ΔΕΝ ΠΕΦΤΟΥΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ!

Του Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ

 Θα πέσει σύντομα συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη; Το ερώτημα αυτό έρχεται και επανέρχεται διαρκώς. Στις συζητήσεις μάλιστα, το θέμα αυτό τίθεται με διαρκώς οξύτερο τρόπο, όσο πιο αναιμική γίνεται η δράση του μαζικού κινήματος και όσο μεγαλώνει η απόγνωση του λαού από την ασκούμενη πολιτική.

Στο πλαίσιο αυτό υπερδιογκώνεται κάθε εσωτερική διαφωνία στους κόλπους της κυβέρνησης και επιχειρείται να αναχθεί σε παράγοντα καταλυτικών δήθεν εξελίξεων, παρόλο που έχει ήδη αποδειχθεί πάμπολλες φορές ότι κανένας από τους τρείς «Τσολάκογλου» πολιτικούς αρχηγούς δεν αντιστέκεται στην παραμικρή εντολή της Τρόικας των επικυρίαρχων της ΕΕ και του ΔΝΤ.

 Η απάντηση είναι κατηγορηματική: Όχι, η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ αποκλείεται να πέσει από μόνη της! Αν δεν αναπτυχθεί ένα ρωμαλέο λαϊκό κίνημα για να δημιουργήσει συνθήκες ανατροπής της, η κυβέρνηση αυτή θα βγάλει …τετραετία! Οι λόγοι είναι απλούστατοι.

 Πρώτον, τόσο ο Σαμαράς όσο και ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης έχουν πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι στις εκλογές τελειώνει οριστικά και αμετάκλητα η πολιτική καριέρα των δύο τελευταίων, αλλά πιθανότατα και του Σαμαρά. Σχηματικά μιλώντας, αν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει πρώτο κόμμα, ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης θα καθαιρεθούν την ίδια νύχτα των εκλογών προκειμένου τα απομεινάρια του ΠΑΣΟΚ και τηςΔΗΜΑΡ (αν τελικά κατορθώσει να μπει στη Βουλή, πράγμα που δεν είναι αδύνατο για την «Αριστερά της προσκολλήσεως») να ετοιμαστούν να προσκολληθούν πολιτικά στον ΣΥΡΙΖΑ για να του δώσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Και ο ηττημένος και ατιμασμένος Σαμαράς όμως θα είναι πλέον άχρηστος για τη Δεξιά και πρωτίστως για την αστική τάξη, οπότε και θα πεταχτεί πιθανότατα αμέσως στη χωματερή πολιτικών. Τρελοί είναι επομένως ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης να ρίξουν την κυβέρνηση τους και να αυτοκτονήσουν πολιτικά;

 Ο δεύτερος λόγος που αυτή η κυβέρνηση δεν θα καταρρεύσει οικειοθελώς είναι ο αυτοεγκλωβισμός τουΣΥΡΙΖΑ σε ένα πολιτικό αδιέξοδο που τείνει να τον εξουδετερώσει ως απειλή για το σύστημα, χωρίς ταυτόχρονα να έχει ακόμη αποσπάσει την εμπιστοσύνη της αστικής τάξης, ώστε να γίνει αποδεκτός οΣΥΡΙΖΑ ως εναλλακτική επιλογή του συστήματος για τη διακυβέρνηση της χώρας. Ο Αλέξης Τσίπραςείχε την πολιτική ευφυΐα να εκφράσει την οργή αλλά και τη ριζοσπαστικοποίηση του λαού οδηγώντας τον ΣΥΡΙΖΑ από το 4,6% του Οκτωβρίου του 2009 στο 26,9 του Ιουνίου του 2012.

 Από εκεί και πέρα όμως, είχε την υπεροπτική αφέλεια να νομίσει ότι έχει «δεμένο» αυτό το ποσοστό των αριστερών και των ριζοσπαστικοποιημένων ψηφοφόρων και να επικεντρώσει τις προσπάθειες του στο να πείσει την αστική τάξη ότι δεν είναι επικίνδυνος για τα συμφέροντα της, ώστε να υποστηριχθεί ή έστω να γίνει ανεκτή από τους αστούς η πρωθυπουργοποίησή του.

 Η τακτική απέτυχε παταγωδώς. Ανέκοψε σχεδόν πλήρως την ανοδική δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ, αφού τον απέκοψε από τις λαϊκές μάζες πουριζοσπαστικοποιούνται. Έτσι όμως κατέστησε τον Αλέξη Τσίπρα πολύ λιγότερο «απειλητικό» για την αστική τάξη, η οποία πλέον σαφώς και πιέζεται αντικειμενικά λιγότερο από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες για να έρθει σε συμβιβασμό μαζί του. Τον βλέπει έτσι περισσότερο ως ικέτη που εκλιπαρεί την έγκριση της παρά ως ισχυρό αντίπαλο που επιβάλλει όρους, οπότε συνεχίζει να τον απορρίπτει.

 Ό τρίτος και σοβαρότερος λόγος που αυτή η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ δεν πρόκειται να πέσει από μόνη της είναι ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή ισχυρό κίνημα λαϊκής αντίστασης παρόλα τα δεινά που έχει επισωρεύσει η ολέθρια κυβερνητική πολιτική στα λαϊκά, τα μεσαία, ακόμη και τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα.

Αυτό δίνει στην αστική τάξη την άνεση να αισθάνεται ότι μπορεί να ρυθμίζει την κατάσταση με βάση τα δικά της συμφέροντα και μόνο, αδιαφορώντας για το λαϊκό παράγοντα. Έτσι όμως μόνο κακές ή χειρότερες λύσεις για τα συμφέροντα των εργαζομένων και των μεσαίων στρωμάτων μπορούν να δοθούν. Επιπροσθέτως, το μόνο που μπορεί να προβλεφθεί με απόλυτη βεβαιότητα στην περίπτωση αυτή είναι η περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης των μισθωτών, των νέων, των συνταξιούχων.

 Επιδείνωση πολύ σοβαρότερη από εκείνη της μείωσης κατά σοβαρό ποσοστό του πλούτου των Ελλήνων αστώνκαι μάλιστα επιδείνωση συνοδευόμενη από δομικές αλλαγές μόνιμων δυσμενών αλλαγών εις βάρος της εργασίας (κατάλυση κάθε εργασιακού δικαιώματος και κατάκτησης του 20ου αιώνα, τραγικές μειώσεις μισθών και συντάξεων, κτηνώδεις φορολογικές επιβαρύνσεις των κατώτερων λαϊκών στρωμάτων κ.λπ.).

 Οι θεσμικές αυτές αλλαγές που προωθεί η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ θα επιτρέψουν στους Έλληνες αστούς να ξαναυξήσουν σταδιακά τον πλούτο τους, ενώ θα συνεχίσουν να ωθούν τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους διαρκώς προς τα πίσω, στις δεκαετίες του 1960 και του 1950.

 Η αστική τάξη της χώρας μας δεν έχει λοιπόν κανένα λόγο να στερηθεί των υπηρεσιών αυτής της εμετικής συγκυβέρνησης αφήνοντάς την να καταρρεύσει. Παράλληλα, έχει ανακτήσει την αυτοπεποίθηση ότι είναι σε θέση να αποτρέψει την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.

Πηγή : *Δημοσιεύθηκε στο «Πριν» της Κυριακής 28 Απριλίου 2013

Διαβάστε Περισσότερα

Η Σέριφος .... της Βίκυς Θεοδωροπούλου

Hλιοβασίλεμα στη Λιόμαντρα

Γράφει η  Βίκυ Θεοδωροπούλου

 Δεκαετίες πριν το σήμερα, κατεβαίνοντας το χωματόδρομο για τον Πλατύ Γυαλό, αγάπησα τη Σέριφο. Κοκκινόχωμα και σχιστόλιθοι ως τη θάλασσα και στη σκιά των αλμυρικιών οι γεύσεις του πολύτεκνου Νικούλια.

 Κι ύστερα αγάπησα ένα βράχο στο Ράμμο, τη Μαργαρίτα και τον Γιώργη στην άκρη του Λιβαδιού, τη Παναγιά στο ύψωμα και το μπακάλικο του Βίτου και της Αντωνίας, εκείνη τη γωνιά με τα πράσινα νερά κάτω στη Βαγιά, τον Κουταλά και το μαγέρικο του Μουστάκια, τη παραλία της Λιάς.

 Τα μυστικά του τόπου αποκαλύπτονταν σιγά-σιγά όπως γίνεται πάντα. Ένα ηλιοβασίλεμα στη Λιόμαντρα που ωραιότερο δεν έχω δει, ένα πανηγύρι στον Αϊ Γιάννη τον Πρόδρομο καλοκαίρι με τους κτητόρους να σε περιποιούνται σα στο σπίτι τους, ένα άλλο στην Άγια Θέκλα φθινόπωρο με τον ουρανό να τον κάνουν μέρα οι κεραυνοί και, κάθε χρόνο ανελλιπώς, το πανηγύρι του Σωτήρα στο Καλό Αμπέλι με τη νεολαία όλο και αυξανόμενη να χορεύει τους μπάλους, με τον Γλυκό στο βιολί, τον Φουντή και τον Καραμελά στο λαούτο.

 Ευτυχίες σ’ έναν τόπο που δεν ευννοήθηκε με δάση και ποτάμια αλλά με μια γη στέρφα –εξ ου και του νησιού το επίσημο όνομα- άγονο δηλαδή, βραχώδες και «σιδερένιο» – εξ ου και του νησιού το άλλο όνομα, σιδερένιο.

 Πού να τα ξέρεις αυτά όταν πρωτοφτάνεις, τα σπάνια πετρώματα ή τη παράδοση στη μεταλλουργία ή πως αυτά τα λιλιπούτεια μονόχωρα πέτρινα σπιτάκια που ακόμα βλέπεις σκορπισμένα στις πλαταιές ή βολεμένα στις βραγιές, τα λένε «κελιά» και ήταν τα δωμάτια που περνούσαν τις νύχτες τους οι μεταλλωρύχοι που περνούσαν τις μέρες τους στα Μεταλλεία.

Η περιήγηση σ’ έναν τόπο σαν κι αυτό το υπέροχο νησί που το έκανα τόπο μου, θέλει να είσαι έτοιμος σαν από καιρό και ανοιχτός στις συναντήσεις, ένας flâneur, όπως τον λέει ο Charles Baudelaire, περιηγητής δηλαδή, περιπατητής, ταξιδιώτης.

Και τότε μπορεί να είσαι και ο τυχερός που θα γευτεί τη κάπαρη της γιαγιάς της Σεβαστής, το ντόπιο σπιτικό κρασί ή το τυρί που χώνεται στο χώμα με μυρωδικά ώσπου να φτάσει στον ουρανίσκο σου, μια πανσέληνο αυγουστιάτικη ή μια βραδιά με αστέρια που λες πως έτσι να κάνεις, θα τα αγγίξεις. Δώρα ενός βράχου στο Αιγαίο που θα στα χαρίσει αν όσο μείνεις, βρεις να του χαρίσεις κάτι από σένα.

 Βίκυ Θεοδωροπούλου Ιούνιος 2012 @ & * ^ % # @

 Decades ago, going down the dirt road to Platis Gialos, I fell in love with Serifos: red soil and schist stones till the sea and in the shadow of the tamarisks, the flavors of Nikoulias’ wife, the mother of many smiling daughters and sons.

That same unforgettable autumn, I fell in love with a boulderstone in Rammos; some time later I loved Margarita, the cook, and her husband Giorgi,s the fisherman, at the edge of Livadi; a winter afternoon I discovered Panagia, the small village up the hill and the grocery store of Vitos and Antonia, who stole another piece of my heart; a hot summer noon found me swimming and enchanted in the nook with the green waters down in Vagia; a windy sunday I found shelder in Moustakias’ cook house, in Koutalas and a hot spring saturday I wished to become a fish in Lia beach.

The secrets of the place got revealed little by little, as is always the case. Secrets like a sunset in Liomantra, a local fair in St. Giannis Prodromos with the “ktitores”* tending you as if at home; another local fair in St. Thekla with the sky being lighted by the lightnings and -every year unfailingly- in the fair of Sotiras at Kalo Ampeli with the youth dancing balos and the elders on the violin and on the lute. Moments of happiness in an island that was not blessed with forests and rivers, but with a barren land -hence the island’s official name Serifos- with rocks and iron -hence the appellation, the iron island.

How could you know these things when you first arrive: the precious clusters of bοulderstones; or the tradition in metallurgy; or the tiny one-room stone houses that you still see scattered in the plateaus or conveniently positioned in the furrows, that are called “cells” and they were the rooms where the miners spent their nights.

 A wandering in a place like this wonderful island that I made it my land, needs you to be ready as long prepared and open to encounters, a flâneur, as Charles Baudelaire calls it, a wanderer, a promenader, a traveler. And then you might be the lucky one who will taste grandma Sevasti’s caper, the local homemade wine or the cheese that nestles down in the ground with herbs until it reaches your palate, a full moon in August or a night with stars that you think you can touch them if you just extend your arms.

 Gifts of a rock in the Aegean that will offer them to you if as long as you stay there, you find something from yourself to give back. Vici Theodoropoulou June 2012 *”κτήτορες” (ktitores) are civilians who have the responsibility to take care of the maintenance of the church throughout the year. They are also the ones that prepare and serve the delicious local treats that are served to you the day and night of the fair.

 Πηγή : http://travelwritinglabserifos.wordpress.com

Διαβάστε Περισσότερα

Σαλπάροντας για τη φιλελεύθερη Ουτοπία

Γράφει ο Σαράντος  Χαρέας 

Σαλπάροντας για τη φιλελεύθερη Ουτοπία

Ο καπιταλισμός είναι η πληρέστερη έκφραση του αναρχισμού
και ο αναρχισμός η πληρέστερη έκφραση του καπιταλισμού.
Murray Rothbard

Ο σπουδαίος ιρλανδός ελευθεριακός συγγραφέας Oscar Wilde έλεγε πως, ένας χάρτης του κόσμου που δεν περιλαμβάνει την Ουτοπία δεν αξίζει ούτε να τον κοιτάξεις, γιατί αφήνει έξω μια χώρα προς την οποία η ανθρωπότητα πάντοτε κατευθύνεται. Και όταν η ανθρωπότητα φτάνει εκεί, κοιτάζει μακριά και, βλέποντας μία καλύτερη χώρα, σαλπάρει. Η πρόοδος είναι η πραγματοποίηση των Ουτοπιών.

