούνται στη Σέριφο.

Ορυκτά και χρωστικές από την Σέριφο

Jeffrey Benjamin: «Archaeochromatics»

Στην προθήκη στο Φουαγιέ του Αρχαιολογικού Μουσείου Σερίφου παρουσιάζονται ορυκτά και χρωστικές από

την γη της Σερίφου, τα οποία κυρίως μπορεί να δει κανείς στο τοπίο, ιδιαιτέρως στις περιοχές των μεταλλείων, μαζί με εικαστικές δημιουργίες του αρχαιολόγου εικαστικού Jeffrey Benjamin.

Οι χρωστικές ανάλογα με την περιεκτικότητα του σιδήρου στα ορυκτά και την οξείδωσή τους, έχουν χημικά αναγνωριστεί ως χρωστικές του σιδηρομεταλλεύματος, και παρουσιάζονται σε διάφορα χρώματα που ποικίλουν από το κίτρινο (Λειμωνίτης) σε κόκκινο (Ερυθρή Ώχρα), ή από το βιολετί-μωβ (Capput mortuum) σε καστανό (Γκαιτίτης). Οι αναρτημένες εικαστικές συνθέσεις αποτελούν τμήμα μιας μεγαλύτερης σειράς δημιουργιών του καλλιτέχνη. Δεν

εικονίζουν κάτι συγκεκριμένο, ούτε αναπαριστούν το νησί, αλλά εμπεριέχουν τα πετρώματα και τις χρωστικές της Σερίφου.

Ο Jeffrey Benjamin (γεν. 1966) είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αρχαιολόγος, που ζει και εργάζεται στο Catskill της πολιτείας της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ. Η έρευνά του επικεντρώνεται στη μοναδικότητα των τοπίων της εκβιομηχάνισης, ως σκόπιμης ανθρώπινης δραστηριότητας, στις μορφές των υλικών και στα απομεινάρια της διαιώνισής τους μέσω ενός ηχητικού και απτικού συγχρονισμού - επανάληψη, έκσταση και συνήθεια.

Η έκθεση γίνεται σε συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων με τον χώρο τέχνης KOTOKI art space που αποτελεί μια ανεξάρτητη πρωτοβουλία καλλιτεχνών στη Σέριφο, με σκοπό την προώθηση της πολιτιστικής δημιουργίας μέσω προγραμμάτων

διαμονής καλλιτεχνών στο νησί.

-----------------------------------------

Αποτυπώματα μεταλλείων Σερίφου

12 ασπρόμαυρες φωτογραφίες του Μιχάλη Μπόσκου

Στην αίθουσα 6 του Αρχαιολογικού Μουσείου Σερίφου παρουσιάζονται αναλογικές φωτογραφίες με την

παραδοσιακή τεχνική, από τον Μιχάλη Μπόσκο που αποτυπώνουν λείψανα του πρόσφατου παρελθόντος έπους στη γη της Σερίφου, πριν από την ανάπτυξη του τουρισμού, όπως οι γέφυρες φόρτωσης, οι τροχιόδρομοι, τα βαγόνια και κάθε είδους μηχανήματα, εντός και εκτός ερειπωμένων κτηρίων στο Μεγάλο Λιβάδι και στον Κουταλά. Οι λήψεις έγιναν σε διαφορετικές περιόδους μεταξύ των ετών 2022 και 2024 και για αυτές χρησιμοποιήθηκαν οι αναλογικές φωτογραφικές μηχανές Linhof - master technika III – 1953. Voigtlander Apo Lanthar και Hasselblad 503CW – Zeiss Distagon 40mm - Rolleiflex TLR – Zeiss Planar 75mm και μεσαίου και μεγάλου φορμάτ φίλμ. Δεν υπέστησαν καμία ψηφιακή επεξεργασία και οι εμφανίσεις των φιλμ έγιναν με την χρήση των παραδοσιακών τεχνικών από τον ίδιο. Οι εκτυπώσεις έγιναν από την εταιρεία Graphicon

Α.Κυριακίδης. Ο Μιχάλης Μπόσκος ζει και εργάζεται στην Αθήνα και τις Κυκλάδες. Συνδέεται με την Σέριφο μέσω της συζύγου του και περνά πολύ χρόνο σε αυτήν. Ασχολείται με την κλασική φωτογραφία πάνω από δέκα χρόνια και την έκθεση την κάνει ως αντίδωρο προς την Σέριφο και το φως της.

