ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΑΘΕΙΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

==================

Δεν έχω πρόθεση να μπλέξω τον καλό αναγνώστη με θεολογικούς, φιλοσοφικούς και επιστημονικούς ορισμούς, ούτε να αναφερθώ στις αθειστικές φιλοσοφικές σχολές της ευρωπαικής διανόησης των Φώυερμπαχ, Μαρξ, Φρόυντ, Νίτσε, κτλ., επειδή η αθεία που συναντούμε στις μέρες μας, κατά το πλείστον, στο περιβάλλον μας, δεν είναι αυτής της μορφής.

Θα σας απασχολήσω με το πρόβλημα της αθείας, όπως το έζησα στο χώρο της παιδείας και της κοινωνίας που κινούμαι. Εχω την ισχυρή πεποίθηση ότι μονάχα αυτά που μαθαίνει κάποιος εμπειρικά έχουν κάποια αξία και όχι κάποιες θεωρίες που ανακαλύπτει τις ώρες της μελέτης ή της περισυλλογής του. Οχι ότι η μελέτη ή η περισυλλογή δεν βοηθούν. Η πρώτη έχει τεράστια σημασία επειδή κωδικοποιεί τις εμπειρίες της συνολικής σοφίας των ανθρώπων και καταγράφει τις υψηλής εμβελείας συλλήψεις των ιδιαίτερα προικισμένων ανθρώπων. Οσο για την περισυλλογή είναι κεφαλαιώδους σημασίας διότι στρέφει τον άνθρωπο προς τον εαυτό του για να αξιολογήσει τις εμπειρίες της εξωτερικής του περιπλάνησης.

Ολες οι πιο πάνω όμως αναγκαιότατες διεργασίες συνιστούν τη θεωρητική κάλυψη των πραγμάτων. Είναι τα “in vitro” εργαστηριακά πειράματα, όπως τα αποκαλούν οι γιατροί, τα οποία αν δεν αποδειχθούν αποτελεσματικά “in vivo”, δηλαδή από τη θεραπευτική τους ιδιότητα στους ασθενείς που τα χρησιμοποιούν, δεν είναι σε τελική ανάλυση τα φάρμακα που χρειαζόμαστε.

Για να διαγνώσουμε το φαινόμενο της αθείας θα χρειαστεί να ξεκαθαρίσουμε τις ακόλουθες πέντε έννοιες:

α) Αγνωστικιστής,

β) Αντίθεος,

γ) Δειστής,

δ) Βιταλιστής, και

ε) Α-Θεος.

Ας πάρουμε τους όρους με τη σειρά.

Ο ΑΓΝΩΣΤΙΚΙΣΤΗΣ
α) Ο “Αγνωστικιστής” είναι ψυχρός, ήρεμος και λογικός στην αντιμετώπιση της αθείας του. Δεν έχει εμφανή εμπάθεια κατά του Θεού και ούτε σαρκάζει τα θεία, αλλά απλώς ομολογεί: - Αγνοώ το Θεό. Δεν Τον συνάντησα ποτέ μου, αλλά παρά το γεγονός ότι οργάνωσα τη ζωή μου ως να μην υπάρχει Θεός, αν τυχόν υπάρχει, είμαι ανοικτός και πρόθυμος για τη μεγάλη αυτή στιγμή. Οι γνήσιοι αγνωστικιστές είναι συνήθως μια ελάχιστη μερίδα ανθρώπων, κάτοχοι ευρείας παιδείας, ισορροπημένες προσωπικότητες και άτομα υψηλού δείκτη νοημοσύνης. Η συζήτηση μαζί τους μπορεί να γίνει σε πολύ νηφάλιους τόνους, αλλά η μεταστροφή τους στην πίστη απαιτεί κυριολεκτικά την άμεση και συγκεκριμένη επέμβαση του Θεού.

Ο ΑΝΤΙΘΕΟΣ
β) Ο “Αντίθεος” είναι αυτός που κατά βάθος πιστεύει (τις περισσότερες φορές πιο πολύ από αυτούς που θεωρούμε πιστούς), αλλά ο οποίος έχει μια πολύ λανθασμένη προσέγγιση στο θέμα της πίστης. Ο “Αντίθεος” συνήθως βρίζει, χλευάζει, βλασφημεί, ειρωνεύεται και τσακώνεται με το Θεό, επειδή έχει κάποια προβλήματα μαζί Του, είτε για κάποια προσωπικά, οικογενειακά, είτε άλλης φύσεως θέματα που τον βασανίζουν. Πρόκειται συνήθως για άνθρωπο που δεν δέχεται να σηκώσει το σταυρό που του έδωσε ο Θεός με υπομονή και καρτερία και γι’ αυτό τηρεί απέναντί Του εχθρική στάση και πεισμώνει σαν μικρό παιδί που κάνει αταξίες και τιμωρείται. Ετσι επειδή είναι χολωμένο δεν δέχεται να πάρει λ..χ.. το παγωτό ή τη σοκολάτα που του προσφέρουν οι γονείς του με αποτέλεσμα να αυτοτιμωρείται για το πείσμα που δείχνει.

Χαρακτηριστικό δείγμα “Αντίθεου” αποτελεί ο παγκοσμίου φήμης νεοέλληνας λογοτέχνης Νίκος Καζαντζάκης την πνευματική παθολογία του οποίου θα ήταν ενδιαφέρον να αναλύσουμε σε προσεχές άρθρο.

Ο "ΔΕΙΣΤΗΣ"

γ) Ο “Δειστής” (η λέξη παράγεται από τη λατινικό όρο deus, που σημαίνει Θεός) είναι αυτός που πιστεύει ότι υπάρχει Θεός δημιουργός του κόσμου, αλλά ο οποίος δεν ζητά από τα πλάσματά Του να Τον λατρεύσουν και να προσαρμόσουν τη ζωή τους σύμφωνα με το θέλημά Του. Πρόκειται δηλαδή για άνθρωπο που δεν πιστεύει με τη θρησκευτική έννοια του όρου, αλλά γι’ αυτόν που έρχεται να απαντήσει με τη φιλοσοφική αρχή του αιτίου - αιτιατού το ερώτημα της δημιουργίας του κόσμου.

Ο "ΒΙΤΑΛΙΣΤΗΣ"

δ) Ο “Βιταλιστής” (ο όρος ετυμολογείται από το Λατινική λέξη vita που σημαίνει ζωή) είναι εκείνος που πιστεύει ότι η ζωή είναι αυτοσκοπός, διότι έχει μέσα της το “τέλος” (στα αρχαία Ελληνικά ο όρος αυτός σημαίνει το σκοπό), για τον οποίο υπάρχει ο άνθρωπος.

Αναφερόμαστε μ’ άλλα λόγια στην “εντελέχεια”, όπως την ονομάζει ο μεγάλος φιλόσοφος της αρχαιότητας Αριστοτέλης. Το “βιταλιστή” τον συναντούμε πολλές φορές με δειστικές αντιλήψεις. (Δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας άλλωστε το ότι για την “εντελέχεια” μίλησε πρώτος ο φιλόσοφος ο οποίος έκανε αναφορά στο “πρώτο κινούν ακίνητο”, δηλαδή ο Αριστοτέλης).

Ο “βιταλιστής” αντιμετωπίζει το θάνατο ως ένα φυσικό γεγονός τον οποίο θεωρεί ως φυσική κατάληξη όλων των ζωντανών οργανισμών και επομένως και της ανθρώπινης ύπαρξης και ως εκ τούτου δεν προσδοκά οποιαδήποτε μορφή ζωής επέκεινα του τάφου. Τέλος,

Ο "Α-ΘΕΟΣ"

ε) Ο “Α - Θεος” (από το “α” το στερητικό και τη λέξη Θεός) είναι αυτός που ζει ως να μην υπάρχει Θεός που προνοεί για τα πλάσματά Του. Ο “Α - Θεος” δεν έχει επίσης καμιά δυσκολία να συμμετέχει στη λατρευτική ζωή της θρησκείας που ανήκει, ούτε να δέχεται θεωρητικά τη δογματική της διδασκαλία. Στην πράξη όμως ζει ως να μην υπάρχει Θεός. Τον επικαλείται μόνο όταν Τον χρειάζεται για να τον βγάλει από τις δύσκολες περιστάσεις της ζωής του. Τον χρησιμοποιεί σαν deus ex machina (από μηχανής Θεό). Μ’ άλλα λόγια ο Θεός του είναι χρήσιμος για να υπηρετεί το ανθρώπινο θέλημα κι όχι ο άνθρωπος το θεικό.

Ο “Α - Θεός” πιστεύει στην ευσπλαχνία αλλά όχι στη δικαιοσύνη του Θεού επειδή του χρειάζεται ένας βολικός Θεός που θα του επιτρέπει να αμαρτάνει ανενόχλητος. Ο “Α-Θεος” φαντάζεται το Θεό σαν ένα καλόβολο, ασπρομάλλη γεροντάκο, ο οποίος, όπως ακριβώς ο παππούς του, δεν του χαλάει κανένα χατίρι.

Γι’ αυτό το λόγο μόλις κάποιο από τα όνειρα, τις επιδιώξεις, την υγεία, την οικονομική και κοινωνική του επιφάνεια την επαγγελματική του σταδιοδρομία ή την οικογενειακή του ευτυχία απειληθούν προστρέχει στο Θεό για να Τον καλέσει να του τα διασφαλίσει.

Ο “Α - Θεος” δεν είναι όμως σε καμιά περίπτωση διατεθειμένος να προσαρμόσει τη ζωή του σύμφωνα με το θεικό θέλημα. Σύμφωνα με τον εύστοχο χαρακτηρισμό του Αγγλικανού επίσκοπου Robinson, φαντάζεται το Θεό “up there” για να κάνει ανενόχλητος “down here” ότι θέλει. Ο Θεός τη δουλειά Του (που συνίσταται στο να υπηρετεί τα πάθη και τις υλικές μας ανάγκες) και εμείς τη δική μας (ότι ο καθένας μας θεωρεί σωστό κι ότι νομίζει ότι τον κάνει ευτυχισμένο).

Aμέθυστος

Διαβάστε Περισσότερα

Η χορηγία της “Ελληνικής άνοιξης” ανακοινώθηκε από τον σφαγέα Σόρος υπό τα χειροκροτήματα του πολιτικού ανδρεικέλου.

Βγήκε λοιπόν και επισήμως η είδηση για την χρηματοδότηση της πορτοκαλί επανάστασης ή μάλλον της “Ελληνικής άνοιξης” που έπεται. Ο ναζιστής σφαγέας Σόρος που το βρώμικο χρήμα του καταλήγει σε ποταμούς αίματος, εσωτερική κατάρρευση και εκποίηση των εθνών, ανακοίνωσε την “πρωτοβουλία” του. Παρουσία –ποιού άλλου;– του πιστού του συνεργάτη, Γεωργίου Παπανδρέου που εκτέλεσε βήμα προς βήμα το σχέδιο των κερδοσκόπων vulture funds.
Οι κόνδορες λοιπόν είναι εδώ.

Το ελπιδοφόρο είναι ότι δεν βρέθηκε ελληνόφωνος κομματικός σχηματισμός για να συνεργαστεί μαζί του, όπως έγινε στις άλλες χώρες “παρέμβασης”. Η παπανδρεϊκή συμμορία πλέον έχει σβηστεί από τον χάρτη.

Κάποιοι κωμικοί της γιαλαντζί αριστεράς που όταν η Κλίντον ανακοίνωνε χρηματοδότηση των “επαναστατών” της Συρίας ανακοίνωναν “αντεξουσιαστικές” συναυλίες αλληλεγγύης στους “επαναστάτες” δεν κατάφεραν να μαζέψουν παρά μερικές εκατοντάδες κόσμου. Το μήνυμα λοιπόν είναι πολύ πιο ελπιδοφόρο από ότι μπορούσαμε να φανταστούμε.

Οι λίγοι ελεεινοί που θα δεχθούν να κάνουν τους διαχειριστές, τους “λοχαγούς” των ταγμάτων του χάους θα απομονωθούν άμεσα. Οπότε ο εχθρός θα είναι πολύ πιο φανερός από όσο θα ήθελε.
 

Έτσι, ο κύριος Σόρος που κάθε φορά που ο ΓΑΠ έλεγε τις διεθνείς ασυναρτησίες του γινόταν κάτι εκατομμύρια πλουσιότερος “λες και ήξερε ο μπαγάσας”, θα ακολουθήσει την μοίρα των πατέρων του. Του Μέτερνιχ, του Φον Γκρούμπκωφ, του Κεμάλ, του Μουσολίνι και του Αδόλφου.
Το “χάος” στην Ελλάδα ήταν πάντα μήτρα αναγέννησης αγαπητέ George. Θα το διαπιστώσεις κατά το purgatoire σου. 

 ΠΗΓΗ: olympia

Διαβάστε Περισσότερα

«Ολοι με τον Σαμαρά!»

 

Του Γιώργου Δελαστίκ

Η πολιτική... πυρηνική βόμβα ήρθε στη δημοσιότητα εντελώς ξαφνικά. Σκοπεύει ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς να διαλύσει τη ΝΔ και να φτιάξει νέο, μνημονιακό δεξιό κόμμα, ενσωματώνοντας μνημονιακά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ; Προτίθεται να αρχίσει την πορεία προς...

το κόμμα αυτό αρχίζοντας με έναν ανασχηματισμό της κυβέρνησής του αμέσως μετά την ψήφιση των μέτρων; Θα συμπεριληφθούν στη νέα κυβέρνηση Σαμαρά αυτοπροσώπως ο Βαγγέλης Βενιζέλος και ο Φώτης Κουβέλης ως αντιπρόεδροι, αλλά και παρελθούσης χρήσεως υπουργοί του ΠΑΣΟΚ, όπως η Αννα Διαμαντοπούλου, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο Ανδρέας Λοβέρδος και πάει λέγοντας; Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η... ρουκέτα Πάγκαλου. «Ολοι μαζί με τον Σαμαρά διότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος»; Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό.

