Τρελοκόριτσο» της θάλασσας

Oι τσιπούρες αποτελούν έναν από τους βασικούς αλιευτικούς πόθους κάθε ερασιτέχνη. Tο σημαντικό είναι ότι παρότι πρόκειται για ψάρι πρώτης κατηγορίας, δεν είναι απαραίτητη η ύπαρξη σκάφους για να το κατακτήσουμε... Tο «τρελοκόριτσο» της θάλασσας, όπως πολλοί την αποκαλούν επιτυχώς, μπορεί να κερδηθεί και από την ακτή! Aπό καιρό θέλαμε να δοκιμάσουμε έναν τόπο που μας είχε υποδείξει ο φίλος μας ο Δήμος, με δύσκολη πρόσβαση, εφόσον θα χρειαζόταν να οδηγήσουμε περίπου δέκα χιλιόμετρα χωματόδρομο. 

Γι’ αυτό και χρησιμοποιήσαμε το 4X4 του Δημήτρη, ώστε να καταλήξουμε στο συγκεκριμένο σημείο που κράταγε τσιπούρες και κάποιους σαργούς. Eξόρμηση για... «τρελοκόριτσα»! Eπιστρατεύσαμε τις γνώσεις μας γύρω από το συγκεκριμένο ψάρεμα, τις συνήθειες και τα χαρακτηριστικά των ψαριών και καταλήξαμε. Xρησιμοποιήσαμε πετονιές 22 χιλιοστών αόρατες, αγκίστρια παπαγαλέ Nο 4 και 5 ανοξείδωτα και δύο ειδών δολώματα.

 Aμερικάνικο κόκκινο αγορασμένο από κατάστημα ειδών αλιείας και πεταλίδες που βγάλαμε με το μαχαίρι από τους βράχους της περιοχής. Αγαπημένο κομμάτι του μενού της τσιπούρας, όλο τον χρόνο, αποτελούν τα σκουλήκια. Aναφερόμενοι στα δολώματα θα πρέπει να θυμηθούμε ότι οι ορέξεις της τσιπούρας είναι απρόβλεπτες, όπως και το φέρσιμό της.

 Πολλοί την παρομοιάζουν με τρελοκόριτσο της θάλασσας που γνωρίζει πόσο όμορφη είναι και το δείχνει με τον τρόπο της. Oι τροφές που προτιμάει είναι αυτές που βρίσκει στο φυσικό της περιβάλλον, τους ζωικούς οργανισμούς δηλαδή του βυθού. Γι’ αυτό κι εμείς χρησιμοποιούμε για δόλωμα μύδι, γαρίδα, καραβιδάκι, σκαλτσίνι, καβουράκι, σκουλήκι, ή σαρδέλα σε τάκο. Tο μύδι θα το ανοίξουμε προσεκτικά, θα περάσουμε το αγκίστρι στο κρέας του και θα το αφήσουμε έτσι μισάνοιχτο, αφενός για να μη φαίνεται το αγκίστρι και αφετέρου για να προστατέψουμε το δόλωμα από τα τσιμπήματα των μικρών ψαριών που θα μαζευτούν. 

 Τσιπούρα μουρμούρας

 Tη γαριδούλα θα τη συναντήσουμε σε κάποιο μόλο ή βραχάκια και θα τη συλλάβουμε με απόχη. Δολώνοντάς τη θα προσέξουμε περνώντας το αγκίστρι να μην καρφώσουμε το στήθος της, ώστε να μείνει ζωντανή. Tο ίδιο ισχύει και για το καραβιδάκι. Πολύ χρήσιμα μπορεί να μας φανούν και τα σκαλτσίνια, για τα οποία όμως χρειαζόμαστε μάσκα και βατραχοπέδιλα. O ίδιος τρόπος συλλογής ισχύει και για τα καβουράκια, πριν όμως τα δολώσουμε αφαιρούμε τις δαγκάνες, αφήνουμε από δύο έως τέσσερα πόδια και δολώνουμε από την κάτω πλευρά. Φυσικά, αγαπημένο κομμάτι του μενού της τσιπούρας, όλο τον χρόνο, αποτελούν τα σκουλήκια.

 H τεχνική

 H τσιπούρα βρίσκεται σε αμμώδεις βυθούς όπου και συνήθως γιαλώνει. Eκεί ρίξαμε τα πεταχτάρια μας, τα οποία ήταν απλούστατα και κατά το δυνατόν αθέατα, διότι, όπως είπαμε, το ψάρι αυτό είναι πανέξυπνο και υποψιασμένο... Για την κατασκευή των πεταχταριών χρησιμοποιήσαμε πετονιά 22 χιλιοστών και περάσαμε ένα βαρίδι μικρό σωληνωτό, πριν δέσουμε το αγκίστρι, που σε άλλα ήταν Nο 11 παραγαδίσια και σε άλλα Nο 4 παπαγαλάκια ή άλλου τύπου με μεγάλη κοιλιά. Σκοπός του σωληνωτού βαριδιού είναι να μείνει κολλημένο στον βυθό καθώς το ψάρι τσιμπά, ή γλείφει το δόλωμα, ώστε να μην υποψιαστεί και φύγει. 

Tης τσιπούρας της αρέσει να παίρνει στο στόμα το σκουλήκι, να ρουφάει τους χυμούς του πριν το αρπάξει και το καταπιεί, εμείς δολώσαμε και ολόκληρο, αλλά και κομμάτι από σκουλήκι. Aνάλογα με το βάρος της μολυβήθρας θα είναι και η απόσταση που θα καταφέρουμε να πετάξουμε. Θυμηθείτε όμως! Oσο πιο απλή και μικρή αρματωσιά, τόσο καλύτερα τα αποτελέσματα. Στον βωμό της απλότητας δεν χρησιμοποιούμε ούτε στριφτάρι, αν και κινδυνεύει να στρίψει και να καταστραφεί η πετονιά μας, καλύτερα όμως ένα κομμάτι κατεστραμμένη πετονιά έχοντας μια τσιπούρα, παρά άθικτη πετονιά χωρίς τσιπούρα! 

Στο συγκεκριμένο ψάρεμα χρησιμοποιήσαμε και τα καλάμια μας που μας βοήθησαν να πετάξουμε το βαρίδι βαθύτερα, έτσι είχαμε «σπείρει» την περιοχή με δολωμένα σκουλήκια και πεταλίδια σε διάφορες αποστάσεις. Tο τσίμπημά της H τσιπούρα είναι πολύ δυνατό ψάρι, άλλοτε τσιμπάει χωρίς όρεξη και άλλοτε αρπάζει με δύναμη το δόλωμα. Kάνει πολλά κεφάλια και δυνατά χτυπήματα, χρειάζεται προσοχή να μη μας ξαγκιστρωθεί γι’ αυτό ποτέ δεν ζορίζουμε την πετονιά! Aφήνουμε όταν τραβάει και τραβάμε μόλις χαλαρώσει. 

Eάν την πετύχουμε σε ημέρα που αρπάζει το δόλωμα και το καταπιεί, έχουμε λιγότερες πιθανότητες να τη φέρουμε έξω -ιδιαιτέρως αν ξεπερνά το κιλό- διότι με τα δυνατά σαγόνια της θα μασήσει την πετονιά και θα μας την κόψει. Aν είναι ημέρα που γλείφει και την πετύχουμε τη στιγμή που έχει δαγκώσει το δόλωμα και το έχει στο στόμα ώστε να το μαλακώσει και να βγάλει το αγκίστρι, είμαστε τυχεροί. Mε ένα τράβηγμα θα την πιάσουμε από το στόμα και θα καταλήξει στην ψαροσακούλα μας. 

Kαλό θα είναι να έχουμε μαζί μας και μια απόχη με μεγάλο ξύλο, την οποία και θα χρησιμοποιήσουμε για να βγάλουμε το μεγάλο ψάρι έξω με σιγουριά. Tαυτότητα Xρύσοφρις ο κοινός H τσιπούρα ανήκει στην οικογένεια των σπαριδών, το επιστημονικό της όνομα είναι «Xρύσοφρις ο κοινός» (Chrysophris aurata), ενώ τις μικρές τσιπούρες αποκαλούμε και λίγδες ή λιγδοπούλες. Kοντόχοντρη, πλατιά, με καμπυλωτό ρύγχος, το χρώμα της είναι ασημογκρίζο, γαλαζοπράσινο στη ράχη και ανοικτότερο στην κοιλιά. 

Mεταξύ των ματιών έχει μια γραμμή ημικυκλική σαν μικρό φρύδι. Oσο το ψάρι μεγαλώνει, μεγαλώνει και η γραμμή αυτή, η οποία προεκτείνεται και παίρνει χρώμα κίτρινο και άλλοτε κόκκινο ή πορτοκαλί. Tο ραχιαίο πτερύγιό της είναι ενιαίο με 11 αγκάθια και 13 ακτίνες. Oι κοπτήρες της είναι σαν κυνόδοντες και σχεδόν όλο το στόμα της αποτελείται από τραπεζίτες με τους οποίους σπάει σχεδόν τα πάντα. Eχει μήκος από 35 έως και 60 πόντους. Tο βάρος της φτάνει τα δύο κιλά, αλλά κάποιες φορές μπορεί και τρία! Tρέφεται με μύδια, αχιβάδες, γαρίδες, στρείδια, πεταλίδες, κυρίως ό,τι υπάρχει στις περιοχές που ψάχνει για τροφή. 

Στον τόπο που ψαρέψαμε οι βράχοι είναι γεμάτοι πεταλίδια, γι’ αυτό κι εμείς συμπεριλάβαμε το μονόθυρο μαλάκιο στο μενού των δολωμάτων μας. Oι τσιπούρες κυκλοφορούν συνήθως ζευγάρια από τα ρηχά έως 30 μέτρα βάθος. Συνήθως βρίσκονται γύρω στα 20 μέτρα σε αμμώδεις βυθούς με σκόρπιες φυκιάδες, ή στις τραγάνες με το μαρουλάκι ή το χορταράκι. Tις συναντάμε όμως ακόμη και σε ένα μέτρο νερό... Eίναι τρελές αυτές οι τσιπούρες!

Διαβάστε Περισσότερα

Γι’ αυτό γίνονται εκλογές σ’ αυτή τη χώρα. Για ν’ αλλάξει ο ταμίας στον ΟΠΑΠ.

 Φώτης Γεωργελές

Βασικά, να ’χουν την υγειά τους οι άνθρωποι. Μόνο που πια η κατάσταση έχει γίνει κλαυσίγελως. Ακόμα και συμβολικά, η χώρα είναι άρρωστη, κλινήρης, δεν μπορεί να αντιδράσει. Ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να πάει στις Βρυξέλλες, τον υπουργό αντικαταστάτη του δεν τον δέχονται γιατί εκεί πηγαίνουν αρχηγοί κρατών μόνο. Δεν το ήξεραν. Θα πάει ο σεβάσμιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Για να τους πει τις ηρωικές αναμνήσεις του από τον πόλεμο. Εντωμεταξύ ψάχνουμε για άλλον υπουργό Οικονομικών και άλλον Ναυτιλίας.

 Μετά από 6 μήνες προεκλογική περίοδο, δύο εκλογές, διερευνητικές εντολές, η χώρα δεν μπορεί να φτιάξει μια κυβέρνηση. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι ότι αρρώστησαν. Είναι ότι και πριν αυτή η κυβέρνηση δεν είναι ούτε εθνικής σωτηρίας, ούτε εθνικής ενότητας, ούτε εθνική Ελλάδος. Με δυο λόγια, δεν είναι η κυβέρνηση που θα κάνει τη δουλειά που πρέπει. Και αυτό το κατάλαβαν όλοι αμέσως. Ακόμα κι αυτοί που απαρτίζουν αυτό το χαμηλού επιπέδου πολιτικό σύστημα, δεν είναι τόσο ανόητοι να πιστεύουν ότι αυτή η κυβέρνηση είναι οι άνθρωποι που μπορούν να αλλάξουν τις παρωχημένες δομές, να αντιμετωπίσουν τα χρόνια προβλήματα, να σώσουν τη χώρα.

 Όταν σχηματίζουν μια κυβέρνηση σαν κι αυτή που είδαμε πριν λίγες μέρες, στην ουσία κάνουν μια παραδοχή, μια δήλωση προς όλους τους ενδιαφερόμενους: Τίποτα δεν μπορεί και δεν θέλουμε να αλλάξει. Για κάποιο λόγο, το πολιτικό σύστημα εκτιμά ότι η αλλαγή κλίματος στην Ευρώπη και η όξυνση της κρίσης που μεταφέρεται από χώρα σε χώρα, το ευνοεί. Μια γενικότερη αλλαγή στην ευρωπαϊκή πολιτική θα χαλαρώσει τους ρυθμούς μείωσης των ελλειμμάτων, θα τυπώσει χρήμα, θα προσφέρει χρονικά περιθώρια. 