Εγκαίνια: Παρασκευή 2 Αυγούστου 2024 στις 8.30μμ

Διάρκεια: Αύγουστος- Οκτώβριος 2024.

Ώρες επίσκεψης:

σύμφωνα με το πρόγραμμα λειτουργίας του Αρχαιολογικού Μουσείου Σερίφου Κτήριο Περσεύς

-------------------------------

Announcement-Invitation

temporary exhibitions in Serifos 2024

Οn Serifos, at the Archaeological Museum in the Perseus building (Livadi- Avlemonas beach), the particularly successful photographic exhibition by Robert MC Cabe and Katerina Kaloudi "The Magic of Serifos" continues this summer.

On Friday 2 August 2024, two new exhibitions will be inaugerated, marking a new series of exhibitions dedicated to the geology and ancient and modern mining heritage of Serifos,

as well as new collaborations between the Ephorate of Antiquities of Cyclades and individuals and artistic groups active in Serifos.

Minerals and pigments from Serifos Jeffrey Benjamin:

"Archaeochromatics"

In the showcase in the Foyer of the Serifos Archaeological Museum, minerals and pigments from the land of Serifos, which can mostly be seen in the landscape, particularly in the

mining areas, are presented alongside visual artworks by Jeffrey Benjamin, archaeological artist. The pigments depending on the iron content of the minerals and their oxidation have been

chemically identified as iron ore pigments, and come in various colors ranging from yellow (Limonite) to red (Red Ochre), or from violet-purple (Capput mortuum) to brown (Ghoethite). The posted visual compositions are part of a larger series of the artists' creations. They do not depict anything in particular, nor do they represent the island, but rather capture the rocks and pigments of Serifos.

Jeffrey Benjamin (b. 1966) is a visual artist and archaeologist who lives and works in Catskill, New York State, USA. His research focuses on the uniqueness of the landscapes of industrialization as intentional human activity, and the material forms and remnants of its perpetuation through a sonic and tactile synchronicity - repetition, ecstasy and habit. The exhibition is a collaboration between the Ephorate of Cyclades Antiquities and KOTOKI art space, an independent artists' initiative in Serifos, which aims to promote cultural creation through residency programmes of artists on the island.

------------------------

imprints of the mines of Serifos

12 black and white photographs by Michalis Boskos

In room 6 of the Serifos Archaeological Museum 12 analog and handmade black and white photos by Michalis Boskos are presented; they depict relics of the recent past epic in the land of Serifos, before tourism, such as loading cargo pier- bridges, railways, wagons and all kinds of machinery, inside and outside ruined buildings in Megalo Livadi and Koutalas. The shots were taken at different periods between the years 2022 and 2024 and for these they used Linhof analog cameras - master technika III - 1953.

Voigtlander Apo Lanthar and Hasselblad 503CW - Zeiss Distagon 40mm - Rolleiflex TLR - Zeiss Planar 75mm and medium and large format film. They were not subjected to any digital processing and the films were developed using traditional techniques by him. The prints were made by Graphicon A. Kyriakides.

Michalis Boskos lives and works in Athens and the Cyclades. He is connected to Serifos through his wife and spends a lot of time there. He has been working with classical photography for over ten

years and this exhibition is a gift to Serifos and its light.

Opening: Friday 2 August 2024 at 8.30pm

Duration: August-October 2024.

Visiting hours: according to the opening schedule of the Archaeological Museum of Serifos Perseus Building

Πηγή : 

Margarita Potiri

Διαβάστε Περισσότερα

Πριν από 124 χρόνια στην Ερμούπολη της Σύρου, πραγματοποιήθηκε η πρώτη «κανονική» προβολή κινηματογραφικής ταινίας στην Ελλάδα.