Πάντα προσωρινά είναι τα πολιτικά κόμματα. Αντανακλούν κοινωνικούς συσχετισμούς. Δεξιά κόμματα ήταν και το Λαϊκό και ο Συναγερμός και η ΕΡΕ και η ΝΔ. Επειδή όμως έδρασαν σε διαφορετικές εποχές εκπροσωπούσαν κοινωνικές ομάδες με άλλη πολιτική συνείδηση, με άλλες προτεραιότητες.

Η Ελλάδα αλλάζει. Η πρωτοφανούς κοινωνικής αγριότητας λιτότητα ισοπεδώνει τα πάντα. Μεταλλάσσει ριζικά την ελληνική κοινωνία, γυρίζοντάς την πολλές, πολλές δεκαετίες πίσω. Στο νέο μνημονιακό τοπίο αλλάζουν εκ βάθρων τόσο οι κοινωνικές συμμαχίες του συστήματος όσο και η θέση όλων σχεδόν των κοινωνικών ομάδων. Στη λαίλαπα που σαρώνει τα πάντα καθορίζεται εκ νέου η κοινωνική θέση όλων - σε πολύ χειρότερη βάση, εννοείται. Ακόμη και παραδοσιακοί όμιλοι του κατεστημένου θα καταποντιστούν ενώ άλλοι, πολύ πιο επιθετικοί, θα αναδυθούν.

Αλλάζουν και τα κόμματα υποχρεωτικά, όταν αλλάζουν οι κοινωνίες. Η διαχωριστική γραμμή στην ελληνική κοινωνία σήμερα είναι ποιοι είναι υπέρ του Μνημονίου και της εξ αυτού απορρέουσας πολιτικής εξοντωτικής λιτότητας και ποιοι είναι εναντίον. Η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων είναι κατά της μνημονιακής πολιτικής και το ποσοστό τους αυξάνεται, καθώς ολοένα και νέα κοινωνικά στρώματα δέχονται συντριπτικά οικονομικά πλήγματα που καταβαραθρώνουν το βιοτικό τους επίπεδο. Η πολιτική τους συνείδηση όμως δεν συμβαδίζει με τον κοινωνικό τους καταποντισμό.

Καταρρέουν οι μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις. Το ΠΑΣΟΚ θριάμβευσε το 2009 με 44%, σε δυόμισι χρόνια κατακρημνίστηκε στο 12% και ήδη βρίσκεται στον δρόμο της διάλυσης με δημοσκοπικά μονοψήφιο ποσοστό. Η ΝΔ επί 35 χρόνια ύπαρξης δεν είχε πέσει κάτω από 33,5% στην αθλιέστερη επίδοσή της και τώρα κυβερνάει με... 29,7%. Είναι εξόφθαλμο ότι σε πρώτη φάση το κατεστημένο πρέπει πάση θυσία να συσπειρώσει όσο ακόμη προλαβαίνει τα ετοιμόρροπα μνημονιακά κόμματα.

Η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ συνιστά το πρώτο βήμα συσπείρωσης του μνημονιακού στρατοπέδου. Είναι πολύ βραχυπρόθεσμο όμως. Διασώζει τη διακυβέρνηση μέχρι τις εκλογές, όποτε και αν γίνουν αυτές. Με το ισχύον εκλογικό σύστημα, οι μνημονιακές δυνάμεις δεν θα μπορούν πιθανότατα να σχηματίσουν εκ νέου κυβέρνηση, καθώς όσο πιο αργά γίνουν εκλογές τόσο χειρότερα αποτελέσματα θα σημειώσουν τα μνημονιακά κόμματα.

 

Χρειάζονται νέο κόμμα τόσο οι επικυρίαρχοι της ΕΕ όσο και οι εσωτερικές δυνάμεις που ωφελούνται από τη μνημονιακή πολιτική. Ακόμη δεν έχουν την πολυτέλεια να φτιάξουν περισσότερα νέα μνημονιακά κόμματα. Δεν έχουν τους απαραίτητους ψηφοφόρους. 

 

 

Αρχικά λοιπόν πρέπει να συσπειρώσουν σε ένα και μόνο μνημονιακό κόμμα τις δυνάμεις τους και να επιδιώξουν πάση θυσία να το επιβάλουν ως κυβέρνηση.Ο πλουραλισμός μνημονιακών κομμάτων θα έρθει μετά από χρόνια. Οταν πια θα έχουν πληθύνει οι «εργαζόμενοι - ραγιάδες» και θα έχουν αποκτήσει ισχύ οι ακραία επιθετικοί επιχειρηματίες της νέας εποχής, όπως έγινε με τους «μαυραγορίτες» στη μετεμφυλιακή εποχή.

Από: ethnos.gr Πηγή : Προεδρική Δημοκρατία

Διαβάστε Περισσότερα

Η συμμετοχή της Αλβανίας στην επίθεση κατά της Ελλάδας την 28η Οκτωβρίου 1940.

Γράφει ο Χαράλαμπος Νικολάου

Ταξίαρχος ε.α.

Καθηγητής Στρατιωτικής Ιστορίας ΣΣΕ.

Το 1939 τα ιταλικά στρατεύματα, υπό τον στρατηγό Γκουτσόνι, αποβιβάσθηκαν στο Δυρράχιο, το πρωί της 7ης Απριλίου. Ο βασιλιάς Ζώγου δεν αιφνιδιάστηκε δεδομένου ότι είχαν προηγηθεί, πριν από έναν μήνα και πλέον, εντατικές διπλωματικές συνομιλίες. Υφίστατο το στοιχείο του αιφνιδιασμού για τις ξένες κυβερνήσεις, εκτός της Γερμανίας και ίσως της Γιουγκοσλαβίας. Δεν προβλήθηκε καμία σοβαρή αντίσταση κατά των Ιταλών. Ο αλβανικός λαός στην πλειοψηφία του υποδέχθηκε τους Ιταλούς στρατιώτες ως “ελευθερωτές”.

Τα γεγονότα έκτοτε διαδέχθηκαν το ένα το άλλο με κινηματογραφική ταχύτητα. Στις 14 Απριλίου 1939 η Αλβανία αποχώρησε από την Κοινωνία των Εθνών (ΚτΕ). Στις 15 Απριλίου έγινε δεκτή στο Κυρηνάλιο (ανάκτορο στη Ρώμη, θερινή διαμονή των Πάπων μέχρι το 1870, στη συνέχεια κατοικία του βασιλιά της Ιταλίας και αργότερα του προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας), πολυμελής αλβανική αντιπροσωπεία υπό τον πρωθυπουργό Βερλάτση. Αυτός προσφώνησε τον Bασιλιά αυτοκράτορα πρώτα στην αλβανική και έπειτα στην ιταλική γλώσσα και του προσέφερε το “στέμμα του Σκεντέρμπεη”. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας η ιταλική Βουλή έδωσε τη συναίνεση της για την “προσωπική ένωση” και την επομένη έπραξε το ίδιο η Γερουσία. Διορίστηκε τοποτηρητής του βασιλιά, όχι μέλος της δυναστείας (είχε γίνει λόγος για τον δούκα του Μπέργκαμο), αλλά ο πρεσβευτής Τζακομόνι.

Στις 21 Απριλίου αποφασίστηκε από την κυβέρνηση Βερλάτση η σύσταση Αλβανικού Φασιστικού Κόμματος. Στις 3 Ιουνίου έλαβε χώρα η τελευταία πράξη του αλβανικού οράματος: αντιπροσωπεία από τους Βερλάτση, Ντίνο και Κολίκβι και τρεις ανώτερους αξιωματικούς επέδωσε στον βασιλιά Βίκτωρα Εμμανουήλ απόφαση της αλβανικής κυβέρνησης σύμφωνα με την οποία ο Αλβανικός Στρατός ενσωματωνόταν στον Ιταλικό Στρατό.

Ο αλβανικός Τύπος προ του πολέμου παρουσίαζε άρθρα με πολεμική κατά της Ελλάδας. Μάλιστα ο υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας, Τσιάνο, διέταξε τον τοποτηρητή στην Αλβανία Τζακομόνι: “Φροντίστε ώστε ο αλβανικός Τύπος να συνεχίζει τη ζωηρή του πολεμική εναντίον της Ελλάδας”.


Γκαλεάτσο Τσιάνο

Ο Γερμανός καθηγητής πανεπιστημίου Χ. Ρίχτερ γράφει: “Οι ρίζες της πολεμικής αυτής εμπλοκής της Ιταλίας φθάνουν μέχρι το 1923, όταν ο Μουσολίνι επεχείρησε να καταλάβει την Κέρκυρα και αναγκάστηκε από τις Αγγλία και Γαλλία να εγκαταλείψει το εγχείρημα του”. Ο Τσιάνο στο ημερολόγιο του γράφει ότι τον Αύγουστο του 1940 ο Μουσολίνι δήλωσε πως οι Έλληνες επλανώντο, αν θεωρούσαν ότι είχε ξεχάσει εκείνο το επεισόδιο, και ότι ο λογαριασμός τους έμενε ανοικτός.

Στις αρχές Ιουνίου του 1939 οι Μουσολίνι και Τσιάνο, θέλοντας να μειώσουν την οργή των Αλβανών για την απώλεια της ανεξαρτησίας τους, προσπάθησαν να τους παραπλανήσουν καλλιεργώντας τους ελπίδες αλυτρωτισμού για το Κοσσυφοπέδιο και την Τσαμουριά, που έπρεπε να απελευθερωθούν.

Σύμφωνα με ιταλικές πηγές, η στάση της αλβανικής ηγεσίας λίγο πριν κηρυχθεί ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος ήταν υπέρ των Ιταλών. Ο Ιταλός τοποτηρητής Τζακομόνι, σε τηλεγράφημα του προς τον Τσιάνο, στις 24 Αυγούστου 1940, μεταξύ των άλλων ανέφερε τα εξής: “Από παντού καταφθάνουν έγγραφα που αποδεικνύουν τον ορθό προσανατολισμό των Αλβανών, άπειρες είναι οι αιτήσεις για κατάταξη στα εθελοντικά σώματα (…). Σε όλα τα κεντρικά σημεία της Αλβανίας παρατηρείται ζωηρό ενδιαφέρον και προσήλωση στις προσταγές του Ντούτσε. Η κίνηση του στρατού προκάλεσε μεγάλη ζωηρότητα κι’ ανυπομονησία για δράση…”.


Μπαντόλιο

Κατά τη σύσκεψη της 15ης Οκτωβρίου 1940 στο Παλάτσο Βενέτσια, ο τοποτηρητής Τζακομόνι, σε ερώτηση του Ντούτσε για το πώς βλέπει την κατάσταση στην Αλβανία, απάντησε: “Στην Αλβανία αναμένουν την ενέργεια με ανυπομονησία. Η χώρα έχει ξεσηκωθεί και οι κάτοικοι είναι γεμάτοι χαρά. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ο ενθουσιασμός τους είναι τόσο ζωηρός ώστε τον τελευταίο καιρό έχουν κάπως δυσαρεστηθεί επειδή η ενέργεια δεν έχει ακόμα εκδηλωθεί”.

Ο Ιταλός στρατηγός Σ. Βισκόντι Πράσκα, στο βιβλίο του για τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, έγραφε τα εξής: “Σύμφωνα με υπόσχεση του στρατάρχη Μπαντόλιο προ του πολέμου, θα μπορούσαν να αποσταλούν στην Αλβανία για την ενδεχόμενη ενέργεια κατά της Ελλάδας… 10.000 τυφέκια για τον εξοπλισμό των αλβανικών ταγμάτων εθελοντών, τα οποία θα χρησιμοποιούντο ως τμήματα κάλυψης”.

Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης στο Παλάτσο Βενέτσια (15 Οκτωβρίου 1940)” Ο Μουσολίνι, ακόμα, ζήτησε από τον Τζακομόνι κι εμένα πληροφορίες για τα αλβανικά τμήματα, ενώ διατύπωσε την αρχή ότι ο ρόλος των Αλβανών θα έπρεπε να περιοριστεί σε στενά πλαίσια…”. “Ειδικότερα είχαν συγκροτηθεί τρία τάγματα διοικητικής μέριμνας από εφέδρους Ιταλούς (…) και από εφέδρους Αλβανούς (…).

Κατόπιν προχωρήσαμε στην ίδρυση δύο ταγμάτων Φασιστικής Πολιτοφυλακής από Αλβανούς (…). Πρότεινα στον Τζακομόνι να συστήσει μερικά τάγματα από Αλβανούς εθελοντές, δύο διαφορετικών τύπων: Τάγματα καθορισμένα για την άμυνα συγκεκριμένων διαβάσεων ή κοιλάδων στο μέτωπο και τάγματα πιο ευκίνητα, δυνάμενα να προσκολληθούν στα μάχιμα στρατεύματα μας.

Με τη βοήθεια της αλβανικής κυβέρνησης και διαφόρων αρχηγών φυλών εξασφαλίστηκε η δυνατότητα συγκρότησης 10-12 ελαφρών ταγμάτων συνολικής δύναμης 6-7.000 ανδρών, επιλεγέντων από τις πιο πολεμικές φυλές και μάλιστα από αυτούς που υπήρχε ενδεχόμενη σχέση με πληθυσμούς εκτός συνόρων (σ.σ. προφανώς εννοούσε τους Τσάμηδες). Τα ευκίνητα τάγματα, τύπου ανταρτικών ομάδων, προορίζονταν να χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη των μεραρχιών μας (…).

Το Υπουργείο Στρατιωτικών, κατόπιν επανειλημμένων οχλήσεων, τελικά ενέκρινε την αποστολή του οπλισμού για τη συγκρότηση των αλβανικών μονάδων. Όμως αργότερα άλλαξε γνώμη και διέταξε τον περιορισμό της σύστασης των εθελοντικών αλβανικών ταγμάτων μόνο στη νότια Αλβανία (σε αυτήν όπου υφίστατο το μεγαλύτερο μέρος των φιλελληνικών στοιχείων), δηλαδή συνολικά έξι τάγματα” (σ.σ. Ο Β. Πράσκα αναφέρει ως “φιλελληνικά = grecofili” τα αμιγώς ελληνικά βορειοηπειρωτικά φύλα).