Ελπίζοντας σ’ αυτή την αλλαγή, έκαναν μια κυβέρνηση που θα «διαπραγματευτεί τα μνημόνια», όπως απαιτεί η κυρίαρχη απαίτηση, και θα επιστρέψει με λίγες χάντρες για να καθησυχάσει τους ιθαγενείς. Κατώτατους μισθούς, εργασιακές συμβάσεις και άλλα τέτοια που ακούγονται ωραία, αλλά είναι ανέφικτα αν δεν προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις. Κι έτσι θα καθυστερήσει κι άλλο τις δομικές αλλαγές. Η προσπάθεια όχι μόνο είναι μάταιη, αλλά όπως κάθε καθυστέρηση θα επιδεινώσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Πιο χαλαροί ρυθμοί δημοσιονομικής προσαρμογής από την Ευρώπη είναι ευπρόσδεκτοι.

 Αλλά το πρόβλημα παραμένει, τις αλλαγές εμείς θα τις κάνουμε. Όσο τις καθυστερούμε δεν είναι καλύτερα, είναι χειρότερα. Το φθινόπωρο θα έρθει η κατάρρευση. Αν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί έμοιαζαν με τους δικούς μας ή, έστω, αν είχαν χιούμορ, θα έλεγαν βάλτε ό,τι κατώτατο μισθό θέλετε. Ό,τι αυξήσεις επιθυμείτε. Γιατί 1.300 και 1.400, που λένε οι «φίλοι του λαού»; Γιατί τόσο ολιγαρκείς; Ακόμα παραπάνω. 

Και η ανεργία θα πήγαινε στο 50%. Εδώ μειώθηκε ο κατώτατος μισθός και η ανεργία μεγάλωσε. Στην πραγματικότητα, όλη αυτή η συζήτηση είναι ακόμα μία κοροϊδία. Δυστυχώς οι νόμοι «δεν κόβουν τους μισθούς», όπως λένε οι λαϊκοί ηγέτες της Αριστεράς και στριφογυρίζει ο Μαρξ στον τάφο του. Η πραγματικότητα τους κόβει. 1,8 - 2 εκατομμύρια ήταν οι μισθωτοί στον ιδιωτικό τομέα. Οι 700.000 προστέθηκαν στους ανέργους, 1,12 έφτασαν. Άλλοι 500.000 εργαζόμενοι έχουν να πληρωθούν 4, 5 και 6 μήνες. Και οι υπόλοιποι, όσοι έχουν απομείνει, έχουν μειώσει τους μισθούς τους ήδη αρκετές φορές. 

Συζητάνε δηλαδή για μισθούς που δεν έχει κανείς να τους πληρώσει. 260.000 επιχειρήσεις έχουν κλείσει στην 3ετία, άλλες 65.000 περιμένουν ότι θα βάλουν λουκέτο μέχρι το τέλος του χρόνου. Στο τέλος του 2012, αν δεν έχουμε κάνει κάτι, ο ένας στους δύο θα είναι άνεργος. Ο ιδιωτικός τομέας κατέρρευσε. Αυτή ήταν η βασική επιλογή του πολιτικού συστήματος. Κυβέρνηση, αντιπολίτευση και μέσα ενημέρωσης προστάτευσαν το πελατειακό κράτος. Ο ελληνικός παρασιτισμός, συμφέροντα οχυρωμένα μέσα και στις παρυφές του κράτους, υπερασπίστηκαν με αδιαλλαξία τα προνόμια και τα έσοδά τους. 

Η λεηλασία του κράτους στο όνομα του λαού συνεχίζεται πάντα. Και ο λογαριασμός μεταφέρθηκε να τον πληρώσει η υπόλοιπη κοινωνία. Η αντίθεση, Έλληνες εναντίον Ευρώπης, «λαός» εναντίον Μέρκελ, εφευρέθηκε για να κρύψει την πραγματική αντίθεση: αυτούς που δεν ήθελαν να χάσουν τίποτα απ’ όσα κέρδιζαν στο παρελθόν και αυτούς που τα έχασαν όλα. Οι επιχειρήσεις κλείνουν, τα μαγαζιά βάζουν λουκέτο, οι άνθρωποι μένουν άνεργοι, γιατί τα ευνοημένα στρώματα αρνούνται λυσσαλέα να χάσουν το παραμικρό.

 Και αφού το κατάφεραν, οι θύτες θρηνούν τώρα μαζί με τα θύματα και καταγγέλλουν τους ξένους και τα μνημόνια. Αν πεις σε έναν Ευρωπαίο για τα μνημόνια, θα σε κοιτάξει με απορία. Και με κάποια καχυποψία. Γιατί δεν μπορεί να πιστέψει ότι δεν ξέρεις. Άρα έχεις συμφέρον να προσποιείσαι ότι δεν καταλαβαίνεις. Και θα σου πει μερικές περίεργες λέξεις. Άγνωστες λέξεις. Ας πούμε, σαν κι αυτές: Ηλεκτρονική παρακολούθηση εκτέλεσης προϋπολογισμού. Κεντρικό πληροφοριακό σύστημα για νοσοκομεία. Ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Σύστημα ηλεκτρονικών προμηθειών. Εκκαθάριση μητρώου ασφαλισμένων.

 Εθνικό Ληξιαρχείο. Διασύνδεση των 4 μητρώων του πολίτη, ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, Αριθμό Δημοτολογίου, Αστ. Ταυτότητα. Ηλεκτρονική πολεοδομία. Δημόσιο περιουσιολόγιο. Κτηματολόγιο. Ενιαία Αρχή πληρωμών. Ηλεκτρονικό πόθεν έσχες. Απογραφή νοσοκομειακών αποθηκών. Αξιολόγηση Δημόσιου Τομέα. Πόσες είναι αυτές οι περίεργες άγνωστες λέξεις; 15; Θα συνεχίσει έτσι μέχρι τις 70 περίπου. Αυτές τις άγνωστες λέξεις τα κόμματα που υποσχέθηκαν τα πάντα στις πρόσφατες εκλογές, λησμόνησαν να τις υποσχεθούν. 

Τα μέσα ενημέρωσης που καταγγέλλουν κάθε βράδυ στις 8 την αποτυχία του ανάλγητου Μνημονίου δεν τις αναφέρουν. Απεργίες δεν γίνονται ποτέ για αυτές. Αυτά όμως είναι τα μέτρα που μειώνουν τη γραφειοκρατία, που αντιμετωπίζουν τη διαφθορά, που καταπολεμούν τη διαπλοκή, που μάχονται τη λεηλασία και τη σπατάλη. Αυτά είναι που μειώνουν τα ελλείμματα. 

Απέκρουσαν την εφαρμογή τους, έκαναν απεργίες, απείλησαν τους Επιθεωρητές Δημόσιας Διοίκησης, έκαψαν εφορίες και τελωνεία, έκαναν σαμποτάζ στα ηλεκτρονικά συστήματα, έβαλαν στο πρόγραμμα 1,5 εκατομμύριο πλαστές συνταγές, έδιωξαν τους Γάλλους εμπειρογνώμονες, δήλωσαν περήφανα και «αριστερά» δεν χρειαζόμαστε ξένους φωστήρες, ξέρουμε εμείς. 

Και αφού δεν αλλάζει τίποτα, πληρώνει τώρα η κοινωνία το βαρύ φόρο. Τίποτα δεν θ’ αλλάξει αν δεν αποκαλυφθεί το παιχνίδι αυτό, αν η Ελλάδα της καθυστέρησης και της συναλλαγής εξακολουθεί ακόμα να εξαπατά τα θύματά της. Δυστυχώς, δεν φαίνεται τίποτα ελπιδοφόρο στον ορίζοντα. Ασθενής κυβέρνηση άρρωστης χώρας. Η μόνη ειλικρινής δήλωση αυτών των ημερών ήταν του υφυπουργού Αθλητισμού: ο ΟΠΑΠ πρέπει να μείνει κρατικός γιατί είναι η αγελάδα που βγάζει γάλα, πολύ γάλα. Γι’ αυτό γίνονται εκλογές σ’ αυτή τη χώρα. Για ν’ αλλάξει ο ταμίας στον ΟΠΑΠ. 

 http://www.athensvoice.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Η αποδόμηση του γερμανικού μοντέλου

Είναι πολύ διασκεδαστικό το γεγονός τώρα, που η Μέρκελ, επιδιώκοντας πλέον ανοιχτά και με περίσσεια ηγεμονικών προθέσεων να επιβάλει το γερμανικό μοντέλο διάρθρωσης της οικονομίας και στην υπόλοιπη ευρωζώνη προτού υποσχεθεί ο,τιδήποτε, να βλέπεις να ξεπετάγονται από παντού άρθρα και αρθράκια που να θέτουν κάτω από το μικροσκόπιο και εν αμφιβόλω, τα καλώς ή κακώς κείμενα της γερμανικής οικονομίας και να τήν ξεψειρίζουν όσο ποτέ άλλοτε, προσπαθώντας να βγάλουν στη φόρα όλα όσα με επιμέλεια είχαν κρυφτεί κάτω απ’ το γερμανικό χαλί.

 Όχι φυσικά από τους Γερμανούς, (τα στοιχεία ήταν ανέκαθεν ανοιχτά και σε όλους προσβάσιμα), αλλά από αυτούς τους ίδιους, οι οποίοι όσο καιρό η Γερμανία δεν έκανε challenge τις ηγεμονικές βλέψεις άλλων χωρών, δεν έμπαιναν καν στο κόπο να τα ψάξουν και να τα καταστήσουν ευρέως γνωστά. Η Γερμανία πέρασε πολύ καιρό υφαίνοντας και πουλώντας το παραμύθι περί των αιτίων του γερμανικού θαύματος μετά το οικονομικό downturn της ενοποίησης με την πρώην Ανατολική Γερμανία. Τα βασικά συστατικά στοιχεία αυτής της αφήγησης συμπυκνώθηκαν στη μαγική φρασούλα «structural reforms», οι οποίες και απετέλεσαν το πλέον προωθούμενο εξαγωγικό της προιόν.

 Φυσικά, οι αγοραστές ήταν πολλοί και πρόθυμοι, καθ’ ότι το παραμύθι αυτό βασιζόταν σε ένα άκρως επιθυμητό ιδεολογικό υπόστρωμα. Ενώ ως structural reforms θα μπορούσε κανείς να εννοήσει υψηλότερη φορολογία στα μεγαλύτερα εισοδήματα, ή φορολογία επί συγκεκριμένων χρηματιστηριακών συναλλαγών, των υψηλής συχνότητας για παράδειγμα, οι οποίες είναι άκρως κερδοσκοπικές και επιβλαβείς, εν τοίτοις structural reforms έμεινε να εννοείται μείωση των κατώτατων μισθών, πετσόκομμα των κοινωικών παροχών και εκμηδένιση της διαπραγματευτικής δυνατότητας των εργαζομένων.

 Πολύ ωραία και βολικά αυτά τα τελευταία. Πόση αλήθεια όμως εμπεριέχεται στην απόδοση της καλύτερης οικονομικής κατάστασης της Γερμανίας κατά τη διάρκεια της κρίσης, στις συγκεκριμένες δομικές μεταρρυθμίσεις; Υπάρχει τεκμηριωμένη εμπειρική απόδειξη γιαυτό και σε ποια κιτάπια βρίσκεται καταχωρημένη; Δυστυχώς τα γεγονότα μαρτυρούν μόνο περί του αντιθέτου. Το ΔΝΤ σε εσωτερική του έκθεση ( εδώ)γράφει ότι: 

 «Ο ρόλος των δομικών μεταρρυθμίσεων στις ανισορροπίες της ΕΖ παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα. Η συνολική επίδραση του ευρέως συνιστώμενου πακέτου πολιτικών, όπως απελευθέρωση προιόντων, υπηρεσιών και χρηματαγορών, ελάττωση της εργασιακής προστασίας και κατάργηση της ακαμψίας στην αγορά εργασίας, καθώς επίσης και ελάττωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, παραμένει αδιευκρίνιστη και ατεκμηρίωτη».

 Στην πραγματικότητα όπως αναλύεται στην επισυναπτόμενη έκθεση The changing German labour market»« η διάσωση των θέσεων εργασίας στη Γερμανία δεν οφειλόταν στην ευκολία με την οποία οι γερμανοί επιχειρηματίες μπορούσαν να απολύουν και να προσλαμβάνουν, αλλά στην ευκαμψία στο εσωτερικό των επιχειρήσεων, σχετικά με μεταβλητά ωράρια εργασίας, κλπ. 