Σαν σήμερα πριν από 124 χρόνια στην Ερμούπολη της Σύρου, πραγματοποιήθηκε η πρώτη «κανονική» προβολή κινηματογραφικής ταινίας στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, το καλοκαίρι του 1900, ένας ξένος πλανόδιος κινηματογραφιστής σύστησε στους Έλληνες τον θαυμαστό κόσμο του κινηματογράφου και στις 29 Ιουλίου στο θερινό θέατρο «Ορφεύς» προβλήθηκε η πρώτη σημαντική οργανωμένη κινηματογραφική παράσταση, ένα γεγονός που έθεσε τις βάσεις για τη μετέπειτα ανάπτυξη της τέχνης του κινηματογράφου στην Ελλάδα.

Η ιδιαίτερη σημασία αυτής της προβολής έγκειται στο γεγονός ότι ο κινηματογράφος παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ως αυτόνομο θέαμα. Οι κινηματογραφικές εικόνες συνοδεύονταν από μουσική που αναπαραγόταν από φωνόγραφο, μια καινοτομία της εποχής που εμπλούτισε την εμπειρία του κοινού. Επιπλέον, για πρώτη φορά τυπώθηκε πρόγραμμα-αφίσα, προαναγγέλλοντας τις ταινίες και τις επιδείξεις που θα ακολουθούσαν.

Η πρώτη μέρα των προβολών, στις 29 Ιουλίου 1900, περιλάμβανε ένα εντυπωσιακό πρόγραμμα με είκοσι ταινίες. Οι ταινίες αυτές παρουσιάζονταν σε τρία μέρη, ώστε να υπάρχει αντιστοιχία με τις πράξεις ενός θεατρικού έργου. Στα διαλείμματα μεταξύ των ταινιών, ο πλανόδιος κινηματογραφιστής προέβαλε γυάλινες διαφάνειες με τη βοήθεια μαγικού φανού, παρουσιάζοντας εικόνες της βασιλικής οικογένειας της Ελλάδας, διάφορους επίσημους άνδρες, πόλεις, χωριά και αμερικανικά πολεμικά πλοία.

Η προσπάθεια «ελληνοποίησης» του θεάματος είναι φανερή στο πρόγραμμα της 1ης Αυγούστου, αφού μια ταινία των εργαστηρίων Έντισον, αρχικά γνωστή ως «Μαξιλαροπόλεμος», παρουσιάστηκε ως «Συμπλοκή τεσσάρων δεσποινίδων εν Νεαπόλει Αθηνών εν τω κοιτώνι των». Αυτή η ελληνοποίηση των ταινιών αποσκοπούσε στο να κάνει το ξένο θέαμα πιο προσιτό και οικείο στο ελληνικό κοινό.

Οι παραστάσεις κράτησαν περίπου μια βδομάδα, με το πρόγραμμα των ταινιών να ανανεώνεται καθημερινά. Από αυτό μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο κινηματογραφιστής είχε μαζί του πάνω από εκατό ταινίες, οι περισσότερες αμερικάνικης παραγωγής. Ανάμεσά τους βρίσκονταν και άλλες «ελληνικού ενδιαφέροντος» ταινίες, όπως «Χαριεντισμοί ανδρογύνου ους διακόπτει η εμφάνισης τέκνου» και «Αμερικανοϊσπανικαί ναυμαχίαι».

Πηγή : https://www.newsbeast.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

Kotoki Art Space serifos... 2 νέες εκθέσεις στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σερίφου Περσεύς από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων:

Την Παρασκευή 2 Αυγούστου, 8.30 μμ εγκαινιάζονται 2 νέες εκθέσεις στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σερίφου Περσεύς από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων:

Ορυκτά και χρωστικές από την Σέριφο

Jeffrey Benjamin: Archaeochromatics

(σε συνεργασία με το ΚΟΤΟΚΙ art space Serifos)

&

Αποτυπώματα μεταλλείων Σερίφου

12 ασπρόμαυρες φωτογραφίες του Μιχάλη Μπόσκου

---

On Friday August 2nd at 8:30 pm is the opening of 2 new exhibitions at the Archaeological Museum of Serifos Perseus by the Ephorate of Antiquities of Cyclades

Minerals and pigments from Serifos

Jeffrey Benjamin: Archaeochromatics

(in collaboration with KOTOKI art space serifos)

&

Imprints of the Seriphos mines

12 black and white photographs by Michalis Boskos

Σας περιμένουμε!

We are looking forward to seeing you there!