Σε ερώτηση του Ντούτσε, κατά τη σύσκεψη, “Ποια η συνεισφορά των Αλβανών τόσο σε τακτικό στρατό, όσο και σε άτακτους στους οποίους δίδω μεγάλη σημασία”, ο Πράσκα απάντησε “Για το θέμα αυτό έχουμε καταρτίσει ανάλογο σχέδιο. Προτείνουμε την οργάνωση συγκροτημάτων άτακτων από 2.500 ως 3.000 άνδρες, στελεχωμένων με αξιωματικούς μας”.

Ο τοποτηρητής Τζακομόνι, σε μυστικό υπόμνημα του προς τον υπουργό Αλβανικών Υποθέσεων, Μπενίνι, στις 19 Οκτωβρίου 1940, μεταξύ των άλλων γράφει: “…Από την άλλη προετοιμάζω αλβανικά στοιχεία, εξακριβωμένα θαρραλέα, ειδικά Τσαμουριώτες, τα οποία θα έχουν ως αποστολή να εισέλθουν κρυφά στο ελληνικό έδαφος και εκεί, την ώρα που θα επιτεθεί ο στρατός μας, θα διαπράξουν με τη βοήθεια των πέρα από τα σύνορα φίλων τους τις παρακάτω πράξεις: καταστροφή τηλεγραφικών και τηλεφωνικών συρμάτων, εξάλειψη των φυλακίων και των παρατηρητηρίων κατά μήκος των συνοριακών γραμμών (…).
Μερικά από τα στοιχεία αυτά θα εφοδιαστούν από την υπηρεσία στρατιωτικών πληροφοριών με μερικούς φορητούς πομπούς, χάρη στους οποίους η διοίκηση του στρατεύματος θα έχει ακριβείς ειδήσεις περί των θέσεων των ελληνικών στρατευμάτων”. Πληροφορεί δε τον Μπενίνι ότι μεταξύ των Αλβανών παρατηρείται αίσθημα αναμονής, εμπιστοσύνης και άγριας διάθεσης. Ο ίδιος στις 21 Οκτωβρίου γράφει στον Μπενίνι: “Θα μπορούσε να αποσπασθεί, όσο θα διαρκούν οι εχθροπραξίες, το Τάγμα της Βασιλικής Αλβανικής Φρουράς”.

Ο αντιβασιλιάς της Αλβανίας βεβαίωσε “ότι είναι πάρα πολλές οι αιτήσεις των Αλβανών να καταταγούν στα σχηματιζόμενα αλβανικά σώματα, προοριζόμενα να κτυπήσουν τους Ελληνες και να συνεργαστούν με τον Ιταλικό Στρατό, και ότι ο πληθυσμός ελπίζει, επίσης, να κληθούν υπό τα όπλα μερικές ηλικίες…”.

Η ΙΤΑΛΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ.

Ο πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, που άρχισε την 28η Οκτωβρίου 1940, επεκτάθηκε αυτόματα και μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας. Η Αλβανία, συνδεδεμένη την εποχή εκείνη με καθεστώς “προσωπικής ένωσης” με την Ιταλία, είχε δεχθεί με νόμο του Κοινοβουλίου της (Αλβανικός Νόμος, 10 Ιουνίου 1940) ότι: “το Βασίλειο της Αλβανίας αναγνωρίζει ότι θα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με τα κράτη τα οποία θα βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση με το Βασίλειο της Ιταλίας”.

Συνεπώς με την κήρυξη του πολέμου από την Ιταλία εναντίον της Ελλάδας βρέθηκε σε εμπόλεμη κατάσταση με την πατρίδα μας. Γι’ αυτό η Ελλάδα με το Βασιλικό Διάταγμα (ΒΔ) της 10ης Νοεμβρίου 1940, το οποίο εκδόθηκε σε εφαρμογή του ΑΝ (Αναγκαστικού Νόμου) 2636/1940 “Περί δικαιοπραξιών εχθρών και μεσεγγυήσεως εχθρικών περιουσιών”, όρισε ως εχθρικά κράτη “την Ιταλία μαζί με τις κτήσεις, τα αυτοκρατορικά της εδάφη και τις αποικίες, καθώς και την Αλβανία”.

τσάμηδες με Ιταλικές στολές επιθεωρούνται από Γερμανό αξιωματικό



Ο Ιταλός στρατηγός Βισκόντι Πράσκα σε διαταγή του της 21ης Οκτωβρίου 1940 αποκαλύπτει ότι είχε αναθέσει σε ειδικούς αξιωματικούς, συνοδευόμενους από Αλβανούς οδηγούς, να εκτελούν αναγνωρίσεις στην άμεση περιοχή των συνόρων. Περαιτέρω η διαταγή καθόριζε ότι έπρεπε να οργανωθούν ειδικά τμήματα αποτελούμενα ως επί το πλείστον από Αλβανούς, πλαισιούμενους μόνο από Ιταλούς, και επιφορτισμένα με την εξουδετέρωση των μεμονωμένων Ελλήνων σκοπών και με την αποκοπή των τηλεφωνικών γραμμών.

Η προκήρυξη που διάβασε ο πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου Βερλάτσι, στις 28 Οκτωβρίου 1940, αναφέρει μεταξύ άλλων και τα εξής: “…Οι στρατιώτες του ένδοξου Ιταλικού Στρατού, στις τάξεις του οποίου περιλαμβάνονται πολλές μονάδες Αλβανών στρατιωτών…”. Ο Ιταλός ιστορικός Μάριο Τσέρβι γράφει: “Στις ιταλικές μεραρχίες περιλαμβάνονταν επίσης αλβανικά τμήματα (…). Εκπαιδεύτηκαν ακόμα και Αλβανοί, που θα ήθελαν να συμμετάσχουν στις επιχειρήσεις”.

Ο Γερμανός καθηγητής Χ. Ρίχτερ σημειώνει: “…Η συνολική δύναμη του Ιταλικού Στρατού στην Αλβανία δύο ημέρες πριν από την επίθεση ανερχόταν σε 140.000 άνδρες, συμπεριλαμβανομένων (…) και των Αλβανών εθελοντών”. Ο Αμερικανός καθηγητής του πανεπιστημίου Χάρτφοντ, Μπ.Φίσερ, στην ανακοίνωση του κατά το Συνέδριο του ΙΜΧΑ (Ίδρυμα Μελετών της Χερσονήσου του Αίμου), τον Οκτώβριο του 1990, ανέφερε σχετικά τα

εξής: “Ο Μουσολίνι είχε δώσει διαταγές να υπάρχουν δύο αλβανικά τάγματα σε κάθε ιταλική μεραρχία, που χρησιμοποιήθηκαν για την εισβολή στην Ελλάδα, και επί πλέον είχαν σχηματιστεί τρία τάγματα Αλβανών μελανοχιτώνων, που είχαν το σύνθημα “Πεθαίνουμε όλοι για τον Ντούτσε”.
Διάφορες μυστικές διαταγές επιχειρήσεων του διοικητή της Μεραρχίας “Τζούλια”, στρατηγού Μάριο Τζιρότι, χρονολογούμενες από τις 21 Οκτωβρίου 1940 και μετά, οι οποίες έπεσαν αργότερα στα χέρια του Ελληνικού Στρατού, αποκαλύπτουν ότι είχε αναθέσει εργασίες σε ειδικούς αξιωματικούς, συνοδευόμενους από ντόπιους Αλβανούς, φέροντες ενδυμασίες χωρικών…Κατά την αρχική προέλαση της Μεραρχίας “Τζούλια” στον τομέα της Πίνδου οι επιτιθέμενοι Ιταλοί χρησιμοποιούσαν Αλβανούς οι οποίοι γνώριζαν ελληνικά και φώναζαν στους Ελληνες στρατιώτες να παραδοθούν, λέγοντας ότι ο αγώνας τους ήταν πλέον μάταιος εφόσον στην Αθήνα είχε γίνει επανάσταση, η κυβέρνηση Μεταξά είχε πέσει, η νέα κυβέρνηση είχε συμμαχήσει με τον Άξονα κ.ά. Στις 2 Νοεμβρίου 1940 τάγμα Αλβανών επιτέθηκε στο Καλπάκι απεγνωσμένα, χωρίς επιτυχία. Αλβανοί αυτόμολοι παρείχαν πληροφορίες στον Ελληνικό Στρατό.
Ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, διοικητής της VIII Μεραρχίας η οποία αντιμετώπισε την κύρια προσπάθεια της ιταλικής επίθεσης, γράφει για τη συμμετοχή αλβανικών δυνάμεων στον τομέα της Μεραρχίας: “Συμμετείχαν τρία τάγματα μελανοχιτώνων (Ι, II, III), δύο αλβανικά τάγματα πεζικού (“Γκράμος” και “Ντρίνος”), αλβανική ορειβατική πυροβολαρχία (“Νταϊτι”), τάγμα Αλβανών εθελοντών και σώματα άτακτων Αλβανών”.

Όπως καταγγέλλει ο υποστράτηγος, κατά τον Οκτώβριο του 1940 ο Αλβανός υπουργός Δικαιοσύνης συγκροτούσε συμμορίες με σκοπό να δράσουν στο ελληνικό έδαφος. Ο αντιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, αρχιστράτηγος του Ελληνικού Στρατού κατά τον πόλεμο 1940-41, σημειώνει: “Όλες οι ιταλικές μεραρχίες πεζικού ήταν ενισχυμένες σε πεζικό με τάγματα Αλβανών…”.



Ο Β. Πράσκα στο τμήμα του βιβλίου του “Εξέλιξη των επιχειρήσεων από 28 έως 31 Οκτωβρίου 1940″, ανακεφαλαιώνοντας γράφει για τη συμμετοχή των αλβανικών μονάδων τα εξής: “…Φάλαγγα “Σολίνας” II Τάγμα της 1ης Λεγεώνας Αλβανών εθελοντών. (…) Κεντρική Φάλαγγα και Διοίκηση Μεραρχίας “Φερράρα” Ι Τάγμα Αλβανών Εθελοντών. (…) Παραλιακό Συγκρότημα… Τα τμήματα διαπεραιώθηκαν με την κάτωθι σειρά… 6) Τα τάγματα Αλβανών εθελοντών “Πεσκοσόλιντο” και “Κιαραβάλλε”. (…) “Τα αλβανικά τάγματα εθελοντών, προπορευόμενα του 3ου Συντάγματος Γρεναδιέρων και κινούμενα…”…”Τα τάγματα Αλβανών εθελοντών, επίσης, ήλεγχαν πλήρως την αμαξιτή οδό (Ηγουμενίτσας-Βάρφανης).



Στην επίθεση εναντίον του υψώματος 1289 του Λαπιστέτ, στις 09.30 της 4ης Νοεμβρίου 1940, έλαβε μέρος ένα από τα πιο επίλεκτα τμήματα των Αλβανών, το τάγμα “Τιμόρ”, το οποίο και κατόρθωσε να το καταλάβει. Με άμεση αντεπίθεση των Ελλήνων το τάγμα “Τιμόρ” αναδιπλώθηκε και διασκορπίστηκε στην κοιλάδα με άτακτη φυγή. Υποχρεώθηκαν να επέμβουν οι βερσαλιέροι για να σταματήσουν τους Αλβανούς.

Στην αναφορά που ακολούθησε διαπιστώθηκε ότι από τη δύναμη των 1.200 ανδρών του τάγματος είχαν απομείνει μόνο μερικές εκατοντάδες. Μεταξύ των νεκρών ήταν και ο

απαρηγόρητος, όπως γράφει ο Μ. Τσέρβι, διοικητής του Τάγματος. Αλβανικό τάγμα στις 25 Νοεμβρίου 1940 συμμετείχε με τα ιταλικά στρατεύματα στην επίθεση για την κατάληψη του σταυροδρομιού παρά το Δελβινάκι. Οι Αλβανοί αρχικά κατέλαβαν το χωριό αλλά την επόμενη με αντεπίθεση των Ελλήνων αυτό ανακαταλήφθηκε. Το αλβανικό τάγμα είχε απώλειες και αρκετοί άνδρες του συνελήφθησαν αιχμάλωτοι.



Στις 12 Νοεμβρίου αυτομόλησε στις ελληνικές γραμμές λόχος Αλβανών στρατιωτών με τους αξιωματικούς του. Κατά τις πρώτες ημέρες του πολέμου, οπότε οι Ιταλοί είχαν εισχωρήσει στο ελληνικό έδαφος σε μερικούς τομείς, Αλβανοί με μια σημαία τους εισήλθαν στην Κόνιτσα μαζί με τους Ιταλούς, τον Διαμαντή και τον εξωμότη Ματούση. Ο Διαμαντής μάλιστα εκφώνησε λόγο λέγοντας ότι θα απελευθερώσει την Κόνιτσα και θα σχηματίσει την Ομοσπονδία της Πίνδου.

στρατηγός Τζιακομόνι

Η απάντηση του Μουσολίνι (22/11) σε επιστολή του Χίτλερ (20/11) αναφέρει μεταξύ των άλλων: Η αποτυχία των Ιταλών οφείλεται και στη λιποταξία των αλβανικών δυνάμεων, οι οποίες στασίασαν εναντίον των Ιταλών…”.

Αποκαλυπτικά είναι τα όσα γράφει στο ημερολόγιο του ο Φερνάντε Κομπιόνε, έφεδρος υπολοχαγός πεζικού της 51ης Ορεινής Μεραρχίας “Σιέννα”: “…Κατά το χρονικό διάστημα από 28 Οκτωβρίου ως 14 Νοεμβρίου 1940, οπότε ιταλικά τμήματα είχαν εισχωρήσει σε περιοχές της Ελλάδας, οι Τσάμηδες υποδέχονταν σε όλα τα χωριά τους Ιταλούς ως ελευθερωτές, με ζητωκραυγές και ενθουσιασμό…”.



Ο Ιταλός ιστορικός Μ. Τσέρβι γράφει: “Όπως αναφέρει ο στρατηγός Β. Πράσκα σε συζήτηση του με τον Πρίκολο (σ.σ. Αρχηγός του Επιτελείου της Αεροπορίας), ένας εθελοντής, πληγωμένος βαριά, πριν ξεψυχήσει αναφώνησε “Είμαι ευχαριστημένος που πεθαίνω για να μπορέσει ο (Αρχηγός του Επιτελείου της Αεροπορίας) να περάσει”.