Ποιος ελευθεριακός περίμενε ότι οι νεοφιλελεύθεροι θα υιοθετούσαν σήμερα, τον 21^ο αιώνα, τις δικές τους ιδέες; 

 

Καθώς όμως η επανάσταση και η διάψευση αποτελούν τον αέναο κύκλο της ουτοπικής κοινωνικής μηχανικής και ένας καταστροφικός, τυραννικός και ανθρωποκτόνος βολονταρισμός έρχεται να συντρίψει τα όνειρα και τις προσδοκίες των λαών και να ανταμείψουν μόνο τους πρόθυμους νέους εξουσιαστές, οι φιλελεύθεροι στάθηκαν σφόδρα επικριτικοί απέναντι στον τελεολογικό αισθητισμό των διαφόρων ουτοπικών σχεδίων (Edmund Burke, Karl Popper, κ.ά).

Ωστόσο, ο φιλελευθερισμός ως απότοκος του πνεύματος του Διαφωτισμού, της «υπόσχεσης του μέλλοντος» (Conan), είναι συνυφασμένος με την έννοια της προόδου. Και δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να συγχέεται με τη στατική, συντηρητική και τελικά καθεστωτική λογική του «καλύτερου δυνατού κόσμου» (Leibniz). Έτσι, ακόμη και μέσα στη δίνη του β’ παγκόσμιου πολέμου και τη κυριαρχία των ολοκληρωτικών ιδεολογιών, διανοητές όπως ο Friedrich Hayek δεν έπαψαν να οραματίζονται έναν κόσμο ατομικής και συλλογικής ανάπτυξης, αξιοπρέπειας και ευημερίας.

Όταν θα έχουν αφανίσει τους λαούς και θα έχουν εξουδετερώσει τα έθνη.

Πέρα από τον Hayek, η «μετα-ουτοπία» του αμερικανού πολιτικού φιλόσοφου Robert Nozick, το «ελάχιστο κράτος» της ρωσο-αμερικανίδας συγγραφέως Ayn Rand (minarchism) και φυσικά η καπιταλιστική αναρχική κοινωνία του David Friedman, κεντρίζουν τη σκέψη του ανοιχτόμυαλου και απαιτητικού αναγνώστη στη κατεύθυνση μίας εναλλακτικής κοινωνικής συγκρότησης με βάση το πρωτείο του ατόμου. Κοινός τόπος όλων, η από-πολιτικοποίηση του κράτους, κάτι που εν πολλοίς αντανακλά τον κλασσικό φιλελευθερισμό του 19ου αιώνα και το «ουδέτερο κράτος» του Benjamin Constant.

Από – πολιτικοποίηση του κράτους και ακραίος κρατισμός. Δοκιμάζεται έτσι μια χώρα οικονομικά υποανάπτυκτη, πολιτικά κουρασμένη, πνευματικά κουρασμένη με την  αριστερή πολιτική « επαναστατική » ηγεσία να είναι γραφειοκρατικά αρτηριοσκληρωμένη και διοικητικά αστική, δηλαδή συγκεντρωτική, με λίγα λόγια καθόλου επαναστατική και τον όχλο, την πλειοψηφία, παραπλανημένο από απατηλά αγαθά, επιδιώκει την αυτοκαταστροφή του. Και οι μειοψηφία, πάντα τυχοδιώκτες των πολλών, αυτοκτονεί ή τρελαίνεται. 

Ο μελετητής της ιστορίας των πολιτικών ιδεών δεν μπορεί επίσης παρά να παρατηρήσει πως, η λογοτεχνία συνδιαλέγεται συχνότατα παραγωγικά με την «ουτοπική» πολιτική θεωρία. Από τους ουτοπικούς σοσιαλιστές και την Ουτοπία του Thomas More, μέχρι το Κεφάλαιο του Καρλ Μαρξ και το Άγνωστο Αριστούργημα του Honoré de Balzac, τα παραδείγματα πάμπολλα. Ειδικά το παρεξηγημένο είδος της επιστημονικής φαντασίας, αποτελεί διαρκή επίδραση για την ελευθεριακή (libertarian) σκέψη (Philip K Dick, Ursula Le Guin, Ray_Bradbury, κ.ά).

Για τον αμερικανό αναρχο-καπιταλιστή διανοητή David Friedman, αρχική πηγή έμπνευσης στάθηκε το έργο του αμερικανού συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Robert Heinlein και η πολυβραβευμένη νουβέλα του The Moon is a Harsh Mistress. 

Στην ιστορία, που διαδραματίζεται το έτος 2075 στη Σελήνη, η αυταρχική ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γης έχει δημιουργήσει αποικίες όπου κατοικούν ποινικοί και αντικαθεστωτικοί κρατούμενοι καθώς και οι απόγονοι τους. Οι αποικίες εξεγείρονται υπό τη καθοδήγηση του καθηγητού Bernardo de La Paz με σκοπό την απεξάρτηση από τη γήινη εξουσία και την εγκαθίδρυση ενός κοινωνικού συστήματος που αποκαλείται «ορθολογική αναρχία» (rational anarchism), όπου όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται από τους πολίτες που φέρουν την ευθύνη των πράξεων τους, χωρίς την ιεραρχική δια-μεσολάβηση κάποιας κεντρικής εξουσίας, «ένα τέλειο σύστημα βασισμένο στις ατέλειες των ανθρώπων». Ωστόσο, παρά την επιτυχή κατάληξη της επανάστασης, η συνέχεια διαψεύδει τους εμπνευστές της καθώς τα αντι-φιλελεύθερα και λεγκαλιστικά (legalist) ένστικτα των πολιτών καθορίζουν την τελική μορφή της πολιτικής συμβίωσης.

Στο σημαντικό έργο του The Machinery of Freedom- Guide to a Radical Capitalism, ο David Friedman επιχειρεί να μεγιστοποιήσει την κοινωνική ευημερία μεταφέροντας παραδοσιακές κρατικές/ κυβερνητικές λειτουργίες στις αγορές. Διόλου τυχαία, το βιβλίο αφιερώνεται στον Robert Heinlein (μαζί με τον πατέρα του Milton Friedman και τον Friedrich Hayek), ενώ έχει συγγράψει κείμενο με τον χαρακτηριστικό τίτλο Rational Anarchism. Στην πραγματικότητα, ο Friedman επιχειρεί να επεξεργαστεί εκείνες τις προϋποθέσεις που θα οδηγούσαν το κοινωνικό πείραμα στις αποικίες της Σελήνης στην επιτυχία.

Και έτσι γεννιούνται οι κρίσεις, με χαρακτήρα καθαρά πολιτικό. Να διαχωρίσουν την οικονομία από την κοινωνία. Να επιβάλλονται οι νόμοι της αγοράς ως κυρίαρχοι. 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το κεφάλαιο που αναφέρεται στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης και επιβολής των νόμων. Στο Police, Courts and Laws- on the Market διερευνά τις προϋποθέσεις αποτελεσματικής λειτουργίας ενός συστήματος ρύθμισης των κοινωνικών σχέσεων, απομακρυσμένο από το κυρίαρχο νομικό και ηθικό πατερναλισμό (legal and moral paternalism) και βασισμένο μηχανισμό των αγορών και τις αυθόρμητες τάξεις (spontaneous orders) που αυτές παράγουν. Σκέψεις που αξίζει να μελετηθούν και υπό το επίκαιρο πρίσμα της εφαρμογής της ελληνικής έννομης τάξης λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες κράτησης και υπερ-πληθυσμού των φυλακών καθώς και τις επαναλαμβανόμενες και ανεπίτρεπτες αυθαιρεσίες στην επιβολή της τάξης. 

Είναι ακόμη εντυπωσιακό πως αρκετά από τα σημεία που αναπτύσσει ο Friedman, όπως η ιδιωτικοποίηση των ταχυδρομικών υπηρεσιών, φαντάζουν σήμερα, τρεις δεκαετίες μετά, εντελώς ξεπερασμένα κυρίως λόγω της τεχνολογικής προόδου. Ο Friedman αναγνωρίζει τον αποφασιστικό ρόλο της τεχνολογίας και προς τούτο, στο πρόσφατο βιβλίο του Future Imperfect- Technology and Freedom in an Uncertain World διερευνά τους πιθανούς τρόπους με τους οποίους οι τεχνολογικές εξελίξεις θα επηρεάσουν την κοινωνική συμβίωση στο μέλλον.

O David Friedman εντάσσεται στη σχολή του αναρχο-καπιταλισμού, όπου κυριαρχεί η μορφή του αμερικανού διανοητή Murray Rothbard (στον οποίο πιστώνεται κι ο όρος). Στα κυριότερα έργα του, το The Ethics of Liberty όπου διερευνώνται οι αξιακές προϋποθέσεις της αναρχο-φιλελεύθερης κοινωνικής συγκρότησης και το For a New Liberty, όπου παρουσιάζονται ορισμένες πρακτικές εφαρμογές της (εκπαίδευση, ασφάλεια, νόμισμα, δημόσια τάξη, κ.λπ), ο Rothbard αναπτύσσει ένα πολιτικό-οικονομικό σύστημα, με άξονες τo laissez-faire στην οικονομία και την «ιδιοκτησία του εαυτού» (self-ownership) στην ηθική (ethics).

Ωστόσο, ο Friedman παραμένει φιλοσοφικά ωφελιμιστής (utilitarian) και συνεπειοκράτης (consequentialist), ενώ ο Rothbard όπως άλλωστε και το μεγαλύτερο κομμάτι αυτού του σημαντικού διανοητικού ρεύματος (σχολή των Αυστριακών Οικονομικών, κ.ά.) ακολουθεί αξιακή-δεοντολογική (normative) αναπτύσσοντας ένα φιλελευθερισμό φυσικών δικαιωμάτων (natural rights libertarianism).

Σε κάθε περίπτωση, το ρεύμα του αναρχο-φιλελευθερισμού στο σύνολό του υιοθετεί μια αντιπολιτική στάση που δεν έχει κοινά με την πολιτική απάθεια ή την λαϊκιστική ισοπέδωση των ημερών μας, αλλά αντίθετα πρόκειται για μια συνεπή κριτική των ιεραρχικών (ακόμη και δημοκρατικών) εξουσιαστικών σχέσεων και για μια διαρκή αναζήτηση της κοινωνικής και πολιτικής χειραφέτησης των ατόμων.

Σύμφωνα με τον ούγγρο αναρχο-φιλελεύθερο διανοητή Antony de Jasay, «παρά τη λογική της θέσης πως το κράτος δεν είναι πραγματικά αναγκαίο, και την έλξη της εύτακτης αναρχίας, δεν αξίζει η προσπάθεια να υπερασπίζεται κάποιος την εξαφάνιση του κράτους. Αξίζει όμως τον κόπο η συνεχής αμφισβήτηση της νομιμοποίησης του…

Το καλύτερο που μπορεί να κάνει ο συνεπής φιλελευθερισμός είναι να αντιμάχεται την εισβολή του κράτους βήμα-βήμα, εκεί όπου κάποιος ιδιωτικός χώρος μπορεί ακόμη να προστατευθεί και ο δημόσιος χώρος να ανακτηθεί». 

Και σε αυτή τη κατεύθυνση το έργο του David Friedman στέκεται φωτεινός φάρος ώστε να βρει το φιλελεύθερο σκαρί τη ρότα για την Ουτοπία.

Συμπέρασμα:

Πάρτε μαζί σας νερό, το ταξίδι για την φιλελεύθερη ουτοπία έχει πολλή ξηρασία.

Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

ΣΕΡΙΦΟΣ

 ΑΝΝΑ-ΕΥΑΝΘΙΑ-ΣΤΕΦΑΝΙΑ 

ΜΑΘΗΤΡΙΕς ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ  ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ 

ο μυθικός Περσέας ,γιος της Δανάης και του Δία, έζησε κι ανδρειώθηκε στο φιλόξενο τούτο νησί, που βρήκε καταφύγιο μαζί με τη μάνα του, διωγμένος από τον παππού του, βασιλιά του Άργους, που με άσπλαχνο τρόπο τους έβαλε και τους δυο σ’ ένα κιβώτιο και τους πέταξε στη θάλασσα του Αιγαίου.

Από εδώ αργότερα μεγαλώνοντας, ξεκίνησε και σκότωσε τη φοβερή μέδουσα, που, στη θέα και μόνο του φρικτού κεφαλιού της ‚απολιθώθηκε ο βασιλιάς του νησιού ο Πολυδεύκης και οι υπήκοοί του, ενώ ο τόπος μετατράπηκε σε άγονο βράχο.

Το μικρό αυτό πανέμορφο Κυκλαδονήσι βρίσκεται ανάμεσα στην Κύθνο και τη Σίφνο και απέχει 73 ναυτικά μίλια από το λιμάνι του Πειραιά . Έχει έδαφος βραχώδες με μικρούς λόφους και ψηλότερη κορυφή τον Τούρλο (585μ.) . Στις μικροσκοπικές κοιλάδες που δημιουργούνται ανάμεσα στους πετρώδεις όγκους, οι ντόπιοι καλλιεργούν λίγα οπωροφόρα δέντρα ‚κηπευτικά ‚εσπεριδοειδή και αμπέλια.
Πηγή : http://gnosi2dim.blogspot.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Γράφει ο Παντελής Πάσχος

 

Περάσαμε πιὰ τὸ πέλαγος τῆς νηστείας τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Καὶ τώρα στεκόμαστε μπροστὰ στὴ θύρα τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, ὁποῦ ὀνομάζεται Μεγάλη ὄχι γιατί εἶναι μεγαλύτερη, ἢ ἔχει περισσότερες μέρες, ἀλλὰ «ἐπειδὴ μεγάλα ἡμῖν γέγονεν ἐν αὐτῇ παρὰ τοῦ Δεσπότου κατορθώματα. 