 Όσο ξεσκαλίζει κανείς, είναι πέρα από βέβαιο, ότι θα βρεθούν πολλά στοιχεία που ν’ αποδομούν την κυρίαρχη αφήγηση. Εκεί όμως που θέλω, για ακόμα μια φορά να καταλήξω, είναι ότι δεν υπάρχει ούτε μια οικονομική πολιτική που να στέκεται ξεκρέμαστη και πέρα από πολιτικές σκοπιμότητες, οι οποίες με τη σειρά τους να μην υπαγορεύονται από συγκεκριμένες ιδεολογικές προτιμήσεις. Πάντα θα υπάρχουν καλοθελητές, υποτίθεται καλοπροαίρετοι και αντικειμενικοί τεχνοκράτες, οι οποίοι θα αραδιάζουν πίνακες επί πινάκων με στοιχεία, στην πραγματικότητα κομίζοντας μισές αλήθειες, για να πουλήσουν σε επιστημονικό περιτύλιγμα τις ιδεολογικές τους εμμονές.

 Καθώς επίσης και ξεπουλημένα ΜΜΕ για να τις προωθήσουν. Κι εμείς ως ακροατήριο αυτής της μασημένης και δηλητηριώδους τροφής θα πρέπει επιτέλους να γίνουμε πιο υποψιασμένοι και να αντιπαραθέτουμε σε κάθε ρήση υποτίθεται τεχνοκρατική το εξής ερώτημα: «Τι αποδείξεις υπάρχουν γιαυτό που λες; Υπάρχουν αντίθετες γνώμες και ποιες είναι οι αποδείξεις που αυτές κομίζουν;» 

 http://e-cynical.blogspot.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

Η κρίση έφτασε στη Γερμανία.

Πηγή:CYNICAL

 TA  μηνύματα που έρχονται απ’ όλες τις μεριές λένε ότι τελικά η Γερμανία θα υποκύψει και ότι ανάμεσα στα πολλά Nein θα αρχίσει να βάζει και μερικά Ja. Η Ισπανία για παράδειγμα, θα τσιμπήσει το δανειάκι της για τις τράπεζες από το EFSF, αλλά χωρίς τις ουρίτσες των Μνημονίων και της τρόικας, όπως γινόταν μέχρι τώρα με την Ελλάδα, Πορτογαλία και Ιρλανδία. Οι τράπεζες θα δανείζονται απ’ ευθείας, χωρίς τη διαμεσολάβηση του κράτους και την ευγενική χορηγία των φορολογουμένων. Η αλλαγή αυτή δεν έχει ακόμα τελεσφορήσει, αλλά τα πράγματα πάνε μάλλον, προς την κατεύθυνση αυτή. 

Τι συμβαίνει και η κυρία Μέρκελ αρχίζει να γλυκαίνει; Μπορεί να είναι το ξεμπρόστιασμα των υπολοίπων 19 του G20, μπορεί να είναι το ξύπνυμα της αντιπολίτευσης στην ίδια της τη χώρα, μπορεί να είναι το πραξικοπηματάκι των κρατιδίων που στύλωσαν τα ποδάρια και εκβιάζουν ότι δεν προτίθενται να ψηφίσουν στο τέλος του μηνός στην Bundesrat το σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας, διότι οι ισοσκελισμένοι προυπολογισμοί που θα απαιτηθούν θα είναι χειρότεροι κι από σκοινί για να τα πνίξουν, μπορεί ακόμα να είναι και το γεγονός ότι όλο και περισσότερα δημοσιεύματα τολμούν να σκαλίσουν κάτω απ’ το χαλί της μέχρι πρότινος θεωρούμενης κραταιάς γερμανικής οικονομίας και να αποδομήσουν το δήθεν γερμανικό θαύμα, το οποίο βασίστηκε στη μεγαλύτερη ανισότητα και στο μεγαλύτερο ποσοστό “junk jobs” εντός της ΕΖ.

 Με τέτοιες επιδόσεις, δεν είναι δα και να υπερηφανεύεται κανείς. Κυρίως όμως είναι ότι η συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι η Γερμανία δεν μπορεί χωρίς την Ευρωζώνη, όχι για πολιτικούς λόγους, αυτούς ας τους αφήσουμε προς το παρόν στην άκρη, αλλά για σκέτους οικονομικούς. Μπορεί να λέμε ότι η Γερμανία θα επιβιώσει στρεφόμενη προς τηνΚίνα, Ρωσία κλπ, αλλά η πραγματικότητα δεν συνηγορεί προς αυτό, και τούτο, διότι η Κίνα απορροφά μόνο το 6% των εξαγωγών της, ενώ η ΕΖ το 40%, και η ΕΕ ανάμεσα στο 60% και το 70%.

 Και επιπλέον η Κίνα, με την παρατηρούμενη μείωση του ρυθμού μεγέθυνσης, δεν μπορεί να καλλιεργεί μεγαλύτερες προσδοκίες για το μέλλον. Το ότι η Γερμανία, αργά ή γρήγορα, θα μπει κι αυτή στο χορό και θα εισπράξει το αποτέλεσμα της πολιτικής που επιβάλει τα τελευταία χρόνια, δεν είναι πλεόν εικασία ή ευσεβής πόθος, αλλά πραγματικότητα. Η ύφεση δεν είναι πλέον έξω από την πόρτα της, αλλά έχει περάσει στο σαλόνι και στρογγυλοκάθεται.

 Σύμφωνα με το σημερινό Spiegel, ο δείκτης PMI, ( Purchasing Managers’ Index), που βασίζεται σε επισκόπηση 1000 εταιριών έπεσε κατά 0.8 μονάδες, στο 48.5, αρκετά πιο κάτω από τη βάση των 50 μονάδων και στο χαμηλότερο σημείο από τον Ιούνιο του 2009. Το ίδιο και η προοπτική στον τομέα των υπηρεσιών. Εδώ ο δείκτης έπεσε από το 55.9 τον Μάιο, στο 47, τη μεγαλύτερη πτώση της τελευταίας 15-ετίας. 

Tον Ιούνιο οι εξαγωγές είδαν τη μεγαλύτερη πτώση από τον Απρίλιο του 2009 και απ΄τη βιομηχανία χάθηκαν οι περισσότερες θέσεις εργασίας των τελευταίων δυό μιση ετών. Πρόβλημα παρουσιάστηκε και με την είσπραξη των φόρων. Τα έσοδα φέτος (42 δις), συγκρινόμενα με τα περσινά (51 δις), έπεσαν κατά 4.3%. Πτώση επίσης, παρατηρήθηκε και στις εξαγωγές κατά τον μήνα Απρίλιο. Το πώς, οι φωστήρες και χρυσοπληρωμένοι σύμβουλοι της κ. Μέρκελ ήλπιζαν ότι η Γερμανία με την τόση εξάρτηση από την ΕΖ θα μπορούσε να περάσει απέναντι χωρίς να βραχεί, είναι απορίας άξιον. Θέλοντας να σώσει τις τράπεζές της, στραγγαλίζει τη βιομηχανία της. Εμ, δεν γίνονται και τα δυο, σ’ αυτή τη ζωή.

 http://contramee.wordpress.com

Διαβάστε Περισσότερα

Η Κοινωνική Γενοκτονία στην Ελλάδα

Θε­ο­φά­νης Μαλ­κί­δης 

Η Κοινωνική Γενοκτονία στην Ελλάδα και η Σύμβαση του ΟΗΕ για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας «Οι στόχοι ενός τέτοιου σχεδίου (Γενοκτονίας) …είναι η διάλυση των πολιτικών και κοινωνικών θεσμών, του πολιτισμού, της γλώσσας, των εθνικών αισθημάτων, της θρησκείας, καθώς και της οικονομικής ύπαρξης εθνικών ομάδων, καθώς και η καταστροφή της προσωπικής ασφάλειας, της ελευθερίας, της υγείας, της αξιοπρέπειας….». Ραφαήλ Λέμκιν Θεμελιωτής του όρου Γενοκτονία ( Axis Rule in Europe. Washington 1944, p. 79- 95) 

«Ο Μιγέλ Οβάλδο Ετσεκολάζ αστυνομικός διευθυντής στο Μπουένος Άιρες, κηρύχθηκε ένοχος, αφού σύμφωνα με το δικαστήριο, διέπραξε «εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας στα πλαίσια μίας γενοκτονίας που συντελέστηκε μεταξύ 1976 και 1983». (Ομοσπονδιακό Δικαστήριο Αργεντινής Νο1 υπόθεση 2251/06, Σεπτέμβριος 2006).

 1. Η Γενοκτονία Η νομική έννοια της «Γενοκτονίας»εφαρμόστηκε στην δίκη της Νυρεμβέργης και αναφέρεται σε έναν ορισμένο τύπο εγκλήματος που έως τότε ήταν σχεδόν ασήμαντος, και αποδίδεται στην πρώτη νομικά καταχωρημένη διάπραξη αυτού του εγκλήματος: την συστηματική εξόντωση των Εβραίων και των άλλων Λαών από τους Ναζί. Στη Δίκη της Νυρεμβέργης, απαγγέλθηκαν κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (εγκλήματα εις βάρος άμαχου πληθυσμού λόγω «φυλής», θρησκείας,πολιτικών πεποιθήσεων ή σωματικής κατάστασης). 

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ασχολείται από την πρώτη της σύνοδο το 1946, με το ζήτημα που τιτλοφορεί: «Η πρόληψη και η καταστολή του εγκλήματος της γενοκτονίας» επιφορτίζοντας το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο να αναλάβει μελέτες εν όψει της προετοιμασίας ενός σχεδίου σύμβασης. Το σχέδιο σύμβασης είναι έτοιμο δυο χρόνια αργότερα σύμφωνα με μια διαδικασία που προκαλεί την παρέμβαση, εκτός του ίδιου του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου, της επιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και μίας ειδικής επιτροπής και συμβουλών ειδικών, στους οποίους ανήκε και ο καθηγητής Ραφαήλ Λέμκιν.

 Ο Λέμκιν εισήγαγε το νέο όρο Genocide (Γενοκτονία), από τις ελληνικές λέξη γένος και κτείνω. Ο Λέμκιν είχε ήδη παρουσιάσει την έννοια της Γενοκτονίας στο έργο του για τον «Άξονα στην κατεχόμενη Ευρώπη», όπου είχε αναφέρει τα εξής: «Σε γενικές γραμμές,η γενοκτονία δεν συνεπάγεται απαραίτητα την άμεση καταστροφή ενός έθνους, εκτός εάν επιτυγχάνεται με μαζικές δολοφονίες όλων των μελών ενός έθνους. Σκοπός είναι μάλλον να σημάνει ένα συντονισμένο σχέδιο των διαφόρων δράσεων που αποσκοπούν στην καταστροφή των βασικών θεμελίων του ζωής των εθνικών ομάδων, με στόχο να αφανίσει τις ίδιες τις ομάδες.

 Οι στόχοι ενός τέτοιου σχεδίου είναι διάλυση των πολιτικών και κοινωνικών θεσμών, του πολιτισμού, της γλώσσας, των εθνικών αισθημάτων, της θρησκεία,καθώς και της οικονομικής ύπαρξης εθνικών ομάδων, καθώς και η καταστροφή της προσωπικής ασφάλειας, της ελευθερίας, της υγείας, της αξιοπρέπειας, και ακόμη και των ζωών των ατόμων που ανήκουν σε αυτές τις ομάδες. Η Γενοκτονία στρέφεται κατά της εθνικής ομάδας ως μία οντότητα, καθώς και οι ενέργειες που εμπλέκονται στρέφεται κατά ιδιωτών, όχι ως ιδιώτες, αλλά ως μέλη της εθνικής ομάδας. H Γενοκτονία έχει δύο φάσεις:

 Μία, την καταστροφή του εθνικού προτύπου των καταπιεσμένων ομάδας και την άλλη, η επιβολή του εθνικού προτύπου του καταπιεστή. Η επιβολή, με τη σειρά τους, μπορούν να πραγματοποιηθούν κατόπιν των καταπιεσμένων πληθυσμού που επιτρέπεται να παραμείνουν ή να φύγει από την περιοχή. Μετά την απομάκρυνση του πληθυσμού και ο αποικισμός από τους πολίτες του καταπιεστή».