Κατά τη διάρκεια της ιταλικής εαρινής επίθεσης (Μάρτιος 1941) ο Μουσολίνι επισκεπτόταν διάφορες μονάδες για να τονώσει το ηθικό των ανδρών, στη ζώνη του Δέβολη και στην περιοχή του Βερατίου. Μεταξύ άλλων επισκέφθηκε ομάδες ταγμάτων και εθελοντών Αλβανών, των ιδίων για τους οποίους αρχικά εκείνος και ο Τσιάνο πίστευαν ότι είχαν προκαλέσει τις πρώτες ιταλικές ήττες. Κατά τις συνομιλίες που είχε μαζί τους έμεινε ενθουσιασμένος από το παράστημα και το πολεμικό τους μένος.




Ο Γερμανός συγγραφέας Βίλιμπαλντ Κόλεγκερ, σε βιβλίο του που κυκλοφόρησε το 1942, για τη στάση των Αλβανών κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο 1940-41 γράφει τα εξής:

“…Οι Ελληνες αναγκάζονταν να πολεμούν εναντίον Αλβανών συμμοριτών, κατά τη στιγμή που Αλβανοί εθελοντές προσέρχονταν αθρόα στις ιταλικές φάλαγγες. Δεν αγνοούσαν οι απόγόνοι του Σκεντέρμπεη ποίοι ήταν οι πραγματικοί φίλοι τους. (…) Αγωνίσθηκαν με επιμονή και γενναιότητα όπου και αν τοποθετήθηκαν. (…). Απειράριθμες υπήρξαν οι περιπτώσεις απονομής τιμητικών διακρίσεων σε Αλβανούς…”.




Ο Μ. Τσέρβι γράφει ότι ο τοποτηρητής Τζακομόνι πληροφορούσε τον βασιλιά της Ιταλίας: “… Εδώ και έναν μήνα οι Αλβανοί είναι εξαιρετικά έμπιστοι και άριστα προσαρμοσμένοι στο περιβάλλον, το φρόνημα τους στέκεται ψηλά, η δε εργατικότητα και η αποδοτικότητα των υπαλλήλων κρίνεται εξαιρετική…”.

Ο Τζακομόνι είχε οργανώσει, όπως γράφει ο Μ. Τσέρβι, “ομάδες Αλβανών για τη διενέργεια δολιοφθορών, που ο ρόλος τους ήταν να εισχωρούν στο ελληνικό έδαφος και να προβαίνουν σε καταστροφή του τηλεφωνικού δικτύου, να καταστρέφουν φυλάκια, να αφοπλίζουν φρουρούς, να προκαλούν ταραχές στα μετόπισθεν, να διενεργούν δολοφονικές απόπειρες εναντίον στρατηγών του εχθρικού στρατοπέδου και να προπαρασκευάζουν και να υποκινούν κινήματα ανάμεσα στη λαϊκή μάζα”. Ο Ιταλικός Στρατός δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να επωφεληθεί από τη δραστηριότητα τους.

Ο στρατηγός Μπαντόλιο στα απομνημονεύματα του αναφέρει: “Οι Ελληνες δεν έδειξαν καμμία διάθεση συνεργασίας. Αντίθετα οι Αλβανοί στρατιώτες, που υπό μορφή ταγμάτων συμμετείχαν στις δικές μας μεραρχίες, αποδείχθηκαν άπιστοι και δόλιοι, καθώς επιδόθηκαν σε πράξεις δολιοφθοράς εναντίον μας, ή πέρασαν στις τάξεις των Ελλήνων…”.

Ο στρατηγός Αλ. Εδιπίδης γράφει ότι “Τμήματα αλβανικά, άρτια συγκροτημένα και με ομοιογενή στελέχη (αξιωματικοί και στρατιώτες Αλβανοί) πολέμησαν στις 27 Νοεμβρίου στο Φράσερι προς την Κλεισούρα).

Ο πρεσβευτής Άδωνις Κύρου σημειώνει: “… Όταν, τέλος, εξερράγη ο Ελληνο-Ιταλικός πόλεμος, συμμετέσχον εις αυτόν παρά το πλευρόν των Ιταλών με ενθουσιασμόν και ανθελληνικήν λύσσαν άπειροι Αλβανοί – ενώ ουδείς εξ αυτών εσκέφθη να προσδράμη εις βοήθειαν του νικηφόρου Ελληνικού Στρατού, καίτοι ούτος, συμφώνως προς την ραδιοφωνικήν διακήρυξιν του Ιωάννου Μεταξά, ήρχετο προς αποκατάστασιν της αλβανικής ελευθερίας, ανεξαρτησίας και ακεραιότητας…”.

Όταν ο Ελληνικός Στρατός προήλαυνε εντός του αλβανικού εδάφους, τα περισσότερα σώματα στρατού των Αλβανών είχαν διαλυθεί, ενώ στα πρόσωπα των λιγοστών Αλβανών που εκινούντο στους δρόμους, ανάμεσα στους Ιταλούς, ζωγραφιζόταν άγριος θυμός εναντίον ενός στρατεύματος που το νόμιζαν παντοδύναμο και το έβλεπαν να οπισθοχωρεί μπροστά στις ελληνικές δυνάμεις.

Η Αγγλίδα ιστορικός Μ. Βίκερς τοποθετείται διαφορετικά: “…Η αλβανική κοινή γνώμη αρχικά πανηγύρισε για τον ελληνικό θρίαμβο, η στάση της όμως άλλαξε όταν η Αθήνα άρχισε να φανερώνει τις προθέσεις της να προσαρτήσει τη νότια Αλβανία…”(!!!).

Ενώ υπάρχουν όλα τα παραπάνω περί συμμετοχής των Αλβανών στον πόλεμο, οι Αλβανοί ιστορικοί, διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα, προσπάθησαν μεταπολεμικά να μας πείσουν ότι δεν συμμετείχαν με το μέρος των Ιταλών ή ότι συμμετείχαν λίγα τμήματα δια της βίας.

Συγκεκριμένα οι Αλβανοί ιστορικοί Σ. Πόλο και Α. Πούτο γράφουν σχετικά τα εξής: “Τα δύο αλβανικά τάγματα που στάλθηκαν με τη βία στον πόλεμο του 1940 αρνήθηκαν να πολεμήσουν. Οι Ιταλοί τους έκλεισαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην κεντρική Αλβανία. (….) Στην ελληνική κυβέρνηση η πορεία των γεγονότων φαινόταν πως έδινε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει τα παλαιά προσαρτιστικά σχέδια τους για τις περιοχές της Κόρτσας (σ.σ. Κορυτσάς) και του Γκιροκάστρ (σ.σ. Αργυρόκαστρου)”.

Σε άλλο σημείο συνεχίζουν: “Το 1940 ήταν μοναδική ευκαιρία να ενωθεί με τον Ελληνικό Στρατό ο Αλβανικός”. Έτσι εξηγείται η κατηγορηματική άρνηση του Ελληνικού Στρατηγείου στην πρόταση των Αλβανών αντιφασιστών πατριωτών να σχηματίσουν δύο τάγματα και να πολεμήσουν με την εθνική τους σημαία στο πλευρό των ελληνικών δυνάμεων εναντίον των Ιταλών εισβολέων!

Στην πραγματικότητα οι Αλβανοί έδειξαν πλήρη δυσπιστία και απροθυμία να συνεργαστούν με τον Ελληνικό Στρατό. Αντιθέτως συνεργάστηκαν με τους Ιταλούς. Ο Ιταλός παρατηρητής Τζακομόνι βεβαίωσε κατηγορηματικά και με συγκεκριμένα στοιχεία, ενώπιον του Ανώτατου Ιταλικού Δικαστηρίου, τα εξής: “Και οι Αλβανοί βοήθησαν παντού και πάντα τον Ιταλικό Στρατό, χωρίς να σημειωθεί πουθενά οποιοδήποτε επεισόδιο.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
(1) Εκδ. ΔΙΣ/ΓΕΣ: Ο ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ 1940-1941, Η ΙΤΑΛΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ, Α9ήναι, 1960.
(2) Εκδ. Υπουργείου Εξωτερικών: 1940-1941,ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ, Αθήνα, 1980.
(3) Παπάγου Αλεξ.: Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 1940-1941, εκδ. "Οι Φίλοι του Βιβλίου", Αθήναι, 1945.
(4) Κατσιμήτρου Χαρ.: Η ΗΠΕΙΡΟΣ ΠΡΟΜΑΧΟΥΣΑ, εκδ. ΓΕΣ, Μήνα, 1982.
(5) Τσέρβι Μ.: Ο ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ, έκδοση Αlvin Redma Hellas, Α9ήνα, 1987.
(6) Κόρου Αδωνι: ΧΡΟΝΙΚΟΝ 1940-1944.
(7) Κύρου Αλ.: ΟΙ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΜΑΣ, Α9ήναι, 1962
(8) Σιωμοπούλου Στυλ.: Η ΙΤΑΛΙΚΗ ΜΕΡΑΡΧΙΑ "TΖΟΥΛΙΑ" ΣΤΗΝ ΠΙΝΔΟ, Ηπειρωτική Εστία, 1994.
(9) Τριαντάφυλλου Κ.: ΤΑ ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 1940-41, Πάτρα, 1981.
(10) Τσιρπανλή Ζαχ.: ΠΩΣ ΕΙΔΑΝ OI ΙΤΑΛΟΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940-41, Αθήνα, 1974.
(11) Ζαούση Αλεξ.: OI ΔΥΟ ΟΧΘΕΣ 1939-1945, εκδ. Παπαζήση, 1987.
(12) Richter Heinz: Η ΙΤΑΛΟ-ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, Γκοβόστης, 1998.
(13) Μιχαλοπούλου Δημ.: ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΙΑΣ 1923-1928.
(14) Πράσκα Βισκόντι: ΕΓΩ ΕΙΣΕΒΑΛΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Γκοβόστης, 1999.
(15) Vickers Miranda: ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ, εκδ. Οδυσσέας, 1997.
(16) ΡοΙΙο S. - Ρυtο Α.: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ, εκδ. Ομάδα.
(17) Νικολάου Χαρ.: ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ -ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ, εκδ. Φλώρου, 1996.
(18) Ημερήσιος Τύπος της εποχής.

http://borioipirotika.blogspot.gr/
http://www.istorikathemata.com/
από το Ινφογνώμων Πολιτικά

Πηγή : ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Διαβάστε Περισσότερα

- Όσοι πιστεύουν πως αυτά θα είναι τα τελευταία μέτρα ας ρίξουν μια ματιά σ' αυτό το κείμενο

Oι 89 prior actions ήταν μόνο η αρχή. 150 νέες "μεταρρυθμίσεις" θα ζητήσουν από την Ελλάδα οι διεθνείς πιστωτές σε αντάλλαγμα της διετούς επιμήκυνσης, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Spiegel.

 Στο δημοσίευμά του το Spiegel, όπου επικαλείται μια ενδιάμεση έκθεση των πορισμάτων της τρόικας, αναφέρει ότι η Αθήνα θα λάβει τελικά τη διετή επιμήκυνση για την εφαρμογή του προγράμματος, αλλά αυτή η καθυστέρηση θα κοστίσει δισεκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με το περιοδικό, στην έκθεση αναφέρεται ότι η Ελλάδα έχει ολοκληρώσει ήδη το 60% των μεταρρυθμίσεων που της έχουν ζητηθεί, ένα άλλο 20% βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση από την ελληνική κυβέρνηση, ενώ το εναπομείναν 20% εκκρεμεί.

 Μεταξύ των επιπρόσθετων μεταρρυθμίσεων που αναμένεται να ζητηθούν από την Ελλάδα είναι, σύμφωνα με την ίδια έκθεση, η χαλάρωση των όρων απόλυσης, αλλαγές στον κατώτατο μισθό και κατάργηση συγκεκριμένων επαγγελματικών προνομίων.

 Παράλληλα, σύμφωνα πάντα με το Spiegel, στην ίδια έκθεση αναφέρεται πως οι πιστωτές, περιλαμβανομένων και των κρατών της ευρωζώνης, θα υποστούν νέο κούρεμα ή διαγραφή μέρους του ελληνικού χρέους που έχουν στην κατοχή τους, γεγονός που σημαίνει ότι οι φορολογούμενοι θα χρηματοδοτήσουν τη νέα ελληνική διάσωση. Τα ελληνικά ομόλογα που έχει στην ιδιοκτησία της η ΕΚΤ δεν θα υποστούν κούρεμα, διότι κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με χρηματοδότηση της Ελλάδας από την Τράπεζα, η οποία και απαγορεύεται ρητά. 

Όπως υπογραμμίζει το περιοδικό, η Ελλάδα θα κληθεί να πείσει την τρόικα πως έχει σημειώσει επαρκή πρόοδο στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που προβλέπει το μνημόνιο προκειμένου να λάβει το "πράσινο φως" για την εκταμίευση της επόμενης δόσης των 31,5 δισ. ευρώ. Η εκταμίευση δε της δόσης κρίνεται επιτακτική δεδομένου του ότι τα ταμειακά διαθέσιμα της Ελλάδας φτάνουν έως τα μέσα Νοεμβρίου, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. 

Η έκθεση της τρόικας αναμένεται, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό, να δει το φως της δημοσιότητας έως τις 12 Νοεμβρίου το αργότερο. Οι απόψεις μεταξύ των διαφόρων μερών των πιστωτών της Ελλάδας σχετικά με το πόσο θα κοστίσει η διετής παράταση διαφέρουν, με την ΕΕ και την ΕΚΤ να τοποθετούν το κόστος της επιμήκυνσης κοντά στα 30 δισ. ευρώ, ενώ το ΔΝΤ εκτιμά ότι το κόστος θα ανέλθει στα 38 δισ. ευρώ. Προκειμένου να διασφαλιστεί η διεξαγωγή των μεταρρυθμίσεων, οι επιπλέον δόσεις θα κατατίθενται σε έναν δεσμευμένο λογαριασμό και θα απελευθερώνονται μόλις οι απαιτούμενες αλλαγές λάβουν σάρκα και οστά, σημειώνει το Spiegel. 