 

Καὶ γὰρ ἐν αὐτῇ τῇ ἑβδομάδι τῇ Μεγάλῃ, ὅπως λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ἡ χρονία τοῦ διαβόλου κατελύθη τυραννίς· ὁ θάνατος ἐσβέσθη· ὁ ἰσχυρὸς ἐδέθη· τὰ σκεύη αὐτοῦ διηρπάγη· ἁμαρτία ἀνηρέθη· ἡ κατάρα κατελύθη· ὁ Παράδεισος ἀνεώχθη· ὁ Οὐρανὸς βάσιμος γέγονεν· ἄνθρωποι ἀγγέλοις ἀνεμίγησαν· τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ ἤρθη· τὸ θριγγίον περιηρέθη· ὁ τῆς εἰρήνης Θεὸς εἰρηνοποίησε τὰ ἄνω καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς· διὰ τοῦτο Μεγάλη καλεῖται Ἑβδομάς».

 

 

Ὄντως φοβερὰ αὐτῆς τῆς ἑβδομάδος τὰ Μυστήρια! Ὅλη ἡ ποίηση τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ ὅλη ἡ δόξα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα πηγάζουν. Ἀπ᾿ τὸν καιρὸ πού, μαθητούδια ἀκόμη, παίρναμε ἀπ᾿ τὸ ζεστὸ χέρι τῆς μάνας μας τὴ σύνοψη καὶ τὸ κερί, ποὺ καθὼς ἦταν ἁγνὸ μοσκοβολοῦσε σὰν λιβάνι ὅταν ἔκαιγε, καὶ πηγαίναμε στὶς ἀκολουθίες τοῦ Νυμφίου, ἢ στὶς Μεγάλες Ὧρες τῶν Παθῶν, τῆς Μεγ. Πέμπτης καὶ τῆς Μεγ. Παρασκευῆς, ὅπου κλαίγαμε ἀπὸ καρδιᾶς μπρὸς στὸν Ἐσταυρωμένο, καθὼς ἀποθέταμε μὲ τρέμοντα δάχτυλα τὰ παρθενικὰ ἀγριολούλουδα, ποὺ μὲ μίαν ὁλόζεστη λαχτάρα τρέχαμε νὰ μάσουμε στοὺς κήπους καὶ στὰ χωράφια· ἀπ᾿ τὰ μικρά μας ἐκεῖνα χρόνια, ποὺ προσμέναμε νά ῾ρθει ἡ ἑβδομάδα τῶν Παθῶν, γιὰ νὰ δεχτοῦμε ὕστερα καὶ τὴν Ἀνάσταση, μέχρι τὰ γηρατειά μας τὰ βαθιά, αὐτὴ ἡ Ἑβδομάδα εἶναι ποὺ μᾶς κρατάει συντροφιὰ μὲ τὸν πόνο της, μὲ τὰ δάκρυά της, μὲ τὴ λύπη της, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴ χαρὰ καὶ τὴν εὐφροσύνη τῆς Ἀναστάσεως, ποὺ ἀκολουθεῖ.

Κι αὐτὴ εἶναι ἡ μεγαλύτερη φιλοσοφία τῆς ζωῆς, ποὺ ἡ ἁγία Ἐκκλησία μας τὴν δίνει μὲ τὸν πιὸ ὡραῖο, ἁπλὸ καὶ κατανυκτικὸ τρόπο στὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα.

 

 Καὶ εἶναι ἀλήθεια, ὅτι αὐτὴ ἡ φιλοσοφία, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὴν ὑψηλὴ θεολογία τοῦ Σταυροῦ, δὲν θὰ μπορέσει ποτὲ κανεὶς νὰ τὴν ἀφομοιώσει καὶ νὰ τὴν κατανοήσει ἔξω ἀπὸ τὸν ἐκκλησιαστικὸ περίβολο, ἔξω ἀπὸ τὴ λειτουργικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

 

 

Ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ὁ Σταυρὸς ἢ ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα γίνεται λογοτεχνία, γίνεται θέατρο ἢ κινηματογράφος, γίνεται στοχαστικὴ διάλεξη ἢ δημοσιογραφικὸ ἄρθρο, γίνεται εὐκαιρία γιὰ νὰ δοκιμάσει κανεὶς τὶς ἱκανότητές του μ᾿ ἕναν τρόπο – ὁποιοδήποτε – ἐπάνω σ᾿ ἕνα σοβαρὸ θέμα.

 

 Καὶ μόνο μέσα ἀπὸ τὶς ἱερὲς Ἀκολουθίες καὶ τὴ λειτουργικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ φτάσει στὴν κορφὴ τῆς πνευματικῆς φιλοσοφίας καὶ στὴ δόξα τῆς Ἀναστάσεως, ἀνεβαίνοντας τὸν ἀνηφορικὸ δρόμο τοῦ Γολγοθᾶ καὶ περνώντας πνευματικὰ μέσα ἀπὸ τὴν ἀγωνία τῆς Σταυρώσεως.

 

O ὀρθόδοξος χριστιανός, ὅλη τὴν Ἑβδομάδα ἔχει ἕνα μεγάλο δρόμο νὰ ὁδοιπορήσει. 

 

Μεγάλο, ὄχι μὲ τὶς ἐξωτερικές, ἀλλὰ μὲ τὶς ἐσωτερικὲς διαστάσεις. Ἕνα δρόμο, ποὺ περπάτησε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. Ναί, κι ἂς μὴ φανεῖ σὲ κανέναν αὐτὸ τὸ πράγμα παράδοξο. Ἂν δὲν «συμπορευθῶμεν αὐτῷ καὶ συσταυρωθῶμεν», δὲν θὰ μπορέσουμε οὔτε τὴ Μεγαλοβδομάδα νὰ νιώσουμε, οὔτε καὶ στὴν Ἀνάσταση νὰ φτάσουμε μαζί του.

 

 Σ᾿ αὐτὸ τὸ δρόμο, ποὺ βρίσκεται πάντα κάτω ἀπ᾿ τὴ σκιὰ τοῦ Σταυροῦ, καὶ ἀντικρύζει στὸ βάθος τὸ φωτεινὸ λόφο τῆς Ἀναστάσεως, οἱ ἅγιοι Πατέρες ἔβαλαν μερικὰ σημάδια σὰν ὁρόσημα, ποὺ μᾶς βοηθοῦν κι αὐτὰ μ᾿ ἕναν εἰδικὸ τὸ καθένα τρόπο, γιὰ νὰ πετύχουμε τὸ σκοπό μας.

 

Τὴ Μεγάλη Δευτέρα, μετὰ τὸ Κοντάκιο καὶ τὸν Οἶκο τῆς ἡμέρας, θ᾿ ἀκούσουμε μαζὶ μὲ τὸ σύντομο συναξάρι, αὐτὸ τὸ ὑπόμνημα: «τῇ Ἁγίᾳ καὶ Μεγάλῃ Δευτέρᾳ, μνείαν ποιούμεθα τοῦ μακαρίου Ἰωσὴφ τοῦ παγκάλου καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου καταρασθείσης συκῆς». Δοξάζεται καὶ τιμᾶται ὁ πάγκαλος Ἰωσήφ, γιατί «τῆς Αἰγυπτίας τότε ταῖς ἡδοναῖς μὴ δουλεύσας», ἐσκλαβώθηκε μὲν κατὰ τὸ σῶμα, ἀλλὰ κατὰ τὴν ψυχὴ ἔμεινε ἀδούλωτος, ὁ ἀοίδιμος καὶ σώφρων, καὶ ἔτσι ἀξιώθηκε νὰ γίνει κυρίαρχος ὅλης τῆς Αἰγύπτου. «Ὁ Θεὸς γὰρ παρέχει τοῖς δούλοις αὐτοῦ στέφος ἄφθαρτον». Ἡ κατάρα ἔπειτα τῆς ἄκαρπης συκιᾶς, μᾶς λέει ν᾿ ἀποφεύγουμε τὸ πάθος καὶ νὰ κάνουμε ἔργα καὶ καρποὺς πνευματικούς, γιὰ νὰ μὴ μᾶς εὕρῃ ὁ Χριστὸς μὲ φύλλα μοναχὰ σὰν ἔρθει, καὶ μᾶς δείξει τὴ φωτιά, σὰν μοίρα ἀναπόφυγη τῶν ἀκάρπων μας δέντρων.

 

Τὴ Μεγάλη Τρίτη θ᾿ ἀκούσουμε: «τῆς τῶν δέκα παρθένων παραβολῆς μνείαν ποιούμεθα», δηλ. τῶν πέντε φρονίμων καὶ τῶν πέντε μωρῶν παρθένων, μὲ τὶς διδακτικὲς λαμπάδες τους. Μᾶς συμβουλεύει κ᾿ ἐδῶ μὲ ὕμνους ἐξαίσιους ἡ Ἐκκλησία μας, «νὰ σπουδάσωμεν νὰ ἀνάψωμεν τὰς νοητὰς λαμπάδας τῶν ψυχῶν μας, ὡς αἱ φρόνιμοι ἐκεῖναι παρθένοι. Διατί; Ἵνα μὲ τὸ λαμπρὸν φῶς τῶν λαμπάδων μας καὶ μὲ ὕμνους πνευματικούς, συναπαντήσωμεν τὸν ἀθάνατον νυμφίον τῶν ψυχῶν, δηλαδὴ τὸν Δεσπότην μας Ἰησοῦν Χριστόν, ὅστις θὰ ἔλθει ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ κόσμου, διὰ νὰ ἐμβάσει τὰς δρονίμους ψυχὰς μέσα εἰς τὸν οὐράνιον νυμφώνα τῆς ἀϊδίου τρυφῆς τεσ καὶ βασιλείας».

 

Τὴ Μεγάλη Τετάρτη: «τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρῳ πόρνης γυναικὸς μνείαν ποιεῖσθαι οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν, ὅτι πρὸ τοῦ σωτηρίου Πάθους μικρὸν τοῦτο γέγονεν». Ποιὸς δὲν δακρύζει, ὅταν σκεφθεῖ ὅτι, ἐνῶ ὅλοι ἁμαρτάνουμε (καὶ πολλὲς φορὲς βαρύτερα ἀπὸ τὴν πόρνη) ὡστόσο δὲν ἀκολουθοῦμε τὸ παράδειγμά της, γιὰ νὰ σβήσουμε μὲ δάκρυα μετανοίας τὸ χειρόγραφο, ποὺ εἶναι φορτωμένο μὲ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν μας.

 

Τὴ Μεγάλη Πέμπτη «ἑορτάζομεν τὸν Ἱερὸν Νιπτῆρα, τὸν Μυστικὸν Δεῖπνον, τὴν ὑπερφυᾶ προσευχὴν καὶ τὴν Προδοσίαν». Ἡ κυριαρχοῦσα μορφὴ – αἰώνιο σύμβολο σκότους συνειδήσεως καὶ παράδειγμα πρὸς ἀποφυγὴν – εἶναι ἡ προδοτικὴ ὄψη τοῦ Ἰούδα.

 

Τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ «τὰ Ἅγια καὶ Σωτήρια καὶ Φρικτὰ Πάθη τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπιτελοῦμεν».

 

Καὶ τὸ Μέγα Σάββατον «τὴν Θεόσωμον Ταφὴν καὶ τὴν εἰς ᾍδου κάθοδον τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἑορτάζομεν».

 

 

Εἴπαμε, ὅτι πίσω ἀπὸ τὰ μαρτύριο καὶ τὸ Πάθος τῆς Σταυρώσεως, ὁ ὀρθόδοξος χριστιανὸς βλέπει πάντοτε τὸ γλυκὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως. Εἶναι αὐτὸ ποὺ τὸν ἐμποδίζει νὰ ἰδεῖ τὰ Πάθη μέσα σ᾿ ἕνα ζοφερὸ καὶ καταλυτικὸ σκοτάδι.

 

 Ὁ ὀρθόδοξος – καὶ ὁ Ἕλληνας ἰδιαίτερα, ποὺ πέρασε τόσα καὶ τόσα πάθη μέσα στὴ μακραίωνη πορεία τῆς ἱστορίας του – εἶναι ντυμένος μὲ τὸ ζεστὸ ἔνδυμα τῆς χαρμολύπης. Πάσχει καὶ ὑποφέρει, ἀλλὰ ὄχι μὲ ἀσυγκράτητο σαρκικὸ πόνο. 

 

Ἡ πνευματικὴ φιλοσοφία τοῦ Σταυροῦ, αὐτὲς τὶς ἡμέρες εἰδικώτερα, πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἐπιούσιος ἄρτος μας, ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς μας. Ἰδοὺ πῶς βλέπουν μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρας τὸ Σταυρὸ καὶ τὸ μυστήριο τῆς Σταυρώσεως.

 

Ὁ ἀκάνθινος στέφανος φανέρωσε ὅτι ὁ Κύριος ἐξάλειψε τὴν κατάρα ποὺ ἔλαβε ἡ γῆ, νὰ βλαστάνει ἀγκάθια καὶ τριβόλια καὶ ὅτι ὁ Χριστὸς ἀφάνισε τὶς μέριμνες καὶ τὶς ὀδύνες τῆς παρούσης ζωῆς.

 

 

«Ἐξεδύθη τὰ ἱμάτια καὶ ἐνεδύθη τὴν πορφύραν, διὰ νὰ ἐκδύσει τοὺς δερματίνους χιτῶνας τῆς νεκρώσεως, ὁποῦ ἐφόρεσεν ὁ Ἀδὰμ μετὰ τὴν παράβασιν. Κάλαμον ἔλαβεν ὁ Κύριος εἰς τὴν δεξιάν, ὡς σκῆπτρον, διὰ νὰ θανατώσει τὸν ἀρχαῖον ὄφιν καὶ δράκοντα· ἔλαβε κάλαμον, διὰ νὰ σβήσει τὸ χειρόγραφον τῶν ἁμαρτιῶν μας. 

 

Ἔλαβε τὸν κάλαμον διὰ νὰ ὑπογράψει βασιλικῶς, μὲ τὸ κόκκινον αἷμα του, τὸ γράμμα τῆς συγχωρήσεως τῶν ἁμαρτιῶν μας, καθότι καὶ οἱ βασιλεῖς μὲ κόκκινον κιννάβαρι ὑπογράφουσιν».

 

»Εἰς τὸ ξύλον ἐσταυρώθη, διὰ τὸ ξύλον τῆς γνώσεως. Ἔλαβε τὴν γεῦσιν τῆς χολῆς καὶ τοῦ ὄξους, διὰ τὴν γλυκείαν γεῦσιν τοῦ καρποῦ τοῦ ἀπηγορευμένου. 