 Ο ΟΗΕ ψηφίζει στη Γενική Συνέλευση της 9/12/1948 (αρ.απόφασης 260- ΙΙΙ-Α)- τέθηκε σε ισχύ από την 12η Ιανουαρίου 1951-τη συνθήκη για την πρόληψη και τιμωρίας του εγκλήματος της γενοκτονίας, η οποία αποτελείται από 19 άρθρα. Στο προοίμιό της αναφέρονται τα εξής: «αναγνωρίζοντας ότι σε όλες τις ιστορικές περιόδους η γενοκτονία έχει προκαλέσει μεγάλες ανθρωπιστικές απώλειες..», «για την πρόληψη απαιτείται παγκόσμια συνεργασία..» 

 2. Η Σύμβαση του ΟΗΕ για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας και οι ευθύνες του θύτη Τα βασικά σημεία της συνθήκης για τη γενοκτονία έχουν ως εξής: «Τα συμβαλλόμενα μέρη επιβεβαιούν ότι η γενοκτονία. συντελουμένη είτε εν καιρώ ειρήνης είτε εν καιρώ πολέμου, τυγχάνει έγκλημα διεθνούς δικαίου και αναλαμβάνουν την υποχρέωσιν να προλαμβάνουν και να τιμωρούν τούτο».

 (Άρθρο 1) «Γενοκτονία σημαίνει οποιαδήποτε από τις ακόλουθες πράξεις οι οποίες διαπράττονται με την πρόθεση καταστροφής, εν όλω ή εν μέρει, μίας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας ως τέτοιας

 α) ανθρωποκτονία μελών της ομάδας,

 β) πρόκληση βαρείας σωματικής ή διανοητικής βλάβης σε μέλη της ομάδας

 γ) με πρόθεση επιβολή επί της ομάδας συνθηκών ζωής υπολογισμένων να επιφέρουν τη φυσική καταστροφή της εν όλω ή εν μέρει, 

δ) επιβολή μέτρων που σκοπεύουν στην παρεμπόδιση των γεννήσεων εντός της ομάδας ε) δια της βίας μεταφορά παιδιών της ομάδας σε άλλη ομάδα».

 (Άρθρο 2). Επίσης σε επόμενα άρθρα της Συνθήκης αναφέρονται τα εξής: «Οι παρακάτω αξιόποινες πράξεις τιμωρούνται»:

 α) γενοκτονία,

 β) συνωμοσία προς διάπραξη γενοκτονίας, 

γ) άμεσα ή έμμεσα η υποκίνηση διάπραξης γενοκτονίας,

 δ) απόπειρα διάπραξης γενοκτονίας,

 ε)συμμετοχή σε γενοκτονία».

( Άρθρο 3). «Τιμωρούνται τα άτομα που συνωμοτούν και πράττουν τα προαναφερόμενα στο άρθρο 3, ανεξαιρέτως αν έδρασαν με συνταγματικότητα, με δημόσια εντολή ή ατομικά». 

(Άρθρο4). «Τα άτομα που διέπραξαν γενοκτονία ή μια οποιαδήποτε από τις άλλες πράξεις που απαριθμούνται στο άρθρο 3, θα τιμωρούνται ανεξάρτητα αν είναι μέλη κυβέρνησης, κρατικοί λειτουργοί ή ιδιώτες». 

(Άρθρο 5). «Τα άτομα που ευθύνονται για πράξη γενοκτονίας ή άλλη πράξη όπως αναφέρεται στο 3ο άρθρο, πρέπει να δικαστούν στη χώρα που έχει διαπραχθεί το αδίκημα ή σε κάποιο διεθνές ποινικό Δικαστήριο που θα γίνει αποδεκτό από τους συμβαλλόμενους…..».

 (Άρθρο 6). Σύμφωνα με τη Σύμβαση η γενοκτονία αφορά ένα έγκλημα που αποβλέπει στη συστηματική, με βίαια ως επί το πλείστον μέσα, επιδιωκόμενη εξόντωση ολόκληρης φυλής ή τμήματος αυτής σε ορισμένο τόπο και πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις. Είναι η καταστροφή ενός έθνους ή μιας εθνικής ομάδας, ένα συντονισμένο σχέδιο διαφόρων ενεργειών που τείνουν να καταστρέψουν τα ουσιαστικά θεμέλια της ζωής των εθνικών ομάδων, με στόχο να εξοντωθούν αυτές οι ομάδες. 

 Η γενοκτονία αποτελεί το πιο βαρύ έγκλημα, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, για το οποίο μάλιστα δεν υπάρχει παραγραφή. Αυτός ο οποίος διαπράττει τη γενοκτονία δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε,αλλά για κάτι που είναι. Η λήξη του Ψυχρού Πολέμου έδειξε ότι οι Γενοκτονίες, με διάφορες μορφές δεν σταμάτησαν να υλοποιούνται, ενώ παλιές, αποσιωπημένες γενοκτονίες ήρθαν στην επιφάνεια.

 Για παράδειγμα αναφέρουμε την περίπτωση του στρατιωτικού καθεστώτος στην Αργεντινή. Ένας εκ των βασανιστών του καθεστώτος, ο Μιγέλ Οβάλδο Ετσεκολάζ αστυνομικός διευθυντής στο Μπουένος Άιρες, κηρύχθηκε ένοχος,αφού σύμφωνα με το δικαστήριο, διέπραξε «εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας στα πλαίσια μίας γενοκτονίας που συντελέστηκε μεταξύ 1976 και 1983». (Ομοσπονδιακό Δικαστήριο Νο1 υπόθεση 2251/06, Σεπτέμβριος 2006).

 Ο δικαστής Ροσάνσκι, παρότι θεωρούσε ότι ο ορισμός της Γενοκτονίας ήταν νομικά τεκμηριωμένος, επισήμανε ότι ο ΟΗΕ, ως άμεση αντίδραση στο Ολοκαύτωμα, είχε υιοθετήσει ομόφωνα ένα ψήφισμα που καταδίκαζε ως γενοκτονία κάθε προσπάθεια «να καταστραφούν φυλετικές, θρησκευτικές, πολιτικές και άλλες ομάδες, ολικά εν μέρει». Η φράση όμως «πολιτικές ομάδες» αφαιρέθηκε από τη Σύμβαση κατ΄ απαίτηση του Στάλιν, ο οποίος υποστηρίχθηκε και από άλλους ηγέτες, αφού η έκφραση θα μπορούσε να θεωρηθεί Γενοκτονία. 

 3. Αντί επιλόγου 

Η Κοινωνική Γενοκτονία στην Ελλάδα είναι μία πραγματικότητα. Με εκβιασμούς και τρομοκρατία του τύπου «Χρεοκοπία», «θα φύγουμε από το ευρώ και θα γυρίσουμε στη δραχμή», «δεν θα έχουμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις», «θα υπάρξει πείνα», καταλύθηκε η εθνική κυριαρχία, λεηλατήθηκε η δημόσια περιουσία και καταστράφηκαν οι ζωές μας και οι ζωές των επόμενων γενεών. 

Σύμφωνα με τον τύπο και με την ουσία της Σύμβασης του ΟΗΕ για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας, με την αναφορά του Λέμκιν ότι Γενοκτονία αποτελεί, μεταξύ των άλλων, η διάλυση των πολιτικών και κοινωνικών θεσμών, του πολιτισμού, της γλώσσας, των εθνικών αισθημάτων, της θρησκείας, ….της οικονομικής ύπαρξης εθνικών ομάδων, …η καταστροφή της προσωπικής ασφάλειας, της ελευθερίας, της υγείας, της αξιοπρέπειας….» και με το νομικό προηγούμενο της Αργεντινής, οι υπεύθυνοι για την Κοινωνική Γενοκτονία στην Ελλάδα, οφείλουν να λογοδοτήσουν. Πριν είναι πολύ αργά! 

 http://seisaxthia.wordpress.com/

Διαβάστε Περισσότερα

Συρία, Ελλάδα και οι επιπτώσεις της επιχειρούμενης ”αλλαγής καθεστώτος”

Αριάδνη Αλαβάνου

 Σε μια Ελλάδα όπου στο δημόσιο βίο βαραίνουν καταθλιπτικά οι συνέπειες της βαθιάς κρίσης της Ευρωζώνης και της κυρίαρχης πολιτικής που στο όνομα της σωτηρίας του ευρώ οδηγεί την εργαζόμενη κοινωνία σε μια καταστροφή που μόνο πόλεμος μπορεί να προκαλέσει, είναι αναμενόμενο σημαντικά γεωπολιτικά θέματα να μένουν στο περιθώριο της δημόσιας συζήτησης και να κρατιέται ο κόσμος απληροφόρητος και απροετοίμαστος. Σήμερα, το πιο σημαντικό γεγονός στην άμεση περιφέρεια της Ελλάδας είναι η στρατηγική μάχη που διεξάγεται στη Συρία, η οποία φαίνεται να λαμβάνει απότομη όξυνση με την κατάρριψη από τις συριακές δυνάμεις τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους που παραβίασε τον συριακό εναέριο χώρο. 

Η Τουρκία προσέφυγε στο ΝΑΤΟ, το συμβούλιο του οποίου συγκαλείται έκτακτα την Τρίτη (26/6). Πλην του ΚΚΕ, που παραδοσιακά έχει στραμμένη την προσοχή στα γεωπολιτικά ζητήματα, η υπόλοιπη αριστερά , ουσιαστικά ανέπαφη μ’ αυτά τα θέματα, είναι επίφοβο να βρεθεί ανέτοιμη έναντι σχεδιασμών των ιμπεριαλιστικών κέντρων, τα οποία αντιθέτως όχι μόνο ασχολούνται, αλλά προδιαγράφουν και τη μοίρα της χώρας μας, σε πολύ πιθανές ανατροπές της ισορροπίας ισχύος στην περιοχή, μέσω των δεσμών εξάρτησης. 

 Τα κέντρα αυτά δίνουν τις ανάλογες κατευθύνσεις, οι οποίες στη συνέχεια θα εσωτερικευτούν από τις κυρίαρχες εγχώριες δυνάμεις και θα μετουσιωθούν σε εξωτερική πολιτική, που στρέφεται κατά των συμφερόντων της χώρας πλην όμως είναι βολική για τα δυτικά συμφέροντα. Πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα, απ’ αυτή την άποψη, είναι το κόστος που θα πληρώσει ο ελληνικός λαός [και ο ιταλικός επίσης] και συνολικά η ελληνική οικονομία λόγω του εμπάργκο ιρανικού πετρελαίου που επέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση, και θα αρχίσει να εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου, ακολουθώντας τις αμερικανικές γεωπολιτικές επιδιώξεις.

 Ο Ρόμπερτ Κάπλαν, Αμερικανός αναλυτής, γράφοντας στο γνωστό Stratfor , που συνδέεται με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, ασχολείται ειδικά με την Ελλάδα στην περίπτωση “αλλαγής καθεστώτος” στη Συρία. Ίσως αυτό το απόσπασμα μπορεί εξηγήσει το έντονο ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τις ελληνικές οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις. Αφού επισημαίνει τη “διχασμένη κληρονομιά” της Ελλάδας ως χώρας ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή, επισημαίνει εν κατακλείδι: “Το δυτικό συμφέρον απαιτεί τώρα ακόμα κι αν αποχωρήσει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη –ένα μεγάλο “εάν”– να παραμείνει προσδεμένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ.

 Διότι είτε εγκαταλείψει το ευρώ είτε όχι αντιμετωπίζει πολλά χρόνια σοβαρής οικονομικής δυσπραγίας. Αυτό σημαίνει ότι, δεδομένης της γεωγραφικής της θέσης, ο πολιτικός προσανατολισμός της Ελλάδας δεν μπορεί να θεωρείται ποτέ δεδομένος. Επί παραδείγματι οι Κινέζοι έχουν κάνει μεγάλες επενδύσεις στο λιμάνι του Πειραιά, οι Ρώσοι έχουν αναπτύξει οικονομικούς και δεσμούς πληροφοριών με την ελληνική περιοχή της Κύπρου. Στα ΜΜΕ εμφανίστηκαν εικασίες ότι με την ένδεια μετρητών της Ελλάδας και με το πλεόνασμα της Ρωσίας, εάν οι Ρώσοι εκδιωχθούν από τα λιμάνια της Συρίας, σε περίπτωση αλλαγής καθεστώτος, η Μόσχα θα βρει τρόπο τελικά να χρησιμοποιήσει τις ελληνικές ναυτικές εγκαταστάσεις. 