Πηγή : 

Kotoki Art Space

Διαβάστε Περισσότερα

Ο μεγάλος καύσωνας του 1987 έμεινε στην ιστορία σαν μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της νεότερης Ελλάδας

Ένα απόσπασμα από το διήγημα "Διακοπές στην κόλαση" που συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο μου

"Ο Καιρός Άλλαζε", Κέδρος 2022

Ο μεγάλος καύσωνας του 1987 έμεινε στην ιστορία σαν

μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της νεότερης Ελλάδας

σε καιρό ειρήνης. Χάθηκαν πάνω από 1.300 άνθρωποι η συντριπτική

πλειονότητα των οποίων ήταν κάτοικοι Αθήνας. (...)

Από τις 19 έως τις 27 Ιουλίου, και για οχτώ συνεχόμενες

ημέρες, το θερμόμετρο έδειχνε στην πρωτεύουσα πάνω από

40 βαθμούς, με ρεκόρ τους 45 βαθμούς, που καταγράφηκαν

στην Ελευσίνα. (...)

Στις 21 Ιουλίου 1987 ξεκίνησα κι εγώ να πάω ένα τριήμερο

ταξίδι, μαζί με την όμορφη Φωτεινή, στη Λίμνη Ευβοίας.

Είναι ζήτημα αν είχα καταφέρει να κοιμηθώ ένα δίωρο

το προηγούμενο βράδυ. Ο ταλαίπωρος ανεμιστήρας μάταια

μούγκριζε όλη τη νύχτα. Το μόνο που κατάφερνε ήταν να

ανακυκλώνει τον καυτό αέρα του υπνοδωματίου και να τον

ρίχνει πάνω μου σαν φτηνιάρικο σεσουάρ. Τα σεντόνια μου

ήταν εντελώς μουσκεμένα από τον ιδρώτα, και κάθε πέντε

λεπτά ξυπνούσα και άλλαζα πλευρό. Κάνα δυο φορές σηκώθηκα και έκλεισα τον ανεμιστήρα, νομίζοντας πως έκλεινα

την πόρτα του ηλεκτρικού φούρνου. Μόλις σταματούσε να

γυρνάει η φτερωτή της καημένης συσκευής, τα πράγματα

γίνονταν χειρότερα.

Ήταν η πρώτη και ίσως η τελευταία – δεν θυμάμαι καλά – φορά στη ζωή μου που σηκώθηκα από τον ύπνο και

μπήκα στο ντους. Γύρισα στο κρεβάτι βρεγμένος. Το νερό

εξατμίστηκε από το σώμα μου εν ριπή οφθαλμού, σαν υγρό

που πέφτει σε αναμμένα κάρβουνα.

Ξύπνησα – σάμπως είχα κοιμηθεί; – στις έξι. Το λεωφορείο έφευγε στις εφτά και είκοσι. Είχαμε δώσει ραντεβού με

τη Φωτεινή στα ΚΤΕΛ της Λιοσίων. Έφτασα σε ημιλιπόθυμη

κατάσταση, έχοντας πιει έναν χλιαρό φραπέ και με στομάχι

δηλητήριο. Το θερμόμετρο, αν και το ρολόι έδειχνε 06.55΄,

είχε προλάβει να ανέβει στους 34 βαθμούς. Εκτός από το

«Καλημέρα», δεν θυμάμαι να ανταλλάξαμε άλλη κουβέντα

με τη φιλενάδα μου.

Το λεωφορείο ξεκίνησε στην ώρα του. Ήταν πλήρες.

Πλήρες το 1987, χωρίς κλιματισμό, φυσικά, σήμαινε τέσσερις βαθμούς πάνω μόνο και μόνο από τη θερμότητα που εξέπεμπαν τα σώματα. Όλα τα παράθυρα ήταν ανοιχτά. Δηλαδή όχι ακριβώς όλα, στο δικό μας είχε χαλάσει η ασφάλεια και δεν άνοιγε. Που και να άνοιγε δηλαδή δεν θα είχε καμιά διαφορά, αφού έξω ήδη είχε χτυπήσει 36 βαθμούς και φυσικά

δεν φύσαγε φύλλο.