 

Ἔλαβε τὰ καρφία διὰ νὰ καρφώσει τὴν ἁμαρτίαν. Ἅπλωσε τὰς χείρας εἰς τὸν Σταυρόν, διὰ νὰ ἰατρεύσει τὸ ἅπλωμα τῶν χειρῶν τοῦ Ἀδὰμ καὶ τῆς Εὔας, ὁποῦ ἐποίησαν εἰς τὸ ἀπηγορευμένον ξύλον, καὶ διὰ νὰ ἑνώσει τὰ μακρὰν διεστῶτα, ἀγγέλους καὶ ἀνθρώπους, οὐράνια καὶ ἐπίγεια. Ἔλαβε τὸν θάνατον, διὰ νὰ θανατώσει τὸν θάνατον. Ἐτάφη, διὰ νὰ μὴ στρεφώμεθα πλέον ἡμεῖς εἰς τὴν γῆν, ὡς τὸ πρότερον…».

 

 

»Ἐσκοτίσθησαν οἱ φωστῆρες, διὰ νὰ φανερώσουν ὅτι πενθοῦσι τὸν Σταυρωθέντα. Αἱ πέτραι ἐσχίσθησαν, διότι ἔπασχεν ἡ πέτρα τῆς ζωῆς. Εἰς τὸ ὕψος τοῦ Σταυροῦ ἀνέβη, διὰ τὸ πτῶμα ὁποῦ ἔπαθεν ὁ Ἀδάμ. Καὶ τελευταῖον ἀνέστη, διὰ τὴν ἰδικήν μας ἀνάστασιν!».

 

Ὤ! Εὐτυχισμένοι καὶ τρισμακάριοι, ὅσοι μπορέσουν ν᾿ ἀφήσουν τὶς βιοτικές τους μέριμνες αὐτὲς τὶς μέρες, κι ἀρχίσουν ἀπὸ τώρα, ἀπὸ αὐτὴ τὴν ὥρα κιόλας, τὴν εὐλογημένη πορεία δίπλα στὸν πορευόμενο πρὸς τὸ Πάθος Χριστό! 

 

«Δεῦτε οὖν καὶ ἡμεῖς, συμπορευθῶμεν αὐτῷ καὶ συσταυρωθῶμεν, καὶ νεκρωθῶμεν δι᾿ αὐτόν, ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς», «ἵνα μὴ μείνωμεν ἔξω τοῦ νυμφῶνος Χριστοῦ».

 

Πηγή :http://santo-rinios.blogspot.gr/ 

Διαβάστε Περισσότερα

Όλη η Ελλάδα μια Μανωλάδα…

Σε μια χώρα στην οποία το 40,5% των εργαζομένων είναι ανασφάλιστοι και περισσότερες από μία στις δύο επιχειρήσεις απασχολούν ανασφάλιστο ή αδήλωτο προσωπικό, ποιο το νόημα να διαρρηγνύουμε τα ιμάτιά μας για την εκτόξευση της ανεργίας πάνω από το 27,2%;

Ακόμη και αυτοί που δουλεύουν, τζάμπα δουλεύουν…

Για ένα κουτσουρεμένο μεροκάματο και αυτό, μία στις δύο φορές, δίχως ασφάλιση…

Ακόμη περισσότερο, όμως, γιατί πρέπει να απορούμε όταν τα ασφαλιστικά ταμεία εμφανίζονται μονίμως ελλειμματικά, επιβαρύνοντας έτσι τον προϋπολογισμό και συνεπακόλουθα την τσέπη του κάθε φορολογούμενου;

Τα στοιχεία που έδωσε χθες στη δημοσιότητα ο διευθυντής της Ειδικής Υπηρεσίας Ελέγχου και Ασφάλισης του ΙΚΑ, (ΕΥΠΕΑ ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) Μάρκος Τούντας, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησαν οι εργαζόμενοι στο Ίδρυμα, συνιστούν κόλαφο όχι μόνο για την ελληνική επιχειρηματική κοινότητα, ή τους φορείς που είναι επιφορτισμένοι με το έργο της εποπτείας της, αλλά συνολικά για την οικονομία της χώρας.

Μέσα σε έναν και μόνο μήνα, τον Μάρτιο, από τις 1.891 που έλεγξε η ΕΥΠΕΑ, οι 979 απασχολούσαν ανασφάλιστο προσωπικό και από τους 7.959 εργαζομένους που απασχολούνταν στις επιχειρήσεις αυτές οι 2.295 ήταν ανασφάλιστοι.

Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν, ο ελεγκτικός μηχανισμός του ΙΚΑ περιορίζεται σε 25 ελεγκτές πανελλαδικά, οι οποίοι απασχολούνται στα γραφεία της ΕΥΠΕΑ στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τα Ιωάννινα και εάν επρόκειτο να ελεγχθεί το σύνολο των 400.000 ενεργών επιχειρήσεων έστω και μία φορά τον χρόνο, ο καθένας τους θα έπρεπε να κάνει 16.000 ελέγχους ετησίως.

Για να γίνουν τα πράγματα ακόμη χειρότερα, ακόμη και οι έλεγχοι που έπρεπε να γίνονται από τα κατά τόπους καταστήματα του ΙΚΑ, δηλαδή πέραν της ΕΥΠΕΑ, έχουν μειωθεί ραγδαία.

Από 107.115 το 2009, μειώθηκαν στους 46.370 το 2012. Αντίστοιχα μειώθηκε και ο αριθμός των επιχειρήσεων που ελέγχθηκαν: από 48.583 το 2009, περιορίστηκαν σε 18.086 το 2012.

Αιτία για τη μείωση αυτή, σύμφωνα με τους εργαζόμενους στο ΙΚΑ, δεν είναι μόνον η έλλειψη προσωπικού, αλλά και η άρνηση του υπουργείου Εργασίας να χορηγήσει έξοδα κίνησης, εξαιτίας της προσπάθειας μείωσης δαπανών, με αποτέλεσμα οι ελεγκτές να αναλαμβάνουν με ίδια έξοδα το κόστος των μετακινήσεών τους.

Πρόκειται, προφανώς, για μια μάχη που χάνεται καθημερινά, πριν καν ξεκινήσει.

Πλάι-πλάι στη φοροδιαφυγή η εισφοροδιαφυγή, αποτελεί μια πραγματική μάστιγα για την οικονομία, τους εργαζόμενους και τους φορολογούμενους αυτής της χώρας.

Ποιο το νόημα να περικόπτονται οι συντάξεις, ώστε να μειωθούν τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων, όταν αυτά δεν μπορούν καν να συλλέξουν τις εισφορές που δικαιούνται;

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

Στην Ελλάδα, όπως και παντού, το κράτος έχει μια δουλειά: να επιβλέπει την ορθή εφαρμογή των νόμων. Σε αυτήν τη δουλειά, λοιπόν, το κράτος έχει αποτύχει παταγωδώς.

Ούτε έλεγχοι υπάρχουν, ούτε και η διαδικασία απονομής δικαιοσύνης μπορεί να θεωρηθεί ομαλή, αφού οι πολύχρονες καθυστερήσεις που τη χαρακτηρίζουν φθάνουν συχνά μέχρι τον βαθμό της αρνησιδικίας.

Αν όμως απουσιάζουν τα στοιχεία αυτά από ένα κράτος, τότε ας ξεχάσουμε και τους ισχυρισμούς ότι η Ελλάδα είναι μια συντεταγμένη Πολιτεία ή ένα κράτος Δικαίου.

Αμπέλι ξέφραγο είναι, που δίνει δικαίωμα στον οποιονδήποτε να κάνει όσα έγιναν στη Μανωλάδα και να φεύγει ατιμώρητος, εκτός και αν αρχίσει να πυροβολεί τους εργαζόμενους….

Τουλάχιστον, μας έμεινε αυτό…

Πηγή :grafida.net 

Διαβάστε Περισσότερα

Η Αλίκη στα χρόνια του Μνημονίου

Μεγάλες αλλαγές θα γίνουν στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας γιατί ο Στρατός δεν συμβάλλει στην ανάπτυξη και την παραμονή στο ευρώ. 

Η Τρόικα έχει επισημάνει πως ο Ελληνικός Στρατός είναι αντιπαραγωγικός και θα πρέπει να καταργηθεί, αφού δεν πολεμάει ποτέ.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το στρατιωτικό ρεπορτάζ, η κυβέρνηση θα βάλει λουκέτο σε 45 στρατόπεδα σε όλη τη χώρα, ώστε να υπάρξει πρωτογενές πλεόνασμα.

Το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε οι αξιωματικοί και οι στρατιώτες να τρώνε και να κοιμούνται στα σπίτια τους, ώστε το Κράτος να γλιτώσει τα περιττά έξοδα, ενώ, αν γίνει κάνας πόλεμος, θα ειδοποιηθούν με μέιλ ή με μήνυμα στο κινητό, και θα κληθούν να πάνε στο μέτωπο με τα δικά τους αυτοκίνητα, για να γλιτώσουμε και τις βενζίνες.

Παράλληλα, θα καταργηθούν το Πρώτο και το Δεύτερο Σώμα Στρατού, αν δεν βρεθούν ιδιώτες να τα αγοράσουν.

Ήδη, υπάρχει ενδιαφέρον για δέκα ελληνικές μεραρχίες από τον Εμίρη του Κατάρ αλλά ο Αντώνης Σαμαράς θέλει να τις δώσει bonus σε όποιον αγοράσει τον ΟΠΑΠ, για να φρουρούν τα πρακτορεία.

Σε προχωρημένο στάδιο βρίσκονται οι συζητήσεις για ιδιωτικοποίηση της Πολεμικής μας Αεροπορίας, αν και υπάρχει ελπίδα πως θα βρεθεί τελικά χορηγός για να βάλει διαφήμιση πάνω στα πολεμικά αεροσκάφη, ώστε να συνεχίσουν οι άγρυπνοι φρουροί των αιθέρων μας να βρίσκονται σε ετοιμότητα μέρα και νύχτα, για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις των Τούρκων που παραβιάζουν τον εθνικό εναέριο χώρο, χωρίς να μας δίνουν τουλάχιστον μερικά εκατομμύρια ευρώ για να μειωθεί το χρέος και να έχουμε πάλι την Ισχυρή Ελλάδα του Κώστα Σημίτη, του Κώστα Καραμανλή και του Γιώργου Μπόμπολα.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει συσσωρεύσει οικονομικές ζημιές για δεκαετίες – επειδή κάνει πολυτελείς και φαντασμαγορικές δεξιώσεις, όπου λευκοντυμένοι αξιωματικοί φλερτάρουν ασύστολα γοητευτικές κυρίες- αλλά η Τρόικα πιστεύει πως το Πολεμικό μας Ναυτικό μπορεί να γίνει κερδοφόρο αν οι φρεγάτες μπουν στον ανταγωνισμό και αρχίσουν να κάνουν το δρομολόγιο Πειραιάς-Πάρος-Νάξος-Ίος-Σαντορίνη, ενώ τα μικρότερα πολεμικά πλοία θα κάνουν το γύρο του νησιού, προσφέροντας στους τουρίστες την ευκαιρία να απολαύσουν το μπάνιο τους σε απόμερες παραλίες με χρυσή άμμο και γαλαζοπράσινα νερά.

Ο αριθμός των ανώτατων αξιωματικών θα μειώνεται διαρκώς, και σύντομα στον Ελληνικό Στρατό ο ανώτερος βαθμός θα είναι αυτός του δεκανέα που θα απολαμβάνει τον προνομιακό μισθό των 250 ευρώ χωρίς τις κρατήσεις.

Η κυβέρνηση Σαμαρά πιστεύει πως ο Ελληνικός Στρατός αποτελεί απειλή για την κοινοβουλευτική χούντα, και φοβάται πως, αν ο δημοκρατικός στρατός ταχθεί στο πλευρό των πολιτών με αίτημα τη Δημοκρατία, η Αστυνομία θα αντιμετωπίσει προβλήματα και δεν θα μπορέσει να σώσει τους Έλληνες ολιγάρχες από το γιαούρτωμα και την εξορία.

Όπως δήλωσε ανώτερο κυβερνητικό στέλεχος που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, «Η Αστυνομία πρέπει να είναι πιο ισχυρή από τον Στρατό για να μας προστατεύσει από τους πολίτες, αλλά, αν Στρατός και πολίτες ενωθούν εναντίον μας, θα καλέσουμε τους Τούρκους να καταλάβουν την χώρα για να μας σώσουν».

Πηγή : πιτσιρικος

Διαβάστε Περισσότερα

ΑΓΓΛΙΚΗ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΣΚΟΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΛΙΡΑΣ

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον και ο πρωθυπουργός της Σκωτίας Άλεξ Σάλμοντ υπέγραψαν συμφωνία που διέπει το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία του εδάφους της Σκωτίας, που έχει προγραμματιστεί για το 2014.

Στο ψηφοδέλτιο θα υπάρχει μόνο μία ερώτηση με δυο επιλογές απάντησης "ναι" ή "όχι". Η σειρά των λέξεων στην ερώτηση για τους ψηφοφόρους, καθώς και η δυνατότητα συμμετοχής στο δημοψήφισμα για τους 16χρονους και 17χρονους Σκωτσέζους θα αποφασιστεί από το Κοινοβούλιο στο Εδιμβούργο κατά τους προσεχείς μήνες.
Εθνικό Κόμμα Σκωτίας, του οποίου ηγείται ο Σάλμοντ, προς δυσαρέσκεια των Αρχών στο Λονδίνο, αναπτύσσει διαφώτιση για την ανεξαρτησία εδώ και σχεδόν 80 χρόνια - από το 1934.

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Πρέπει να έχουν φοβηθεί πολύ οι Αγγλοι εν όψει του δημοψηφίσματος που θα γίνει στη Σκοτία τον Σεπτέμβριο του 2014 με θέμα την απόσχιση της χώρας αυτής από το Ηνωμένο Βασίλειο και την αποτίναξη έτσι της επικυριαρχίας του Λονδίνου.

 Οι αγγλικές αντιδράσεις δείχνουν ότι στους ηγετικούς κύκλους της βρετανικής πρωτεύουσας εδραιώνεται σταδιακά η πεποίθηση πως το «Ναι» στην ανεξαρτησία της Σκοτίας θα επικρατήσει πανηγυρικά του χρόνου.