Στην ενδιάμεση έκθεση της τρόικας αναφέρεται επίσης πως θα πρέπει να γίνουν αλλαγές και στους νόμους του προϋπολογισμού της Ελλάδας, που σημαίνει πως για παράδειγμα, οι φόροι θα αυξάνονται αυτόματα αν οι απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις δεν εφαρμόζονται. Η ενδιάμεση έκθεση παρουσιάστηκε στους αξιωματούχους στις Βρυξέλλες την Πέμπτη για την προετοιμασία της επόμενης συνάντηση των υπουργών της ευρωζώνης, που αναμένεται να λάβει χώρα μέσω τηλεδιάσκεψης την Τετάρτη 

 Πηγή: Παρέμβαση

Διαβάστε Περισσότερα

Χάος στην Νέα Υόρκη - 35 νεκροί στις ΗΠΑ από τον τυφώνα

Φονικό ήταν το πέρασμα του κυκλώνα Σάντι από την ανατολική ακτή των ΗΠΑ, όπου τουλάχιστον 35 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από τους σφοδρούς ανέμους και τις πλημμύρες. Με το φως του ήλιου οι κάτοικοι μετρούν τις πληγές τους, ενώ εκφράζονται φόβοι ότι θα αυξηθεί ο αριθμός των νεκρών. 


Τα νερά έχουν αρχίσει να υποχωρούν, αλλά θα χρειαστεί μέρες για να επιστρέψει η μεγαλόπολη στους κανονικούς της ρυθμούς. Η Σάντι θα συνεχίσει ως τροπική καταιγίδα να κινείται αρχικά δυτικά και έπειτα βόρεια.

Δεκαπέντε άνθρωποι έχασαν στη ζωή τους στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, ανακοίνωσε μέσω του λογαριασμού του στο Twitter ο κυβερνήτης της Άντριου Κουόμο. Οι δέκα βρήκαν τον θάνατο στην πόλη της Νέας Υόρκης, που επλήγη ιδιαίτερα από τον κυκλώνα, δήλωσε ο δήμαρχός της Μάικλ Μπλούμπεργκ.

Ανάμεσα στους νεκρούς, δύο παιδιά, 11 και 13 ετών αντίστοιχα. Οι περισσότεροι θάνατοι προκλήθηκαν από πτώσεις δέντρων σε σπίτια και αυτοκίνητα.

Στο μάτι του κυκλώνα βρέθηκε η Νέα Υόρκη, όπου δρόμοι και σταθμοί του μετρό πλημμύρισαν, ενώ αυτοκίνητα παρασύρθηκαν από τα κύματα της θάλασσας.

Οι τοπικές αρχές της Νέας Υόρκης, του Νιού Τζέρσι, της Πενσιλβάνια, της Δυτικής Βιρτζίνια και της Βόρειας Καρολίνας έχουν αναφέρει μέχρι στιγμής δώδεκα νεκρούς, ενώ η αστυνομία του Τορόντο ανακοίνωσε ότι μία Καναδή σκοτώθηκε από τα συντρίμμια που εκτοξεύθηκαν από τις ριπές του ανέμου.

Τουλάχιστον πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν από τον κυκλώνα στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, ανάμεσά τους ένας άνδρας 30 ετών από πτώση δένδρου στο Κουίνς, ανακοίνωσε ο κυβερνήτης της πολιτείας της Νέας Υόρκης Αντριου Κουόμο.

Δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν στο Νιού Τζέρσι εξαιτίας της πτώσης δένδρου σε αυτοκίνητο, σύμφωνα με τις υπηρεσίες αρωγής.

Δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν στην Πενσιλβάνια, ο ένας εξαιτίας πτώσης δένδρου και ο δεύτερος λόγω κατάρρεσυης σπιτιού.

Ο κυκλώνας Σάντι προκάλεσε επίσης το ναυάγιο του αντιγράφου του ιστορικού ιστιοφόρου Bounty ανοικτά της Βόρειας Καρολίνας. Ενας μέλος του πληρώματος πέθανε στο νοσοκομείο, ενώ εξακολουθεί να αγνοείται ο καπετάνιος του πλοίου.

Στη Δυτική Βιρτζίνια μία γυναίκα σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα σε μία περιοχή όπου η καταιγίδα έχει προκαλέσει σφοδρές χιονοπτώσεις, ενώ μία γυναίκα σκοτώθηκε πέφτοντας με το αυτοκίνητό της σε δένδρο στο Μέριλαντ.

Το ύψος του νερού άρχισε να κατεβαίνει στη Νέα Υόρκη, ανακοίνωσε ο δήμαρχος Μάικλ Μπλούμπεργκ.

Τα νερά ανέβηκαν μέχρι τα 4,15 μ. κατά την πλημμυρίδα στη περιοχή του Μπάτερι Παρκ στο νότιο Μανχάταν. Περί τα μεσάνυκτα το ύψος του νερού είχε κατεβεί στα 3μ. και συνεχίζει να κατεβαίνει, ανακοίνωσε στην ιστοσελίδα του ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης.

Περισσότερο από 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι στην πολιτεία της Νέας Υόρκης είναι χωρίς ηλεκτρισμό και για την αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης, ειδικά στις πλημμυρισμένες περιοχές, εκτιμάται ότι θα χρειαστούν αρκετές μέρες. Συνολικά ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν μείνει χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα ξεπερνά τα 6,5 εκατομμύρια.

Πολλοί δρόμοι είναι κλειστοί από πλημμύρες ή πτώση πασάλων, δέντρων και μεγάλων αντικειμένων από κτίρια. Οι βορειοανατολικές πολιτείες κηρύχθηκαν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Πολλές γέφυρες και σήραγγες έχουν κλείσει, όπως και όλα τα αεροδρόμια, ενώ το κόστος των ζημιών υπολογίζεται ότι μπορεί να ξεπεράσει τα 50 δισεκατομμύρια δολάρια.

Ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Νέας Υόρκης (NYU) εκκενώνεται και αρκετά άλλα βρίσκονται σε κατάσταση επιφυλακής για κάθε ενδεχόμενο.

Μια χαρακτηριστική εικόνα που προβάλλεται από τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα είναι ένας γερανός που κρέμεται λόγω των ισχυρών ανέμων, σ' ένα καινούριο πανύψηλο κτίριο με πολυτελέστατα διαμερίσματα στο κεντρικό Μανχάταν, αναγκάζοντας τις αρχές να εκκενώσουν τα γύρω κτίρια και ένα ξενοδοχείο. Επίσης, κατέρρευσε η πρόσοψη ενός τετραώροφου κτιρίου, χωρίς να προκαλέσει τραυματισμούς.

Πλημμύρισαν επτά σήραγγες του μετρό

Επτά σήραγγες του μετρό της Νέας Υόρκης πλημμύρισαν από την άνοδο των υδάτων, ανακοίνωσε σήμερα η εταιρία που διαχειρίζεται το μετρό, κάνοντας λόγο για την μεγαλύτερη καταστροφή στα 108 χρόνια λειτουργίας του.

Οι σήραγγες αυτές βρίσκονται κυρίως κάτω από το Ιστ Ρίβερ. Το μετρό της Νέας Υόρκης διέκοψε τα δρομολόγια του από την Κυριακή το βράδυ.

Κλειστά θα παραμείνουν και σήμερα τα σχολεία, δημόσιοι και ιδιωτικοί οργανισμοί, το Χρηματιστήριο, πολλές εταιρίες, τα θέατρα, ο ΟΗΕ, ενώ έχουν ακυρωθεί όλες οι εκδηλώσεις.

Η ακτίνα του τυφώνα Σάντι καλύπτει απόσταση γύρω στα 160 χιλιόμετρα. Το επίκεντρό του ήταν η πολιτεία Νιου Τζέρσεϊ, κοντά στο Ατλάντικ Σίτι και χτύπησε την ξηρά γύρω στις 2 το πρωί (ώρα Ελλάδας). Οι ισχυροί άνεμοι, που σε μερικές περιοχές ξεπέρασαν τα 130 χιλιόμετρα την ώρα, κατάστρεψαν εκατομμύρια δέντρα, σύμφωνα με εκτιμήσεις των αρχών. Οι βροχοπτώσεις και οι δυνατοί άνεμοι, με μικρότερη κάπως ένταση, θα συνεχιστούν και σήμερα.

Εκλεισε πυρηνικός αντιδραστήρας - Σε επιφυλακή μονάδα του Ν. Τζέρσι

Η Constellation Energy Group έθεσε εκτός λειτουργίας τον πυρηνικό αντιδραστήρα Nine Mile One, στη πόλη Όσγουεγκο της πολιτείας της Νέας Υόρκης, λόγω προβλήματος τροφοδότησης του δικτύου, ανακοίνωσε εκπρόσωπος της Ρυθμιστικής Επιτροπής Πυρηνικής Ενέργειας των ΗΠΑ, χωρίς να διευκρινίσει εάν το πρόβλημα έχει σχέση με τον κυκλώνα Σάντι.

Σε κατάσταση συναγερμού κήρυξε η Exelon Corp. τον πυρηνικό σταθμό του Όιστερ Κρικ στο Νιού Τζέρσι εξαιτίας των συνεπειών της κατιγίδας Σάντι, ανακοίνωσε η Ρυθμιστική Επιτροπή Πυρηνικής Ενέργειας των ΗΠΑ, προειδοποιώντας ότι η περαιτέρω άνοδος του επιπέδου του νερού είναι πιθανόν να καταστήσει αναγκαία τη χρήση των αποθεμάτων νερού που προορίζονται για πυρόσβεση για την ψύξη των χρησιμοποιημένων ράβδων ουρανίου.

Ο συναγερμός κηρύχθηκε μετά την άνοδο του ύψους του νερού στον πυρηνικό σταθμό άνω των έξι ποδιών (δύο μέτρων), που απειλεί να πλήξει το σύστημα των αντλιών που ρυθμίζουν την κυκλοφορία του νερού στο σύστημα ψύξης του Όιστερ Κρικ.

Ο σταθμός είναι εκτός λειτουργίας για προγραμματισμένη ανατροφοδότηση, ωστόσο, εάν το επίπεδο του νερού ανέβαινε άνω των 7 ποδιών, είναι πιθανόν να πλημμύριζε το σύστημα των αντλιών που εξασφαλίζουν την τροφοδοσία της δεξαμενής του χρησιμοποιημένου καυσίμου με νερό.

Η Ρυθμιστική Επιτροπή Πυρηνικής Ενέργειας θεωρεί ότι το ύψος του νερού στον πυρηνικό σταθμό θα αρχίσει να μειώνεται εντός των προσεχών ωρών.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων ετών έχει κηρυχθεί περισσότερες από δέκα φορές «κατάσταση συναγερμού» σε πυρηνικούς σταθμούς στις ΗΠΑ.

http://www.ethnos.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ..2/11/2012 ΩΡΑ 23..00 ΠΑΡΤΥ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗς ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗς ΕΝΙΣΧΥΣΗς

Ενάντια στην απομόνωση και την υποταγή στην άθλια καθημερινότητα που μας έχουν ρίξει οι εκάστοτε κυβερνώντες πρέπει να φροντίσουμε τούς ανθρώπους που έχουν πραγματική και άμεση ανάγκη  η ζωή των συνανθρώπων μας  είναι μέλημα όλων ...ελάτε στο ....

Πάρτυ Αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης ...στα ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΆ....[ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ ΚΑΙ ΘΗΒΩΝ].... ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ...2/11/2012 ....ΣΤΙΣ 23.00

Αποκλεισμός από τίς θεραπείες καί από τίς υπηρεσίες υγείας

Εμπορευματοποίηση τού πόνου 

Εκμετάλλευση τής ανασφάλειας και του πόνου

Παραγωγή μοναξιάς τών ασθενών σέ ιδρύματα

Ερχόμενοι στο πάρτυ βοηθάτε ανθρώπους που αδυνατούν να εχουν τήν στοιχειώδη περίθαλψη και έχουν άμεση ανάγκη θεραπείας

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2/11/2012 ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΆΣ

[ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ ΚΑΙ ΘΗΒΩΝ]

επιμέλεια ανάρτησης γιάννης γούναρης

Διαβάστε Περισσότερα

Έγκλημα και Τιμωρία.

Του Γιώργου Αδαλή

Το μεγάλο έγκλημα στην Ελληνική Οικονομία μέσα από ένα απλό παράδειγμα!
ΠΟΙΟΙ και ΓΙΑΤΙ λένε ψέματα για τις δόσεις των δανείων;
Τι θα συμβεί στους μισθούς αν πάρουμε ή όχι την επόμενη δόση;

 

  Από την κυβέρνηση Παπαδήμου και μετά, οι οικονομολόγοι στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, κυριολεκτικά τραβάν τα μαλλιά τους, απ όσα εκστομίζουν κατά καιρούς, βουλευτές, υπουργοί ακόμη και Πρωθυπουργοί εδώ στην Ελλάδα!


Μειδιάματα, γέλωτες και ειρωνείες, καταγράφονται καθημερινά στον διεθνή τύπο ενώ στις ιδιωτικές συζητήσεις, οικονομολόγοι αναρωτιούνται, τι έχουν πάθει οι Ελληνες και υπομένουν όλα αυτά τα τραγελαφικά που ακούγονται για τη χώρα τους!!!
Με κορυφαία την δήλωση του Πρωθυπουργού Παπαδήμου, ότι αν η Ελλάδα βγει από το Ευρώ, τότε η χώρα δεν θα μπορεί να αγοράσει πετρέλαιο, έκτοτε, κατεγράφησαν εκατοντάδες ανάλογες ηλίθιες δηλώσεις ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις, οι δηλώσεις ξεπερνούσαν το φάσμα της ηλιθιότητας και εισέρχονταν στο πεδίο της «οξείας μαλάκυνσης εγκεφάλου»!



Διότι από πού κι ως που η χώρα θα σταματήσει να εισάγει πετρέλαιο , ότι κι αν συμβεί;
Σε παλιότερο άρθρο μου, αμέσως μετά την απίστευτη αυτή δήλωση του τότε Πρωθυπουργού που τον παρουσιάζουν ως τον παμμέγιστο οικονομολόγο-τραπεζίτη (σ.σ. Λ.Παπαδήμο) είχα αποκαλύψει ότι η χώρα δεν αγοράζει πετρέλαιο αλλά αυτό το κάνει ο κ.Βαρδινογιάννης κι ο κ.Λάτσης!
Ουσιαστικά, ο Λουκάς Παπαδήμος, λειτούργησε ως ο «λαγός του τραπεζικού συστήματος» που ήθελε πάση θυσία να τρομοκρατήσει τον Ελληνικό λαό, με ψεύδη και ασυναρτησίες, που μπορεί να μην «περνούν» στους οικονομολόγους, αλλά πετυχαίνουν τον στόχο τους σε μεγάλες μάζες, κυρίως σε άτομα της τρίτης ηλικίας!


Εδωσε λοιπόν το σύνθημα, σε όλους τους ταγούς των Μνημονίων και της διάλυσης της Ελληνικής κοινωνίας, να λένε κυριολεκτικά ότι τους κατέβει στο κεφάλι, προκειμένου να δημιουργήσουν στον Ελληνα την ψευδαίσθηση, ότι αν δεν πάρουμε την δόση μας, τότε θα καταστραφούμε!
Από τότε, στην Ελληνική Τηλεόραση (όχι στα ραδιόφωνα και στον τύπο) έχουν εμφανιστεί εκατοντάδες απίστευτοι τύποι, που λένε τα ίδια και χειρότερα με τον Παπαδήμο!


Φαρμακοποιοί, γιατροί, τηλεβιβλιοπώλες, πολιτικοί μηχανικοί, δικηγόροι, ζαχαροπλάστες, άεργοι και ότι άλλο βάλει ο νους σας υποστηρίζουν απίστευτα πράγματα, εντελώς ατεκμηρίωτα, προκειμένου να εκφοβίσουν τον πολίτη και να διαχειριστούν την ένδεια στην οποία τον έχουν ρίξει και τελικά να υφαρπάξουν τον ψήφο του!


Ετσι, κάθε φορά που πρόκειται να λάβουμε μια δόση δανείου, ξαφνικά στερεύουν τα ταμειακά μας διαθέσιμα και αρχίζει η υστερία, σύμφωνα με την οποία, αν «δεν καθίσει καλά ο λαός κι αν δεν δεχτεί τα νέα μέτρα, τότε θα επέλθει η συμφορά»!
Αλήθεια, πόσες φορές ρε Ελληνα, δεν τους άκουσες να φέρνουν την καταστροφή πριν πάρουμε τη δόση;


Πόσες φορές ρε Ελληνα, αμέσως μετά την δόση δεν τους άκουσες να λένε ότι τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα;
Πόσες φορές ρε Ελληνα, δεν ανέβασαν τον ΦΠΑ προκειμένου να πάρουν τις δόσεις τους;
Πόσες φορές ρε Ελληνα, δεν επέβαλαν νέους φόρους;
Πόσες φορές ρε Ελληνα δεν έκοψαν μισθούς και συντάξεις;
Πες μου ρε Ελληνα, πόσες φορές θα χρειαστεί να σε δουλέψουν προκειμένου όλοι αυτοί να τρώνε με χρυσά κουτάλια κι εσύ να φυτοζωείς;


Προσέξτε λοιπόν!
Στην πρώτη δανειακή σύμβαση , πέντε φορές που χρειάστηκε να πάρουμε την κάθε δόση, μας έλεγαν ότι αν δεν την πάρουμε έρχεται η καταστροφή και η χώρα δεν θα μπορεί να πληρώσει μισθούς και συντάξεις!
Στην δεύτερη δανειακή σύμβαση που είχε και την υπογραφή 170 βουλευτών, πάλι τα ίδια!
Συνολικά οκτώ φορές, διάφορες καρικατούρες πολιτικών, με ύφος αλαφιασμένου μαραθωνοδρόμου, μας έλεγαν ότι θα πάρουμε την δόση κι όλα εντάξει!!!


Εκτός όπως προανέφερα από μερίδα του έντυπου τύπου και του ραδιοφώνου, τα κανάλια αναπαρήγαγαν το μεγάλο αυτό ψέμα και όχι μόνο το αναπαρήγαγαν, αλλά λειτουργούσαν και πολλαπλασιαστικά, βάζοντας δημοσιογράφους να παίρνουν θέση! Επιπρόσθετα, η μεγάλη μάζα των οικονομολόγων που έχουν «σώας τας φρένας», δεν κλήθηκε σχεδόν ποτέ να σχολιάσει τις αρλούμπες των πολιτικών!


Αρλούμπες … οι οποίες φυσικά στοχεύουν σε συγκεκριμένες μάζες!
Διότι, ας πάρουμε για παράδειγμα την μεγαλύτερη εκ των δόσεων που έχουμε λάβει!
Αυτή των 80 δις ευρώ!
Που πήγαν αυτά τα λεφτά; Τι πληρώθηκε με αυτά;
Τι θα συνέβαινε αν δεν τα παίρναμε;
ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ποσό αυτό πήγε από τράπεζες προς τράπεζες! Η συναλλαγή ήταν η αποπληρωμή παλιών οφειλών της Ελλάδας!


Ούτε ένα ευρώ δεν χρησιμοποιήθηκε για αποπληρωμή συντάξεων, μισθών ή οφειλών του Κράτους προς προμηθευτές!
Πολύ περισσότερο ούτε ένα ευρώ δεν πήγε στην κατεύθυνση της ανάπτυξης!
Το ίδιο θα συμβεί και με την δόση των 30.5 δις που αναμένει ο Στουρνάρας, για να δικαιολογήσει την παρουσία του στο υπουργείο οικονομίας!!! Γιατί με κάτι άλλο δεν ασχολείται ο υπουργός!!! Μόνο με τις δόσεις!!!


Ετσι, κάποιο μικρό μέρος της επόμενης δόσης θα πάει σε ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών, δηλαδή πάλι στις τράπεζες και ένα απειροελάχιστο μέρος –λένε- ότι θα πάει σε πληρωμές προς προμηθευτές του Δημοσίου! Κι επειδή αυτοί οι προμηθυτές, χρωστάνε σε τράπεζες … «της Μιχαλούς», ακόμη κι αυτό, θα εκταμιευτεί τελικά από τις τράπεζες που έχουν δώσει διάφορα … θαλασσοδάνεια σε αρκετούς τέτοιους ιδιώτες!!!


Υποθέστε λοιπόν ότι δεν παίρνουμε αυτή την δόση των 30.5 δις στις 15 Νοεμβρίου που λήγουν τα ταμειακά διαθέσιμα σύμφωνα με το δίδυμο Σαμαρά-Στουρνάρα!
Εφ όσον από την δόση των 30.5 δις, ούτε ένα ευρώ δεν θα πάει σε μισθούς και συντάξεις, ούτε ένα ευρώ δεν θα μπει σε κωδικούς του Δημόσιου λογιστικού από τους οποίους μπορούν να γίνουν τέτοιες πληρωμές, πως θα μπορέσει να πληρώσει τους μισθούς μετά τις 15 Νοεμβρίου ο Στουρνάρας;;;
Διότι είτε λάβουμε την δόση είτε δεν την λάβουμε, τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας, θα είναι τα ίδια!


ΑΡΑ, ας μας πει επιτέλους κάποιος, μετά τις 15 Νοεμβρίου, που θα βρουν τα λεφτά να πληρώσουν! Αφού η δόση θα πάει «σούμπιτη» στις Τράπεζες!
Ποιος είναι αυτός ο μηχανισμός, που θα κάνει την δόση να γεννήσει ένα με δύο δις ευρώ που χρειάζεται για μισθούς συντάξεις (και τον Δεκέμβριο ΚΑΙ δώρα);
Γιατί δεν λέει ένας χριστιανός επιτέλους, πως θα γίνει η δόση αυτή, όταν μας έλθει με το καλό, να αυξήσει τα ταμειακά μας διαθέσιμα;


Πάρτε για παράδειγμα ένα νοικοκυριό!


Εχει ένα στεγαστικό δάνειο 100.000 ευρώ και πληρώνει δόση 500 ευρω στην τράπεζα!
Εχει πληρώσει ήδη 60.000 ευρώ και χρωστά ακόμη 40.000
Παράλληλα έχει έσοδα από μισθούς 1.500 ευρώ!
Οπότε , το νοικοκυριό μόλις που έχει 1.000 ευρώ να περάσει το μήνα!
Στην κρίση, αποφασίζει να μην πληρώσει πέντε δόσεις, οπότε βρίσκεται να χρωστά 2.500 ευρώ στην τράπεζα, τα οποία είναι ληξιπρόθεσμα! Δηλαδή από τα 40.000, τα 37.500 είναι το χρέος που τρέχει μελλοντικά και τα 2.500 είναι τα ληξιπρόθεσμα!
Ερχεται η τράπεζα και «λέει» στο νοικοκυριό, «θα σου δώσω ένα νέο δάνειο, το οποίο θα έχει το εναπομείναν κεφάλαιο που χρωστάς (τα 37.500) , συν τις ληξιπρόθεσμες δόσεις (τα 2.500) σύν το νέο τόκο που προκύπτει»! Θα χρωστά δηλαδή το νοικοκυριό, κάτι παραπάνω από πριν, αλλά προκειμένου να μην υπάρχουν ληξιπρόθεσμα χρέη, το δέχεται και υπογράφει μια νέα δανειακή σύμβαση, ύψους 42.000 , την οποία θα αποπληρώνει στην τράπεζα δίνοντας και πάλι 500 ευρώ το μήνα αλλά η διάρκεια αποπληρωμής θα είναι 4-5 μήνες μεγαλύτερη από το προηγούμενο που είχε!
Πάμε λοιπόν να δούμε τι έγινε με το νοικοκυριό αυτό!
Χρωστά πλέον ένα δάνειο 42.000 ευρώ και πρέπει κάθε μήνα να δίνει 500 ευρώ στην τράπεζα!
Τα έσοδά του είναι 1500 ευρώ το μήνα
ΑΡΑ:
Εχει και πάλι 1.000 ευρώ το μήνα διαθέσημα να τη βγάλει!!!
Είδατε εσείς να αλλάζει τίποτα;
Είδατε εσείς να αλλάζει το παραμικρό;
Πάμε να δούμε και τι συνέβη με την τράπεζα τώρα!
Η τράπεζα, που κατέγραψε ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 2.500 ευρώ από το συγκεκριμένο νοικοκυριό, αποφεύγει να καταγράψει «ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΕΣ» ύψους 40.000 ευρώ, κι έτσι μειώνει τον κίνδυνο να εκτεθεί στην αγορά χρήματος και συνεχίζει να δανείζεται με ευνοϊκούς όρους! Αυτό και άλλα πολλά που δεν είναι της ώρας!
Ότι σας περιέγραψα με το νοικοκυριό, 


ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΕΛΛΑΔΑ!


Πλανάται «πλάνη οικτρά» όποιος νομίζει ότι συμβαίνει κάτι διαφορετικό!
Απλά οι διαδικασίες , οι υπογράφοντες και τα ποσά αλλάζουν!
Θα ρωτήσει λοιπόν εύλογα κάποιος!


Μα καλά, «αν δεν πληρώσει ο νοικοκύρης τότε θα χάσει το σπίτι του»!
Προσωπικά να το δεχτώ, αν και θεωρώ ότι ουδείς δικαιούται να πάρει το σπίτι του άλλου, ειδικά αν αυτό αποτελεί την μοναδική του κατοικία! Όχι απλά γιατί είναι άτιμο, απάνθρωπο και κτηνώδες ως πράξη αλλά διότι το τελευταίο στάδιο της κατάρρευσης μιας οικονομίας, και της διάλυσης μιας χώρας, είναι η αύξηση των πλειστηριασμών και η ακτημοσύνη των πολιτών! Σε μια τέτοια φάση, οι οικονομίες, οδηγούνται σε μαρασμό και οι κοινωνίες σε εμφύλιο!


Ακόμη κι έτσι πάντως, ακόμη δηλαδή κι αν ο νοικοκύρης, χάσει το σπίτι του, τότε θα αναγκαστεί να καταφύγει στο ενοίκιο!
Ετσι από τα 1.500 ευρώ που έχει ως εισόδημα , θα δίνει τα 500 στο ενοίκιο και θα του μένουν 1.000 για να περάσει!
Δεν θα χάσει δηλαδή τα εισοδήματά του επειδή έχασε το σπίτι του!!!


Στην περίπτωση όμως μιας χώρας, μπορεί να μας πει κάποιος, ποιος υπέγραψε και ποιες εγγυήσεις έβαλε στην περίπτωση μη αποπληρωμής;
Ποια χώρα ήταν αυτή που δεν πλήρωσε, κήρυξε πτώχευση, και μια τράπεζα της κατέσχεσε την περιουσία της;;; Όταν πτώχευσε η Αργεντινή ή η Ρωσία, ή η Τουρκία, τι ακριβώς κατέσχεσαν οι δανειστές για να μάθουμε κι εμείς;


O νοικοκύρης που έχασε το σπίτι του είναι υπόλογος απέναντι στη γυναίκα του και τα παιδιά του! Όπως και η τράπεζα που του δάνεισε χωρίς να ελέγξει την φερεγγυότητά του, είναι υπόλογη απέναντι στο Δ.Σ. της!
Αυτός που υπέγραψε για μια ολάκερη χώρα, σε ποιον είναι υπόλογος;;;
Αυτός που δάνεισε τέτοια ποσά γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι δεν πρόκειται να εξοφληθούν σε ποιος είναι υπόλογος άραγε;


Αυτό το υπεραπλουστευμένο παράδειγμα, σας το αναφέρω σήμερα για να καταλάβετε ότι είτε λάβουμε μια δόση είτε δεν την λάβουμε, αυτό δεν έχει καμία σχέση με τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας μας!
Αυτά σε κάθε περίπτωση παραμένουν ως έχουν!


Απλά, όσοι αναφέρουν διάφορες μπούρδες, περί «αδυναμίας αγοράς πετρελαίου και φαρμάκων» το κάνουν για να εκβιάσουν τους πολίτες για να δεχτούν τέτοιες δανειοδοτήσεις και συνεπώς σκληρά μέτρα που οδηγουν σστην φτώχεια και στην εξαθλίωση!
Και για να είμαι ξεκάθαρος, ΝΑΙ !