Παντελώς ασυγκίνητος για το δράμα μας, ο οδηγός έβαλε

στη διαπασών μια κασέτα, που πιθανότατα περιείχε προσωπικές επιλογές και που, προφανώς, είχε παραγγείλει να γραφτεί στο δισκάδικο της γειτονιάς του. Τα σπαράγματα των στίχων, μαζί με την τραγική περιρρέουσα ατμόσφαιρα, λάβωσαν τόσο βαθιά τον ψυχισμό μου που, ακόμα και σήμερα, τριάντα πέντε χρόνια μετά, αρκεί να ακούσω «Όταν η

νύχτα προχωρά, για σένα καίγομαι», ή «Μια φωτιά μου καίει τα

στήθια, μια φωτιά», ή «Καίγομαι, ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά»,

για να νιώσω ζάλη, δύσπνοια και εφίδρωση σαν να με έχει κυριεύσει πανικός. Όλα τα τραγούδια της κασέτας εκείνης μιλούσαν για φωτιές και κάψες και πυρκαγιές.

Χάθηκε να βάλει τίποτα πιο δροσερό; σκεφτόμουν ενώ πήγαινε να με πάρει γλυκά ο ύπνος. Χάθηκε να βάλει το «Λούζεται η αγάπη μου στον λουτροκαμπινέ, είναι μπούζι το νερό, κλείσε τον ρουμπινέ», ή, έστω, ας λουζόταν «Στο Γουαδαλκιβίρ », που να πάρει ο διάολος.

Πρέπει να με είχε πάρει ο ύπνος για δυο λεπτά, γερμένος πάνω στον ώμο της όμορφης και αθόρυβης Φωτεινής, όταν με ξύπνησε το δυνατό κλάμα ενός μικρού παιδιού. Το κλάμα εκείνο, σε συνδυασμό με τη μυρωδιά του εμετού που ερχόταν από το ακριβώς πίσω κάθισμα, με συγκλόνισε. Είχαμε περάσει τη Χαλκίδα και βρισκόμασταν ήδη στις στροφές του

Αϊ-Γιάννη του Ρώσου.

– Ξέρασε! φώναξα πανικόβλητος. Ξέρασε. Οδηγέ, σταμάτα.

Η αγωνία μου ήταν έκδηλη. Κάτι άκρως τραγικό πρέπει να

υπήρχε στη φωνή μου, που προερχόταν από την ενστικτώδη

ανάγκη να ξεράσω κι εγώ, με τη σειρά μου, στα επόμενα δύο

λεπτά. Η μυρωδιά του εμετού ανέκαθεν μου ανακάτευε το

στομάχι, και αν ο έμπειρος στις κραυγές πανικού οδηγός δεν

σταματούσε διακόσια μέτρα πιο πέρα, ήταν σίγουρο πως θα

έκανα την πλάτη της βελουτέ εμπριμέ θέσης «καινούργια».

Ούτε η ζώνη του αγίου, που αγόρασαν πέντε έξι κυρίες, ούτε το σκουφάκι του, που πήραν άλλες πέντε, ούτε το αγιασμένο νερό, που ήπιε σχεδόν όλο το λεωφορείο, ούτε το μυρωμένο λάδι, που μου άλειψε στο μέτωπο η Φωτεινή, κατάφεραν να με ανακουφίσουν από τη βαριά ατμόσφαιρα και τον πνιγηρό αέρα. Όταν ξαναμπήκαμε στο λεωφορείο, η

κακόμοιρη μάνα του ζαλισμένου παιδιού έκανε, κάθιδρη, φιλότιμες προσπάθειες να εξαφανίσει τη μυρωδιά του εμετού με ένα μαντίλι ποτισμένο σε ξίδι. Μάταια. Η μυρωδιά του εμετού είναι πιο έντονη, πιο τοξική και πιο επικίνδυνη και από τον κατσίγαρο. Ο κατσίγαρος δεν είναι κάποιο μυθικό ανθρωποφάγο τέρας, όπως πολλοί μπορεί να φαντάζεστε,

αλλά μια λέξη που χρησιμοποιούν στην Κρήτη για να ονοματίσουν τα απόβλητα του ελαιουργείου. Μισό χιλιόμετρο πιο κάτω ξέρασα κι εγώ.