Πυκνώνουν έτσι τις προσπάθειές τους να εκβιάσουν και να τρομοκρατήσουν τους Σκοτσέζους ψηφοφόρους με πραγματικές ή φανταστικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει κάθε ανεξάρτητο κράτος στη γέννησή του, ελπίζοντας ότι θα τους φοβίσουν τόσο ώστε τελικά αποκαρδιωμένοι να προτιμήσουν τη… «σιγουριά της δουλείας» από τις προκλήσεις της ανεξαρτησίας!


Την εβδομάδα αυτή, η δεξιά βρετανική κυβέρνηση δια στόματος του υπουργού Οικονομικών Τζορτζ Οσμπορν, σε συνέντευξή του στο BBC, απείλησε τους Σκοτσέζους ότι, αν ψηφίσουν υπέρ της ανεξαρτησίας τους, τότε το Λονδίνο δεν θα τους επιτρέψει να χρησιμοποιούν ως εθνικό νόμισμα της ανεξάρτητης Σκοτίας την αγγλική λίρα. Μεγάλος καημός!

 Κατάθλιψη θα πάθουν οι Σκοτσέζοι αν δεν έχουν ως νόμισμά τους τη στερλίνα για να τους κάνουν ό,τι θέλουν οι Αγγλοι, στραγγαλίζοντας τους Σκοτσέζους οικονομικά όποια στιγμή θελήσουν!

 «Ας είμαστε καθαροί. Η εγκατάλειψη των τρεχουσών διευθετήσεων θα συνιστούσε πραγματικά μια βαθιά βουτιά σε αχαρταγράφητα νερά» δήλωσε περισπούδαστα ο Οσμπορν και πρόσθεσε υποκριτικά:

«Γιατί θα έπρεπε 58 εκατομμύρια πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου να εκχωρήσουν μέρος της κυριαρχίας τους επί της νομισματικής και πιθανόν της οικονομικής πολιτικής για 5 εκατομμύρια ανθρώπους σε ένα άλλο κράτος» – πράγμα που κατά τον Αγλλο υπουργό Οικονομικών θα συνέβαινε, αν μετά την ανεξαρτησία της η Σκοτία προχωρούσε σε νομισματική ένωση με την Αγγλία προκειμένου να συνεχίσει να χρησιμοποιεί τη στερλίνα. Πρόκειται φυσικά για αστείο επιχείρημα.


Κανένα ανεξάρτητο κράτος δεν έχει πραγματική οικονομική κυριαρχία αν δεν έχει δικό του νόμισμα. Καθόλου άδικο δεν έχουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» όταν γράφουν, αναφερόμενοι ακριβώς στο θέμα αυτό: «Η αξία ενός νέου νομίσματος για τη Σκοτία θα ήταν ότι θα μπορούσε να αντανακλά τα θεμελιώδη στοιχεία της οικονομίας της χώρας.

 Η νομισματική πολιτική θα μπορούσε να κατευθύνεται προς τις ανάγκες της Σκοτίας μάλλον παρά προς εκείνες του Λονδίνου ή της Φρανκφούρτης. Ακόμη και η αδυναμία του νομίσματος θα μπορούσε να βοηθήσει τη Σκοτία να οικοδομήσει μια πιο ανταγωνιστική και διαφοροποιημένη οικονομία».
Οντως, έτσι έχουν τα πράγματα. Απλώς, ο κατ’ ουσίαν «πρωθυπουργός» μειωμένων αρμοδιοτήτων της Σκοτίας Αλεξ Σάλμοντ ακολουθεί μια τακτική εθισμού των συμπατριωτών του στην ιδέα του εθνικού νομίσματος μέσω της σταδιακής προβολής των κινδύνων που συνεπιφέρει η χρήση του ενός ή του άλλου νομίσματος.

Αρχικά ο Σάλμοντ πρόβαλλε τη θέση της προσχώρησης της Σκοτίας στην Ευρωζώνη και της χρήσης ως εθνικού νομίσματος του ευρώ. Αμέσως το Λονδίνο έβγαλε ένα δήθεν «νομικό πόρισμα» βάσει του οποίου, αν στο δημοψήφισμα οι Σκοτσέζοι ψηφίσουν υπέρ της ανεξαρτησίας, τότε η ανεξάρτητη Σκοτία θα έπρεπε να μη θεωρηθεί αυτομάτως μέλος της ΕΕ.  

Η Σκοτία θα έπρεπε να αρχίσει… ενταξιακές διαπραγματεύσεις για να ενταχθεί εκ νέου στην ΕΕ, αποφάνθηκαν οι Αγγλοι! Ενταξη μιας χώρας στην ΕΕ όμως γίνεται μόνο ομόφωνα – άρα η Αγγλία θα μπορούσε να προβάλει βέτο στην ένταξη της Σκοτίας στην ΕΕ! Διαφορετικά, οι Σκοτσέζοι θα έπρεπε να υποκύψουν στους όρους των Αγγλων για να μπουν στην ΕΕ – και βεβαίως οι Αγγλοι θα απαιτούσαν να λεηλατήσουν τον ενεργειακό πλούτο της Σκοτίας στη Βόρεια Θάλασσα, τον οποίο το Λονδίνο θα χάσει σε μεγάλο βαθμό αν η Σκοτία ανεξαρτητοποιηθεί!

Τον Φεβρουάριο, λοιπόν, οι Αγγλοι αποφάνθηκαν ότι η Σκοτία πρέπει να επανενταχθεί στην ΕΕ.
Τον Μάρτιο, ο Αγγλος υπουργός Αμυνας Φίλιπ Χάμοντ προειδοποίησε τη Σκοτία ότι, αν γίνει ανεξάρτητη, από το κραταιό ναυτικό της Βρετανίας οι Σκοτσέζοι θα πάρουν… μία (!) φρεγάτα, με την οποία θα πρέπει να προστατεύουν τη χώρα τους!

 Μιλάμε για απερίγραπτα καραγκιοζιλίκια! Τον Απρίλιο, μόλις ο Σάλμοντ βεβαιώθηκε ότι η πλειοψηφία των Σκοτσέζων έχει σιχαθεί το ευρώ βλέποντας πώς η Γερμανία συμπεριφέρεται στις χώρες της Ευρωζώνης και άρχιζε να προβάλλει τη θέση της χρήσης της βρετανικής στερλίνας, οι Αγγλοι αποφάνθηκαν ακαριαία ότι… δεν συμφέρει το Λονδίνο η νομισματική ένωση με μια ανεξάρτητη Σκοτία!

Το πολιτικό συμπέρασμα από όλες αυτές τις αγγλικές αστειότητες είναι ότι το Λονδίνο φοβάται πολύ πως υπάρχει πλέον πλειοψηφία στη Σκοτία υπέρ της ανεξαρτησίας.

*Δημοσιεύθηκε στο “ΕΘΝΟΣ” την Παρασκευή 26 Απριλίου 2013
Πηγή :

Διαβάστε Περισσότερα

Γερμανία: Πιο βαθιά στην ύφεση της ευρωζώνης

Κώστας Σαρρής

Η Γερμανία βυθίζεται όλο και περισσότερο στο βούρκο της ύφεσης, που λειτουργεί ως κινούμενη άμμο πλέον σε ολόκληρη την ευρωζώνη. Τα στοιχεία για τη πορεία της βιομηχανικής παραγωγής ήταν απογοητευτικά, εντείνοντας τις ανησυχίες σε όλο τον πλανήτη.

 Η παγκόσμια οικονομία προσγειώνεται με επιτάχυνση επίσης σε ΗΠΑ, Βρετανία, Ιαπωνία, Κίνα, με τον κινητήρα της ευρωζώνης να βγάζει ήδη ανησυχητικούς καπνούς. Έντονες πιέσεις στο ευρώ στη σκιά φημών για μείωση επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).



Ο μεταποιητικός τομέας και ο τομέας υπηρεσιών της Ευρωζώνης συρρικνώθηκαν σημαντικά και τον Απρίλιο, σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα έρευνας της εταιρείας Markit, η οποία διεξήχθη από τις 12 έως τις 22 Απριλίου.

Ο σύνθετος δείκτης παραγωγής PMI, o οποίος αντανακλά την εξέλιξη της δραστηριότητας στη μεταποίηση και τις υπηρεσίες, παρέμεινε αμετάβλητος στις 46,5 μονάδες (κάθε τιμή του δείκτη κάτω από τις 50 μονάδες υποδηλώνει μείωση της παραγωγής).

Πρόκειται για τη 19η πτώση τους τελευταίους 20 μήνες που καταγράφει η οικονομική δραστηριότητα. Ο δείκτης PMI για την παραγωγή της μεταποίησης υποχώρησε στις 46,3 μονάδες από 46,7 μονάδες τον Μάρτιο, καταγράφοντας το μεγαλύτερο ρυθμό μείωσης τους τελευταίους 4 μήνες.

Η έρευνα της εταιρείας Markit έδειξε ότι ο ιδιωτικός τομέας της Γερμανίας συρρικνώθηκε – για πρώτη φορά μετά από πέντε μήνες – τον Απρίλιο. Προβληματίζει και η Γαλλία.


 

Πορεία ΑΕΠ και βιομηχανικής παραγωγής στην ευρωζώνη Τα αδύναμα στοιχεία της Γερμανίας προστέθηκαν στις ανησυχίες για τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας, καθώς νωρίτερα είχαν ανακοινωθεί στοιχεία που έδειχναν επιβράδυνση της μεταποιητικής παραγωγής της Κίνας.
Ο δείκτης flash ΡΜΙ για την αμερικανική μεταποίηση υποχώρησε στο 52 τον Απρίλιο από 54,6 τον Μάρτιο, σε χαμηλό 6μηνου, σύμφωνα με την Markit που καταρτίζει τον δείκτη, ο οποίος αποτελεί «πρόγευση» για τον επίσημο δείκτη ΡΜΙ μεταποίησης και υπηρεσιών.
Ολα αυτά οδήγησαν το ιαπωνικό γεν υψηλότερα., ενώ αντίθετα το ευρώ υποχώρησε κατά 0,7% στα 1,2973 δολάρια.
ΕΚΤ
 

 Πορεία ΑΕΠ και βιομηχανικής παραγωγής στη Γερμανία Έως τώρα το μόνο που κάνει η ΕΚΤ με τις κάθε είδους «ενέσεις» είναι να τροφοδοτεί «φούσκες» στα χρηματιστήρια (μαζί με τις τράπεζες και τις μεγάλες επιχειρήσεις) που ψάχνουν διέξοδο στην κερδοσκοπία για το «υποεπενδυμένο» ρευστό τους.

Η ΕΚΤ προσφέρει ενέσεις φθηνού χρήματος τις τράπεζες που φουσκώνουν τις αγορές αλλά χρήμα δεν κατρακυλά στην πραγματική οικονομία, αφού η έλλειψη ικανοποιητικών αποδόσεων μελλοντικών κερδών οδηγεί σε συσσώρευση βουνού προηγούμενων κερδών πάνω στο οποίο κάθονται χωρίς να επενδύουν σε παραγωγικούς τομείς.

Το αποτέλεσμα είναι να διαιωνίζεται ο φαύλος κύκλος της ύφεσης και του χρέους καθώς το τραπεζικό σύστημα εξακολουθεί να νοσεί γεμάτο «τρύπες» που καλύπτουν τα κέρδη και μετακυλούν στην συνέχεια στον απλό κόσμο. Όμως τίποτε δεν φαίνεται να λειτουργεί.

Ανησυχητική εξασθένιση

Ο επικεφαλής οικονομολόγος της Makit, Κρις Γουίλιαμσον έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Αν και ο PMI έμεινε αμετάβλητος τον Απρίλιο, η έρευνα σηματοδοτεί μία ανησυχητική εξασθένηση της οικονομίας της Ευρωζώνης στην αρχή του δεύτερου τριμήνου, με ενδείξεις ότι η υποχώρηση είναι πιθανότερο να ενταθεί παρά να χαλαρώσει τους επόμενους μήνες.

Χάρη στην αντιστροφή της τάσης που καταγράφηκε από την έρευνα στην αρχή του έτους, ο PMI υποδηλώνει ότι το ΑΕΠ της Ευρωζώνης μειώθηκε πιθανόν κατά περίπου 0,2% – 0,3% στο πρώτο τρίμηνο μετά από μία πτώση κατά 0,6% στο τελευταίο τρίμηνο του 2012.

Ωστόσο, η έρευνα του Απριλίου δείχνει μία μείωση του ΑΕΠ κατά 0,4%, με καθοδικούς κινδύνους. Ανησυχητικό είναι ότι η απώλεια νέων παραγγελιών στις επιχειρήσεις απέκτησε δυναμική, υποδηλώνοντας ότι η δραστηριότητα και η απασχόληση μπορεί να μειωθούν περισσότερο τον Μάιο. Η νέα μείωση στη Γερμανία θα αυξήσει επίσης τους φόβους ότι η μεγαλύτερη μηχανή ανάπτυξης της περιοχής κινείται αντίθετα, λειτουργώντας ως βάρος στην περιοχή, την ώρα που είναι επίμονη η μεγάλη συρρίκνωση στη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία».

Κάτω το ευρώ

Η ισοτιμία του ευρώ υποχώρησε σε χαμηλό επίπεδο δύο εβδομάδων, μετά τις ανησυχίες για την οικονομία της Ευρωζώνης που προκάλεσαν οι ασθενείς επιδόσεις της Γερμανίας και τη φημολογία ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μπορεί να μειώσει τα επιτόκια.
«Τα αδύναμα στοιχεία της Γερμανίας πλήττουν το ευρώ και εντείνουν τις προσδοκίες για μείωση των επιτοκίων από την ΕΚΤ», δήλωσε ο Νιλς Κρίστενσεν, υπεύθυνος στρατηγικής για τα νομίσματα στην τράπεζα Nordea στην Κοπεγχάγη.
Τα σχόλια
που έκαναν τη Δευτέρα στελέχη της ΕΚΤ για τη μείωση του πληθωρισμού και τις φτωχές προοπτικές ανάπτυξης στην Ευρωζώνη υποδηλώνουν ότι η ΕΚΤ μπορεί να κινείται προς μία μείωση του βασικού επιτοκίου αναχρηματοδότησής της, το οποίο ανέρχεται στο 0,75% σήμερα.