Αν δεν πληρώσουμε μια δόση, θα αρχίσουν οι εκβιασμοί και οι πιέσεις!
Αλλά αυτός που θα έχει το μεγάλο πρόβλημα θα είναι ο δανειστής!
Κι ακόμη μεγαλύτερο, τα διάφορα «Golden boys», που ενώ έλαβαν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ ως μπόνους, μίζες ή όπως θέλετε πείτε το, από τις δανειακές συμβάσεις που υπέγραψε η Ελλάδα, θα πρέπει να λογοδοτήσουν στα «μεγάλα αφεντικά» ΚΑΙ να επιστρέψουν τα χρήματα που έλαβαν!!!
Η δε φούσκα που θα σκάσει θα είναι τέτοια, που τα 340 δις ευρώ χρέους της Ελλάδος, θα έχουν ένα διεθνές αντίκτυπο που θα ξεπερνά τα 15 τρις ευρω!


Με απλά λόγια, κάποιες τράπεζες θα πουν «καληνύχτα» στους πελάτες τους, γιατί το ξημέρωμα θα έχουν μπει ήδη στο ελικόπτερο για άλλες πατρίδες, όπου θα συναντήσουν τους πολιτικούς που υπέγραφαν δάνεια τα οποία ήταν αδύνατο να εξοφληθούν!!!
Καταλήγοντας, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο … μπράβο στον υπερπατριώτη του ΛΑΟΣ, κ.Μάκη Βορίδη που δήλωσε ότι είναι υπέρ των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας όσων Ελλήνων χρωστάνε, γιατί αυτομάτως, χωρίς να το πει, δήλωσε «υπέρ της δέσμευσης των περιουσιακών στοιχείων της χώρας από τους δανειστές μας, αν δεν πληρωθεί μια δόση»!


Πρόκειται για μια δήλωση, που μόνο ως «καθαρό πολιτικό έγκλημα» μπορεί να εκληφθεί, από έναν άνθρωπο που επαίρεται για τα πατριωτικά του αισθήματα, αλλά δεν διστάζει να πει «πάρτε τα όλα» στους δανειστές μας!
Ενα έγκλημα ολκής για το οποίο δεν θα αργήσει να επέλεθει και η τιμωρία του!!!
Για τον έτερο «πολιτικό αποστάτη» του ΛΑΟΣ, τον Αδωνι Γεωργιάδη, που έχει αναλάβει την υποστήριξη της «Σαμαρειάδος», έχω να του πω τούτο:


Αδωνι, παραδέχομαι ότι είσαι ένας μορφωμένος άνθρωπος που έχει μεγάλη γνώση της Ελληνικής Παιδείας!
Μόνο που μπορεί να πουλάς βιβλία Αρχαίων φιλοσόφων και να παραδίδεις μαθήματα γνώσης (κι αυτό χωρίς ίχνος ειρωνίας) αλλά δυστυχώς δεν τηρείς μια βασική Αρχή όσων υποστηρίζεις!
Οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν συνέπεια στην πολιτική!
Κι εσύ δυστυχώς, δεν έχεις!


Παρακολουθώντας τα βίντεο που παρουσιάζεις αρχαίους ιστορικούς φιλόσοφους, απουσιάζει πλήρως ο Αριστοτέλης!
Γιατί πουλάκι μου;
Ρίξε μια ματιά στον Αριστοτέλη που τον έχεις πρόχειρο στο βιβλιοπωλείο σου, να δεις τι λέει για τον τόκο και τους τοκογλύφους ! Θα εκπλαγείς! Θα εκπλαγείς όταν διαβάσεις την «περί του τόκου ομιλία» του, στην οποία θεωρεί τον τόκο ως ΜΗ ΧΡΗΜΑ, και τους τοκογλύφους ανάξιους να φέρουν τον τίτλο του Αθηναίου και συνεπώς πρέπει να εξοστρακίζονται! Να εξορίζονται, γιατί η τοκογλυφία κατά τον Αριστοτέλη, είναι πρόστυχη πράξη και οι τοκογλύφοι άξιοι της μεγαλύτερης τιμωρίας στην Αρχαία Αθήνα!


Μπορεί να εκτιμώ τις γνώσεις σου σε ιστορικά ζητήματα, αλλά πάψε να παριστάνεις τον οικονομολόγο , σε πάνελ όπου αναγκάζεσαι να υπεραμύνεσαι της «Σαμαριάδας», την στιγμή που όλοι οι βουλευτές της ΝΔ είναι κρυμμένοι στα υπόγεια και δεν σηκώνουν καν τα τηλέφωνά τους!
Μπορεί να σκέφτασαι ότι δίνεις «εξετάσεις καλού μαθητή» και να υποστηρίζεις «οικονομικές ασυναρητσίες», αλλά σύντομα θα σε αναγκάσουν , όπως τον Βορίδη, να μας πεις ότι οι Τράπεζες είναι κάτι σαν τις … «Αμαζόνες» και η Μέρκελ είναι ο νέος «Περικλής» και σήμερα διανύουμε τον «Χρυσούν Αιώνα» της!


Εχετε κυριολεκτικά στρεβλώσει κάθε έννοια οικονομίας και πολιτικής επιστήμης με τα καμώματά σας και σύντομα, θα το πληρώσετε πολιτικά αυτό, τόσο εσύ όσο και οι υπόλοιποι που χρησιμοποιείτε το αρχαίο πνεύμα για να συντηρήσετε την πανάθλια πολιτική του Μνημονίου, την οποία ακόμη κι ο ίδιος ο Τόμσεν, παραδέχτηκε ότι απέτυχε!!! Να είστε σίγουροι γι αυτό!
Εγώ εύχομαι πραγματικά, να μην πάρουμε την δόση των 30.5 δις ευρώ!
Γιατί τότε, θα αποδειχτεί ότι οι δόσεις δεν έχουν καμία σχέση με την πληρωμή των μισθών και συντάξεων!


Οικονομικά, όσα υποστηρίζετε χάσκουν όσο και το φαράγγι του «Γκραν Κάνυον» από την αλήθεια ενώ πολιτικά, όσα λέτε, αποτελούν εισιτήριο πρώτης θέσης , για ένα από τα … ελικόπτερα που εκτελούν πτήσεις μεταφοράς … εκτάκτων αναγκών αλά … Αργεντινή!!!


ΥΓ
Αδωνι, εκείνη η τελευταία άσκηση επί χάρτου με την κωδική ονομασία «Αλέξανδρος», μήπως έμαθες τι σενάριο έχει; Για ψάξτο κι αυτό!!! Θα εντυπωσιαστείς από το πόσο μεγάλες αλήθειες κρύβουν τα βιβλία που πουλάς!!!

Aegean Times

Διαβάστε Περισσότερα

«Η αληθινή απολογία του Σωκράτη» (1931) του ποιητή Κώστα Βάρναλη

Γράφει για το «Περί Τέχνης ο Λόγος»

ο Καθηγητής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών,

μέλος του Ε.Ε.Π. του Ιδρύματος

Γρηγόριος Ι. Σ. Καρυδάς

Στο έργο αυτό, όπως το ξεδιπλώνει ο μαέστρος της σκέψης και της γραφής Κ. Βάρναλης, γίνεται ολοφάνερο πως αυτοί που οδήγησαν στο θάνατο το Σωκράτη[1] δε φοβήθηκαν τόσο τον ίδιο και τα κηρύγματά του, όσο όλους τους άλλους που επηρέαζε με τα λόγια και τα έργα του, ο σπουδαίος αυτός, εξ Αθηνών ορμώμενος, πρόδρομος της Διαλεκτικής[2], ερευνητής εννοιών και ηθικών προβλημάτων, ο φιλόσοφος, όπως προαναφέραμε, Σωκράτης. 

 

 

 

 

Η αυστηρή ποινή που του επέβαλλαν είχε ένα και μοναδικό σκοπό, τον εκφοβισμό όλων των οπαδών της σκέψης του νυν και μελλοντικών. Αν και υπηρέτησε σε διάφορα δημόσια αξιώματα επί εποχής Δημοκρατικών, καθώς και επί εποχής των Τριάκοντα Τυράννων, κατηγορήθηκε εντελώς παράδοξα από τους πρώτους ως άθεος και ως διαφθορέας της νεολαίας του καιρού του.

Ο ίδιος δεν ανήκε ουσιαστικά σε καμία παράταξη και εξουσία. Με μέγιστη αγάπη στη Δικαιοσύνη και σεβασμό στη συνείδηση αντιμετωπίζει το θάνατο με ένα καταλάγαρο πικρόγελο που μόνο ένας «ύψιστος νους» μπορούσε να κατέχει. Επί Εράσμου (1469-1516)[3] η σημαντικότητά του έφθασε στα ύψη αφού «Sancte Socrates ora pro nobis»[4]. Το «ουδέν οίδα» ο διάλογος και η συζήτηση, γνωρίσματα της σκέψης του Ήρωα μας εντυπωσιάζουν ακόμα και τους διώκτες του που, φευ, ήταν μοχθηροί άνθρωποι της εξουσίας και φυσικά δεν επιθυμούσαν ούτε κατ΄ ελάχιστον κοινωνικές αλλαγές και ανεπιθύμητες ανατροπές.

 

 

 

 

 Οι διώκτες του εκπροσωπούσαν το απεχθές και ανελεύθερο πρόσωπο της κάθε εξουσίας, ενώ ο Σωκράτης αν και εύπορος δεν επιθυμούσε τη συντηρητική χειραγώγηση του αγνού Λαού προς «ίδιον όφελος», αλλά αντίθετα πάσχιζε για την ελευθερία των απλών ανθρώπων. Εξάλλου κατά την γνώμη και τα πιστεύω του «ουδείς εκών κακός»[5].

 

 

Ο ήρωας μας στο έργο αυτό αποδέχεται την αδικία χωρίς όμως να την πράττει ποτέ ο ίδιος και οι θιασώτες των θεωριών του. Οι ηθικο-πολιτικές πεποιθήσεις του ενόχλησαν καθώς ήταν φυσικό τους εξουσιαστές, που τον θεωρούσαν ξεσηκωτή του Λαού και πέτρα σκανδάλου των Αθηναίων. Ότι γνωρίζουμε για τον Σωκράτη μας μεταφέρεται από τον Πλάτωνα, τον Ξενοφώντα και τον Αριστοτέλη. Από την ανάγνωση του έργου αυτού εξάγεται το συμπέρασμα πως μόνο οι κοινωνικά «ριγμένοι» επιθυμούν διακαώς, όχι μόνο στα νόμιμα αλλά και στα παράνομα καθεστώτα, τις κοινωνικές ανακατατάξεις.

 

 

 

 

 Με πλήθος αναχρονισμών[6] και έξυπνων εκφράσεων διακωμωδεί ο Βάρναλης τα αδύνατα σημεία της Αρχαίας Ελληνικής κοινωνίας σε σχέση πάντα με τα τραγικά πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα της εποχής του. Έκανε με το έργο αυτό με απλά λόγια κριτική στα χάλια της τότε ελληνικής κοινωνίας μεταφέροντας το χθες λαμπρά στο σήμερα. Με μέγιστη αρχαιογνωσία και φιλοσοφική συγκρότηση αιτιολογεί ο Κ. Βάρναλης μέσω του Σωκράτη τις απόψεις του. Με σαρκασμό και φιλοπαίγνιο πνεύμα στηλιτεύει τη χειραγώγηση των Λαών από τους ισχυρούς, που μόνο σκοπό έχουν την παντελή υποταγή ατόμων και συνειδήσεων.

 

 

«Σωκράτης» πιθανόν έργο του Λύσιππου (β΄  μισό του 4^ου π.Χ αι.)

Οι ισχυροί και οι δυνάστες με τρόπο αριστοτεχνικό σερβίρουν ψεύδη με σκοπό να τρομοκρατήσουν τα πλήθη, γι΄αυτό και ο δημιουργός διακωμωδεί ανελέητα τους θεσμούς που ευτελίζουν όχι μόνο την αρχαία αλλά και τη σύγχρονη κοινωνία. Ο Βάρναλης, γεννημένος επαναστάτης και υλιστής[7], στο διαλογικό αυτό έργο στέκει πάνω από το θάνατο μέσα από τον ήρωα του. Το Λούμπεν[8] κοινό παρουσιάζεται εδώ συνειδητοποιημένο με πλήρη λογική. 

 

 

 

Ο Σωκράτης όπως τον παρουσιάζει ο Κ. Βάρναλης είναι ένα πρόσωπο που διαθέτει γνώση. Και μόνο για το γεγονός αυτό πρέπει οπωσδήποτε να τιμωρηθεί σύμφωνα με τους κρατούντες, όχι μόνο επειδή σπέρνει καινά δαιμόνια, αλλά κυρίως επειδή έρχεται σε αντιπαράθεση με το κατεστημένο. Έργο διαμαρτυρίας θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς το σπουδαιότατο αυτό ποίημα, που καυτηριάζει την επαίσχυντη περίοδο 1931-32, μια περίοδο που ήταν προάγγελος της δικτατορίας της 4^ης Αυγούστου. Ήταν χρόνια μιας «δήθεν Δημοκρατίας» με τα ιδιώνυμα[9] της και μια ασύλληπτη ανηθικότητα σε πλήρη δόξα και εξέλιξη. Ο Σωκράτης αναγνωρίζοντας τα πρότερα λάθη του στέκει ενάντια στη Δημοκρατία της δουλοκτησίας και έτσι γίνεται κήρυκας και σύμβολο της πανανθρώπινης ελευθερίας. 

 

 

Η Δημοτική γλώσσα και η αρχαιογνωσία του μεγάλου δημιουργού χορεύουν  αντάμα στο σατιρικό αυτό έργο καρσιλαμά. Αυτή η δαιμονική αυτοψυχογραφία χαρακτηρίζεται ως άκρως επαναστατική. Το έργο αυτό αποτελεί τον καίριο κορμό της επαναστατικής τέχνης. Και πως να μην είναι έργο μεγάλο, αφού κάπου δηλώνει ο ήρωας «Γλεντάω και ΄φραίνομαι να σας δαγκώνω», εννοώντας προφανώς τους καταπιεστές του ανθρώπινου γένους. Αυτή είναι και η πεμπτουσία του έργου.

 

 

 

 Γίνεται προφανές εδώ, ότι όλοι όσοι ανήκουν στην επαναστατική τέχνη οφείλουν να εκφράζονται με σάτιρα, να ανήκουν δηλαδή ολόψυχα σ΄ αυτήν, όπως π.χ., ο B. Brecht. Το έργο αυτό αποτελεί ισχυρό μαστίγιο για την αστική τάξη που την ταρακουνά συθέμελα. Ανακαλύπτοντας το αληθινό νόημα της ζωής ο μεγάλος άνδρας λίγο πριν το χαμό του κερδίζει την άφεση από το ολιγαρχικό παρελθόν του. Το έργο ετούτο είναι διαλογικό αφού οδηγεί αβίαστα σε συνομιλία σκηνής και πλατείας. Στην «Απολογία» δεν υπάρχει κανένα ίχνος άρνησης της ζωής, το αντίθετο θα΄ λεγε κανείς, πρυτανεύει η παραδοχή της και η σωστή τοποθέτηση ενός εκάστου στην πρέπουσα ηθική θέση. Όταν όμως κάποιος ανακαλύψει το σωστό νόημα της ζωής, τότε πρέπει σύμφωνα με το σύστημα και να θανατωθεί.

 

 

  «Ο Σωκράτης παίρνει το Κώνειο», Zacques Louis David -1787

Ο Κ. Βάρναλης χρησιμοποιεί την τέχνη του σαν όπλο δικαίωσης των ταπεινών όταν λέγει: «Δε δίνω λέξεις παρηγόρια δίνω μαχαίρι σ΄ ολουνούς, καθώς το μπήγω μεσ΄ στο χώμα γίνεται Φως, γίνεται Νους». Αυτό σημαίνει ότι οι μάζες πρέπει να συσπειρωθούν κατά του «συμφέροντος του κρείττονος». Ιδιότυπη θεατρικότητα και επικούρεια διάθεση κοσμούνε πλούσια το έργο. Οι αγαλματένιες μορφές γραφής και η πειθαρχία όλου του κειμένου υπηρετούν και καθρεφτίζουν τα πιστεύω του Κ. Βάρναλη και βασίζονται στον διαλεκτικό υλισμό[10].

 

 

 

 Όλα τα στοιχεία αυτά μάχονται την παρακμή και τον κόσμο των Αρχόντων. Επίσης βάλλει και κατά των διανοουμένων εκείνων που υπηρετούν την κοινωνική σήψη. Και ο Λαός βέβαια κατηγορείται εδώ για αδράνεια, μοιρολατρία και ολιγωρία. Τους διακατέχει η νοοτροπία του κοπαδιού γιατί η Άρχουσα Τάξη τους τυφλώνει και δε μπορούν να κατανοήσουν και να δουν την πικρή αλήθεια της κατάντιας τους. Ο άνθρωπος καθώς τονίζεται συχνά πυκνά πρέπει να αγαπά μεν την αρετή, αλλά να φοβάται και τη Δημοκρατία. 

 

 

 

Οι Νόμοι από την άλλη μεριά και η δικαιοσύνη στα παρασιτικά καθεστώτα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μονάχα ένα όπλο στα χέρια των δικαστών που εκφράζουν τη θέληση των  καταπιεστών, χωρίς να δικάζουν όσους ραγιάδικα προσκυνούν και ακόμα δολοφονούν, είναι δηλαδή ο ρόλος τους ταξικός. Οι αδύναμοι, χαμένοι όπως πάντα, παραγκωνίζονται. Η πάλη των τάξεων βρίσκεται διαρκώς στο ζενίθ. 

 

 

 

 

Όσοι έχουν τη δύναμη διατυμπανίζουν ότι κατέχουν την ελευθερία επειδή οι πολλοί θεωρούνται και είναι σκλάβοι τους, δηλ. ο θάνατός τους η ζωή των δυνατών εστί. Ο κάθε ταγός οφείλει να στέκεται στο πλευρό των αδικημένων για κοινωνική απελευθέρωση και πνευματική εξύψωση όλων των ανθρώπων. Το ίδιο το Θέατρο είναι ο καλύτερος μεσολαβητής διάδοσης των προβλημάτων. 

 

 

 

 

Μέσα από την «απολογία» επιχειρείται η ηθική αποκατάσταση του Σωκράτη. Μια μάζα από χαραμοφάηδες και εκμεταλλευτές από τη μια και από δουλευτάδες και προκομμένους αλλά εκμεταλλευόμενους από την άλλη. Αυτοί είναι οι δύο κεντρικοί πόλοι του έργου. Οι πλούσιοι, οι Λεύτεροι τσεπώνουν τα λεπτά και τους μισθούς υψώνοντας ναούς έχοντας μεγαλεία, γιατί βέβαια αμείβουν με ψίχουλα το Λαό για να χαμοσέρνεται. Οι φτωχοί από την άλλη επιχορηγούν τις βλακείες και τα δεινά που τους σερβίρουν.

Το έργο η «Απολογία» γεμάτο κυνισμό, κέφι, γλύκα και λύσσα, είναι ένα κράμα Λυρισμού και Σαρκασμού. Είναι ένα έργο με ποικίλα καλολογικά στοιχεία, όπως στοχασμοί, μεταφορές[11], παραβολές[12] και κυρίως αχαλίνωτη αθυροστομία, γεμάτο όμως και από επαναστατική διάθεση. Είναι ένα έργο ρωμαλέο μια ποιητική σύνθεση με ιδιοπρόσωπο τόνο.

 

 

«Ο Σωκράτης υπερασπίζεται τον εαυτό του μπροστά στο Δικαστήριο», 

Canova-τέλος 18^ου αι.

Οι διαλογισμοί[13] του έργου αυτού των Σωκράτη και Βάρναλη έχουν ως και μοναδικό σκοπό, να γίνουν κατάκτηση των Λαών για παραπέρα προκοπή κι Ελευθερία. Η κατάντια του σημερινού πολιτισμού, η τυραννία του Ψεύδους η μάταια προσμονή ενός καλύτερου Μέλλοντος καταγγέλλονται ανοικτά εδώ μια και το έργο θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ζωντανό Μανιφέστο μιας αφόρητης κατάστασης. Οι καταπιεζόμενοι, οι φτωχοί, οι μειονότητες, οι εκτός αστικού περιβάλλοντος, οι ανένταχτοι πρέπει να απαλλαγούν από την ακαθαρσία της ψευτιάς και της ανηθικότητας, πρέπει να αναπνεύσουν κι αυτοί αγνό αέρα και να απολαύσουν ένα τόσο δα κομματάκι ελπίδας.

 

 

 

 

 Οι ακάθαρτοι, οι ψεύτες, οι αστοί, οι εκμεταλλευτές πρέπει να φτάσουν σε τέτοιο σημείο, απεγνωσμένης απόγνωσης ώστε να σιχαθούν τον εαυτό τους και τα τεχνάσματα επικράτησής τους. Για να μη συγχωνευθεί ένας τίμιος άνθρωπος μέσα στο χωνευτήρι, μεσ΄ στον εσμό των παλιανθρώπων πρέπει να έχει γερή μύτη, για να δει τι συμβαίνει γύρω του, αλλά για να γίνει κανείς Σοφός πρέπει να μελετήσει τις δυνατότητες όσφρησης της μύτης του, να δει δηλ. καλά εμπρός του τους παρατρεχάμενους της άρχουσας τάξης να τους ξεμπροστιάσει και να τους κάνει τελικά ρεζίλι των σκυλιών.

Ο Σωκράτης αποδεχόμενος τα σφάλματά του γίνεται αυτόματα ξεσηκωτής των ταπεινών και των Δούλων, ένας μαιευτήρας με γεμάτη τη φαρέτρα του με βέλη. Οι γνώσεις λαϊκής τέχνης του δημιουργού καθώς και ο διαλεκτικός ματεριαλισμός του φέγγει παντού ως ανέσπερος ήλιος. Η προλεταριακή επανάσταση αναδύεται παντού και πάντοτε νικήτρια. Η Σάτιρα του Βάρναλη αποτελεί χωρίς καμιά αμφιβολία καθρέφτη του νοσηρού πολιτικού κλίματος της εποχής. Και όταν σατιρίζει ξεγράφει αυτόματα αυτούς που ορρωδεί, δηλ. τους τσανακογλείφτες, τους λακέδες, τους βαλτούς κι όσους αποτελούν τον περίγυρο των Μεγαλοαστών. 

 

 

 

Ο Σωκράτης αν και ολιγαρχικός ανένηψε τελικά. Υπήρξε μάλιστα για ένα διάστημα δάσκαλος των τυχοδιωκτών Αλκιβιάδη και Κριτία. Στο έργο εξαίρεται η αξία της αληθινής Δικαιοσύνης και όχι η κωδικοποιημένη ηθική, πολιτική και κοινωνική, που έχει σκοπό να αδικεί τους αδυνάτους. Ο πολίτης οφείλει να παίρνει θέση σε όλα τα προβλήματα που αφορούν το περιβάλλον του. Αν δεν αντέχει να έρθει  αντιμέτωπος με τα στραβά της κοινωνίας, τότε υποτάσσεται και αναγκάζεται να κάνει εκπτώσεις στις τίμιες και ηθικές αρχές του. Η ψυχική ανανδρία, η κούραση του μυαλού, το λάκτισμα του χαρακτήρα οδηγούν συχνά τους αδύναμους ανθρώπους σ΄ έναν ολέθριο, κοινωνικό συμβιβασμό, σε μια χωρίς γυρισμό υποταγή. Χρέος λοιπόν του μαχόμενου πολίτη οφείλει να είναι η κατάκτηση της αληθινής ελευθερίας για όλους μέσα σε ένα κλίμα δικαιοσύνης και ισοτιμίας.

 

 

Ξεσκεπάζοντας λοιπόν ο Βάρναλης, τα περασμένα χάλια των αρχαίων κοινωνιών με μεγάλη μαεστρία εκθέτει στο Λαό τα σκεπασμένα, τα υποδόρια τωρινά και τον ωθεί με την πένα του σε νέους Αγώνες που κατά τον B. Brecht: «Das Leben ist ein Kampf, sieh dass du Sieger bleibst»[14]. Τα διδακτικά του έργα πολεμούν την εξαχρείωση των Αρχόντων όπου Γης και την εξαθλίωση των Αρχομένων. Τα από σκηνής παρουσιασμένα έργα που χαρακτηρίζονται διδακτικά, δηλ. Lehrstucke, και απευθύνονται στη μεγάλη του Αγάπη που είναι ο ταπεινωμένος και βασανισμένος Ελληνικός Λαός. 

 

 

Εν κατακλείδι: Ο Σωκράτης ως κεντρική φυσιογνωμία της Ιστορίας της σκέψης αποτελεί το ιδεώδες Σοφίας και κριτικού πνεύματος που η ανθρώπινη συνείδηση πάντοτε αναζητά. 

 

 

(Η «Απολογία» ανέβηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1987, στο Θέατρο Τέχνης το 1977, στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καλαμάτας το 1984, στον Θ.Ο.Κ. το 1978 και στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας το 1996).

Βιβλιογραφία:

1.        Μήτσος Λυγίζος, «Το Νεοελληνικό πλάι στο Παγκόσμιο Θέατρο», Εκδ. Δωδώνη, Αθήνα 1980.

2.        Ν. Δομή, εκδ. Δομή, σ. 32, Αθήνα 1996.

3.        «Η Ελληνική Ποίηση», εκδ. Παρθενών, Αθήνα 1977.

4.        «Βιογραφίες Λογοτεχνών», εκδ. Πέλλα, Αθήνα α.ε

5.        «Παγκόσμιο Λεξικό των έργων», εκδ. Spiritus mundi, τομ. 1^ος, Αθήνα 1964.

6.        «Δικτάτορες», εκδ. Κέδρος, 1956.

7.        Εφημ. Ριζοσπάστης, αφ. Κ. Βάρναλης, Αθήνα, Δεκ. 1998.

8.        Ελληνικό Λεξικό -Τεγόπουλος –Φυτράκης, 1993.

Άλλα έργα του: Ο Λαός των Μουνούχων 1923, Κηρύθρες 1905, Σκλάβοι πολιορκημένοι 1927, Διχτάτορες, ο Σολωμός χωρίς μεταφυσική, η Μάνα του Χριστού, Οργή Λαού, η Θάλασσα, οι Μοιραίοι κ.α.

---

[1] 470-399 π.Χ. Φιλόσοφος, μελετητής ηθικών προβλημάτων και εννοιών μέσω διαλεκτικής.

[2] Μέθοδος αναζήτησης της αλήθειας με ερωτήσεις και αποκρίσεις, επιστήμη της Λογικής.

[3] 1469-1536. Ολλανδός ουμανιστής που εισηγήθηκε την Ερασμιακή προφορά ανάγνωσης των Ελληνικών.

[4]  «Άγιε Σωκράτη, πρέσβευε υπέρ ημών».

[5]  «Ουδείς κακός με τη θέλησή του».

[6] Λάθος χρονική τοποθέτηση ενός γεγονότος.

[7] Η Ύλη είναι η πρώτη αρχή και ουσία των όντων. Άρνηση Θεού, ιδεών πνεύματος και όλων των υπεραισθητών δυνάμεων.

[8] Οι μη έχοντες πόρους ζωής ούτε πολιτική συνείδηση.

[9] Αδίκημα που αποχωρίζεται από το γενικό κατηγορητήριο και τιμωρείται με ιδιαίτερες ποινές.

[10] Δες Νο 7.

[11] Έννοια που εκφράζεται με παρομοίωση και παραβολή.

[12] Αλληγορική διήγηση με ηθικό δίδαγμα, σύγκριση, αντιπαραβολή. (αλληγορία: Η έκφραση, με λόγο ή εικόνα, ιδεών που δεν γίνονται όμως άμεσα αντιληπτές, που υπονοούνται όμως ξεκάθαρα).

[13] Στοχασμός, αυτοσυγκέντρωση, σκέψη, συλλογισμός.

[14] «Das Leben ist ein Kampf, sieh dass du Sieger bleibst». Η ζωή είναι αγώνας, κοίτα εσύ να είσαι ο νικητής.

 http://peritexnisologos.blogspot.gr

Διαβάστε Περισσότερα