Όταν φτάσαμε στην, κατά τ’ άλλα πανέμορφη, Λίμνη Ευβοίας το θερμόμετρο έδειχνε 39 βαθμούς, αλλά επρόκειτο για καταφανέστατη απάτη. Είχε τουλάχιστον 220 βαθμούς, με αντίσταση πάνω κάτω, χωρίς αέρα. Βρήκαμε ένα φτηνό δωμάτιο, δίκλινο, με διπλό κρεβάτι. Για την ακρίβεια, ήταν πολύ φτηνό, εξευτελιστικά φτηνό. Τουλάχιστον η τύχη, έστω για μια φορά, μας χαμογελούσε. Το ίδιο βράδυ καταλάβαμε γιατί η τιμή ήταν τόσο χαμηλή. (...)

Δημήτρης Μητσοτάκης

Ο Καιρός Άλλαζε, Κέδρος 2022

Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Το 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ανάφης με 47 ταινίες μικρού μήκους από όλον τον κόσμο12 έως και τις 17 Ιουλίου

Μετά την επιτυχία της πρώτης εκδήλωσης το 2023, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου, επιστρέφει και τη φετινή χρονιά στην Ανάφη, σε μία προσπάθεια ανάδειξης της μαγείας της μεγάλης οθόνης, αλλά και της σύνδεσής της με την πολιτιστική κληρονομιά του νησιού.

Πέρα από τις προβολές ταινιών, το Φεστιβάλ στο φετινό πρόγραμμα προσφέρει μια ποικιλία δραστηριοτήτων που έχουν σχεδιαστεί για να δημιουργήσουν μια συναρπαστική εμπειρία. Μεταξύ αυτών, συμπεριλαμβάνονται υπαίθριες προβολές, εργαστήριο butoh, συζητήσεις με σκηνοθέτες και ηθοποιούς, μουσικές εκδηλώσεις και networking events.

Οι δράσεις, που σύμφωνα με τον προγραμματισμό, θα διαρκέσουν πέντε ημέρες, από τις 12 έως και τις 17 Ιουλίου, περιλαμβάνουν με την 47 ταινίες μικρού μήκους από όλον τον κόσμο, εκ των οποίων 14 φέρουν ελληνική υπογραφή.

Πλατφόρμα έκφρασης του κινηματογράφου

Μία καλοκαιρινή εμπειρία του θερινού σινεμά, θα έχουν όλοι όσοι συμμετάσχουν από αύριο Παρασκευή 12 Ιουλίου, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ανάφης, AnafIFF, που επιστρέφει για 2η συνεχόμενη χρονιά στο νησί, με σκοπό να αποκτήσει την ξεχωριστή θέση του στον "χάρτη" του κινηματογράφου.

Το AnafIFF αποτελεί μια πρωτοβουλία που έχει ως στόχο να φέρει κοντά τους λάτρεις του κινηματογράφου, παρέχοντάς τους μια ευκαιρία να ανακαλύψουν τη μαγευτική ομορφιά της Ανάφης και να απολαύσουν μέσα σε πέντε ημέρες, μοναδικές ταινίες μικρού μήκους από όλο τον κόσμο, ανεξαρτήτως είδους. Από την αφηγηματική φαντασία των fiction ταινιών, μέχρι τη δύναμη των documentaries, την κινηματογραφική τέχνη των animations και την πειραματική προσέγγιση νέων ταινιών, το Φεστιβάλ μέσα από ΕΠΤΆ διαφορετικά προγράμματα προσφέρει μια ποικιλία επιλογών για κάθε θεατή.

"Στόχος του Φεστιβάλ είναι να αποτελέσει μια πλατφόρμα έκφρασης για όλες τις φωνές του κινηματογράφου. Το AnafIFF στηρίζει τη δυνατότητα των δημιουργών να εκφράζουν τις απόψεις τους ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς και ταμπού. Σε αντίθεση με μια σύγχρονη κοινωνία που τείνει να φιμώνει και να απορρίπτει διαφορετικές φωνές, το Φεστιβάλ της Ανάφης αγκαλιάζει την πολυμορφία και την αυθεντικότητα", σημείωσε χαρακτηριστικά κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Στέλιος Χριστοφόρου, υποστηρίζοντας ταυτόχρονα ότι σε αυτό το πλαίσιο "ανοίξαμε το κάλεσμα υποβολής ταινιών για να δούμε τι αφορά τους κινηματογραφιστές, τι τους ενδιαφέρει να εκφράσουν και τι τους απασχολεί. Μέσα από τον κινηματογράφο, έχουν το βήμα να μιλάνε για θεματικές που προβληματίζουν και εμάς. Είμαστε εδώ για να ακούσουμε και να δούμε τι θέλουν να μας πουν".