Οι εξασθενημένες προοπτικές για την παγκόσμια οικονομία έπληξαν και τις τιμές των πρώτων υλών, με την τιμή του πετρελαίου μπρεντ υποχωρεί κατά 1,46% στα 98,92 δολάρια το βαρέλι.
Πηγή: Ελευθεροτυπία
inprecor

Διαβάστε Περισσότερα

Μανόλης Κορρές: πώς κερδίζεται η ζωή...VIDEO...

 Ο αρχιτέκτων Μανόλης Κορρές επί το έργον


...με συγκινεί καθετί που μπορώ να φτάσω μέσα από τη ζώσα μνήμη. Καθετί που από παιδί θυμάμαι, που άκουσα από τους γονείς και τον παππού μου. Με συγκινούν αυτά που μπορεί να φτάσει κανείς, καλύπτοντας προς τα πίσω τα κενά, από γενεά σε γενεά...».
Μ. Κορρές.
Το ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ παρουσιάζει το πορτραίτο ενός πολύτιμου Έλληνα και παγκόσμιας ακτινοβολίας επιστήμονα. Του αρχιτέκτονα Μανόλη Κορρέ.
Ο άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάδειξη του πολυτιμότερου συμβόλου της χώρας μας, του Παρθενώνα, ανακαλεί τις παιδικές και νεανικές του μνήμες. Μιλά για τις αιτίες και τα πρόσωπα που τον όπλισαν με τα χαρίσματα της αφοσίωσης της εγκράτειας και της πίστης, για τις πηγές της έμπνευσής του, για την αναγκαιότητα της ύπαρξης του ταλέντου.
Και υπερασπίζεται τους αρχαίους συναδέλφους του, αποδεικνύοντας με τρανταχτά επιχειρήματα, ζωντανά στην κάμερα, ότι οι μεταγενέστεροι Ευρωπαίοι μελετητές τους που βιάστηκαν να τους επικρίνουν, ...είδαν μόνο το τυρί!
 ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ
 http://www.ert.gr/webtv/et1/item/12690-Manolhs-Korres-pws-kerdizetai-h-zwh-22-04-2013#.UXmfscpdEkA
Πηγή : http://www.ert.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΜΗΝΥΣΤΕ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

πό το "Νέο ΙΝΚΑ" δημοσιεύτηκε ότι οι τράπεζες μηνύουν πολίτες για τα ανεξόφλητα δάνειά τους!. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - (ν. ΙΝ.ΚΑ.): Οι τράπεζες μηνύουν πολίτες για απλήρωτα δάνεια και οι δικαστές τους παραπέμπουν σε δίκες !!!

Λοιπόν, κάνοντας χρήση του παρακάτω δικόγραφου, που το έχω δημοσιεύσει από τον Δεκέμβριο του 2012 και μηνύστε εσείς τις τράπεζες για ΑΠΑΤΗ κι ΕΚΒΙΑΣΜΟ, εάν σας απαιτήσουν τα ληξιπρόθεσμα δάνειά σας. Και τουτο διότι με την ανακεφαλοποίηση -με χρήματα του ελληνικού λαού-οι τράπεζες αποζημιώθηκαν πλήρως για τα ανεξόφλητα ληξιπροθεσμα δάνεια των πολιτών. Δείτε το παρακάτω δικόγραφο. Εχει ήδη κατατεθει στα δικαστήρια από (λίγους) δικηγόρους σε ολη την Ελλαδα και περιμένουμε αποφάσεις. Ειδοποιείστε και τους Κύπριους Αδεφούς μας. ΜΗΝ ΚΑΘΕΣΤΕ ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΙΚΑ και ΣΑΣ ΧΑΣΤΟΥΚΙΖΟΥΝ. Κάντε κατi. Εχω ενημερώσει τις αρμοδιες αρχές (υπουργεία, ΤτΕ κλπ), οι οποίες μου απάντησαν ΑΜΗΧΑΝΑ και Πανικόβλητες.
 

 

 

Ως γνωστόν οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν με το συνολικό ποσόν των 50 δις. ευρώ, για την αποκατάσταση των ζημιών που έχουν υποστεί τα «ίδια κεφάλαιά των» (Core Tier I) από το PSI και τα ανεξόφλητα δάνεια των νοικοκυριών. Τα κεφάλαια της ανακεφαλαιοποίησης διατίθενται αποκλειστικά  για τον παραπάνω σκοπό (σύμφωνα με τον νόμο 3601/2007, άρθρα 27α και 28 περί κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, ΦΕΚ Α`178/01-8.2007. Συνεπώς οι τράπεζες δεν νομιμοποιούνται να απαιτούν για δεύτερη φορά τις οφειλές των δανειοληπτών των!. Σας καταθέτω έτοιμο δικόγραφο. Δημ. Αντωνίου

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

                                                                      

ΕΝΣΤΑΣΗ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΛΟΓΩ ΕΛΛΕΙΨΕΩΣ ΕΝΝΟΜΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ

& ΑΙΤΗΣΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΑΠΟ ΟΡΚΩΤΟΥΣ ΛΟΓΙΣΤΕΣ

Του Δημ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ, κατ. Χαλκίδος, οδός Δημ. Βώκου 6.

ΚΑΤΑ

(π.χ.) Της «ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΕ» ...

Η ένσταση αυτή κατατίθεται νόμιμα κι έγκυρα σήμερα, διότι η πλήρης και τελική ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, συμπεριλαμβανομένης και της αντιδίκου μου «Εθνικής Τράπεζας ΑΕ»,  ολοκληρώθηκε με την ψήφιση του 3^ου Μνημονίου (ν. 4093/2012, Υποπαράγραφος Δ.1 άρ.1^α και 2^α, ΦΕΚ Α` 222/12-11-2012) και την έκδοση της από 12-11-2012 σχετικής με αρ. 38 απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου (ΦΕΚ Α` 223/12-11-2012).

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα καίρια πλήγματα στη ρευστότητα των τραπεζών

Η διαδικασία της ανακεφαλαιοποίησης και η σταθεροποίηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος αποτελούν βασική προϋπόθεση για την παροχή ρευστότητας στην πραγματική οικονομία και άρα και για την πολυπόθητη ανάκαμψη. Η πολύμηνη καθυστέρηση στην υλοποίηση του εγχειρήματος, ωστόσο, έγκειται στο βασικό προβληματισμό για το κατά πόσο είναι δυνατό, αλλά και ηθικό, από ένα σημείο και μετά, να διατηρήσουν οι τράπεζες τον ιδιωτικό τους χαρακτήρα αλλά και τις ίδιες διοικήσεις τη στιγμή που το Δημόσιο συνεισφέρει δεκάδες δις ευρώ στη διάσωσή τους. Ας δούμε όμως όλη την πορεία του ζητήματος των τραπεζών από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα, το πού βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή αλλά και το πώς φτάσαμε ως εδώ.

Φυγή καταθέσεων (ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι πριν το 2009 οι καταθέσεις μας ήταν περίπου 250 δις ενώ σήμερα έχουν πέσει στα 160 δις): Λόγω συνεχώς εντεινόμενου κλίματος ανασφάλειας στην ελληνική οικονομία (κάθε φορά που ακούγονται φράσεις του τύπου «πάγωμα δόσης», «καταγγελία του Μνημονίου» ή «επιστροφή στη δραχμή» πολλά δις καταθέσεων κάνουν φτερά) αλλά και λόγω ύφεσης, αφού ένα ποσοστό των καταθέσεων καταναλώθηκε.

Επισφάλειες: Τα «κόκκινα» ληξιπρόθεσμα δάνεια που δεν εξυπηρετούνται από 200.000 περίπου νοικοκυριά και επιχειρήσεις και δεν έχουν προοπτική να εισπραχθούν από την τράπεζα –είτε λόγω πτώχευσης του οφειλέτη είτε λόγω έλλειψης εγγυήσεων- ξεπερνούν αυτή τη στιγμή τα 50 δις ευρώ. Τις επισφάλειες αυτές κλήθηκε να ελέγξει (με αμφίβολο τρόπο –λόγω κυρίως παράλειψης ελέγχου των off-shore του εξωτερικού) το προηγούμενο έτος η Blackrock στα δανειακά χαρτοφυλάκια των τραπεζών, για τις οποίες οι τράπεζες φαίνεται ότι θα χρειαστούν πάνω από 10 δις επιπλέον των προβλέψεων στους ισολογισμούς τους (αφού πριν τη Blackrock οι τράπεζες φαίνεται πως είχαν ήδη εγγράψει περίπου 15 δις προβλέψεις λόγω επισφαλειών).

PSI: Τον Οκτώβριο 2011 αποφασίστηκε το οριστικό κούρεμα του ελληνικού χρέους άνω του 50% (ονομαστική αξία). Οι ελληνικές τράπεζες συμμετείχαν σε αυτό με ομόλογα αξίας περίπου 50 δις ευρώ (υπέστησαν 53,7% κούρεμα της ονομαστικής αξίας των ομολόγων και άνω του 80% πραγματικές ζημιές-αφού αυτή τη στιγμή τα νέα ελληνικά ομόλογα διαπραγματεύονται στο 17-18% της αξίας τους).

Η απόφαση για ανακεφαλαιοποίηση

Έτσι, λοιπόν, στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής του Οκτωβρίου 2011, μαζί με το οριστικό κούρεμα του ελληνικού χρέους και το δεύτερο πακέτο δανεισμού της χώρας, αποφασίστηκε και ένα ποσό-δάνειο ύψους περίπου 35 δις από τον Προσωρινό Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (EFSF) για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.

Τα λεφτά αυτά προορίζονταν για το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), στο οποίο υπήρχαν ήδη 10 δις από το 1ο πακέτο δανεισμού της Ελλάδας   ύψους 110 δις. με το 1ο Μνημόνιο, Μάιος 2010, άρθρο 16.

Μετά και το νέο αυτό ποσό, τα κεφάλαια του Ταμείου, σήμερα (ν.4079/2012, ΦΕΚ Α 20-09-2012)  προσδιορίζονται συνολικά στα 50 δις ευρώ. Από αυτά, τα 18 δις δόθηκαν τον περασμένο Απρίλιο 2012 ως προκαταβολή για την ανακεφαλαιοποίηση των 4 βιώσιμων μεγάλων τραπεζών (Εθνική, Πειραιώς, Alpha, Eurobank) και επιπλέον άλλα 7 δις ευρώ πήγαν για την ανακεφαλαιοποίηση της ΑΤΕ μετά την απορρόφησή της από την Πειραιώς. Τέλος, τα υπόλοιπα 23-25 δις χορηγήθηκαν στις παραπάνω 4 τράπεζες με την ψήφιση του 3^ου Μνημονίου (ν. 4093/2012, Υποπαράγραφος Δ.1 άρ.1^α και 2^α, ΦΕΚ Α` 222/12-11-2012) και την έκδοση της από 12-11-2012 σχετικής με αρ. 38 απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου (ΦΕΚ Α` 223/12-11-2012). Με τα τελευταία αυτά χρήματα (23-25 δις.) ολοκληρώθηκε η διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών αυτών, συνολικού ύψους 11 δις. περίπου για κάθε μία των ανωτέρω 4 βιώσιμων τραπεζών, σύν τα 7 δις. της ΑΤΕ.

Το επιπλέον (των 50 δις.) αναγκαίο ποσόν για την πλήρη  ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα καλυφθεί με αύξηση του μετοχικού των κεφαλαίων από τους ίδιους τους ιδιώτες μετόχους των, η συμμετοχή των οποίων θα πρέπει να καλύπτει τουλάχιστον το 10% της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου. Διότι εάν αυτό δεν επιτευχθεί, τότε το αντίστοιχο ποσόν θα καλυφθεί από το ΤΧΣ και τον EFSF, αλλά με την πλήρη πλέον κρατικοποίηση των τραπεζών (ν. 4093/2012, Υποπαράγραφος Δ.1 άρ.1^α και 2^α, ΦΕΚ Α` 222/12-11-2012) και την έκδοση της από 12-11-2012 σχετικής με αρ. 38 απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου (ΦΕΚ Α` 223/12-11-2012) (βλ. παρακάτω τους όρους της ανακεφαλοποίησης). Και πράγματι έτσι έγινε τελικά, δηλ. οι τράπεζες δεν προέβησαν καν σε αυξήσεις των μετοχικών των κεφαλαίων, οι ιδιώτες μέτοχοι δεν κάλυψαν το ελάχιστο απαιτούμενο ποσόν του 10% της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου, με συνέπεια οι τράπεζες να αλλάξουν ιδιοκτήτες και να περιέλθουν την ιδιοκτησία του Δημοσίου (πλήρης κρατικοποίηση των τραπεζών). Συνεπώς οι νέοι νόμιμοι δανειστές μου και ιδιοκτήτες των τραπεζών  που μπορούν νόμιμα να παραστούν στο παρόν δικαστήριο, για να απαιτήσουν τα ληξιπρόθεσμο δάνειό μου σε αυτούς,  είναι το Κράτος (το υπουργείο οικονομικών) κι όχι η παλαιά διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας ΑΕ.

- (εδώ θυμίζω ότι οι τράπεζες είχαν πάρει 23 δις.ευρώ εγγυήσεις από το ελληνικό δημόσιο για την αύξηση της ρευστότητας (χορήγηση δανείων) με τον ν. 3723/2008 (ΦΕΚ  Οι εγγυήσεις αυτές κατέπεσαν το 2012 με αποτέλεσμα να καταστούν μέρος του δημοσίου χρέους και να καλυφθούν τελικά από τον έλληνα φορολογούμενο). 

 

 

 ΙΣΤΟΡΙΚΟ: I. Η τρικέφαλη ελληνική κυβέρνηση κυβέρνηση ψήφισε με το 3^ο Μνημόνιο (ν.4079/2012, ΦΕΚ Α 20-09-2012) την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών –συνολικού ύψους 50 δις.- με το υπόλοιπο  ποσόν των 24 δις., τα οποία είναι μέρος του νέου δανείου ύψους  31.5 δις. που θα πάρει η κυβέρνηση από την Τρόικα μέσα στον Δεκέμβριο του 2012 (δόση του δανείου καταβλητέα τον Ιούλιο του 2012!). Τα χρήματα αυτά της ανακεφαλαιοποίησης θα πάνε όλα  για να συμπληρώσουν κι αποκαταστήσουν την τελική τωρινή «αρνητική κεφαλαιακή θέση των τραπεζών» (*) , η οποία έχει δημιουργηθεί μέχρι την ψήφιση του Μνημονίου 3 (Νοέμβριος 2012) και πρακτικά μέχρι την 31 Δεκεμβρίου 2012. Το δάνειο των 31.5 δις. της επόμενης δόσης (στα οποία περιλαμβάνονται και τα 24 δις. προς τις τράπεζες), θα χρεωθούν ως «δημόσιο χρέος», το οποίο θα πληρώσουμε όλοι εμείς οι πολίτες!