Πρέπει να θυμάται κανείς ότι η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία κυρίως επειδή διεκδικήθηκαν από δυτικές δυνάμεις για στρατηγικούς σκοπούς. Με άλλα λόγια, από την άποψη της γεωγραφίας και της γεωπολιτικής, η Ελλάδα θα είναι στο παιχνίδι για τα ερχόμενα χρόνια”. Προειδοποίηση προς Ευρωπαίους ότι το παιχνίδι εξακολουθεί να έχει ισχυρές γεωπολιτικές πλευρές; Ναι, αλλά και υπόμνηση ότι σε μια καταρρακωμένη Ελλάδα, με εκπτωχευμένο πληθυσμό, επαρχία του γερμανικού ιμπέριουμ, δεν θα πρέπει να επιτραπεί ο πειρασμός της ανεξαρτησίας. Πώς εξελίσσεται το ευρύτερο παιχνίδι

 Είναι γνωστοί οι παίκτες που συγκρούονται στη Συρία. Μια δυτική συμμαχία υπό τις ΗΠΑ, τα αντιδραστικά κράτη του Περσικού Κόλπου, την Τουρκία και το Ισραήλ, επιδιώκει ανατροπή της ελίτ των Αλεβιτών που κυβερνούν τη Συρία. Η “αλλαγή καθεστώτος”, όπως έχει αποδείξει η πολύ πρόσφατη ιστορία τόσο στο Αφγανιστάν όσο και στο Ιράκ και τη Λιβύη, συνοδεύεται πάντα με στρατιωτικό σχεδιασμό. Υπάρχει ένας “στρατιωτικός οδικός χάρτης” που χαρακτηρίζεται από τη συνέχεια των πολεμικών θεάτρων των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ.

 Επί αρκετά χρόνια, γίνονται πολεμικές προετοιμασίες για την επίθεση σε Συρία και Ιράν, με πλαίσιο τις “ανθρωπιστικές επεμβάσεις”. Η Τουρκία περιγράφεται ως βασικός παράγοντας σ’ αυτό το σχεδιασμό. Η επέκταση της πολεμικής αναταραχής στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας θεωρείται άμεσο παρεπόμενο . Βάσει αυτού, η Ρωσία και η Κίνα, όπως και το άμεσα πληττόμενο Ιράν, αντιτίθενται στην ένοπλη ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ από φανατικούς ισλαμιστές.

 Ας σημειώσουμε εδώ ότι το δημοκρατικό κίνημα κατά του βάναυσου καθεστώτος Άσαντ, η συριακή αραβική άνοιξη, όπως και στη Λιβύη εξάλλου, έχει μπει στη γωνία από τους ένοπλους ισλαμιστές που χρηματοδοτούν, εξοπλίζουν και εκπαιδεύουν τα κράτη του Περσικού Κόλπου και του ΝΑΤΟ, με προεξάρχοντες του Τούρκους, τους Βρετανούς και τους Γάλλους. Η όλη κατάσταση υποδεικνύει ότι βρισκόμαστε ενώπιον της εκτύλιξης ενός νέου “Ψυχρού Πολέμου” που μπορεί να μη φέρει σε άμεση σύγκρουση τις παγκόσμιες δυνάμεις, αλλά διεξάγεται με “θερμούς” κυρίως στην περιοχή του άμεσου ενδιαφέροντός τους, δηλαδή εκεί όπου υπάρχουν τα πιο πλούσια ενεργειακά αποθέματα. 

 Η δημιουργία ενός συνεχούς από την ανατολική Κασπία μέσω Ιράν, το σιιτικό Ιράκ, τη Συρία υπό τους Αλεβίτες και τον Λίβανο όπου ισχυρός παράγοντας είναι η Χεζμπολάχ θα παράσχει τις διαδρομές μεταφοράς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, παρακάμπτοντας τα αμερικανικά σχέδια των αγωγών μέσα από το έδαφος του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας. Γεωπολιτικά, μια τέτοια εξέλιξη θα ενισχύσει τις προοπτικές της Ρωσίας στο ενεργειακό παιχνίδι.

 Επιπροσθέτως, η Ρωσία ενδιαφέρεται διακαώς να μην αλλάξει περαιτέρω το τοπίο στη Μέση Ανατολή, με την ανάδειξη φανατικών ισλαμικών κυβερνήσεων και τη μετατροπή των κοινωνιών σε αντιμαχόμενες θρησκευτικές φατρίες , μια τάση που αν εξαπλωθεί στις γειτονικές της χώρες της Κεντρικής Ασίας μπορεί να την εμπλέξει σε μακροχρόνιες συρράξεις με συνέπειες στον διεθνή της ρόλο. Πιθανώς, μια πτυχή της δυτικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής και στη Συρία (όπως στο Αφγανιστάν τη δεκαετία του 1980) είναι ακριβώς αυτή.

 Η Κίνα, από την άλλη, εισάγει το 14% του πετρελαίου της από το Ιράν και μια ενδεχόμενη αποσταθεροποίηση ή πόλεμος στην περιοχή θα έχει γι’ αυτήν συνέπειες τόσο οικονομικές όσο και γεωπολιτικές. Δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι οι ΗΠΑ μεθοδεύουν επί αρκετά χρόνια τον έλεγχο των θαλάσσιων διαδρομών της ενέργειας προς την Κίνα και υποδαυλίζουν συγκρούσεις με τις γειτονικές της χώρες. Σε άρθρο που έγραψε ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σ. Λαβρόφ, στο αμερικανικό πόρταλ Huffington Post (15/6), αναφέρει: “… είναι εμφανές ότι η υποδαύλιση της ενδοσυριακής διαμάχης μπορεί να προκαλέσει διαδικασίες που θα επηρέαζαν μια μεγάλη περιοχή που περιβάλλει τη Συρία με τον πιο αρνητικό τρόπο, έχοντας καταστροφικό αντίκτυπο στην περιφερειακή και διεθνή ασφάλεια. 

Στους παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνονται η απώλεια ελέγχου των συρο-ισραηλινών συνόρων, η επιδείνωση της κατάστασης στον Λίβανο και σε άλλες χώρες της περιοχής, όπλα που θα πέσουν σε “λάθος χέρια” , και σε τρομοκρατικές οργανώσεις, και πιθανώς το πιο επικίνδυνο απ’ όλα μια επιδείνωση των θρησκευτικών εντάσεων και αντιπαραθέσεων μέσα στον ισλαμικό κόσμο”. Σε σχέση μ’ αυτό, οι διεθνείς αναλυτές συγκεντρώνουν την προσοχή στο ταξίδι του Β. Πούτιν στο Ισραήλ και στην Ιορδανία, που άρχισε στις 25/6.

 Επίσημος σκοπός τα εγκαίνια μνημείου για τη νίκη του Κόκκινου Στρατού κατά των ναζί, στη Νετάνια. Υποτίθεται ότι ο Νετανιάχου θέλει να τιμήσει Ισραηλινούς που προέρχονται από τη Ρωσία και είχαν πολεμήσει στις τάξεις του σοβιετικού στρατού. Ουσιαστικός σκοπός: η Συρία και το Ιράν. Το Ισραήλ βρίσκεται στην εξής αντιφατική θέση: από τη μια θέλει να πλήξει μέσω Συρίας το Ιράν, από την άλλη γνωρίζει ότι μια ισλαμική κυβέρνηση στη Δαμασκό και ένα πιθανό ντόμινο που θα περιλάβει και την Ιορδανία είναι μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη για τα συμφέροντά του, ιδίως για το καθεστώς των Υψωμάτων του Γκολάν, όταν ήδη, στην Αίγυπτο ανακηρύχθηκε πρόεδρος ο υποψήφιος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. 

Γνωρίζει επίσης ότι ο μεγάλος προστάτης του, οι ΗΠΑ, δεν είναι στην ακμή τους και ότι οι Δυτικοί δεν μπορούν πλέον να ενεργούν χωρίς περιορισμούς. Το ταξίδι του Πούτιν υπογραμμίζει ότι, παρά την άβυσσο που χωρίζει Ρωσία-Ισραήλ στα ζητήματα Συρίας και Ιράν, ζούμε σε μια εποχή που μπορεί να συμβούν και οι πιο απροσδόκητες συγκλίσεις. Θα γίνει πόλεμος; Πολλοί υποστηρίζουν ότι η επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Συρία ήδη έχει αρχίσει να μετράει αντίστροφα και το επεισόδιο με την κατάρριψη του τουρκικού αεροσκάφους μπορεί να επιταχύνει τις εξελίξεις.

 Αληθεύει επίσης ότι ένας πόλεμος μπορεί να θεωρηθεί διέξοδος στην οικονομική κρίση που μαστίζει τον δυτικό καπιταλισμό, επίσης γνωρίζουμε πως όταν οξύνονται στο έπακρο οι ανταγωνισμοί, όταν συσσωρεύονται τεράστιες ποσότητες όπλων ο πόλεμος δεν είναι μακριά. Λογικά επιχειρήματα υποδεικνύουν ότι ένας γενικευμένος περιφερειακός πόλεμος στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία δεν είναι εύκολο να περάσει από τα σχέδια επί χάρτου στο πραγματικό πεδίο, όσο αντιδρούν η Ρωσία και η Κίνα και όσο ο συσχετισμός δεν είναι σε εκείνο το επίπεδο που να εγγυάται μια συμφέρουσα έκβαση γι’ αυτές.

 Στη Συρία ακόμη και μια στρατιωτική επέμβαση με έγκριση του ΟΗΕ δεν είναι πιθανή στην παρούσα κατάσταση. Μια αυθαίρετη επέμβαση του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών είναι πολύ πιθανή, αν και η Τουρκία από την οποία θα ζητηθεί να παίξει τον πρώτο ρόλο αντιμετωπίζει δυσκολίες, ιδίως με το Κουρδικό ζήτημα, επιπλέον ένας πόλεμος μπορεί να επαναφέρει στο προσκήνιο τους στρατιωτικούς, την εξουσία των οποίων προσπαθεί να εξασθενήσει καίρια τα τελευταία χρόνια το κυβερνών κόμμα του Ρ.Τ. Ερντογάν. 

Τα ευρωπαϊκά κράτη βρίσκονται ενώπιον μεγάλων προβλημάτων λόγω της οικονομικής κρίσης, της κατάρρευσης των τραπεζών και των τεράστιων δημόσιων χρεών. Το αντιδραστικό Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου έχει τα αποθεματικά για να χρηματοδοτήσει την πολεμική μηχανή, αλλά είναι αμφίβολο αν , εν όψει μια γενικευμένης πολεμικής αναταραχής, τα κράτη του θα μείνουν αλώβητα. Και το Ισραήλ αντιμετωπίζει διλήμματα. Συνεπώς, το πιο πιθανό είναι, προς το παρόν, να ενταθεί η επέμβαση με τα ήδη χρησιμοποιούμενα μέσα και να κλιμακώσουν την αποσταθεροποίηση και την “αλλαγή καθεστώτος” στη Συρία μέσω ενός γενικευμένου εμφυλίου ή θρησκευτικού πολέμου. 

Και σ’ αυτή την περίπτωση όμως, οι συνέπειες θα είναι πολύ ευρύτερες, αν κρίνει κανείς από ό,τι επακολούθησε στη Λιβύη και τις συνέπειες σε όλη την περιοχή του Σαχέλ, μετά την ανατροπή του καθεστώτος Καντάφι, από τους εισβολείς. Η τρομερή χειραγώγηση της κοινής γνώμης από τα ΜΜΕ σχετικά με τα τεκταινόμενα στη Συρία φανερώνει ότι γίνεται προετοιμασία πολεμικού κλίματος και υπογραμμίζει για άλλη μια φορά τον στρατηγικό τους ρόλο στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής πολιτικής. 

Ενώ, ο βυθισμένος στα οξύτατα οικονομικά προβλήματά του κόσμος και εθισμένος επί χρόνια να περιορίζει τον ορίζοντά του στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην πρόσληψη των γεωπολιτικών προβλημάτων μόνο από μια κίβδηλη, πολλές φορές, και υποτιθέμενα ανθρωπιστική, άποψη – κάτι για το οποίο φέρουν ακέραια ευθύνη και ευρωπαϊκές αριστερές δυνάμεις – , αδυνατεί να κατανοήσει βαθύτερα την κατάσταση και να αντιδράσει.

 Μόνο κάποιες αντι-ιμπεριαλιστικές, αριστερές και αντιπολεμικές δυνάμεις προσπαθούν να αναλύσουν τα γεγονότα, να πληροφορήσουν με ακρίβεια και να διεγείρουν τις αντιπολεμικές αντιστάσεις. Κι αυτό όχι με μεγάλη επιτυχία, για λόγους που εξηγεί εύστοχα , όσον αφορά τη Βρετανία, ο Richard Seymour, στην εφημερίδα 

The Guardian, 27/2/2012 

(“The anti-war movement’s dilemma – and how to resolve it”) 

 http://seisaxthia.wordpress.com/

 http://www.tometopo.gr/home/news/814-2012-06-26-18-00-11.html

Διαβάστε Περισσότερα

O ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ ΕΓΙΝΕ…ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΑΣ!

Η Κύπρος εάλω. 

Εθνικός και οικονομικός όλεθρος η υπαγωγή της σε καθεστώς Μνημονίου

 Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ

 Το μοιραίο επήλθε: Η κυπριακή κυβέρνηση υπέβαλε προχθές στην Ε.Ε. επισήμως αίτημα να υπαχθεί η Κύπρος σε καθεστώς Μνημονίου!Παρακολουθώντας, αν και εκ του μακρόθεν, τον δημόσιο διάλογο στη Λευκωσία περί της υπαγωγής ή όχι σε καθεστώς Μνημονίου, έχουμε σχηματίσει την άποψη ότι η κυπριακή πολιτική, οικονομική και πνευματική ηγεσία δεν έχει συνειδητοποιήσει πόσο ολέθριες θα είναι οι συνέπειες για την πολύπαθη Κυπριακή Δημοκρατία. Είναι προφανές ότι οι Κύπριοι, με ασυγχώρητη επιπολαιότητα, δεν άντλησαν μαθήματα από τα δεινά που υφίσταται η Ελλάδα λόγω Μνημονίου. 

 Το χειρότερο, όμως, είναι πως οι πολιτικοί ηγέτες του νησιού δεν έχουν αντιληφθεί ότι η ίδια η υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας θα απειληθεί σοβαρότατα από τη στιγμή που θα υπαχθεί σε καθεστώς Μνημονίου. Ένα κράτος πλήρως απαξιωμένο, όπως θα είναι η μνημονιακή Κύπρος σε ό,τι αφορά το ούτως ή άλλως μειωμένο διεθνές κύρος της, ένα κράτος οικονομικά και πολιτικά υποτελές στην Ε.Ε., είναι προφανές ότι δεν είναι σε θέση να υπερασπιστεί τα εθνικά του συμφέροντα.Κανένας, άλλωστε, δεν σέβεται τα εθνικά συμφέροντα υποτελών κρατών, τα οποία εξορισμού θεωρούνται κράτη δεύτερης κατηγορίας.

 Είναι γνωστό το μίσος που τρέφουν κατά των ελληνοκυπρίων όχι μόνο οι Άγγλοι, οι παλιοί αποικιοκράτες, αλλά και οι Γερμανοί, οι οποίοι θεωρούν ότι οι Ελληνοκύπριοι τους εξαπάτησαν το 2004 απορρίπτοντας το επαίσχυντο σχέδιο Ανάν στο δημοψήφισμα με τη συντριπτική πλειοψηφία του 78%. Όχι μόνο αυτοί, αλλά συνολικά η Ε.Ε. και διάφοροι αξιωματούχοι της έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους να επιβληθεί το φιλοτουρκικό σχέδιο. Τότε απέτυχαν. Η υπαγωγή, όμως, της Κύπρου σε καθεστώς υποτέλειας προς όλους αυτούς μέσω Μνημονίου τους παρέχει χρυσή ευκαιρία για να πάρουν ρεβάνς. 

Θα εκβιάσουν αδίστακτα τη Λευκωσία, απειλώντας τη με διακοπή της χρηματοδότησης και οδηγώντας τη στο φάσμα της πλήρους οικονομικής κατάρρευσης και χρεοκοπίας της χώρας. Έχουν έτσι αυξημένες πιθανότητες να επιβάλλουν μια διχοτομική λύση στο Κυπριακό, που θα παγιώνει και θα νομιμοποιεί τα κέρδη των Τούρκων εισβολέων. Θα πούμε την αλήθεια ωμά. Η Κυπριακή Δημοκρατία με τα χαρακτηριστικά που έχει σήμερα ως κράτος απειλείται να μην επιβιώσει τελικά κάτω από το καθεστώς υποτέλειας του Μνημονίου! Δεν είμαστε ακόμα σε θέση να εκτιμήσουμε πόσο γρήγορα και πόσο αρνητικά θα κινηθούν οι εξελίξεις στην Ευρώπη. 

Έχουμε όμως την αίσθηση ότι άλλο κράτος θα είναι η Κύπρος μπαίνοντας σε καθεστώς Μνημονίου και άλλο κράτος θα είναι βγαίνοντας από αυτό. Αυτά όμως είναι προβλέψεις που αφορούν το μέλλον. Το ζήτημα είναι το τι γίνεται σήμερα. Την Κυριακή αρχίζει η εξάμηνη προεδρεία της Κύπρου στην Ε.Ε., για πρώτη φορά στα οκτώ χρόνια που κύλησαν από την ένταξή της, το 2004. Για τη Λευκωσία θα μπορούσε το εξάμηνο αυτό να ήταν πολύ χρήσιμο για τη βελτίωση του διεθνούς της κύρους. 

Έτσι το ονειρεύονταν άλλωστε οι Κύπριοι. Τα πράγματα, όμως, εξελίχθηκαν εντελώς αντίθετα. Η Κύπρος αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΕ ταπεινωμένη, διεσυρμένη όσο ποτέ στο παρελθόν και η προεδρία της γυρίζει μπούμερανγκ εναντίον της. Πριν από δυο εβδομάδες γράφαμε εν εκτάσει για τις συνέπειες που έχει για το κυπριακό τραπεζικό σύστημα τόσο το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων όσο και τα 23 δις. ευρώ (130% του Κυπριακού ΑΕΠ) που έχουν χορηγήσει ως δάνεια κυπριακές τράπεζες σε πελάτες τους στην Ελλάδα. 

Δεν χρειάζεται να τα επαναλάβουμε. Εκείνο που πρέπει να τονίσουμε εδώ, πάντως, είναι ότι η Κύπρος, όπως άλλωστε και η Ιρλανδία (και η Ισλανδία που δεν ανήκει στην Ε.Ε.), πέφτει θύμα της υπερεπέκτασης του τραπεζικού της συστήματος. Ο κύκλος εργασιών των κυπριακών τραπεζών είναι πολλαπλάσιος του ΑΕΠ της Κύπρου, πράγμα που καθιστά αδύνατον για το κυπριακό κράτος να αντιμετωπίσει με δικά του μέσα οποιοδήποτε πρόβλημα του τραπεζικού συστήματος της χώρας. 

Συγκλόνιστικό ήταν το στοιχείο της έκθεσης του ΔΝΤ για την Κύπρο που δημοσιοποίησαν χθες και οιTimes της Νέας Υόρκης: Συνολικά οι κυπριακές τράπεζες έχουν εκκρεμή δάνεια ή άλλα χρήματα σε επισφαλείς τοποθετήσεις που ανέρχονται στο αστρονομικό για την Κύπρο ποσό των 152 (!) δις ευρώ, τη στιγμή που το ΑΕΠ της Κύπρου ήταν στο τέλος του 2011 μόλις 17,8 δις ευρώ – οκτώμιση φορές μεγαλύτερος ο τραπεζικός τζίρος από το ΑΕΠ της χώρας! Η Ε.Ε. ΔΑΝΕΙΖΕΙ ΩΣ ΔΥΝΑΜΗ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΚΗ «Πρόεδρος του Μνημονίου». Αυτός είναι ο τίτλος με τον οποίο θα μείνει στην ιστορία το Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, η ύπαρξη της οποίας θα απειληθεί θανάσιμα με το Μνημόνιο.

 Αλγεινή εντύπωση, πάντως, προκαλεί το γεγονός ότι ενώ τη Δευτέρα ο Δ. Χριστόφιας υπέβαλλε αίτηση υπαγωγής της Κύπρου σε καθεστώς Μνημονίου, μόλις ένα 24ωρο νωρίτερα, την Κυριακή, σε συνέντευξή του στο Βήμα δημιουργούσε ελπίδες αντίστασης στον Κυπριακό λαό. Υπενθύμιζε ότι ο Πρόεδρος της σοσιαλιστικής ομάδας στο Ευρωκοινοβούλιο είχε χαρακτηρίσει απαράδεκτη την πολιτική της Ε.Ε. «δανείζω και έρχομαι στη χώρα σχεδόν ως αποικιοκρατική δύναμη». Γιατί τότε δέχτηκε ο Δ. Χριστόφιας να ξανακάνει αποικία την Κύπρο; 

 *Δημοσιεύτηκε στο ΕΘΝΟΣ, Τετάρτη 27 Ιουνίου

Διαβάστε Περισσότερα

Οι δαίμονες της Γερμανίας

εικ.: Otto Dix

Η Γερμανία χρειάζεται την Ευρώπη. Η Ευρώπη δεν είναι μόνο η αγορά της, είναι και ο ιστορικός της τόπος, η κοιτίδα της, είναι οι γείτονές της με τους οποίους μαζί συμφώνησαν το ’45 να παραμερίσουν το παρελθόν μίσους και μαζί σηκώθηκαν από τις στάχτες και οικοδόμησαν χώρες με ειρήνη, αξιοπρέπεια και ευημερία. Χωρίς την Ευρώπη και χωρίς τις ΗΠΑ η Γερμανία δεν θα ήταν σήμερα αυτό που είναι, μεγάλη, ισχυρή και ηγεμονεύουσα. Αλλά συμπεριφέρεται σαν να μην το ξέρει ή σαν να το περιφρονεί.

 Σαν να υποφέρει από επιλεκτική αμνησία: λησμονεί 65 χρόνια ειρήνης και ανάπτυξης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ανασκαλεύει διαρκώς τους δαίμονες του Μεσοπολέμου, την ταπείνωση των Βερσαλλιών, την εμφύλια ασφυξία, το πληθωρισμένο μάρκο, τον ναζισμό. Και οδηγείται σε ένα είδος μνησίκακης συμπεριφοράς, ζητώντας απ’ όλους τους συμμάχους, εταίρους και γείτονες, όσους βασανίζονται τώρα από την κρίση της Ευρωζώνης, να μεταμεληθούν και να γίνουν σαν αυτήν, αλλιώς τους απειλεί με τιμωρία, διαρκή κολασμό. Ακόμη κι αν η κόλαση των άλλων γίνει και δική της κόλαση. Κάτω από τη φανατική εμμονή στο σχήμα αμαρτία-τιμωρία-εξαγνισμός υπάρχει ιδιοτέλεια και υποκρισία.

Και φανατισμός. Θυμίζει ταινίες του Μπέργκμαν ή του Χάνεκε, από αυτές που ανασκάπτουν τον προτεσταντικό παράδεισο και ανασύρουν δαίμονες. Ο ευφυέστατος Πολ Κρούγκμαν πήγε λίγο πιο μακριά, έφτασε στον Αϊζενστάιν του 1939, στο προπαγανδιστικό αριστούργημα «Αλέξανδρος Νιέφσκι». Στη σκηνή των Τευτόνων Ιπποτών που σφαγιάζουν τους ετερόδοξους Ρώσους, ο Αμερικανός νομπελίστας ξαναβλέπει πικρά την εμμονή στην άτεγκτη καθαρότητα. Δυστυχώς, η Ιστορία δεν διδάσκει όλους με τον ίδιο τρόπο. 

Και η Γερμανία, όπως και όλη η Ευρωπαϊκή Ενωση, το πιο φιλόδοξο ιστορικό εγχείρημα των νεοτάτων χρόνων, θα κριθούν απ’ τα τωρινά, απ’ τα στερνά: «Προς γαρ το τελευταίον εκβάν, έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται» (Δημοσθένης) 

 http://vlemma.wordpress.com/

Διαβάστε Περισσότερα

Μαγευτικό ταξίδι στις ομορφιές του πλανήτη μας

γιάννης  γούναρης 

Διαβάστε Περισσότερα

Φιλελληνικό τουριστικό αφιέρωμα στην αυστριακή «Ντι Πρέσε»Οι διακοπές στην Ελλάδα δεν εγκυμονούν κινδύνους τονίζει η εφημερίδα

Οι διακοπές στην Ελλάδα δεν εγκυμονούν κινδύνους τονίζει η αυστριακή εφημερίδα «Ντι Πρέσε» Στην εκτίμηση πως ερχόμενος κάποιος για διακοπές στην Ελλάδα διακινδυνεύει από ελάχιστα μέχρι απολύτως τίποτε, ενώ συγχρόνως βοηθά εκείνους που δεν φέρουν καμία ευθύνη για την κρίση, «τους ανθρώπους στα νησιά, για παράδειγμα στις Κυκλάδες και την Κρήτη», προβαίνει η έγκυρη αυστριακή εφημερίδα «Ντι Πρέσε», στο πλαίσιο τρισέλιδου (σελίδα μεγάλου σχήματος) αφιερώματός της στα ελληνικά νησιά Σίφνος, Κρήτη, Σαντορίνη και Μύκονο, στο φύλλο της του Σαββατοκύριακου. 

 Όπως αναφέρεται σε άλλο σημείο του αφιερώματος, πρακτικά δεν συντρέχουν λόγοι για να μην περάσει κάποιος τις διακοπές του στην Ελλάδα, καθώς, ακόμη και να υπάρξουν διαδηλώσεις, αυτές πραγματοποιούνται μόνον στις μεγάλες πόλεις, όπως στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, ενώ στα νησιά, που αποτελούν τους κλασικούς τουριστικούς προορισμούς στη χώρα, θα επικρατεί πιθανότατα και φέτος, όπως και πέρσι, ηρεμία. 

Σημειώνεται επιπλέον, πως, μετά τη νίκη στις εκλογές της περασμένης Κυριακής των «πιστών στο ευρώ και πρόθυμων να κάνουν οικονομίες» Συντηρητικών, αυξήθηκαν αμέσως οι κρατήσεις για την Ελλάδα, ενώ επισημαίνεται πως η Ελλάδα είναι φέτος φθηνότερη από ποτέ, καθώς ξενοδοχεία, αεροπορικές εταιρείες και διοργανωτές, μειώνουν τις τιμές, οι οποίες αναμένεται να μειωθούν ακόμη περισσότερο μέσα στις ερχόμενες εβδομάδες.

 Σε ειδικό δημοσίευμα του αφιερώματος, παρατίθενται συμβουλές και υποδείξεις από την Αυστριακή Ένωση Ενημέρωσης Καταναλωτή για την περίπτωση που στη διάρκεια των διακοπών προκύψουν κάποια προβλήματα, ενώ τονίζεται πως καλύτερα εξασφαλισμένοι είναι εκείνοι που προτιμούν τα οργανωμένα ταξίδια. 

Διαβεβαιώσεις πως από τις απεργίες και τις διαδηλώσεις στην Ελλάδα δεν πλήττονται οι τουριστικοί προορισμοί, αλλά μόνον οι μεγάλες πόλεις, είχε δώσει μόλις πρόσφατα με σχετικές δηλώσεις του ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ταξιδιωτικών Γραφείων Αυστρίας, Γιόζεφ Πέτερλαιτνερ, τονίζοντας πως η Ελλάδα συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς των Αυστριακών, αλλά φέτος διαπιστώνεται μια σχετική ανασφάλεια των τουριστών στον προγραμματισμό των διακοπών τους. 

 http://santo-rinios.blogspot.gr/
Το αφιέρωμα στη «Ντι Πρέσε», με τίτλο «Σίφνος και Κρήτη, Σαντορίνη και Μύκονος», έχει ευρείες αναφορές στις φυσικές ομορφιές των τεσσάρων νησιών και στις δυνατότητες για διακοπές και διασκέδαση, με περιγραφές συγκεκριμένων προορισμών σε αυτά, υπογραμμίζοντας την ανακάλυψη νέων εμπειριών για τον τουρίστα.

 Η Ελλάδα κατέχει εδώ και πολλά χρόνια μια από τις πρώτες θέσεις, ή ακόμη και την πρώτη θέση, των προτιμήσεων των Αυστριακών τουριστών ως χώρα προορισμού -κατά μέσο όρο πάνω από 500.000 Αυστριακοί επισκέπτονται κάθε χρόνο την Ελλάδα-, ενώ η Αυστρία, σε αναλογία με τον πληθυσμό της -8,4 εκατομμύρια- βρίσκεται στην πρώτη θέση από πλευράς αφίξεων ξένων τουριστών στην Ελλάδα και οι Αυστριακοί είναι, σε αναλογία, οι πλέον «πιστοί» επισκέπτες της χώρας μας.

Διαβάστε Περισσότερα

"Milos Express"

express_milos

Σε μια εποχή που το ακτοπλοϊκό ζήτημα, ή πρόβλημα αν θέλετε, επανέρχεται συχνά στην επικαιρότητα, τα "Μηλείκα Νέα" αποφάσισαν να εγκαινιάσουν την καινούρια αυτή ενότητα της ιστοσελίδας τους, με ένα αφιέρωμα σε ένα πλοίο που αγαπήθηκε ίσως περισσότερο από όλα όσα κλήθηκαν μέσα στον 20ο αιώνα να συνδέσουν το νησί μας με τα άλλα νησιά, αλλά βέβαια και με το μεγάλο λιμάνι. express_milos2Η εμφάνιση του θρυλικού του φουγάρου στην είσοδο του λιμανιού είναι συνδεδεμένη στους Μηλιούς με μια όμορφη εικόνα, με κάποιο δικό τους άνθρωπο που γύριζε αλλά και με όμορφα ταξίδια που μόλις ετοιμάζονταν να ξεκινήσουν, ακόμα και με άσχημους αποχωρισμούς.

 Αλλά τα ταξίδια πάντα έτσι είναι. Αυτό που μένει είναι ότι αυτό το πλοίο, ο βάπορας όπως το αποκαλούσαν κάποιοι, έχει συνδεθεί περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο με το νησί του οποίου το όνομα έφερε για 15 χρόνια. Πολλοί άνθρωποι γνωρίστηκαν μέσα σε αυτό και άλλοι ίσως χωρίστηκαν με τον απόπλου του, αλλά ήταν ένα πλοίο δεκτικό και πολλές φορές συνδημιουργός στις ανθρώπινες σχέσεις. Χαρακτηριστικές άλλωστε ήταν και οι σχέσεις των επιβατών με το πλήρωμα. Λέγεται ότι σχεδόν οι μισοί από τους επιβαίνοντες κρατούσαν μόνιμα κάποιο 'πεσκέσι' για το πλήρωμα.

 Σε γενικές γραμμές έχει μείνει στην μνήμη ως ένα πλοίο ανθρώπινο, φιλόξενο και το ακριβώς αντίθετο του απρόσωπου. express_milos3Το M/S Vortingern, όπως και ήταν το αρχικό του όνομα, κατασκευάστηκε το 1969 στα ναυπηγεία 'Swan Hunter Shipbuilding Ltd.', στο Wallsend της ανατολικής Αγγλίας. Πήρε το όνομά του από τον Άγγλο πολέμαρχο Vortinger που έζησε τον 5ο μ.Χ αιώνα και τα κατορθώματά του ανάγονται στη σφαίρα του θρύλου.

 Αν είχατε μάλιστα ταξιδέψει με το πλοίο, πιθανόν να θυμάστε ένα πορτραίτο του εν λόγω πολεμάρχου που παρέμενε ακόμα στο χώρο του εστιατορίου. Το πλοίο αρχικά κατασκευάστηκε έχοντας ως σκοπό τη μεταφορά επιβατών αλλά και τρένων. Στο πάτωμα του γκαράζ του οι επιβάτες μπορεί ακόμα να θυμούνται ότι υπήρχαν σιδηροτροχιές που είχαν κατασκευαστεί για το σκοπό αυτό. Ταξίδεψε από την ημερομηνία κατασκευής του έως και το 1988 σε διάφορα λιμάνια, κυρίως στα στενά της Μάγχης. express_milos5Και φτάνουμε στη σημαντική, για την ιστορία του, χρονιά του '88 όπου και αγοράζεται από την ναυτιλιακή εταιρία των Σταθάκη/Μανούσου (τα αρχικά τους ήταν που έφερε το φουγάρο του - SM) με την επωνυμία "Lindos Lines".

 Η εταιρία το μετασκευάζει σημειώνοντας πάνω του σημαντικές αλλαγές, το μετονομάζει σε "Milos Express" και το 'ρίχνει' στη γραμμή των Δυτικών Κυκλάδων και πιο συγκεκριμένα τη γραμμή 'Κύθνος - Σέριφος - Σίφνος - Μήλος' με ανταπόκριση κάποιες φορές και στην Κίμωλο.

Το πλοίο εκτελεί το δρομολόγιο από Πειραιά για Μήλο στον εκπληκτικό, για τα δεδομένα της έως τότε εποχής, χρόνο των εξήμιση ωρών. express_milos6Το "Milos Express" λοιπόν, παίρνει τη θέση του πλοίου "Express Ionion", το οποίο μάλιστα κάποια στιγμή επανήλθε και κατά την τουριστική περίοδο έκανε ταυτόχρονα δρομολόγια με το "Milos Express", ξεκινώντας το ένα από Πειραιά προς Μήλο και το άλλο κάνοντας το αντίθετο δρομολόγιο.

Το 2000 γίνεται μέλος της εταιρίας "Minoan Flying Dolphins", μετονομάζεται σε "Express Milos" αλλά συνεχίζει στην ίδια γραμμή μέχρι και το 2003. Το 2003 πωλείται στην εταιρία "ΣΑΟΣ", το όνομά του αλλάζει σε "Nisos Limnos" και 'μπαίνει' στην άγονη γραμμή. Στην αρχή εκτελεί δρομολόγια στο Βόρειο Αιγαίο, δρομολόγια που στη συνέχεια επεκτείνονται σε όλο το Αιγαίο, αφού ξεκινάει να συνδέει το Λαύριο με Σύρο, Σέριφο, Σίφνο, Κίμωλο, Μήλο, Πάρο, Νάξο, Ίο, Αμοργό, Ανάφη, Χίο, Μυτιλήνη, Λήμνο, Αλεξανδρούπολη, Καβαλά, Σαμοθράκη, Μουδανιά, Μύκονο, Τήνο. express_milos7Το 2004 βγαίνει από την κυκλοφορία λόγω του ισχύοντος νόμου που απαγόρευε τον πλου σε πλοία ηλικίας μεγαλύτερης των 35 ετών και πωλείται στην Ινδία όπου και τελειώνει η ιστορία του, αφού καταστρέφεται στις 24 Ιανουαρίου του 2005.

Να σημειωθεί εδώ ότι πολλοί είναι εκείνοι που λένε ότι θα μπορούσε να λειτουργεί ακόμα και σήμερα με σωστή συντήρηση. Τέλος, αξίζει να πούμε ότι ο νόμος αυτός που αφορά την απαγόρευση πλου των πλοίων άνω των 35 ετών πλέον δεν ισχύει. express_milos8Ας κάνουμε όμως και μια αναφορά στο εσωτερικό του πλοίου, όπως το έζησαν οι επιβάτες του όλα αυτά τα χρόνια. Το 'Μilos' διέθετε τον κλασσικό καταπέλτη-είσοδο για αυτοκίνητα και επιβάτες των πλοίων της σειράς του.

Η γνώριμη μυρωδιά γκαράζ των 'ποσταλιών', ή αλλιώς επιβατικών πλοίων, σε 'έπιανε' μόλις περνούσες την είσοδό του, για να αντικρίσεις αριστερά και δεξιά τις σκάλες ανόδου των επιβατών στο κύριό του κατάστρωμα. express_milos12Στο χώρο που ήταν οι σκάλες αλλά και σε άλλα σημεία, στο εξωτερικό του πλοίου, φαίνονταν τα χρόνια του και αν θέλετε η ιστορία του, μέσω των απανωτών διαδοχικών βαψιμάτων που είχαν δεχτεί.

Φτάνοντας στο τέρμα της σκάλας, συναντούσες το κεντρικό σαλόνι, το οποίο είχε στο βάθος του ένα Snack Bar, αριστερά και δεξιά δίπλα στα παράθυρα από δύο σειρές αεροπορικών καθισμάτων, ενώ στην αρχή του σαλονιού για πολλά χρόνια υπήρχαν ηλεκτρονικά παιχνίδια - η χαρά όλων των παιδιών. express_milos11

Στη συνέχεια και πίσω από το σαλόνι υπήρχε η reception, το λογιστήριο και ίσως κάποιοι να θυμούνται ένα μικρό μαγαζάκι που υπήρχε εκεί, με είδη περιπτέρου για μια περίοδο. Περνώντας και από αυτόν τον χώρο, ο επιβάτης συνέχιζε σε ένα χώρο με ευρύχωρα αεροπορικά καθίσματα που κατέληγε στο εστιατόριο-τραπεζαρία στην πλώρη του. Στον επάνω χώρο βρίσκονταν οι καμπίνες και στην πλώρη το σαλόνι και η τραπεζαρία της πρώτης θέσης. express_milos9

 Σε όσους ταξίδεψαν τους πιο ζεστούς μήνες αξέχαστο έχει μείνει το εξωτερικό μέρος, το κατάστρωμα αν θέλετε, με τους άφθονους χώρους , το δικό του Snack Bar και τα χαρακτηριστικά στρογγυλεμένα παγκάκια. Το μήκος του πλοίου ήταν 114,61 μέτρα ενώ το πλάτος του έφτανε τα 19,23. express_milos16

Αξίζει να γίνει αναφορά σε κάποιους ανθρώπους που συνέδεσαν το όνομά τους με αυτό του πλοίου. Ανθρώπους φιλικούς και ιδιαίτερους. Οι Μηλιοί ακόμα θυμούνται με τα καλύτερα λόγια τον Σαντορινιό καπετάνιο Γιώργο Σιγάλα καθώς και τον Αρχικαμαρότο Παναγιώτη Πασάκο, αλλά και πάρα πολλούς άλλους όπως τους Στέλιο Βιτσάρα, Νίκο Λουδάρο, Γιώργο Μπαφαλούκο, που πέρασαν από το πλήρωμά του, όλα αυτά τα θρυλικά, θα μπορούσαμε να πούμε, χρόνια της κυκλοφορίας του στα νερά του Αιγαίου. express_milos10

Τα χρόνια περνάνε, καινούρια πλοία μπαίνουν στην πολύπαθη γραμμή στην οποία ανήκει το νησί της Μήλου. Δύσκολα όμως θα βρεθεί ένα άλλο πλοίο που να αγαπηθεί τόσο πολύ από Μηλιούς και από επισκέπτες της Μήλου. Εμείς ρίξαμε μια ματιά πίσω σε ένα πλοίο συνώνυμο του νησιού, κυριολεκτικά και μεταφορικά, και προχωράμε.

 

Πηγές:

1. http://www.faktaomfartyg.se/vortigern_1969.htm
2. http://en.wikipedia.org/wiki/Vortigern
3. http://www.vortigernstudies.org.uk/artgra/ship1.htm
4. http://www.nautilia.gr
5. http://www.doverferryphotos.co.uk/pastandpresent/vortigern.htm
6. http://www.hhvferry.com/vortscrap.html
7. http://www.youtube.com/watch?v=7bm6FvnSkRg&fmt=18

 http://www.mileikanea.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

Βασίλης Μαργάρας: Για μια ολοκληρωμένη πολιτική αλιείας στο Νότιο Αιγαίο.

Τις απόψεις και τις τοποθετήσεις του σχετικά με την πολιτική αλιείας στο Νότιο Αιγαίο καταθέτει με άρθρο του, ο Περιφερειακός Σύμβουλος Μυκόνου και Ερευνητής Ευρωπαϊκών Επιστημών κ.Βασίλης Μαργάρας, ο οποίος αναφέρει σχετικά: «Μια πρώτη συζήτηση για την μεταρρύθμιση της Αλιευτικής Πολιτικής στο νησιωτικό χώρο έλαβε μέρος στο Περιφερειακό Συνέδριο της Ρόδου (09/06/2012). Στην εισηγήση του Περιφέρειάρχη, κ. Γιάννη Μαχαιρίδη, κατά κύριο λόγο, συμπεριλαμβάνονταν θέματα αειφορίας και προστασίας περιβάλλοντος. 

Διαπιστώθηκε η δραματική μείωση των αλιευμάτων και αναφέρθηκαν δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον του κλάδου. Επίσης έγινε αναφορά στο ελλιπές πλαίσιο διαχείρισης και ελέγχου της αλιείας, των προστατευόμενων ειδών, των κοραλλιογενών σχηματισμών και της ελεύθερης μη καταγεγραμμένης αλιευτικής εκμετάλλευσης. Σύμφωνα με την εισήγηση του Περιφερειάρχη, καίριο αίτημα αποτελεί η κάλυψη των αναγκών των πλωτών μέσων αστυνόμευσης της Λιμενικών Αρχών αλλά και της στελέχωσής τους για την καλύτερη εξυπηρέτηση της αλιευτικής τάξης της Περιφέρειας. Επίσης βασικό στόχο αποτελεί και η κατασκευή αλιευτικών καταφυγίων, αλιευτικών σταθμών και ο εκσυγχρονισμός των υπαρχόντων.

Καλές πρακτικές όπως η δημιουργία υποθαλάσσιων πάρκων και τεχνητών υφάλων μπορούν να βοηθήσουν στην αύξηση των αλιευμάτων. Στην συζήτηση που ακολούθησε, αναφέρθηκε ότι είναι αναγκαία η συνεργασία με πανεπιστήμια και ερευνητικούς φορείς όπως το Ινστιτούτο Αλιευτικής Έρευνας. Πρέπει να δρομολογηθεί η εκπόνηση επιστημονικών μελετών για την συλλογή δεδομένων και η καταγραφή της οικολογικής κατάστασης των λιβαδιών ποσειδωνίας. Επίσης θα μπορούσαν να δημιουργηθούν προγράμματα φαρμακευτικής έρευνας μιας και η θάλασσα διεθνώς αποτελεί μεγάλο πεδίο έρευνας για την φαρμακευτική βιομηχανία. 

 Μια από τις προτεραιότητες της Περιφέρειας είναι και η προστασία των μικρομεσαίων ψαράδων που αποτελούν εξάλλου και την μεγάλη μερίδα του επαγγελματικού κλάδου στα νησιά μας. Προτάσεις που κατατέθηκαν από το Σωματείο Ψαράδων Μυκόνου προς αυτή την κατεύθυνση περιέχουν τα εξής μέτρα: εκπόνηση ευνοϊκού επαγγελματικού πλαισίου, ισχυροποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών, δημιουργία θαλάσσιου πάρκου στις Βόρειες Κυκλάδες. Μιας και η Μεσόγειος περιβάλλεται από πλειάδα κρατών, έγιναν αναφορές στις προσπάθειες για μια συλλογική διαχείριση της. 

Ιδιαίτερα ο Κύριος Μαχαιρίδης αναφέρθηκε στις προσπάθειες που πρέπει να γίνουν με την γείτονα Τουρκία έτσι ώστε να αποτραπεί η ρύπανση που απορρέει από τα μεγάλα αστικά κέντρα της Μικράς Ασίας. Είναι σημαντικό επίσης να υπάρξει η σύνδεση της αλιείας με θέματα πολιτιστικής κληρονομιά και τουρισμού. Ένα πλούσιο αλιευτικό πεδίο μπορεί να προσφέρει προσοδοφόρες ευκαιρίες καταδυτικού τουρισμού. Προς αυτή την κατεύθυνση είναι αναγκαία η εκπόνηση Προγραμμάτων Κατάρτισης και Εκπαίδευσης στην αλιεία και στις εναλλακτικά σχετιζόμενες δραστηριότητες με αυτήν (Αλιευτικός Τουρισμός – Οικοτουρισμός- Καταδυτικός). 

Επίσης οι χρηματοδοτήσεις στον κλάδο της αλιείας πρέπει να δύνονται με γνώμονα την μείωση της ρύπανσης και την αναβάθμιση της υγιεινής των προϊόντων. Μια άλλη πρόταση που κατατέθηκε στο πλαίσιο της πολιτιστικής κληρονομιάς είχε ως στόχο να βρεθεί πολιτική φόρμουλα έτσι ώστε να διατηρούνται οι παραδοσιακές βάρκες που σήμερα αποσύρονται και καταστρέφονται. Βρισκόμαστε σε μια χρονική συγκυρία όπου οι ιδέες των αλιέων για την υπεραλίευση και την προστασία του περιβάλλοντος συμβαδίζουν με τις προτάσεις οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (π.χ. προτάσεις αναθεώρησης αλιείας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Στρατηγική της Μπλε Ανάπτυξης από την Επίτροπο Μαρία Δαμανάκη).

 Είναι σημαντικό ότι μεγάλο μέρος των Συλλόγων των αλιέων ζητούν περιοριστικά μέτρα για να αντιμετωπιστεί η υπεραλίευση των θαλασσών όπως π.χ. περιορισμούς στο χρόνο αλίευσης, απαγόρευση αλίευσης τον μήνα Μάιο, μέτρα για την μείωση των απορρίψεων και την καταπολέμηση της παράνομης αλιείας. Είναι ιδιαίτερα θετικό ότι σωματεία ψαράδων σε όλο το Αιγαίο δηλώνουν έτοιμη να αναλάβουν την ευθύνη της περιβαλλοντικής διαχείρισης των θαλασσών. Μια τέτοια ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί. 

Η Περιφέρεια μας πρέπει άμεσα να συντονίσει προσπάθειες για την δημιουργία μιας αειφόρου αλιείας ακολουθώντας τις εξελίξεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Ήδη μια τέτοια συζήτηση για την αναθεώρηση της Κοινής Πολιτικής Αλιείας έλαβε μέρος στο Συμβούλιο Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (12/06). Τέλος, βασική διαπίστωση μεγάλου μέρους του Περιφερειακού Συμβουλίου είναι ότι το κεντρικό κράτους αδυνατεί να χαράξει ολοκληρωμένες πολιτικές στο χώρο της αλιείας. 

Για αυτό το λόγο πρέπει η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου να συνθέσει μια ολοκληρωμένη πολιτική αλιείας. Πρέπει ως Περιφέρεια να έχουμε ολοκληρωμένες προτάσεις και να προτείνουμε συγκεκριμένες δράσεις στο Κεντρικό κράτος, στους Δήμους, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στους κοινωνικούς φορείς.»

 Βασίλης Μαργάρας Ερευνητής Ευρωπαϊκών Επιστημών, Περιφερειακός Σύμβουλος Μυκόνου

Διαβάστε Περισσότερα

Στρατηγικές για την αντιμετώπιση της κρίσης με άξονα την Αιγαιοπελαγίτικη Κουζίνα.

Tο Επιμελητήριο Κυκλάδων και η Πρωτοβουλία

 «Η Κουζίνα του Αιγαίου» 

 σας προσκαλούν στην εκδήλωση με θέμα: «Στρατηγικές για την αντιμετώπιση της κρίσης με άξονα την Αιγαιοπελαγίτικη Κουζίνα», που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012 και ώρα 17.00, στην Συνεδριακή Αίθουσα Επιμελητηρίου Κυκλάδων, Ερμούπολη.

 Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί με απευθείας διασύνδεση (τηλεδιάσκεψη) με τα τοπικά γραφεία του Επιμελητηρίου στα νησιά Άνδρο, Θήρα, Μήλο, Μύκονο, Νάξο, Πάρο & Τήνο. 

 ΟΜΙΛΗΤΕΣ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

 -Καλωσόρισμα – Νέα & Ανακοινώσεις Γιώργος Καλώστος, Διευθυντής Aegean Cuisine

 -Κρασί – Βασικό συστατικό μιας μοναδικής γαστρονομικής εμπειρίας Γιώργος Φλούδας, Οινοχόος – Οινολόγος 

-Η Αιγαιοπελαγίτικη Κουζίνα διαβατήριο για την παγκόσμια αγορά Νίκος Σαράντος, Chef, Ιδρυτής και υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του Chef Club και της Euro -Toques Ελλάδος 

 www.mileikanea.g

Διαβάστε Περισσότερα

ΤΗΣ EMSA. Ελεγχοι σε λιμάνια, πλοία της ακτοπλοΐας και κρουαζιερόπλοια

Στο μικροσκόπιο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Ναυτιλία (ΕΜSA) μπαίνει από σήμερα και για τέσσερις μέρες η διαδικασία έκδοσης εισιτηρίων στα πλοία της ακτοπλοΐας και τα κρουαζιερόπλοια. Οι επιθεωρητές της ΕΜSA θα προχωρήσουν σε ελέγχους στα λιμάνια ενώ θα επιβιβαστούν και θα ταξιδέψουν με πλοία. Οι επιθεωρήσεις αυτές ξεκίνησαν σε διάφορα ευρωπαϊκά κράτη μετά το ναυάγιο του κρουαζιερόπλοιου Costa Concordia όπου διαπιστώθηκε σε μεγάλο βαθμό αναντιστοιχία μεταξύ των στοιχείων των εισιτηρίων και των σχετικών καταστάσεων με τους επιβάτες που είχαν επιβιβασθεί. 

Στην Ελλάδα οι επιθεωρητές της ΕΜSA θα πραγματοποιήσουν ελέγχους προκειμένου να διαπιστώσουν αν τα εισιτήρια που εκδίδονται αναφέρουν τα πλήρη στοιχεία των επιβατών όπως προβλέπεται από την ευρωπαϊκή οδηγία με την οποία καθιερώθηκε το ηλεκτρονικό σύστημα έκδοσης εισιτηρίων. Επίσης θα διαπιστωθεί αν τα στοιχεία συμπίπτουν με τα στοιχεία των επιβατών. Εκτός από τα πλοία οι επιθεωρητές της EMSA θα πραγματοποιήσουν ελέγχους και στα πρακτορεία των ακτοπλοϊκών εταιρειών. 

 ΠΗΓΗ: Ημερησία

Διαβάστε Περισσότερα