Ο κ. Χριστοφόρου, δίνοντας το στίγμα των δράσεων, τόνισε ότι αυτό που βρίσκεται στο επίκεντρο των φετινών δράσεων είναι, εκτός από την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, η δημιουργία "γέφυρας" επικοινωνίας μεταξύ των δημιουργών, του κοινού και της τοπική κοινωνίας του νησιού.

Να σημειωθεί ότι τη διεξαγωγή του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ανάφης, στηρίζει και το Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας (ΕΚΟΜΕ), ανάδειξης των ελληνικών ταινιών μικρού μήκους, δίνοντας παράλληλα έμφαση στις πρωτοβουλίες που προωθούν την περιφερειακή κινηματογραφική ανάπτυξη και προβάλλουν την ποικιλομορφία του ελληνικού τοπίου, ως ιδανικού προορισμού για την υλοποίηση οπτικοακουστικών έργων.

Προβολή 47 ταινιών

Το 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ανάφης θα προβάλει φέτος 47 ταινίες μικρού μήκους από όλον τον κόσμο, εκ των οποίων 14 φέρουν ελληνική υπογραφή, επιλεγμένες προσεκτικά ανάμεσα σε περισσότερες από 400 υποψηφιότητες. Οι ταινίες θα προβληθούν σε επτά διαφορετικές θεματικές ενότητες, καλύπτοντας όλα τα είδη του κινηματογράφου.

Εκτός όμως από τις κινηματογραφικές προβολές, το AnafIFF θα πραγματοποιήσει και πολυθεματικές παράλληλες εκδηλώσεις, όπως εργαστήριο butoh, συζητήσεις με σκηνοθέτες και ηθοποιούς, μουσικές εκδηλώσεις και networking events, ενώ το Φεστιβάλ θα κλείσει με την ηθοποιό Ταμίλα Κουλίεβα.

Ανάδειξη του τοπικού πολιτισμού

Πέρα από τον κινηματογράφο, το 2ο Φεστιβάλ Ανάφης, θα συνδυάσει την τέχνη με την τοπική ζωή, όπου ένα σημαντικό μέρος των εκδηλώσεων θα περιλαμβάνει την ανάδειξη των τοπικών πτυχών και του πολιτισμού, την εξερεύνηση και την καταγραφή της καθημερινής τοπικής ζωής.

Οι πρωτοβουλίες περιλαμβάνουν μαθήματα για αμπέλια, μαθήματα μαγειρικής και δημιουργία αρχείου για το νησί. Στόχος των παραπάνω, είναι να αναδειχθούν οι ιστορίες και οι παραδόσεις της κοινωνίας, αλλά και η δημιουργία επαφής μεταξύ των κατοίκων και των διεθνών δημιουργών.

Παράλληλες εκδηλώσεις

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι παράλληλες δράσεις και συγκεκριμένα το εργαστήριο φωτογραφίας, συντονισμένο από την Αντιγόνη Παπαντώνη και τη Mia Felic.

Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες θα λάβουν μέρος σε μια συλλογική και δημιουργική εμπειρία με επίκεντρο το φυσικό περιβάλλον του νησιού και τις δυνατότητες που αυτό προσφέρει, δημιουργώντας ένα συλλογικό φωτογραφικό βιβλίο, το οποίο θα παρουσιαστεί στο τέλος του Φεστιβάλ.

Εκτός από τη φωτογραφία, θα διοργανωθεί και ένα ξεχωριστό εργαστήριο χορού Butoh, το οποίο θα συνδυάσει την τέχνη του συγκεκριμένου χορού με την performance και την τελική κινηματογράφηση.

Τέλος να σημειωθεί ότι το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ανάφης, θα παρουσιάσει ο ηθοποιός και μουσικός Kristof, ενώ μουσικά θα συμμετάσχουν η Nalyssa Green και ο Νίκος Αντωνόπουλος από τους Usurum.

Πηγή : https://www.koinignomi.gr/

Διαβάστε Περισσότερα