(*)α)  Ν. 3601/2007, άρθρα 27α και 28 περί κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, ΦΕΚ Α`178/01-8.2007

    β) ΠΔ/ΤΕ 2594/20-08-2007  και ΠΔ/ΤΕ 2595/20-08-2007

Όπως προείπα, τα 24 αυτά δις. ευρώ προς τις τράπεζες είναι μέρος του συνολικού ποσού των 50 δις. που έχει το ΤΧΣ (Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας)  (ν.4079/2012, ΦΕΚ Α 20-09-2012)  αποκλειστικά για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Ο όρος «ανακεφαλαιοποίηση», σημαίνει αναπλήρωση των «ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών», ώστε αυτά να διατηρούνται σε ένα σταθερό λόγο ως (πάνω από το 10%) ως προς τα χορηγούμενα δάνεια. Ο ελάχιστος αυτός λόγος αυτός (10%) «ιδίων κεφαλαίων» / χορηγηθέντα δάνεια λέγεται «κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών, ή Core Tier I.

Τα «ίδια κεφάλαια των τραπεζών» δηλαδή, είναι, χοντρικά, τα κεφάλαια τα οποία οι τράπεζες οφείλουν να διατηρούν για εγγύηση των καταθέσεων και των χορηγηθέντων δανείων των. Τα ποσό της ανακεφαλοποίησης δεν διατίθενται για δάνεια, ή για άλλους σκοπούς αύξησης της ρευστότητας στην αγορά, αλλά μόνο κι αποκλειστικά για την αποκατάσταση και διατήρηση «θετικής»  κεφαλαιακής επάρκειας»  (του Core Tier I) πάνω από 10%. Κι όλα αυτά προβλέπονται ρητά στον ν. 3601/2007/ΦΕΚ Α` 178/01-8.2007, άρθρα 27α και 28 περί κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών). Αν ο παραπάνω λόγος πέσει κάτω από το 10%, τότε οι τράπεζες βρίσκονται σε «αρνητική κεφαλαιακή θέση» (αρνητικό Core Tier I), ήτοι σε κατάσταση χρεοκοπίας.

Ιδού λοιπόν τι λένε οι ίδιες οι τράπεζες για το που θα πάνω τα 24 δις. που θα πάρουν από την Τρόικα:

«Όπως σημειώνει η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών,  οι προτάσεις της προς το υπουργείο οικονομικών και το ΕFSF (Tαμείο Χρηματοσπιστωτικής Σταθερότητας) αποσκοπούν στην ικανοποίηση τριών  βασικών στόχων: 
1. Τη λήψη μέτρων για την ενίσχυση της καθαρής θέσης των τραπεζών.

2. Την έκδοση κοινών μετοχών  για την κάλυψη των βασικών ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών (capital.gr)».

Σχόλιο δικό μου: Δηλαδή, οι ίδιες οι τράπεζες ομολογούν λοιπόν ότι η δόση των 24 δις. θα πάει για την κάλυψη των «βασικών ιδίων κεφαλαίων των» κι όχι για την χορήγηση δανείων στην αγορά (οι παραπάνω προτάσεις των τραπεζών περιελήφθησαν τελικά στην πράξη υπουργικού συμβουλίου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ΦΕΚ Α`, 223/12-11/2012, αρ.πράξης 38/9-11-2012) (βλ. και δηλώσεις του Καθηγητή οικονομικών Ι. Βαρουφάκη λίγες  μέρες πριν στον ΑΝΤ1)

ΙΙ.  Η τωρινή- μέχρι την 31^η Δεκεμβρίου 2012- «αρνητική κεφαλαιακή θέση» (Core Tier I < 10%) των τραπεζών (δηλ. δηλ. η χρεοκοπία των) προήλθε αφενός από το «κούρεμα» των κρατικών ομολόγων που είχαν, με το περίφημo PSI του Φεβρουαρίου 2012, αλλά και από τα ανεξόφλητα θαλασσοδάνεια που έχουν δώσει σε ημετέρους, επιχειρηματίες, κόμματα κλπ, με αδιαφανή και ύποπτα κριτήρια και διαδικασίες, αλλά και από τα ανεξόφλητα ληξιπρόθεσμα («κόκκινα» δάνεια) των νοικοκυριών!. Αυτά όλα προβλέπονται ρητά στον ν. 3601/2007, ΦΕΚ Α` 178/01-8.2007, άρθρα 27α και 28 περί κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών).

Λόγω των παραπάνω επισφαλειών η «κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών» («αρνητική κεφαλαιακή θέση» - Core Tier I <10 span="span"> βρέθηκε στο «κόκκινο» και θα αποκατασταθεί με τα παραπάνω 50 δις. από το ελληνικό δημόσιο. Τα 50 αυτά δις. της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών   ΔΕΝ είναι δάνεια του Δημοσίου προς τις τράπεζες (όπως αντίθετα είναι τα χορηγούμενα ποσά που χορηγούνται προς αυτές από το  ελληνικό δημόσιο ως «εγγυήσεις»  για την «ενίσχυση της ρευστότητας, π.χ. με τον ν.3723/2008), αλλά είναι κεφάλαια (τα 50 δις.) τα οποία «χαρίζονται» οριστικά στις τράπεζες για να μην καταρρεύσουν ολοκληρωτικά. Τα 50 δις. της ανακεφαλαιοποίησης μπαίνουν τελικά στο δημόσιο χρέος και τα πληρώνουμε όλοι εμείς οι έλληνες φορολογούμενοι  

(*)CoreTier1: Είναι ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, δηλαδή το ποσοστό ιδίων κεφαλαίων σε σχέση με το «άνοιγμα» της τράπεζας. Αυτή τη στιγμή, καθορίζεται τόσο για τις ελληνικές όσο και για τις ευρωπαϊκές τράπεζες στο 8-10%. Π.χ. (πολύ απλοϊκά). Εάν μία τράπεζα έχει ανοιχτεί σε δάνεια και επενδύσεις ύψους 10 δις, θα πρέπει να έχει πίσω στο ταμείο της τουλάχιστον το 1 δις. Εάν ο Core Tier I είναι κάτω του ορίου του 10%, τότε η τράπεζα βρίσκεται σε «αρνητική κεφαλαιακή θέση», ή σε «αρνητική κεφαλαιακή επάρκεια».

Στο σημείο αυτό είναι σημαντικά τα εξής:

α) Εφόσον οι 4 βιώσιμες ελληνικές ράπεζες, συμπεριλαμβανομένης και της αντιδίκου μου «Εθνικής Τράπεζας ΑΕ»,  θα αποζημιωθούν με 24 δις. της επόμενης δόσης (συνολικά με 50 δις), τα οποία θα πληρωθούν από όλους εμάς ως δημόσιο χρέος όπως είπα παραπάνω, για τις ζημίες που υπέστησαν τα «ίδια κεφάλαιά των» (για Core Tier < 10%) από το PSI, αλλά και από τα ανεξόφλητα ληξιπρόθεσμα δάνεια των νοικοκυριών, οι τράπεζες ΔΕΝ μπορούν (δεν έχουν έννομο συμφέρον) να τα ζητήσουν και από τα νοικοκυριά  για δεύτερη φορά!. Γι αυτό λοιπόν, μετά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καμία τράπεζα ΔΕΝ μπορεί να διεκδικήσει από τον κάθε δανειολήπτη τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του προς αυτήν στα δικαστήρια, διότι αυτή (η τράπεζα) στερείται «ενεργητικής νομιμοποίησης, λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος» !!. Δηλαδή η τράπεζα  δεν νομιμοποιείται να  ζητήσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές των δανειοληπτών της, αφού έχει ήδη αποζημιωθεί γι αυτές από τα λεφτά όλου τους ελληνικού λαού, ο οποίος πληρώνει το δημόσιο χρέος, στο οποίο χρεώθηκαν τα 24 δις. ευρώ της δόσης (και συνολικά 50 δις). Για να αντικρούσει  η τράπεζα τα παραπάνω γεγονότα είναι αδύνατον, διότι αφενός το πράγμα είναι προφανές και αληθές στην νομική του ουσία, αλλά και πρακτικά, δεν μπορεί να αποδείξει την νομιμότητα της απαίτησής της κατά του δανειολήπτη, διότι θα πρέπει η τράπεζα να φέρει αποδείξεις από την Τράπεζα της Ελλάδος, το Λογιστήριο του Κράτους, το Ελεγκτικό Συνέδριο και το Υπουργείο Οικονομικών, ότι το ΔΙΚΟ ΜΟΥ  δάνειο (και του καθενός δανειολήπτη) δεν καλύφθηκε από την τελευταία αυτή δόση, (μαζί με τις παρελθούσες κρατικές ενισχύσεις 2007-2012, βλ. παρακάτω τους σχετικούς νόμους).

β) Το εκπληκτικό είναι ότι οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιούνται  με το συνολικό ποσό των 50 δις. αδιακρίτως για όλα τα νομικά είδη των ανεξόφλητων οφειλών των φυσικών προσώπων προς αυτές,  ήτοι:  α) βεβαιωμένα (με δικαστική απόφαση) καταβλητέες οφειλές, β) ληξιπρόθεσμες απαιτητές και γ) απλά ληξιπρόθεσμες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δίνεται η δυνατότητα στις τράπεζες να διεκδικήσουν και να πληρωθούν ΔΥΟ φορές τα δάνεια α, β και γ, ήτοι και από τα 50 δις. της ανακεφαλοποίησης και από τους δανειολήπτες τους ίδιους, δικαστικά ή εξωδικαστικά!! 

Συμπέρασμα: Η αντίδικός μου «Εθνική Τράπεζα ΑΕ», η οποία θα λάβει για την ανακεφαλαιοποίησή της, με τον παραπάνω τρόπο, περίπου 11 δις. ευρώ, συν 11 δις, ευρώ μαζί με την “Eurobank EFG», με την οποία συγχωνεύτηκε (συνολικά 22 δις), έχει καλύψει πλήρως τις ζημίες και το κενό των «ιδίων κεφαλαίων»  της μέχρι την 31-12-2012, που προήλθαν και από τα ληξιπρόθεσμα κι απαιτητά δάνεια των οφειλετών της με την διαδικασία της ανακεφαλοποίησής της από το ελληνικό δημόσιο, όπως προβλέπεται στον ν.  4093/2012, ΦΕΚ Α` 222/12-11-2012) (3<sup>ο</sup> Μνημόνιο)  και την  από 13-11-2012 σχετικής με αρ. 38 απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου (ΦΕΚ Α` 223/12-11-2012. Συνεπώς η αντίδικός μου δεν έχει έννομο συμφέρον να παραστεί στο παρόν δικαστήριο και να απαιτεί το ληξιπρόθεσμο-κατ` αυτήν- δάνειό μου προς αυτήν, διότι-όπως προείπα-έχει εξοφληθεί πλήρως από το ελληνικό δημόσια για όλα το απαιτητό κεφάλαιο και τόκους. Στην ουσία, ο νόμιμος δανειστής μου είναι πλέον το ελληνικό δημόσιο!

Τέλος για να αντικρούσει τα παραπάνω επιχειρήματά μου η αντίδικός μου «Εθνική Τράπεζα ΑΕ» πρέπει να φέρει αποδείξεις για το αντίθετο από την Τράπεζα της Ελλάδος, το Λογιστήριο του Κράτους, το Ελεγκτικό Συνέδριο και το Υπουργείο Οικονομικών, ότι και το συγκεκριμένο ΔΙΚΟ μου δάνειο δεν καλύφθηκε πλήρως από την δόση αυτή (μαζί με τις παρελθούσες κρατικές ενισχύσεις 2007-2012, βλ. παρακάτω τους σχετικούς νόμους).

ΙΙΙ. Οι έννοιες κλειδιά της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών

Κοινές μετοχές με ψήφο:

Μετοχές με δικαίωμα ψήφου στη συνέλευση των μετόχων της τράπεζας –άρα και με δικαίωμα παρέμβασης στην πολιτική της, χωρίς προτεραιότητα επαναγοράς τους από τους παλιούς μετόχους.

Κοινές μετοχές χωρίς ψήφο:

Έχουν προκριθεί ως επιλογή για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών και πρόκειται για μετοχές χωρίς προτεραιότητα επαναγοράς τους από τους παλιούς μετόχους, αλλά και χωρίς δικαίωμα ψήφου για το νέο τους κάτοχο (στην προκειμένη περίπτωση το κράτος) που δεν θα έχει δηλαδή δικαίωμα παρέμβασης στην πολιτική της τράπεζας.

Προνομιούχες μετοχές: είναι εξαγοράσιμες σε βάθος χρόνου με προτεραιότητα επαναγοράς τους από τους παλιούς μετόχους των τραπεζών. Επιπλέον, οι νέοι κάτοχοι των προνομιούχων μετοχών (κράτος) δεν έχουν δικαίωμα ψήφου, συνεπώς δεν μπορούν να παρεμβαίνουν στην πολιτική των τραπεζών.

Μετατρέψιμα Ομολογιακά δάνεια (coco’s): είναι ένα σταθερής ή κυμαινόμενης απόδοσης χρεόγραφο, το οποίο δίνει το δικαίωμα στον ομολογιούχο να μετατρέψει σε προκαθορισμένο χρονικό διάστημα το ομόλογό του σε νέες μετοχές, οι οποίες προέρχονται από αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας.

Warrants: Παραστατικά απόκτησης μετοχών. Αποτελούν ουσιαστικά δικαίωμα -αλλά όχι υποχρέωση- του κατόχου τους να αγοράσει μετοχές σε προκαθορισμένη τιμή οποτεδήποτε θέλει μέχρι ένα προκαθορισμένο μελλοντικό χρονικό σημείο. Όταν ένα warrant εξασκηθεί, η εταιρεία πρέπει να εκδώσει νέες μετοχές και σαν αποτέλεσμα θα αυξηθεί ο αριθμός των μετοχών της εταιρείας. Παράδειγμα: Όταν λέμε π.χ. ότι η αναλογία μετοχών-warrants είναι 1 προς 4 εννοούμε ότι: για κάθε μετοχή που αγοράζει κάποιος τώρα, στο μέλλον αποκτά 4.

CoreTier1: Είναι ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, δηλαδή το ποσοστό ιδίων κεφαλαίων σε σχέση με το «άνοιγμα» της τράπεζας. Αυτή τη στιγμή, καθορίζεται τόσο για τις ελληνικές όσο και για τις ευρωπαϊκές τράπεζες στο 8-10%. Π.χ. (πολύ απλοϊκά). Εάν μία τράπεζα έχει ανοιχτεί σε δάνεια και επενδύσεις ύψους 10 δις, θα πρέπει να έχει πίσω στο ταμείο της τουλάχιστον το 1 δις.

ΙV.ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ (και της «Εθνικής ΑΕ»).

Λεπτομέρειες της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών με τα 24 δις. (συνολικά 50 δις)  της τελευταίας δόσης του δανείου από την Τρόικα (Δεκέμβριος 2012).

(πράξη υπουργικού συμβουλίου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ΦΕΚ Α`, 223/12-11/2012, αρ.πράξης 38/9-11-2012 και ν. 4093/2012, Υποπαράγραφος Δ.1 άρ.1<sup>α</sup> και 2<sup>α</sup>, ΦΕΚ Α` 222/12-11-2012)

Τι προβλέπει ο νέος νόμος για την ανακεφαλαιοποίηση:

Μικτός τρόπος ανακεφαλαιοποίησης:

Τα κεφάλαια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τα Ελληνικό Δημόσιο θα τα δανεισθεί από τον από τον ΕFSF, στον οποίο θα χορηγήσει, σε αντάλλαγμα: α) κοινές μετοχές των ελληνικών τραπεζών άνευ ψήφου για 3 (+2) χρόνια και β) μετατρέψιμα σε μετοχές ομόλογα (COCO’s), εξασφαλίζοντας έτσι το  ιδιωτικό μάνατζμεντ των τραπεζών –με τις εξής προϋποθέσεις:

Οι τράπεζες καταθέτουν σχέδια βιωσιμότητας στην ΤτΕ. Όσες είναι βιώσιμες αντλούν κεφάλαια από το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) και ως αντάλλαγμα δίνουν στο Δημόσιο κοινές με αναστολή ψήφου μετοχές (*) (εκτός εάν η ιδιωτική συμμετοχή στην αύξηση κεφαλαίου είναι κάτω από ένα ελάχιστο όριο του 10%, οπότε η ανακεφαλαιοποίηση γίνεται με κοινές με ψήφο –ουσιαστικά δηλαδή με προσωρινή κρατικοποίηση της τράπεζας), ή ομολογιακά δάνεια (ομόλογα Cocos) (**), τα οποία εάν μετά τα 5 χρόνια δεν μπορεί η τράπεζα να τα επαναγοράσει, μετατρέπονται σε κοινές με ψήφο για το Δημόσιο.

(*)(**) μεταβιβάζονται στη συνέχεια στον ΕFSF από το ελληνικό δημόσιο

Οι ιδιώτες μπορεί να επαναγοράσουν τις μετοχές τους από το Ταμείο μέσα σε 3 χρόνια (+2 χρόνια παράταση από την ΕΕ), ειδάλλως πάλι αυτές μετατρέπονται σε κοινές με ψήφο για το Δημόσιο. Όσες τράπεζες δεν έχουν βιώσιμο σχέδιο, εκκαθαρίζονται με διαχωρισμό σε δύο κομμάτια και το κακό κομμάτι περνάει στο Δημόσιο, ενώ το καλό πρακτικά συνήθως εξαγοράζεται από κάποια άλλη τράπεζα (περίπτωση ΑΤΕ).

Ουσιαστικά εδώ δίνεται η δυνατότητα στους μετόχους (όπως οι ίδιοι επιδίωκαν και ζητούσαν), καθ’όλο το διάστημα της 5ετίας που το ΤΧΣ θα κατέχει τις μετοχές τους, εάν βρίσκουν χρήματα (π.χ. από πώληση μιας θυγατρικής) να τις επαναγοράζουν ώστε να μικραίνει η συμμετοχή του Ταμείου στις τράπεζες. Επιπλέον, οι τραπεζικές μετοχές θα μπορούν να διαπραγματεύονται στο Χρηματιστήριο κανονικότατα.

-«Παράταση του χρόνου που προβλέπεται στο επιχειρησιακό σχέδιο για τη βιωσιμότητα του πιστωτικού ιδρύματος από τρία σε πέντε χρόνια»
Είχε ξεκινήσει με προθεσμία 3 ετών, είχε γίνει 3 + 2 υπό προϋποθέσεις και τώρα κλείνει επίσημα στα 5 χρόνια το περιθώριο των τραπεζιτών να ανακτήσουν το σύνολο των μετοχών των τραπεζών τους και επομένως να επιστρέψουν τα χρήματα της ενίσχυσης στο κράτος.

Συμπέρασμα:  Από την παραπάνω συμφωνία ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, όπως αυτή τελικά κατακυρώθηκε με την πράξη υπουργικού συμβουλίου, ΦΕΚ Α`, 223/12-11/2012, αρ.πράξης 38/9-11-2012, προκύπτει ότι: Όλες οι Ελληνικές Τράπεζες, συμπεριλαμβανομένης και της αντιδίκου μου «Εθνικής Τράπεζας ΑΕ», περιέρχονται από τον Νοέμβριο του 2012 στην κυριότητα (ιδιοκτησία) του Ελληνικού Δημοσίου και του EFSF, διότι οι τράπεζες δεν προέβησαν καν σε αυξήσεις των μετοχικών των κεφαλαίων,  με αποτέλεσμα οι ιδιώτες να μην καλύψουν τουλάχιστον το 10% της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου, με αποτέλεσμα την (προσωρινή) κρατικοποίηση της Εθνικής Τράπεζας.

Oι τράπεζες θα περιέλθουν και πάλι στην κυριότητα των νυν ιδιωτών ιδιοκτητών των, μόνον εάν εντός 5ετίας οι τελευταίοι επαναγοράσουν από το ελληνικό δημόσιο και κατ` επέκταση από τον  EFSF τα μετατρέψιμα ομόλογα CoCos και τις κοινές των μετοχές, τα οποία κατέχει ο ΕFSF με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου.  

Συνεπώς και μέχρι τότε, οι νυν ιδιοκτήτες της «Εθνικής Τράπεζας» δεν έχουν έννομο συμφέρον να παραστούν στην παρούσα δίκη απαιτούντες την εξόφληση του δανείου μου, που –κατ` αυτούς- είναι ανεξόφλητο, διότι οι νέοι νόμιμοι δανειστές μου που μπορούν νόμιμα να παραστούν στο παρόν δικαστήριο είναι το Κράτος (το υπουργείο οικονομικών) κι όχι η παλαιά διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας ΑΕ.

  

V) ΙΔΟΥ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΕΞΟΦΛΗΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΩΝ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΩΝ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ  ΜΕ ΤΑ 50 ΔΙΣ. (τα 24 δις, ΤΗΣ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012

1)  ν. 3845/2010, αρ. 4 παρ.8, και αρ. 16, ΦΕΚ Α` 65/6-5-2010 (1^ο Μνημόνιο)

  

2) Ν. 3864/2010, Σύσταση του ΤΧΣ για τις τράπεζες, ΦΕΚ Α` 119, 21.7.2010

3) Ν. 4056/2012, ΦΕΚ Α` 52/12-3-2012

4) α) Ν. 4079/2012, ΦΕΚ Α` 180^Α/20.9.2012

    β) εισηγητική έκθεση του ν.4079/2012

5) Ν. 3601/2007, άρθρα 27α και 28 περί κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, ΦΕΚ Α`178/01-8.2007

6) Ν. 4093/2012 (Μνημόνιο 3^ο), κεφ. Δ.1. άρθρα 1^α και 2^α, ΦΕΚ Α` 222/12-11-2012

7) Πράξη υπουργικού συμβουλίου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αρ.πράξης 38/9-11-2012, ΦΕΚ  Α`, 223/12-11/2012

8) ΠΔ/ΤΕ 2594/20-08-2007  και ΠΔ/ΤΕ 2595/20-08-2007

9) ΣΥΡΙΖΑ: Πρόταση νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Εισηγητική έκθεση: «Εξάλλου, η ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών γίνεται με δάνεια των πολιτών και περιλαμβάνει ακόμη και τις  επισφαλείς απαιτήσεις που προέρχονται από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των πολιτών και των οικογενειών τους». H πρόταση συζητήθηκε την 21-09-2012 κι απερρίφθη από την πλειοψηφία.

10) http://patrinanea.blogspot.gr/2012/11/blog-post_731.html (Σχόλια Πέτρου Δούκα, τ. υφυπουργού Οικονομικών)

Κατόπιν των παραπάνω ΖΗΤΩ από το δικαστήριό σας:

 

1)  Nα αναγνωριστεί η έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης και εννόμου συμφέροντος της αντιδίκου μου «Εθνικής Τράπεζας ΑΕ» στην παρούσα δίκη, διότι η ενδεχόμενη ζημία που επικαλείται ότι υπέστη από το –κατ` αυτήν ληξιπρόθεσμο δάνειό μου-έχει ήδη καλυφθεί και η ιδία πλήρως αποζημιωθεί από το ελληνικό δημόσιο.

 

 

2) Επειδή το παραπάνω θέμα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και η σημασία του για τις απαιτήσεις των τελευταίων επί των ληξιπρόθεσμων δανείων των πολιτών, αφορά χιλιάδες δανειοληπτών κι επειδή, εγώ –και ο κάθε δανειολήπτης-δεν έχουμε πρόσβαση στους ισολογισμούς των τραπεζών και των αρμοδίων αρχών (Τράπεζα της Ελλάδος, Ελεγκτικό Συνέδριο, Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, Υπουργείο Οικονομικών) για την εισέτι πληρέστερη επιβεβαίωση κι απόδειξη ων παραπάνω επιχειρημάτων μου (αν και πιστεύω ότι η απόδειξή των είναι πλήρης με τα στοιχεία που παραθέτω), ζητώ από το δικαστήριο, εάν κι αυτό το κρίνει απαραίτητο, να ζητήσει λογιστικό έλεγχο της Εθνικής Τράπεζας από ορκωτούς λογιστές –με έξοδα της αντιδίκου μου- για να διαπιστώσει την πλήρη αποζημίωσή της από το δημόσιο για την μαύρη τρύπα των ιδίων κεφαλαίων της ως αποτέλεσμα της αδυναμίας είσπραξης των ληξιπρόθεσμων προς αυτήν δανείων και ιδιαίτερα και συγκεκριμένα του δικού μου (και εν όψει και της εν εξελίξει συγχώνευσης της «Εθμικής» με την «Eurobank EFG»). 

 

 

3) Η συνέχιση της απαίτησης του ποσού της αγωγής της αντιδίκου μου από τον εφεσιβάλλοντα-σύμφωνα με τα παραπάνω-συνιστά σωρεία εγκληματικών πράξεων, ήτοι Απάτη κατ` εμού δια απάτης του δικαστηρίου (τριγωνική απάτη) κι εκβιασμός και γι αυτό, ζητώ

4) Να συντάξετε την σχετική πράξη-έκθεση και να την διαβιβάσετε οίκοθεν στον αρμόδιο εισαγγελέα μαζί με τα πρακτικά της παρούσας δίκης

5) Να καταλογίσετε τα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης στην αντίδικό μου

Χαλκίδα                                                                Δημ. Αντωνίου

 

Που θα με βρείτε:

“Bουλή των Ελεύθερων Ελλήνων στο facebook

https://www.facebook.com/BouleTonEleutheronEllenonDemetriosAntoniou?ref=hl

https://www.facebook.com/dimitrios.antoniou1 στο facebook

www.zoidosia.blogspot.com (το blog μου)(τώρα λειτουργεί κανονικά)

http://elpida-politeias.gr/home (το site μου λειτουργεί κανονικά).

Δημ. Αντωνίου

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ (για το αρχείο σας)  

ΟΛΟΙ οι νόμοι και τα ΦΕΚ με τις ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ του Ελληνικού Δημοσίου στις Τράπεζες για την  ενίσχυση της ρευστότητάς των (χορήγηση δανείων)  μεταξύ 2008-2012. Οι εγγυήσεις αυτές κατέπεσαν και συμπεριελήφθησαν στο Δημόσιο Χρέος το οποίο θα πληρώσουν οι έλληνες φορολογούμενοι! (οι εγγυήσεις δεν χρησιμοποιούνται για την ανακεφαλαιοποίηση, ούτε εγγράφονται στο δημόσιο χρέος. Όταν όμως καταπέσουν, τότε ενσωματώνονται στο δημόσιο χρέος)

α) ν. 3723/2008, άρ. 3,4,5, ΦΕΚ Α` 250/9-12- 2008

β) ν. 3845/2010, αρ. 4 παρ.8, και αρ. 16, ΦΕΚ Α` 65/6-5-2010 (1^ο Μνημόνιο)

γ) ν. 3872/2010, αρ. 7, ΦΕΚ Α` 148/3-9-2010

δ) Υπουργικές αποφάσεις: ΦΕΚ Β` 511/23-4-2011

i) 2/20136/0025, ii) 2/20192/0025, iii) 2/20536/0025, iv) 2/20538/0025

ε) ν. 3965/2011, αρ.19, ΦΕΚ Α` 113/18-5-2011

στ) ν. 4031/2011, αρ.2, ΦΕΚ Α` 256/9-12-2011

ζ) Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 14-9-2011, αρ.1, ΦΕΚ Α` 203/14-9-2011

η) Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 19-04-2012, αρ.1, ΦΕΚ Α` 94/19-4-2012

θ) ν. 4079/2012, αρ.1, ΦΕΚ Α` 180/20-9-2012

ι) ν. 4056/2012, ΦΕΚ Α` 52/12-3-2012

Δημ.Αντωνίου
Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα