TTIP, CETA, TiSA, TTP: ο καπιταλισμός του κοντινού μέλλοντος

Γιάννης Κιμπουρόπουλος

Το τέρας, αόρατο και πανταχού παρόν
Ενώ οι ανυποψίαστοι ιθαγενείς της Γηραιάς Ηπείρου ασχολούνται με το αν ο Ντράγκι θα αποτολμήσει την «ποσοτική χαλάρωση» ή πώς η Ελλάδα θα αποφύγει το «εκλογικό ατύχημα», στα πιο απρόσιτα για την κοινή γνώμη κτήρια των Βρυξελλών, της Ουάσιγκτον κι άλλων μητροπόλεων σχεδιάζεται το απώτερο μέλλον του παγκόσμιου καπιταλισμού. Ελάχιστοι υποψιάζονται ότι κάποια περίεργα αρχικά, που μπαίνουν στη δημόσια σφαίρα –TTIP, TiSA, CETA, TTP– στο μέλλον θα καθορίζουν απίστευτες λεπτομέρειες της καθημερινότητας των ανθρώπων: τι θα τρώνε, τι φάρμακα θα παίρνουν, πώς θα αμείβονται, αν θα κατοικούν σε κυρίαρχα κράτη ή σε «αποικίες» πολυεθνικών επιχειρήσεων.
Τα αρχικά αυτά αντιστοιχούν σε τέσσερις διακρατικές συμφωνίες που βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση, σε απόλυτη αδιαφάνεια, και περιλαμβάνουν περίπου 60 χώρες, ανάμεσά τους τις 28 της Ε.Ε., τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Ιαπωνία. Οι χώρες αυτές ελέγχουν περίπου το 70% των παγκόσμιων οικονομικών συναλλαγών. Στην Ευρώπη κάποιος μικρός θόρυβος έχει προκληθεί για την TTIP, τη «Διατλαντική Εταιρική Σχέση Επενδύσεων και Εμπορίου ΗΠΑ και Ε.Ε.». Αλλά δεν είναι μικρότερης σημασίας η TiSA (Συμφωνία για το Εμπόριο Υπηρεσιών), η CETA (Συνολική Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία Καναδά-Ε.Ε.) και η TPP (Εταιρική Σχέση Χωρών του Ειρηνικού), έναντι της οποίας η Ε.Ε. διάκειται φιλικά, αν και δεν είναι άμεσος εταίρος.
Σαρωτική απορρύθμιση
Ποιο είναι το νόημα αυτών των συμφωνιών; Πολύ απλά, πιάνουν το νήμα της απορρύθμισης των καπιταλιστικών αγορών και της άρσης κάθε εμποδίου στη διακίνηση κεφαλαίων, αγαθών και υπηρεσιών από εκεί που το άφησαν οι τελματωμένες από το 2011 διαπραγματεύσεις στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (WTO). Για να παρακαμφθούν οι αντιστάσεις των νέων πόλων του καπιταλιστικού σύμπαντος, όπως η Κίνα ή η Ρωσία ή χώρες της Λατινικής Αμερικής, στη σαρωτική κατεδάφιση κάθε προστατευτικού φραγμού, επινοήθηκαν οι «εταιρικές σχέσεις» ανάμεσα στους πιο πρόθυμους συμμάχους των ΗΠΑ, που αποτελούν το ορμητήριο της «απελευθερωτικής» εκστρατείας.
Η ηγεσία της Ε.Ε., ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση της αμερικανικής, μπήκε με ενθουσιασμό στην εκστρατεία αυτή, συμπεριφερόμενη ήδη ως κρατική οντότητα, ερήμην των 28 κρατών που εκπροσωπεί και, πολύ περισσότερο, των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Η πρώτη της μέριμνα, άλλωστε, ήταν να επιβάλει «ομερτά» για τις συνομιλίες που είναι σε εξέλιξη εδώ και ενάμιση χρόνο. Ωστόσο, θα ήταν λάθος να αποδώσει κανείς όλη αυτή τη φάμπρικα συμφωνιών πίσω από κλειστές πόρτες στον ακραίο βολονταρισμό μιας δράκας φανατικών νεοφιλελεύθερων που έχουν καταλάβει τα επιτελεία κρατών και διακρατικών ενώσεων. Για να αντιληφθεί κανείς την οικονομική και κοινωνική ουσία αυτής της κινητοποίησης, πρέπει να δει ποιοι είναι οι εισηγητές της. Οι διαπραγματεύσεις και οι συμφωνίες είναι καρπός ενός πολύχρονου και επίμονου lobbying οργανώσεων όπως η αμερικανική CSI (Coalition of Services Industries- καμιά σχέση με το CSI Μαϊάμι κλπ.), ενός καρτέλ δεκάδων πολυεθνικών του τραπεζικού, τηλεπικοινωνιακού και άλλων τομέων που κατατάσσονται στην αμερικανική βιομηχανία υπηρεσιών. Στον «συνασπισμό» αυτό συναντά κανείς επιχειρήσεις από την 21st  Century Fox μέχρι τη Citigroup και από την Fedex μέχρι τη Microsoft. Αντίστοιχοι «συνασπισμοί» δρουν στις Βρυξέλες ή στο Τόκιο, εκπροσωπώντας κλαδικά, εθνικά ή διακρατικά «συνδικάτα» πολυεθνικών οι οποίες θέλουν ελευθερία δράσης πέρα και πάνω από τα σύνορα.

Ο νέος Κυρίαρχος
Πολλά από τα ντοκουμέντα που ανταλλάσσουν αξιωματούχοι της Ε.Ε., των ΗΠΑ, του Καναδά, της Αυστραλίας ή της Ιαπωνίας έχουν προηγουμένως περάσει από τα χέρια χιλιάδων ακριβοπληρωμένων δικηγόρων, οικονομολόγων και άλλων ειδικών, που χρησιμοποιούν τα lobbies των πολυεθνικών για να εντοπίσουν φραγμούς στη νομοθεσία κρατών ή της Ε.Ε. που πρέπει να κατεδαφιστούν ή να αποδυναμωθούν, ώστε να εξασφαλιστεί απεριόριστη ελευθερία κίνησης στο κεφάλαιο και τα αγαθά.
Αυτοί οι ανεπιθύμητοι για το πολυεθνικό κεφάλαιο φραγμοί μπορούν να αφορούν χιλιάδες πράγματα. Από έναν ασήμαντο χημικό ή ορμονικό παράγοντα που χρησιμοποιεί η βιομηχανία τροφίμων, μέχρι τη θεσμική εξύψωση της επιχείρησης στο επίπεδο του κυρίαρχου κράτους. Η διαδικασία ISDS, δηλαδή η δυνατότητα μιας πολυεθνικής να ενάγει σε διεθνές «διαιτητικό» δικαστήριο ένα κράτος για ζημία που υπέστη από αποφάσεις του ή από μια πολιτική αλλαγή, αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό των συμφωνιών αυτών. Κι αποτελεί το κυριότερο εργαλείο κατάλυσης της κρατικής κυριαρχίας μπροστά στον «Νέο Κυρίαρχο» του καπιταλισμού της εποχής: το υπεράνω συνόρων πολυεθνικό, πολυκλαδικό, αόρατο, απρόσωπο και πανταχού παρόν κεφάλαιο.
«Στοιχειώδης ανάλυση»
Η Αριστερά αντιμετωπίζει όλη αυτή τη διεργασία με επικίνδυνη ιδεολογική απλοϊκότητα. Άλλοτε τη βλέπει σαν απλή ποσοτική και ποιοτική εξέλιξη της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, όπως για πρώτη φορά περιγράφηκε στο «Μανιφέστο». Άλλοτε τη διαβάζει υπό το πρίσμα θεωριών συνωμοσίας περί «παγκόσμιας διακυβέρνησης» που απειλεί την υπόσταση των εθνών-κρατών. Κι άλλοτε «δανείζεται» προσεγγίσεις του «οικουμενικού πραγματισμού» (Χάμπερμας) περί «αποικιοποίησης της πολιτικής από την οικονομία». Από τις προσεγγίσεις αυτές, όμως, που μπορεί να περιέχουν και ενδιαφέροντα στοιχεία, απουσιάζει εντελώς η «στοιχειώδης ανάλυση» του σύγχρονου καπιταλισμού: Τι αλλάζει στη δομή του κεφαλαίου, στους όρους αναπαραγωγής του; Ποια είναι η νέα γεωγραφία του; Τι ρόλο παίζουν οι οργανωτικές και τεχνολογικές καινοτομίες στη συσσώρευσή του, αλλά και στις κρίσεις του; Πώς υπερβαίνει τους φραγμούς που θέτουν οι κοινωνικές σχέσεις και οι ιδιαίτερες κουλτούρες από χώρα σε χώρα; Πώς οργανώνει τον πόλεμο κατά της εργασίας στις νέες συνθήκες; Πώς διαχειρίζεται τη γεωπολιτική ανομοιογένεια από ήπειρο σε ήπειρο; Πώς επανασχεδιάζει τις σχέσεις του με τις πολιτικές ελίτ και τις κρατικές ή διακρατικές γραφειοκρατίες; Φαίνεται ότι η πολυεθνική και πολυκλαδική δομή του σύγχρονου κεφαλαίου, στην πραγματικότητα υπερεθνική και κυρίως χρηματοπιστωτική, είναι ο πυρήνας μιας αλλαγής που δεν έχει αποκωδικοποιηθεί με τη διεισδυτικότητα που το έκανε ο Μαρξ πριν ενάμιση αιώνα στο «Κεφάλαιο».
Με βάση τα πρόχειρα διαβάσματά μου, θεωρώ ότι ο Ντέιβιντ Χάρβεϊ, κυρίως στο «Αίνιγμα του κεφαλαίου», είναι ό,τι πιο κοντινό στην ανάλυση του καπιταλισμού που έχει ανάγκη η σύγχρονη Αριστερά. Χωρίς αυτή την ανάλυση, ο επιταχυνόμενος πολιτικός βηματισμός της, τουλάχιστον στα καθ’ ημάς, θα είναι μια πορεία στα τυφλά. Τα αρχικά TTIP, CETA, TiSA και TPP απλώς θα δαιμονοποιούνται και θα εντάσσονται σε θεωρίες συνωμοσίας που αδυνατούν να συλλάβουν τις ταξικές και γεωπολιτικές διαστάσεις της αλλαγής. Μιας αλλαγής που, ειδικά για την Ευρώπη, θυμίζει πολύ τη μεταπολεμική καπιταλιστική ανασυγκρότηση μέσω της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής μηχανικής του «Σχεδίου Μάρσαλ». Αυτή τη φορά έχουμε να κάνουμε με ένα θεσμικό «Σχέδιο Μάρσαλ» στο πλαίσιο του οποίου «αμερικανικές» και «γερμανικές» πολυεθνικές επιχειρούν έναν νέο καταμερισμό της ηγεμονίας στην ίδια την παρακμάζουσα Ευρώπη και, με εφαλτήριο αυτή, στην παγκόσμια αγορά.
[Πηγή: RPROJECT, 22/12/2014]
Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

ΤΟ TIMING ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΗΣ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΟΛΟΥ ΤΥΧΑΙΟ

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ*
Τελικά, αποδεικνύεται ότι το timing της προεδρικής εκλογής δεν είναι διόλου τυχαίο. Όχι μόνο για τους λόγους που έχουν ήδη αναδεχθεί- η δέσμευση της χώρας και της επόμενης κυβέρνησης στην παράταση του μνημονίου και στον «οδικό χάρτη» της προληπτικής γραμμής ECCL-, αλλά και για λόγους πολύ πιο γήινους. Αυτές τις μέρες, εκατομμύρια Έλληνες ψηφοφόροι, μαζεμένοι σε γιορτινά οικογενειακά και φιλικά τραπέζια, ασχολούνται με το παρασκήνιο της προεδρικής εκλογής και τα μετεκλογικά σενάρια με την ίδια ελαφρότητα (ή βαρύτητα) που συζητούν τα κουτσομπολιά της γειτονιάς, τις εξελίξεις στα σόγια, τα παντρολογήματα, τους χωρισμούς, τους έρωτες, τις αγωνίες των παιδιών που μεγαλώνουν διαψεύδοντας ή επιβεβαιώνοντας τις προσδοκίες των γονιών τους. Μεταξύ χοιρινού, οινοποσίας και τηλεοπτικής αποχαύνωσης.
Η ΑΝΑΘΕΣΗ ΚΑΙ Η «ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ»
Η πολιτική συζήτηση κυριαρχεί σ’ αυτές τις γιορτινές συνάξεις. Αλλά, δεν υπάρχει τίποτε πιο βολικό για τους «σεφ» της παραπολιτικής μαγειρικής από το γεγονός ότι η κοινωνία είναι απορροφημένη στην γιορταστική ραστώνη, γύρω απ’ τα τζάκια που πνίξανε σε νέφη αιθαλομίχλης τις πόλεις. Το τι θα συμβεί τη Δευτέρα στη Βουλή είναι απλώς ένα συναρπαστικό θέαμα που οι πολίτες θεωρούν αδύνατο να επηρεάσουν. Η γενίκευση και επέκταση αυτής της στάσης στο εγγύς εκλογικό μας μέλλον καταλήγει στην κυριαρχία της ανάθεσης της πολιτικής λύσης σε «σωτήρες». Απ’ αυτή την άποψη δεν είναι και τόσο παράδοξο το εύρημα των δημοσκοπήσεων, για τις οποίες έχουμε κάθε λόγο να είμαστε καχύποπτοι, ότι η πλειοψηφία της κοινής γνώμης είναι κατά των πρόωρων εκλογών. Πιθανότατα ισχύει, στον βαθμό που η λογική της ανάθεσης συνοδεύεται από μια βαθιά συντηρητική αντίληψη αποφυγής της πολιτικής και κοινωνικής «περιπέτειας» που συνεπάγονται οι εκλογές. Και ποιος έχει αμφιβολία ότι η επικείμενη πολιτική αλλαγή έχει κάτι αναπόφευκτα και απρόβλεπτα περιπετειώδες;
Το «καθεστώς», λοιπόν, κάνει παιχνίδι μόνο του. Ευτυχώς για μας, σε συνθήκες κατακερματισμού και έντονων διαφοροποιήσεων στην τακτική. Οι εξωτερικές συνιστώσες του καθεστώτος- οι δανειστές και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι- επέβαλαν μεν τον οδικό χάρτη της δέσμευσης οποιασδήποτε επόμενης κυβέρνησης σε νέο μνημόνιο, αλλά ταυτόχρονα επέτρεψαν στον Σαμαρά να κάνει μόνος το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι. Υπέθεσαν ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια μεταβατική λύση, ανάλογη με αυτή που επικράτησε στο μεταίχμιο 2011 και 2012 – κυβερνήσεις Πικραμένου και Παπαδήμου-, η οποία προϋπέθεσε μια πρωτοφανή ταξική συσπείρωση του εγχωρίου κατεστημένου, οικονομικού και πολιτικού, αλλά και μια μεγάλη θυσία: την πολιτική εξαφάνιση του Γ. Παπανδρέου και την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ.
ΕΝΤΟΣ, ΕΚΤΟΣ ΠΑΡΕΝΘΕΣΕΩΣ
Αλλά το 2014 δεν είναι 2012, κατά το κλισέ που ακούγεται και γράφεται συχνά το τελευταίο διάστημα. Πράγματι δεν είναι, αλλά γιατί προφανέστατα ο Σαμαράς και η ηγετική ομάδα του Μαξίμου δεν θέλουν να θυσιαστούν στον βωμό μιας «εθνικής» λύσης για το σύστημα εξουσίας. Ο Σαμαράς προτιμά να ρισκάρει μια παρένθεση ΣΥΡΙΖΑ, παρά να γίνει ο ίδιος παρένθεση στη Ν.Δ. Χωρίς αυτό να αποκλείει ότι θα εξαντλήσει τα περιθώρια διεμβολισμού ανεξάρτητων, ΑΝΕΛ και ΔΗΜΑΡ για μια ψηφοφορία –έκπληξη τη Δευτέρα. Ωστόσο, το μόνο πειστικό αντάλλαγμα που θα μπορούσε να προσφέρει είναι μια ρητή ημερομηνία εκλογών. Πράγμα που εν τέλει καταλήγει σε παίγνιο μηδενικού αθροίσματος. Ο πολιτικός χρόνος είναι κρίσιμος για όλους και κάθε εβδομάδα που κερδίζεται είναι πολύτιμη. Η ολική ρευστοποίηση του κομματικού συστήματος διαλύει πολιτικές οντότητες από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί ευκαιρίες.
Ο «συμβιβασμός των Βρυξελλών», στο Eurogroup της 8ης Δεκεμβρίου, ήταν ο καμβάς που πρόσφεραν οι δανειστές στο ελληνικό κατεστημένο να συσπειρωθεί στη στρατηγική του απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Η συσπείρωση αυτή, όμως, αποδείχθηκε αδύνατη στο πεδίο της τακτικής, γιατί πολύ απλά κάθε συνιστώσα του κατεστημένου έχει ως προτεραιότητα να σώσει το τομάρι της στην απρόβλεπτη «επόμενη μέρα». Ο διασυρμένος στη στρατηγική «εξόδου από το Μνημόνιο» Α. Σαμαράς έχει ως προτεραιότητα να παραμείνει η βασική πολιτική εφεδρεία για το κατεστημένο, ο πολιτικός πόλος που θα διεξαγάγει αποτελεσματικό «πόλεμο» απέναντι στην επόμενη κυβέρνηση και θα συντομεύσει την «παρένθεσή» της. Ο Ε. Βενιζέλος και ο Γ. Παπανδρέου έχουν ως προτεραιότητα τον ανταγωνισμό για την επικράτηση στον μικρόκοσμο του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ. Το Ποτάμι επείγεται να κατοχυρώσει κοινοβουλευτικά τον ρόλο του συστημικού πασπαρτού. Διαφοροποιημένους «αντισυστημικούς» ρόλους διεκδικούν στο μετεκλογικό σκηνικό το ΚΚΕ, οι ΑΝΕΛ, η ναζιστική Χ.Α.. Η κοινοβουλευτική τους εκπροσώπηση επηρεάζει ριζικά την αριθμητική του σχηματισμού κυβέρνησης από τον νικητή- αλλά χωρίς αυτοδυναμία- των εκλογών.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΧΡΟΝΟΣ
Αυτή είναι η ιδιομορφία της συγκυρίας. Ενώ το κομματικό σύστημα, σχεδόν στο σύνολό του, είναι προσανατολισμένο στη διέξοδο των εκλογών, το βαθύ σύστημα εξουσίας, τραυματισμένο και αποδιοργανωμένο από την υφεσιακή καταστροφή, ήθελε να κερδηθεί κρίσιμος χρόνος. Το αποτέλεσμα είναι ένας διχασμός τακτικής στο αστικό μπλοκ, που ίσως ερμηνεύει τις διαφοροποιήσεις ανάμεσα στους «μέσα» και στους «έξω», τους οικονομικούς παράγοντες και τους βασικούς πολιτικούς εκφραστές τους. Τα σενάρια για μεταβατικές λύσεις, κυβερνήσεις ειδικού σκοπού, διευκολυντικούς ελιγμούς στο θέμα της προεδρικής εκλογής και τα παρεμφερή, που με πείσμα απέκλεισε ο Σαμαράς, είχαν πολύ συγκεκριμένους υποβολείς. Οι τραπεζίτες, που αναρωτιούνται αν θα είναι στο τιμόνι των κρατικών τραπεζών σε δυο μήνες, τα επιχειρηματικά λόμπι που χρειάζονται χρόνο για να εξαφανίσουν ή να εξωραΐσουν τους σκελετούς στις ντουλάπες των τραπεζικών δανείων, το μιντιακό καρτέλ που εξαρτάται πλήρως από το τραπεζικό, οι μνηστήρες ή ιδιοκτήτες, ήδη, της ληστρικά πωλούμενης δημόσιας περιουσίας, οι προμηθευτές και εργολάβοι που περιμένουν τις «εμπροσθοβαρείς» εκταμιεύσεις του νέου ΕΣΠΑ και, γύρω από αυτούς, ένα συνονθύλευμα από επιχειρηματικές «μαφίες» και τροφίμους του Πρυτανείου, όλοι απαιτούν χρόνο για να δημιουργήσουν νέες πολιτικές σταθερές και να αποσαφηνίσουν τη στρατηγική τους και έναντι του ΣΥΡΙΖΑ.
ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΣΕΒ
Η πιο συγκροτημένη και συμπυκνωμένη έκφραση της ταξικής αγωνίας του αστικού μπλοκ πέρασε στα ψιλά. Ήταν η ανακοίνωση- διακήρυξη του ΣΕΒ που απαιτούσε προ ημερών «εθνική συνεννόηση», «εθνική στρατηγική», «εθνικό οδικό χάρτη πολιτικών στόχων»- το επίθετο «εθνικός» χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον σ’ αυτή την ανακοίνωση. Ο ΣΕΒ βάζει στο τετράπτυχο του «εθνικού οδικού χάρτη» τους εξής στόχους: μια εθνική επιτροπή υψηλών προδιαγραφών για τη διαπραγμάτευση του χρέους, τη συμφωνία των κομμάτων για τη συνταγματική αναθεώρηση, τη δέσμευση των πολιτικών δυνάμεων στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πολιτικών (ρευστότητα από την ΕΚΤ και ΕΣΠΑ) για την ανάπτυξη με βάση την ιδιωτική πρωτοβουλία.
Σ’ αυτό το λιτό μανιφέστο της συλλογικής έκφρασης της αστικής ελίτ εμπεριέχονται τόσο οι διαχωριστικές γραμμές από την τακτική Σαμαρά, όσο και οι πιθανές γέφυρες συνεννόησης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε, σ’ αυτό το τετράπτυχο «εθνικών» στόχων έχει εξαφανιστεί ο βαθιά ταξικός χαρακτήρας της μνημονιακής απορύθμισης του ελληνικού καπιταλισμού, που μπορεί να είχε θύματα και αρκετούς καπιταλιστές, αλλά διέσωσε έναν σκληρότερο πυρήνα τους, με όρεξη για δυναμική επανεκκίνηση και συμμετοχή στο επικείμενο νέο γύρο λεηλασίας της χώρας και του πλούτου της.
*Πηγή: «Δρόμος της Αριστεράς» 27/12/2014, όπου δημοσιεύεται με τον τίτλο » Οι δύο τακτικές του αστικού μπλοκ».
Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Ποιος γελάει τώρα;

Θυμάμαι –και μάλλον δεν είμαι ο μόνος- τις ειρωνείες για τον Αλέξη Τσίπρα, όταν ήταν υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων με τον Συνασπισμό το 2006. Θυμάμαι και τις ειρωνείες όταν ο Αλέξης Τσίπρας εξελέγη πρόεδρος του Συνασπισμού το 2008, κατατροπώνοντας τον Φώτη Κουβέλη. Σήμερα τα γέλια και οι ειρωνείες με τον Τσίπρα έχουν κοπεί ή προέρχονται μόνο από συστημικούς δημοσιογράφους και «διανοούμενους». Σήμερα όλα τα κόμματα ψάχνουν έναν Αλέξη Τσίπρα.

Για πολλά κατηγορούν τον Τσίπρα αλλά μπορεί σήμερα κάποιος να φανταστεί τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον Αλέξη Τσίπρα;
Ποιος θα ήταν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ; Ο Κουβέλης; Εδώ γελάμε. Και τώρα πια, έχουμε και πάρα πολλούς λόγους για να γελάμε.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αυτό που ψάχνουν οι άλλοι: ένα νέο και φρέσκο πρόσωπο. Και το οφείλει, κυρίως, στον Αλέκο Αλαβάνο.
Ο Αλαβάνος είδε νωρίς την κούραση του πολιτικού κατεστημένου και προώθησε τον Αλέξη Τσίπρα. Σοφή κίνηση.

Σήμερα, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει ως υποψήφιο δήμαρχο της Αθήνας τον 33χρονο Γαβριήλ Σακελλαρίδη –είναι δηλαδή στην ηλικία που ήταν ο Τσίπρας όταν εξελέγη πρόεδρος του Συνασπισμού- και οι μόνοι που ειρωνεύονται πια είναι οι ηττημένοι και οι τελειωμένοι.
Ζούμε σε μια χώρα που τα νιάτα αντιμετωπίζονται σαν αρρώστια και οι νέοι άνθρωποι ονειρεύονταν πότε θα γεράσουν για να πάρουν σύνταξη.
Η χρεοκοπία της χώρας αλλάζει εντελώς το σκηνικό: αφενός ξέρουμε πως δεν θα πάρουμε σύνταξη ποτέ και αφετέρου τα νιάτα γίνονται αυτό που πάντα ήταν, δηλαδή πλεονέκτημα, ευτυχία και ομορφιά.
Τα πρόσωπα στην πολιτική –και όχι μόνο- έχουν σημασία. Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό αλλά τα πρόσωπα έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Από αρχαιοτάτων χρόνων.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάποιο πρόβλημα, δεν είναι στην θέση του προέδρου.
Τον Μάιο του 2012, ο συνάδελφος Αυγουστίνος Ζενάκος και εγώ πήραμε μια συνέντευξη από την Ζωή Κωνσταντοπούλου για το Unfollow.
Όταν τελείωσε η συνέντευξη και έκλεισε η πόρτα πίσω μας, το πρώτο πράγμα που ρώτησα τον Αυγουστίνο ήταν «Έχουν κι άλλους τέτοιους στον ΣΥΡΙΖΑ;»,
Ο Αυγουστίνος κατάλαβε πώς το εννοούσα και μου απάντησε πως δεν ξέρει. Του είπα πως, αν έχουν καμιά δεκαριά στελέχη σαν την Κωνσταντοπούλου, θα αφήσουν εποχή.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου μου έκανε εξαιρετική εντύπωση και στη συνέχεια κατάλαβα πως δεν έπεσα έξω. Πάντα διαβασμένη, στοχοπροσηλωμένη, πάντα στο θέμα της και στον τομέα της, συγκεντρωμένη και αποτελεσματική. (σ.σ. Αν η Κωνσταντοπούλου στο μέλλον σαλτάρει από την εξουσία και γίνει Ντόρα Μπακογιάννη, αυτό δεν έχει να κάνει με την τωρινή μου άποψη.)
Συνηθίζω να παρατηρώ ποιοι πολιτικοί δέχονται επιθέσεις από το πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο – καταλαβαίνεις πολλά απ” αυτό.
Η Ζωή Κωνσταντόπουλου παίρνει το πρωτάθλημα επιθέσεων σε πολιτικό, ενώ –αν και δεν θέλω να σπείρω την διχόνοια- κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν τα έχει αγγίξει κανείς.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχεία για την τύχη του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση θα είναι η ηγετική ομάδα γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα.
Ο Αλέκος Αλαβάνος φέρθηκε έξυπνα. Τώρα είναι η σειρά του Αλέξη Τσίπρα.
Πηγή : http://pitsirikos.net/

Διαβάστε Περισσότερα

Η αβεβαιότητα βάζει τρικλοποδιά στον τουρισμό

Σύμφωνα με στοιχεία του ΣΕΤΕ, το τελευταίο 15νθήμερο ο ρυθμός εισόδου νέων κρατήσεων στα ελληνικά ξενοδοχεία «φρέναρε» σε ποσοστό 50% σε σχέση με την προ των πολιτικών εξελίξεων.....

περίοδο.

Ντόμινο αρνητικών δεδομένων για τους κλάδους του τουριστικού τομέα προκαλούν οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις με την αβεβαιότητα που δημιουργούν για την οικονομία και την πορεία της χώρας γενικότερα.

Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων Ανδρέας Ανδρεάδης διαπιστώνει πάγωμα του ενδιαφέροντος για νέες τουριστικές επενδύσεις στην Ελλάδα. Παράλληλα, επιχειρηματικοί όμιλοι που είχαν αποφασίσει να ξεκινήσουν επενδυτικά τουριστικά σχέδια κρατούν τώρα στάση αναμονής μεταθέτοντας τις όποιες αποφάσεις τους σε μελλοντικό χρόνο.

Και όλα αυτά σε μια περίοδο που ο τουρισμός είχε αποκτήσει μια ισχυρή δυναμική σε επίπεδο προσέλκυσης επενδύσεων τόσο από ξένους όσο και από ελληνικούς ομίλους. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι τα επενδυτικά σχέδια στον χώρο του τουρισμού, τα οποία βρίσκονταν μέχρι πρόσφατα σε στάδιο σχεδιασμού ή υλοποίησης, έχοντας ή μη υπαχθεί στον επενδυτικό νόμο, ξεπερνούσαν σε προϋπολογισμό το ύψος των 5 δισ. ευρώ.

Τα αρνητικά σενάρια για την ελληνική οικονομία με αφορμή την αβεβαιότητα που επέστρεψε στην πολιτική ζωή του τόπου επανήλθαν σε διεθνή ΜΜΕ επηρεάζοντας την εικόνα της χώρας με εμφανείς τις πρώτες επιπτώσεις στον τουρισμό. Σύμφωνα με στοιχεία του ΣΕΤΕ το τελευταίο 15νθήμερο ο ρυθμός εισόδου νέων κρατήσεων στα ελληνικά ξενοδοχεία «φρέναρε» σε ποσοστό 50% σε σχέση με την προ των πολιτικών εξελίξεων περίοδο. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι, πλέον, «ψαλιδίζεται» η αύξηση των τουριστικών κρατήσεων που είχε σημειωθεί σε όλη την προηγούμενη περίοδο για τη σεζόν του 2015.

Οι εκπρόσωποι φορέων του τουρισμού επισημαίνουν τον κίνδυνο παρατεταμένης πολιτικής και οικονομικής αβεβαιότητας για το τόπο τονίζοντας ότι μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγήσει σε αρνητικό πρόσημο τα τουριστικά μεγέθη και κατ’ επέκταση τη συνεισφορά του τομέα στην εθνική οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό υπογραμμίζουν ότι «το δίμηνο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου αποτελεί ένα ιδιαίτερα κρίσιμο διάστημα για την πορεία της προσεχούς σεζόν καθώς είναι η περίοδος έναρξης εισόδου του μεγάλου όγκου των κρατήσεων στα ξενοδοχεία».

Στην αρνητική σεναριολογία για τη χώρα μας σε διεθνή Μέσα αποδίδουν οι φορείς του τουρισμού και το πάγωμα του ενδιαφέροντος ξένων να ναυλώσουν σκάφη για τις θαλάσσιες περιηγήσεις τους στα ελληνικά ύδατα τη προσεχή σεζόν. Οπως επισημαίνουν χαρακτηριστικά, «η πτώση της ζήτησης τις τελευταίες ημέρες είναι κάθετη».

Κλυδωνισμούς δέχεται και ο κλάδος των συνεδρίων. Ξένοι διοργανωτές μετέφεραν συνέδρια που είχαν σχεδιάσει να πραγματοποιήσουν για την προσεχή άνοιξη στη χώρα μας σε άλλους ανταγωνιστικούς προορισμούς.

Ως αιτία προέβαλαν τον κίνδυνο να χάσουν τις προκαταβολές τους αν η χώρα υποστεί κάποιο χρηματοπιστωτικό γεγονός. Να σημειωθεί ότι οι διοργανωτές των συνεδρίων θέτουν ως προτεραιότητα τη σταθερότητα και την ασφάλεια για την επιλογή του τόπου πραγματοποίησης των διεθνών τους εκδηλώσεων. 

 

Επίσης, προβληματισμός επικρατεί σε τουριστικούς κύκλους για τη στάση που κρατούν τις τελευταίες ημέρες κάποιες ξένες αεροπορικές εταιρείες οι οποίες, ενώ είχαν αποφασίσει να αυξήσουν τα αεροπορικά τους δρομολόγια προς την Αθήνα το 2015, μετά τις τελευταίες εξελίξεις καθυστερούν να οριστικοποιήσουν το πτητικό τους έργο.

Πηγή: kathimerini.grΠηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Ναυτεργατικά σωματεία: Το κέρδος των εφοπλιστών δεν συμβιβάζεται με την προστασία της ανθρώπινης ζωής

Τι αναφέρουν ναυτεργατικά σωματεία σε ανακοίνωση που εξέδωσαν για το πλοίο Norman Atlantic

Ανακοίνωση για το Norman Atlantic εξέδωσαν τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, Μαγείρων και Πληρωμάτων Ναυαγωσωστικών - Ρυμουλκών. Σ' αυτή, τα σωματεία αναρωτιούνται.....
ποιες είναι οι πραγματικές αιτίας της πυρκαγιάς, γιατί υπήρξε καθυστέρηση στη διαδικασία εκκένωσης του πλοίου και ποιο είναι το ιστορικό του.

Γίνεται λόγος, για ασυμβίβαστο του κέρδους των εφοπλιστών, με τη μη λήψη μέτρων για την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Αναλυτικά η ανακοίνωση

"Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι το κυνηγητό του κέρδους των εφοπλιστών δεν συμβιβάζεται με τη λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την προστασία της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα.

Όπως έχει αποκαλυφθεί πίσω από τα τραγικά ναυάγια, πυρκαγιές κ.ά. βρίσκονται σοβαρές παραλήψεις της αξιοπλοΐας των πλοίων, με οδυνηρές συνέπειες για τους επιβάτες και τους ναυτεργάτες.

Με την πυρκαγιά που ξέσπασε το ξημέρωμα της Κυριακής 28 Δεκέμβρη 2014, στο γκαράζ του πλοίου «NORMAN ATLANTIC» με ιταλική σημαία, πλοιοκτησίας «VISEMAR DI NAVIGAZIONESRL», έχει ναυλωθεί από την «ΑΝΕΚ», τέθηκε σε κίνδυνο η ζωή των 478 επιβαινόντων στο πλοίο.

Το γεγονός αυτό έχει γεννήσει πολύ σοβαρά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν με ακρίβεια και να ελεγχθεί αυστηρά η τήρηση των κανόνων ασφαλούς ναυσιπλοΐας και προστασίας της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα.

Πρώτο, 

Ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες της πυρκαγιάς, αν λειτούργησαν τα μέσα πυρόσβεσης, αν υπήρχε η αναγκαία στεγανότητα του πλοίου και γιατί δεν έγινε δυνατόν να αντιμετωπιστεί η πυρκαγιά από την αρχή;

Δεύτερο, 

Με δεδομένο ότι κάθε καθυστέρηση σε περίπτωση πυρκαγιάς εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για τη ζωή των επιβαινόντων, γιατί ενώ η πυρκαγιά εκδηλώθηκε στις 4 περίπου το ξημέρωμα της Κυριακής 28 Δεκέμβρη, απομακρύνθηκαν μόνο 150 επιβάτες με σωσίβιες λέμβους και παρέμεινε στο πλοίο μεγάλος αριθμός επιβαινόντων, σε μια περιοχή (ανοικτά της Κέρκυρας) που μπορούν, παρά τις συγκεκριμένες (χωρίς υπερβολές) άσχημες καιρικές συνθήκες, να συμβάλλουν έγκαιρα στην επιχείρηση διάσωσης παραπλέοντα πλοία, πολεμικά πλοία, ρυμουλκά ανοικτής θαλάσσης και ελικόπτερα παντός καιρού;

Τρίτο, 

Ποιο είναι το ιστορικό του πλοίου, αν είναι μετασκευασμένο οχηματαγωγό, αν δικαιολογείται η παρουσία τόσο μεγάλου αριθμού επιβατών και οχημάτων, αν η οργανική σύνθεση του πλοίου κάλυπτε τις ανάγκες, και αν ήταν επαρκή και λειτούργησαν τα μέσα διάσωσης;

Τέταρτο, 

Ποιο είναι το ιστορικό των ελέγχων του πλοίου, πως αντιμετωπίστηκαν οι παρατηρήσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια του ελέγχου στις 19 Δεκεμβρίου 2014 από τις Λιμενικές Αρχές στην Πάτρα, που έχουν αναρτηθεί στο σύστημα "EQUASIS"(www.,equasis.org), παρατηρήσεις πολύ σοβαρές που αφορούν την αξιοπλοΐα του «NORMAN ATLANTIC».

Σε κάθε περίπτωση η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο πλοίο «NORMAN ATLANTIC», ο κίνδυνος για τη ζωή των 478 επιβαινόντων και οι όποιες παραλήψεις στην τήρηση των κανόνων ασφαλείας, θέτουν με επιτακτικό τρόπο την άμεση πραγματοποίηση συστηματικού ελέγχου στα επιβατικά πλοία για την τήρηση των κανόνων προστασίας της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα.

Το πρώτο ζήτημα που προέχει είναι η χρησιμοποίηση όλων των μέσων και τρόπων για τη διάσωση των επιβαινόντων στο επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο «NORMAN ATLANTIC», δεν χωρά άλλη καθυστέρηση, οι ευθύνες είναι μεγάλες".

Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Τι είναι η ηλεκτρονική ταυτότητα στα κτίρια - Οι υποχρεώσεις για εκατομμύρια ιδιοκτήτες

Αλλαγές στην οικοδομή
Στην τελική ευθεία για την έναρξη της υποχρεωτικής διαδικασίας ηλεκτρονικής καταγραφής των δημοσίων και ιδιωτικών ακινήτων της χώρας βρίσκεται........

το υπουργείο Περιβάλλοντος, δίδοντας σε πρώτη φάση οριστικές λύσεις ιδιοκτησίας στα περίπου 500.000 αυθαίρετα που βρίσκονται σε φάση τακτοποίησης.

Tο ηλεκτρονικό «φακέλωμα» όλων των κτιρίων της χώρας, το οποίο θα βρίσκεται σε μόνιμη διασύνδεση με το Kτηματολόγιο, τη ΔEH και τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Oικονομικών, τίθεται πρακτικά σε εφαρμογή τον ερχόμενο Iανουάριο του 2015, φέρνοντας καθοριστικές αλλαγές στον ισχύοντα τρόπο έκδοσης των νέων οικοδομικών αδειών.

Στις νέες ρυθμίσεις που προωθεί το υπουργείο Περιβάλλοντος, εντός της επόμενης δεκαετίας θα πρέπει όλα τα κτίρια της χώρας να αποκτήσουν ψηφιακή ταυτότητα, καταγράφοντας σε ένα ηλεκτρονικό σύστημα τα δεδομένα των ακινήτων, από την άδεια έως όλες τις μεταβολές.

Mε υψηλά πρόστιμα απειλούνται όσα κτίρια δεν δηλωθούν, καθώς θα χαρακτηρίζονται αυθαίρετα και εν συνεχεία θα επιβάλλονται στους ιδιοκτήτες τους οι σχετικές κυρώσεις που ισχύουν και σήμερα, προβλέποντας ταυτόχρονα ποινικές και οικονομικές κυρώσεις για όσους μηχανικούς συμπληρώσουν ψευδή στοιχεία στην ταυτότητα κτιρίου.

Aπό τη νέα χρονιά, κάθε νέο κτίριο θα πρέπει απαραιτήτως να διαθέτει ηλεκτρονική ταυτότητα, ενώ στα υφιστάμενα δίδεται προθεσμία δέκα ετών. Eνώ όσα κτίρια ή ιδιοκτησίες ενταχθούν στον νέο νόμο περί τακτοποίησης αυθαιρέτων (4178/2013 ή 4014/2011 και 3843/2010) οφείλουν να ολοκληρώσουν την ταυτότητα του κτιρίου μέσα σε πέντε χρόνια. Όλα τα στοιχεία που υποβάλλονται στο πληροφοριακό σύστημα των αυθαιρέτων, τροφοδοτούν αυτομάτως το πληροφοριακό σύστημα της ταυτότητας του κτιρίου και δεν χρειάζεται επανυποβολή.

Αλλαγή προσδιορισμού
Mε τη νέα απόφαση αλλάζει και ο τρόπος προσδιορισμού του ελεγκτή δόμησης, επιφέροντας έτσι μεγαλύτερη διαφάνεια επί της διαδικασίας. Πρακτικά, η ανάθεσή του θα γίνεται ηλεκτρονικά, λαμβάνοντας υπόψη τη λίστα των μηχανικών που έχουν διαπιστευτεί στο υπουργείο Περιβάλλοντος, για όλες τις περιοχές της χώρας προκειμένου να κάνουν τις προβλεπόμενες αυτοψίες και ελέγχους.

H αίτηση θα εισάγεται σε ροή ελέγχου στην αρμόδια υπηρεσία δόμησης. Oι υπάλληλοι θα κάνουν τον έλεγχο και θα διατυπώνουν τις παρατηρήσεις τους ηλεκτρονικά και θα ενημερώνεται ο υπεύθυνος μηχανικός σε πραγματικό χρόνο. Όλη η διαδικασία ελέγχου, το ιστορικό των μεταβολών και ο φάκελος θα τηρούνται ηλεκτρονικά και θα είναι διαθέσιμα στον μηχανικό, τον ιδιοκτήτη, την αρμόδια υπηρεσία δόμησης και το υπουργείο Περιβάλλοντος.

Πέραν των μεμονωμένων περιπτώσεων ιδιοκτησίας, στις πολυκατοικίες μπορούν όλοι μαζί οι ιδιοκτήτες να «φτιάξουν» την ταυτότητα του κτιρίου και όχι μόνο ανά ιδιοκτησία. Ωστόσο, εάν δεν συμφωνεί η πλειονότητα των ιδιοκτητών, τότε μπορεί ο καθένας ξεχωριστά να προχωρήσει μόνος του τη διαδικασία της Hλεκτρονικής Tαυτότητας Kτιρίου για το διαμέρισμά του.

Πιλοτική εφαρμογή
Mέχρι στιγμής, κύκλοι του υπουργείου υποστηρίζουν πως τα αποτελέσματα του προγράμματος πιλοτικής εφαρμογής που ξεκίνησαν περί τα τέλη Oκτωβρίου σε έξι περιοχές είναι ιδιαίτερα θετικά, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως «στις πρώτες μέρες του 2015 ολοκληρώνεται η πιλοτική εφαρμογή του μέτρου που «τρέχει» σε Aθήνα, Πειραιά, Kόρινθο, Hράκλειο, Xανιά και Kομοτηνή καθώς και στη Διεύθυνση Oικοδομικού και Kτιριοδομικού Kανονισμού του υπουργείου Περιβάλλοντος». Mάλιστα, όπως δηλώνει ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Nίκος Tαγαράς, «η πιλοτική λειτουργία του συστήματος είναι κρίσιμη για το εγχείρημα της μετάβασης από το χειρόγραφο σύστημα με τους φακέλους στον νέο ηλεκτρονικό τρόπο έκδοσης αδειών δόμησης, με ηλεκτρονική διεκπεραίωση και ελέγχους».

H καταγραφή των ακινήτων θα πραγματοποιηθεί μέσω του νέου θεσμού της Hλεκτρονικής Tαυτότητας Kτιρίου και θα είναι υποχρεωτική. Aκίνητα χωρίς «Hλεκτρονική Tαυτότητα» δεν θα μπορούν να μεταβιβάζονται και μετά την ολοκλήρωση των προβλεπόμενων προθεσμιών θα θεωρούνται αυθαίρετα. Στη «φάκα» αναμένεται να πέσουν και οι επιτήδειοι που θα επιχειρήσουν να υποβάλουν ψευδή στοιχεία με συναίνεση του αρμόδιου μηχανικού, ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος με υψηλά πρόστιμα και στέρηση της άδειας ασκήσεως επαγγέλματος.

Περιοδικοί έλεγχοι
Kρίσιμο θέμα στην εξέλιξη υλοποίησης του έργου αποτελούν οι έλεγχοι, καθώς σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα προβλέπονται περιοδικοί έλεγχοι από μηχανικό κάθε οκτώ χρόνια για κτίρια συνάθροισης κοινού, βιομηχανίες - βιοτεχνίες, πρατήρια υγρών καυσίμων και συνεργεία αυτοκινήτων, εμπορικά κέντρα, αγορές και υπεραγορές και κάθε δέκα χρόνια για τις κατοικίες, τα ξενοδοχεία, τα εμπορικά καταστήματα, τους γραφειακούς χώρους, τα κτίρια εκπαίδευσης και υγείας και τα σωφρονιστικά καταστήματα. Eνώ κάθε 15 χρόνια θα γίνεται έλεγχος για χώρους αποθήκευσης, στάθμευσης αυτοκινήτων και λοιπές χρήσεις.

H ηλεκτρονική ταυτότητα κτιρίου αποτελεί αίτημα 25 χρόνων του τεχνικού κόσμου, το οποίο υλοποιεί το YΠEKA σε συνεργασία με το TEE. Δεν αφορά τα σχέδια της μελέτης, αλλά την πραγματική, σε κάθε χρονική στιγμή, αποτύπωση της υπάρχουσας κατάστασης του ακινήτου. Mάλιστα, μόλις τεθεί σε λειτουργία, θα αποτελέσει βασικό, συστατικό στοιχείο της αγοράς ακινήτων.

Tι ισχύει σε κτίρια προ και μετά της 1/3/2012
• Διαφοροποίηση σε κτίρια προ της 1/3/2012, δηλαδή πριν από την εφαρμογή του ν. 4030/2011 που προβλέπει τον έλεγχο κάθε κτιρίου με άδεια. Σε αυτά θα συμπληρώνονται αρχικά τα βασικά στοιχεία καταγραφής, προκειμένου να μην μπουν οι πολίτες στη διαδικασία αναζήτησης νέων δικαιολογητικών εφόσον απαιτηθεί άμεσα μια μεταβίβαση και στη συνέχεια θα συμπληρώνονται τα πλήρη στοιχεία ηλεκτρονικής καταγραφής εντός πενταετίας.

• Για τα νέα κτίρια των οποίων η ολοκλήρωση θα πραγματοποιηθεί μετά την εφαρμογή της ταυτότητας του κτιρίου γίνεται πλήρη και αναλυτική καταγραφή όπως προβλέπεται από τις διατάξεις του ν. 4030/2011.

• Όλες οι υπαγωγές στην ηλεκτρονική διαδικασία των αυθαιρέτων και τα στοιχεία που υποβλήθηκαν, αυτομάτως και χωρίς κόστος για τον πολίτη μεταφέρονται στη βάση δεδομένων της Hλεκτρονικής Tαυτότητας του Kτιρίου.Eιδικώς για κτίρια για τα οποία έχει γίνει υπαγωγή στις διατάξεις του ν. 3843/2010, του ν. 4014/2011 και του ν..4178/2013, η πρώτη συμπλήρωση/ενημέρωση κατά τις διατάξεις του παρόντος, διενεργείται εντός προθεσμίας πέντε ετών από τη δημοσίευση του παρόντος με την επισήμανση ότι εφόσον έχουν υποβληθεί στοιχεία ηλεκτρονικά κατά τις διατάξεις του ν. 4178/2013 δεν χρειάζεται καμία άλλη ενέργεια πέραν της αντίστοιχης, για την έκδοση Πιστοποιητικού Πληρότητας (αυτόματα θα μεταφερθούν από τη βάση δεδομένων των αυθαιρέτων στη βάση δεδομένων της Tαυτότητας του Kτιρίου).

Eιδικά για τα κτίρια προ 1/3/2012 τα στοιχεία που συμπληρώνονται στην Hλεκτρονική Tαυτότητα του Kτιρίου είναι αντίστοιχα με αυτά που θα απαιτούνται για την υποβολή στο σύστημα των αυθαιρέτων .Παράδειγμα: Σε μια δικαιοπραξία, αν για ένα ακίνητο κατά τις κείμενες διατάξεις δεν απαιτείται η υποβολή σχεδίων δεν θα απαιτείται και για τη συμπλήρωση της ταυτότητας του κτιρίου (αυτόματη μεταφορά των δεδομένων από τη μια ηλεκτρονική βάση στην άλλη).

Έλεγχος κατασκευών και πρόστιμα • H υποχρέωση συμπλήρωσης της Tαυτότητας του Kτιρίου σε κάθε μεταβίβαση, ο περιοδικός έλεγχος και η ενημέρωση αυτής αποτελεί τον μόνιμο και διαρκή τρόπο παρακολούθησης των κατασκευών.

• Mε ηλεκτρονική διαδικασία αυτομάτως από σχετικούς ελέγχους διασύνδεσης των βάσεων δεδομένων της EKXA A.E., της ΔEH A.E. και του υπουργείου Oικονομικών, θα διαπιστώνεται η παράληψη αρχικής συμπλήρωσης, ενημέρωσης ή περιοδικής συμπλήρωσης της Tαυτότητας του Kτιρίου. Tότε θα επιβάλλονται κυρώσεις έως την έκδοση των σχετικών πιστοποιητικών που θα αποδεικνύουν ότι δεν έχουν πραγματοποιηθεί αυθαίρετες κατασκευές σε αυτά.

Πώς ορίζεται η περιοδικότητα των ελέγχων
Kάθε 8 έτη
A. Kτίρια συνάθροισης κοινού

B. Bιομηχανία, Bιοτεχνία

Γ. Πρατήρια υγρών καυσίμων και συνεργεία αυτοκινήτων

Δ. Eμπορικά κέντρα, αγορές και υπεραγορές

Kάθε 15 έτη
A. Aποθήκευση

B. Στάθμευση αυτοκινήτων

Γ. Λοιπές χρήσεις

Kάθε 10 έτη
A. Kτίρια με χρήση κατοικίας. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν, μεταξύ άλλων, τα ξενοδοχεία, οι ξενώνες, τα ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα

B. Eμπόριο

Γ. Γραφεία

Δ. Eκπαίδευση

E. Yγεία και κοινωνική πρόνοια

ΣT. Σωφρονισμός

Oικοδομικές άδειες
Με ένα «κλικ» μέσω... διαδικτύου Aπό τον ερχόμενο Iανουάριο, μαζί με την Hλεκτρονική Tαυτότητα, αρχίζει να εφαρμόζεται η υποχρεωτική ηλεκτρονική υποβολή και έκδοση των αδειών δόμησης. Όπως προβλέπει ο σχεδιασμός του YΠEKA, που φέρει την υπογραφή του αναπληρωτή υπουργού, Nίκου Tαγαρά, τα δικαιολογητικά και οι μελέτες για την έκδοση της οικοδομικής άδειας θα υποβάλλονται και θα διεκπεραιώνονται ηλεκτρονικά, μέσα στα προβλεπόμενα από τη νομοθεσία στάδια, χωρίς να χρειάζονται συναλλαγές των μηχανικών με τις πολεοδομίες.

Oι ιδιοκτήτες θα μπορούν να παρακολουθούν τη διαδικασία έκδοσης της οικοδομικής τους άδειας μέσω του υπολογιστή τους με ειδικό κωδικό πρόσβασης, ενώ πρόσβαση στα δεδομένα θα έχει ο μηχανικός, καθώς και οι υπάλληλοι του YΠEKA.

Tο νέο σύστημα ηλεκτρονικής έκδοσης αδειών υλοποιείται από το Tεχνικό Eπιμελητήριο Eλλάδας σε συνεργασία με το YΠEKA και συνδέεται με τον νέο θεσμό της ηλεκτρονικής ταυτότητας κτιρίου ως μέρος ενός συνολικού πληροφοριακού συστήματος, που θα διαχειρίζεται ηλεκτρονικά όλα τα στοιχεία που αφορούν το κτιριακό απόθεμα της χώρας. Mε στόχο στη συνέχεια, μέχρι την ολοκλήρωση του Eθνικού Kτηματολογίου το 2020, να υπαχθούν σε αυτό και όλα τα χωρικά και πολεοδομικά στοιχεία της επικράτειας.

• Πώς θα λειτουργεί το σύστημα: Tο σύστημα θα δέχεται αιτήσεις και όλα τα απαιτούμενα συνοδευτικά δικαιολογητικά και μελέτες. H αίτηση θα εισάγεται σε ροή ελέγχου στην αρμόδια υπηρεσία δόμησης. 

Oι υπάλληλοι θα κάνουν τον έλεγχο -και θα διατυπώνουν τις παρατηρήσεις τους- ηλεκτρονικά και θα ενημερώνεται ο υπεύθυνος μηχανικός σε πραγματικό χρόνο. 

Όλη η διαδικασία ελέγχου και ο φάκελος θα τηρούνται ηλεκτρονικά και θα είναι διαθέσιμα στον μηχανικό, τον ιδιοκτήτη, την αρμόδια υπηρεσία δόμησης και το υπουργείο Περιβάλλοντος. 

Yπάρχει πρόβλεψη και για διαβίβαση στοιχείων σε απάντηση αιτημάτων από άλλες εκτός των Yπηρεσιών Δόμησης υπηρεσίες, για την παράλληλη αναζήτηση τυχόν πρόσθετων εγκρίσεων. Mε το νέο σύστημα δίνεται η δυνατότητα να ολοκληρώνεται όλη η διαδικασία της έκδοσης μιας οικοδομικής άδειας χωρίς να υπάρχει επαφή του μηχανικού και των υπαλλήλων. 

Παράλληλα, θα μπορεί να γίνεται πλήρης τεκμηρίωση στην περίπτωση που υπάρχει καθυστέρηση στην έκδοση μιας οικοδομικής άδειας.

• Yλοποίηση: Tο νέο σύστημα έκδοσης οικοδομικών αδειών υλοποιείται από το Tεχνικό Eπιμελητήριο Eλλάδας (TEE) με χρηματοδότηση από το EΣΠA, στο πλαίσιο του έργου της Ψηφιακής Tαυτότητας Kτιρίου. Σημειώνεται ότι από τη νέα χρόνια θα υπάρχει ίδια βάση δεδομένων τόσο για το ηλεκτρονικό σύστημα έκδοσης οικοδομικής άδειας όσο και με την Hλεκτρονική Tαυτότητα Kτιρίων: Πρόκειται για μια ηλεκτρονική πλατφόρμα όπου θα αναγράφονται όλα τα στοιχεία που αφορούν τα κτίρια.

Tα συνδεδεμένα ηλεκτρονικά συστήματα -ηλεκτρονικός τρόπος έκδοσης οικοδομικών αδειών, Hλεκτρονική Tαυτότητα- αλλά και το ψηφιακό υπόβαθρο που υπάρχει από το Kτηματολόγιο -το οποίο αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί έως το 2020- θα δημιουργήσουν ένα ηλεκτρονικό δίχτυ για τα κτίρια.

Tα χαρακτηριστικά της Hλεκτρονικής Tαυτότητας κτιρίου
• Hλεκτρονική Διαδικασία Kαταγραφής όλων των κτισμάτων της χώρας με στόχο εντός δεκαετίας να έχουν καταγραφεί ηλεκτρονικά όλα τα κτίρια, δημόσια και ιδιωτικά.

• H καταγραφή μπορεί να γίνει είτε για το σύνολο του κτιρίου είτε για αυτοτελής ιδιοκτησίες οριζόντιες ή κάθετες

• Για τις μεταβιβάσεις πλέον η βεβαίωση μηχανικού αντικαθίσταται από το Πιστοποιητικό Πληρότητας Kτιρίου ή Iδιοκτησίας

• Όλες οι σχετικές παράλληλες αδειοδοτήσεις (δασική υπηρεσία, αρχαιολογική υπηρεσία κ.λπ.) για τα νέα κτίρια καταγράφονται αυτομάτως στην ηλεκτρονική διαδικασία της Tαυτότητας του Kτιρίου, χωρίς επιπλέον κόστος για τον πολίτη. Eπισημαίνεται, άλλωστε, ότι τμήμα του ηλεκτρονικού έργου που έχει προβλέψει το YΠEKA αφορά στην ηλεκτρονική υποβολή δικαιολογητικών και στην ηλεκτρονική διαδικασία έκδοσης των αδειών δόμησης (όλες οι εγκρίσεις καταγράφονται στην Tαυτότητα του Kτιρίου και γίνεται ενημέρωση αυτής)

• Θεσπίζεται κατά απόλυτο τρόπο ο έλεγχος των κατασκευών. Kαθορίζεται περιοδικός έλεγχος και καταγραφή και η βάση δεδομένων της Tαυτότητας Kτιρίου συνδέεται με το Kτηματολόγιο, με τη ΔEH και το υπουργείο Oικονομικών.

Κοσμάς Ζακυνθινός
kzakinthinos@pegasus.gr
Πηγή: imerisia.grΠηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Έκδοση του βιβλίου Μουσικές Καταγραφές

Έκδοση του βιβλίου Μουσικές Καταγραφές Ι - 184 οργανικοί σκοποί από Αιγαίο, Ιόνιο, Κρήτη και Κύπρο των Λαμπρογιάννη Πεφάνη και Στέφανου Φευγαλά.

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαγρηγορίου-Νάκας το βιβλίοΜουσικές Καταγραφές Ι - 184 οργανικοί σκοποί από Αιγαίο, Ιόνιο, Κρήτη και Κύπρο. Συγγραφείς του βιβλίου είναι οι μουσικολόγοιΛαμπρογιάννης Πεφάνης και Στέφανος Φευγαλάς, ενώ ....η έκδοση αποτελεί τον πρώτο τόμο από σειρά καταγραφών. Τον πρόλογο γράφει ο διακεκριμένος μουσικολόγος Μάρκος Δραγούμης, υπεύθυνος του Μουσικού Λαογραφικού Αρχείου του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών. Στις 302 σελίδες της έκδοσης περιλαμβάνονται 184 οργανικοί σκοποί από 40 νησιά καταγεγραμμένοι σε νότες, έτσι ώστε να αποτυπώνεται με τον πληρέστερο δυνατό τρόπο το εκάστοτε μουσικό ύφος. Οι καταγραφές αφορούν συγκεκριμένες ηχογραφήσεις 86 οργανοπαιχτών των παλιότερων γενεών και τα όργανα που καταγράφηκαν είναι: βιολί, λύρα, νιάκαρα, πιθκιαύλι, τσαμπούνα, κλαρίνο και γκάιντα. Η έκδοση είναι δίγλωσση (ελληνικά, αγγλικά) και περιλαμβάνει επεξηγηματικό σημείωμα και πηγές. Στο βιβλίο περιλαμβάνονται 34 εκδοχές οργανικών σκοπών από τις Κυκλάδες, όπως καταγράφηκαν από ηχογραφήσεις παλιών ντόπιων οργανοπαιχτών όπως ο Γιάννης Αντιλαβής (βιολί), ο Αποστόλης Αρμελενιός (βιολί), ο Αγ. Βερώνης (τσαμπούνα), ο Αντώνης Γεροντάρης (βιολί), ο Δημήτρης Γονιδάκης (βιολί), ο Κώστας Γονιδάκης (βιολί), ο Στέφος Γονίδης (βιολί), ο Γιάννης Γούναρης (βιολί), ο Αντώνης Κόμης (βιολί), ο Κυριάκος Κυδωνιέας (τζαμπούνα), ο Γιάννης Μπαρδάνης (βιολί), ο Δημήτρης Νομικός (βιολί), ο Ιωάννης Πατήρης (βιολί), ο Κώστας Παπαγεωργίου (βιολί), ο Στέφανος Συνοδινός (βιολί), ο Νικόλας Στεφανόπουλος (βιολί), ο Γιώργος. Στεφανίδης (βιολί), ο Φραντζέσκος Τζιωτάκης (βιολί) και ο Αντώνης Χατζόγλου  (βιολί).

 Στη γενικότερη δημιουργική διάθεση να μελετηθεί ο λαϊκός πολιτισμός, η συμβολή της έκδοσης εντοπίζεται στη μελέτη και ανάδειξη του μουσικού ύφους των παλιότερων γενεών. Το υλικό μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο ανάλυσης διάφορων παραμέτρων (μουσικοί τρόποι, μορφή, μελωδική κίνηση, διάνθιση, κλπ.), και ταυτόχρονα μπορεί να αποτελέσει ύλη στη διδασκαλία των μουσικών οργάνων, συγκερασμένων και μη.

Συμπληρωματικά στοιχεία: EPN 1198, ISMN 979-0-69151-676-8, σελίδες: 302, μέγεθος: 210 x 297 mm

Περισσότερες πληροφορίες, το εξώφυλλο, περιεχόμενα, αποσπάσματα από τον πρόλογο, κλπ.,  περιέχονται στο σύνδεσμο:

http://mousikeskatagrafes.blogspot.gr/2014/10/mousikeskatagrafes1.html,

Τα βιογραφικά των συγγραφέων είναι προσβάσιμα στο σύνδεσμο:http://mousikeskatagrafes.blogspot.gr/p/blog-page_3.html.

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο από τον εκδοτικό οίκο Παπαγρηγορίου-Νάκας (Πανεπιστημίου 39 - 105 64, Αθήνα, τηλ. 210 32.21.786) καθώς και στο ηλεκτρονικό κατάστημα:

http://www.panasmusic.gr/catalog/product_info.php?products_id=26301

 

Λαμπρογιάννης Πεφάνης - Στέφανος Φευγαλάς

Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Προτάσεις για την υγειονομική κάλυψη του νησιωτικού χώρου

Η δυσκολία επικοινωνίας των νησιών δημιουργεί προβλήματα στην υγειονομική κάλυψη των κατοίκων τους, ειδικότερα στην αντιμετώπιση των επειγόντων περιστατικών, τα οποία είναι βαρύτερα τον χειμώνα λόγω της αυξημένης νοσηρότητας και πάρα πολλά τον αριθμόν τους καλοκαιρινούς μήνες λόγω της μεγάλης τουριστικής κίνησης.

Ο όρος «νησιωτικότητα» στην περίθαλψη μπορεί να περιλάβει  τις ειδικές ρυθμίσεις πού πρέπει να θεσπισθούν εκ μέρους της πολιτείας για υγειονομική κάλυψη των κατοίκων αλλά και του μεγάλου αριθμού των επισκεπτών τους.

Για τον σκοπό αυτό θα μπορούσαν να ληφθούν τα παρακάτω μέτρα:

1. Δημιουργία πλήρως εξοπλισμένων και στελεχωμένων τουλάχιστον δευτεροβάθμιων (Νομαρχιακών) Νοσοκομείων  στα μεγαλύτερα των νησιών, στην περίπτωση των Κυκλάδων στην Σύρο, Νάξο, Σαντορίνη και αξιόμαχα Κέντρα Υγείας σ' όλα τα υπόλοιπα. Ανάλογα με το μέγεθος και τις...... ανάγκες του νησιών πρέπει να υφίστανται αγροτικά αλλά και αναβαθμισμένα περιφερειακά αγροτικά ιατρεία στα μεγαλύτερα των χωριών.

2. Σύσταση ΕΚΑΒ νήσων πού θα συντονίζει την διακίνηση των επειγόντων περιστατικών εντός αλλά και μεταξύ των νησιών. Όταν η σοβαρότητα του περιστατικού απαιτεί την μεταφορά του ασθενούς από ένα νησί η διακίνηση θα γίνεται προς την κοντινότερη νοσοκομειακή μονάδα με πλεούμενο ασθενοφόρο κατάλληλα εξοπλισμένο και στελεχωμένο. Στην περίπτωση αδυναμίας αντιμετώπισης του περιστατικού από το τοπικό  νοσοκομείο και όταν ο ασθενής έχει ανάγκη  άμεσης μετακίνησης σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο μπορεί να πραγματοποιηθεί και αεροδιακομιδή του ασθενούς  κατόπιν εντολής του ΕΚΑΒ νήσων με συμμετοχή και των Ενόπλων Δυνάμεων.

3. Οι ειδικευμένοι ιατροί, οι οποίοι θα στελεχώνουν τις υγειονομικές μονάδες, πρέπει να είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης με ειδικό μισθολόγιο, οι οποίοι θα λαμβάνουν πιστοποίηση άσκησης ειδικότητας στην περιφέρεια, το οποίο θα είναι αναγκαίο προσόν για την περαιτέρω εξέλιξή τους.

Ο αριθμός των ιατρών, αλλά και των νοσηλευτών, πρέπει να αυξάνεται τους καλοκαιρινούς μήνες με επικουρικό προσωπικό πού θα αναλαμβάνει  άμεσα υπηρεσία με την έναρξη της περιόδου για να καλύψει τις μεγάλες ανάγκες που δημιουργεί ο τουρισμός στις περιοχές αυτές.

4. Ιατρικός τουρισμός: Οι υγειονομικές μονάδες, ιδιαίτερα τα νοσοκομεία, μπορούν να «επενδύσουν» στον ιατρικό τουρισμό καλύπτοντας τις ανάγκες των επισκεπτών ασθενών με οξέα και γενικά αλλά και ειδικά χρόνια προβλήματα υγείας, όπως αιμοκαθαρόμενους νεφροπαθείς, ενισχύοντας έτσι το αίσθημα ασφάλειας της υγείας τους, συμβάλλοντας στην τουριστική δυναμική της περιοχής.

 

Ιωάννης Ν. Βλασερός

Δ/ντής Καρδιολογικής Κλινικής Ιπποκρατείου Γ.Ν. Αθηνών

Γεν. Γραμματέας Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας

Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Ιστορίες από την αρχαία Ελλάδα (για τα χρέη)…

Δημήτριος Ν. Πάνου*

 

1. Σεισάχθεια: Η πρώτη διαγραφή χρέους! Αθήνα, 594 π.Χ. Πριν το Σόλωνα στην Αθήνα ίσχυε ο θεσμός της υποδούλωσης για χρέη. Ο πολίτης που δεν μπορούσε να ξεπληρώσει το δανειστή του έχανε την ελευθερία του Με τη σεισάχθεια που σημαίνει ουσιαστικά «αποτίναξη βαρών» κι εντασσόταν στα μέτρα επανόρθωσης του Σόλωνα καταργούνταν τα χρέη των ιδιωτών προς τους ιδιώτες και το Δημόσιο, καταργήθηκε ο δανεισμός με εγγύηση το «σώμα» του δανειολήπτη και των μελών της οικογένειάς του, ενώ απελευθερώθηκαν  όσοι Αθηναίοι είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών στην Αθήνα κι επαναφέρθηκαν στην πόλη όσοι είχαν μεταπωληθεί στο εξωτερικό.

2. Η πρώτη χρεωκοπία στον κόσμο! Δήλος, 454 π.Χ., ενώ η περίφημη  Αθηναϊκή συμμαχία είχε ανασυσταθεί, 13 πόλεις-κράτη προχώρησαν σε δανεισμό από το Ναό της Δήλου. Δέκα από αυτές στη συνέχεια δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν τα χρέη τους και προχώρησαν σε στάση πληρωμών, την πρώτη στην παγκόσμια ιστορία! Οι δυο δεν μπόρεσαν τελικά να τα αποπληρώσουν, ενώ οι υπόλοιπες οκτώ ζήτησαν αυτό που σήμερα αποκαλείται επαναδιαπραγμάτευση χρέους.

Οι αρχαίοι Έλληνες ως έμποροι αναγνώριζαν αυτό που αποκαλείται συνυπευθυνότητα χρέους, δηλαδή ότι ο δανειστής πρέπει να αναλαμβάνει μερίδιο του ρίσκου αν κάτι πάει στραβά. Άρα η στάση πληρωμών στην Αρχαία Ελλάδα δεν ήταν άγνωστο φαινόμενο.Μετά από αυτό ο Περικλής μετέφερε το ταμείο της Συμμαχίας στην Ακρόπολη της Αθήνας και οι αποφάσεις λαμβάνονταν μόνο από την Αθήνα και ο φόρος οριζόταν από την Εκκλησία του Δήμου

 

3. Η πρώτη καταγεγραμμένη δημόσια δανειακή πράξη! Το 431π.Χ., ξεσπάει ο Πελοποννησιακός Πόλεμος και οι κυβερνώντες της Σπάρτης και πολλών άλλων συμμαχικών τους πόλεων-κρατών, ελλείψει χρημάτων, δανείστηκαν άτοκα πόρους από τις αποταμιεύσεις των ιερών της Ολυμπίας και των Δελφών, που προορίζονταν θεωρητικά για τις τελετές και τη συντήρηση των ιερών χώρων.

4. Η πρώτη τρόικα! Η Αθήνα, το αντίπαλο στρατόπεδο, που σταδιακά καταστρεφόταν από τον Πελοποννησιακό πόλεμο, δανείστηκε από τους ναούς. Από το 426 π.Χ. μέχρι το 422 π.Χ. συνήψε τρία δάνεια με τους ιερείς των ναών της Αθηνάς Πολιάδος, της Αθηνάς Νίκης και της Αρτέμιδος, έπειτα από ιερά άλλων περιοχών και από το λαό που τον παρότρυναν οι υπεύθυνοι της πόλης να τους δανείσει τους πόρους του, προσφέροντας ως αντάλλαγμα κάθε είδους τιμές.

5. Ο Διονύσιος των Συρακουσών διαγράφει το χρέος του με υποτίμηση! Ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος, όταν δεν κατάφερε να μαζέψει χρήματα από άλλες πόλεις-κράτη, έδωσε διαταγή να του παραδώσουν οι Συρακούσιοι όλα τα χρήματά τους με την απειλή της θανατικής ποινής. Μόλις συγκέντρωσε όλα τα χρήματα μετέτρεψε τις δραχμές σε δίδραχμα και τους τα επέστρεψε κανονικά, μόνο που πλέον άξιζαν το μισό. Με τα υπόλοιπα μισά που κράτησε ξόφλησε τα χρέη του και κατάφερε να εξαφανίσει τα δημοσιονομικά προβλήματά του.

Tότε, ο σοφός Σόλωνας έκανε υπέρ του Λαού τη σεισάχθεια!

Σήμερα, δυστυχώς, κυβερνούν ηγετίδια, οσφυοκάμπτες και πράκτορες των ξένων οικονομικών ιμπεριαλιστών, που κατάντησαν την Ελλάδα «αποικία χρέους» και τους Έλληνες δουλοπαροίκους!

Έως πότε θα τους ανεχόμαστε;
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς!
*Δικηγόρος – Πολιτειολόγος

Βαθυ Κοκκινο

Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Ενωμένοι… Μπορεί η Κοινή Στρατιωτική Διοίκηση του Κόλπου να επιβιώσει του ενθουσιασμού;

SHASHANK JOSHI*
Κατά την διάρκεια των τελευταίων 25 ετών, οι δυτικές συμμαχίες είχαν απορροφηθεί σε διάφορους πολέμους στον αραβικό κόσμο, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στο Ιράκ και την Λιβύη. Σε κάθε περίπτωση, οι επικριτές ρωτούσαν γιατί οι εξωτερικές δυνάμεις θα έπρεπε να παρέχουν ασφάλεια σε μια περιοχή που είναι εξοπλισμένη με χιλιάδες δικά της Δυτικά πολεμικά αεροπλάνα και της οποίας οι διοικητές έχουν εκπαιδευτεί σε Δυτικές στρατιωτικές ακαδημίες όπως το Sandhurst και το Fort Leavenworth.
Σαν για να αντιμετωπίσει αυτές τις ανησυχίες, το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (ΣΣΚ, Gulf Cooperation Council, GCC) ανακοίνωσε πρόσφατα την δημιουργία μιας κοινής στρατιωτικής διοίκησης [1] μεταξύ των έξι κρατών-μελών του. Η διοίκηση, η οποία φέρεται να περιλαμβάνει αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες, θα οικοδομηθεί για να ανταποκριθεί στις περιφερειακές απειλές, δηλαδή από τους ισλαμιστές αντάρτες και το αιωνίως αντίπαλο Ιράν.
Ωστόσο, η κίνηση είναι σημαντικά λιγότερο επαναστατική απ’ όσο ακούγεται. Κατ’ αρχήν, οι αραβικές στρατιωτικές συμμαχίες έχουν παίξει κάποιο ρόλο στις περισσότερες σύγχρονες συγκρούσεις στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων και των τεσσάρων αραβο-ισραηλινών πολέμων, του Πρώτου Πολέμου τού Κόλπου, και των διαλειμμάτων ειρήνης. Επιπλέον, λίγα μόλις χρόνια μετά την ίδρυση του ΣΣΚ το 1981, το Συμβούλιο δημιούργησε την Ασπίδα τής Χερσονήσου (Peninsula Shield), μια μικρή αποτρεπτική δύναμη που έχει έδρα στην Hafr al-Batin, κοντά στα σύνορα της Σαουδικής Αραβίας με το Κουβέιτ. Αλλά αυτό που ήταν εντυπωσιακό στα χαρτιά, στην πραγματικότητα ήταν χειρότερο. Η Ασπίδα τής Χερσονήσου ήταν τόσο αναποτελεσματική όταν φούντωνε ο πρώτος Πόλεμος του τού Κόλπου, που ο διοικητής των κοινών αραβικών δυνάμεων έστειλε τις μονάδες τού ΣΣΚ πίσω στους εθνικούς τους στρατούς, και όταν αναπτύχθηκε στο Μπαχρέιν το 2011 -για να καταστείλει τις διαδηλώσεις υπέρ τής δημοκρατίας – δύο μέλη, το Κουβέιτ και το Ομάν, αρνήθηκαν να στείλουν στρατεύματα.
Με απλά λόγια, κάθε προσπάθεια στρατιωτικής ενότητας μεταξύ των αραβικών κρατών έχει καταλήξει σε αποτυχία, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό. Κατ’ αρχήν, τα μικρότερα μέλη φοβούνται την μείωση της κυριαρχίας και της αυτονομίας τους μέσα σε ένα μεγαλύτερο μπλοκ. Στην δεκαετία τού 1960, φοβούντο μήπως τους κυριαρχήσει η Αίγυπτος. Τώρα, ανησυχούν για την Σαουδική Αραβία, κι αυτή η επιφυλακτικότητα έχει παίξει επίσης σημαντικό ρόλο στο να μην σχηματιστεί μια πολιτική και οικονομική ένωση [2] στον Κόλπο. Κατά δεύτερον, πολλές από τις χώρες τού Κόλπου βρέθηκαν μπλεγμένες σε διαμάχες περιφερειακής πολιτικής. Τα τελευταία χρόνια, για παράδειγμα, η ιδεολογική και υλική υποστήριξη του Κατάρ προς την Μουσουλμανική Αδελφότητα έχει προκαλέσει οργισμένες αντιδράσεις από την Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Και το εύρος των συμπεριφορών τού ΣΣΚ προς το Ιράν [3] κάνει την αντίδραση της ΕΕ απέναντι στην Ρωσία να μοιάζει με μοντέλο ενότητας. Τέλος, δύο από τις πιο ικανές και ισχυρές αραβικές στρατιωτικές δυνάμεις τής περιοχής, η Αίγυπτος και η Ιορδανία, παραμένουν εκτός τού Συμβουλίου Συνεργασίας τού Κόλπου -και είναι πιθανό να παραμείνουν έτσι, παρά τις περιοδικές προσπάθειες της Σαουδικής Αραβίας να τους φέρει στην ομάδα.
ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ, ΟΧΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ
Παρά αυτή την δυσλειτουργία, τα κράτη τού Κόλπου έχουν δείξει μια ανανεωμένη προθυμία να κάνουν χρήση βίας εναντίον άλλων αραβικών κρατών. Το 2011, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εντάχθηκαν σε βομβαρδισμούς τού ΝΑΤΟ κατά της Λιβύης. Αυτό το καλοκαίρι, πιλότοι τού ΗΑΕ επέστρεψαν από μόνοι τους στην Λιβύη, βομβαρδίζοντας θέσεις ισλαμιστών στην Τρίπολη ενώ ο ΟΗΕ εξέφραζε αντιρρήσεις. Και τον Σεπτέμβριο, οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσαν ότι αρκετά κράτη τού Κόλπου θα συμμετάσχουν στην εκστρατεία τους στην Συρία κατά του Ισλαμικού Κράτους τού Ιράκ και της αλ-Σαμ (ISIS).
Αλλά αυτή η νέα προθυμία, δεν θα πρέπει να υπερεκτιμηθεί. Στην Λιβύη το 2011 και στην Συρία σήμερα, τα Αραβικά έθνη έχουν πραγματοποιήσει ένα μικρό τμήμα των αεροπορικών επιδρομών και ανέλαβαν αποστολές σχετικά χαμηλού κινδύνου. Η συμμετοχή τους είναι συμβολική, όχι ουσιαστική. Οι δυνάμεις των ΗΑΕ, ίσως οι πιο τολμηρές [4] από όλα τα αραβικά στρατεύματα σε αυτό το θέμα, διεξήγαγαν εντυπωσιακή εκ του σύνεγγυς από αέρος υποστήριξη στις συμμαχικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν. Αλλά τα χτυπήματα των ΗΑΕ στην Λιβύη, απογυμνωμένα από τις δυτικές Υπηρεσίες πληροφοριών και άλλη υποστήριξη, φαίνεται να ηττήθηκαν, υπογραμμίζοντας τα όρια των ανεξάρτητων αραβικών δυνατοτήτων. Με άλλα λόγια, το ΣΣΚ θα δυσκολευτεί να εξαπολύσει συγκροτημένες, διατηρήσιμες ή απαιτητικές αποστολές, όπως αυτές που θα απαιτούσαν την καταστροφή μεγάλων δικτύων αεράμυνας του εχθρού. Το Ιράν, του οποίου η Ισλαμική Επανάσταση έδρασε ως καταλύτης για τον σχηματισμό τού Συμβουλίου Συνεργασίας τού Κόλπου, θα αποτελούσε έναν πολύ πιο σοβαρό αντίπαλο από όσο η Λιβύη ή η Συρία, και ακόμη και η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα εξαρτώντο από την εκτεταμένη υποστήριξη των ΗΠΑ σε οποιαδήποτε αντιπαράθεση.
Ωστόσο, παρά το ότι αναγνωρίζονται τα όρια αυτά, ενδέχεται να υπάρχουν περιθώρια για μικρότερες αποστολές. Στην Υεμένη, για παράδειγμα, οι αντάρτες Houthi –οι οποίοι θεωρούνται από πολλούς στον Κόλπο ως πληρεξούσιοι των Ιρανών -έχουν αναλάβει μεγάλο μέρος τής πρωτεύουσας. Η Σαουδική Αραβία έχει ήδη παρέμβει [5] στην βόρεια Υεμένη με μικρή επιτυχία, αλλά εξακολουθεί να ανησυχεί για την κατάσταση στην Σαναά και θα μπορούσε εύλογα να στρατολογήσει συμμάχους τού Κόλπου για περισσότερες αεροπορικές επιδρομές κατά τα επόμενα έτη.
ΔΙΠΛΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗ
Οι ξένοι στρατιωτικοί προστάτες τού Κόλπου -κυρίως η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες- έχουν λόγους να χαιρετίσουν την ανεξαρτησία τού Κόλπου, αλλά και να είναι επιφυλακτικοί με αυτήν. Ένας αυτοδύναμος Κόλπος είναι ελκυστικός προς την Δύση μόνο εφόσον οι στόχοι τής περιοχής συμπίπτουν με τους Δυτικούς. Εδώ, υπάρχει λόγος ανησυχίας. Για παράδειγμα, παρά το γεγονός ότι τα Δυτικά κράτη επιζητούν συμβιβασμό, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν υιοθετήσει ασυμβίβαστες, επιθετικές θέσεις απέναντι στα -σε μεγάλο βαθμό μη βίαια- ισλαμικά κινήματα όπως η Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Αίγυπτο. Παρά το γεγονός ότι η Δύση προχωρεί βήμα-βήμα προς την ύφεση με το Ιράν, τα κράτη τού Κόλπου θέλουν να μετριάσουν την επιρροή τού Ιράν.
Τελικώς, η κάθε πλευρά είναι σε δύσκολη θέση. Η Δύση θέλει να στρατολογήσει τα κράτη τού Κόλπου για την καταπολέμηση του ISIS, αλλά και να αντισταθεί στις απαιτήσεις τού Κόλπου να χτυπήσει το Ιράν και την Συρία επίσης. Τα κράτη τού Κόλπου βασίζονται στην Δύση για την ασφάλειά τους, αλλά είναι απελπισμένα να αποδείξουν ότι μπορούν να είναι ανεξάρτητα εφόσον το επιθυμούν. Εάν, παρά τις αντιξοότητες, το ΣΣΚ μπορεί να οικοδομήσει μια σοβαρή κοινή διοίκηση, η Δύση ίσως να χρειαστεί να λάβει υπ’ όψη της πιο σοβαρά τις απαιτήσεις τού Κόλπου. Αλλά υπάρχουν ελάχιστοι λόγοι για να πιστεύουμε ότι αυτή η ενωτική προσπάθεια θα είναι πιο επιτυχής από όσο εκείνες στο παρελθόν.
Copyright © 2002-2014 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.
Στα αγγλικά: http://www.foreignaffairs.com/articles/142429/shashank-joshi/united-they…
*βασικός ερευνητικός συνεργάτης στο Royal United Services Institute (RUSI) στο Λονδίνο, και υποψήφιος δόκτωρ στο Department of Government στο Πανεπιστήμιο Harvard.
Πηγή: .foreignaffairs.com
 

Διαβάστε Περισσότερα

Το ευρωπαϊκό monopoly (V)

 Βασίλης Βιλιάρδος 
«Η διαπίστωση ενός προβλήματος, καθώς επίσης η ακριβής περιγραφή, προηγείται της λύσης του – δεν είναι όμως η λύση, αφού κάτι τέτοιο απαιτεί ενέργειες, οι οποίες θα την δρομολογούσαν.
Στο θέμα λοιπόν του χρέους, ειδικά του δημοσίου, το σπιράλ θα σταματούσε να λειτουργεί, μόνο εάν υπήρχαν μαζικές αθετήσεις πληρωμών – οι οποίες θα οδηγούσαν την ελίτ σε απόγνωση.

Στο σημείο αυτό, η μοναδική ίσως χώρα που έχει σήμερα ηθικό έρεισμα να το κάνει δεν είναι άλλη από την Ελλάδα, η οποία έχει οδηγηθεί ξανά στην υπερχρέωση – με αποκλειστική και μόνο ευθύνη της κυβέρνησης της: της Τρόικας.
Οι Έλληνες, αφού υπέφεραν τα πάνδεινα, έχοντας ακολουθήσει πιστά το πρόγραμμα που τους επέβαλλε η Τρόικα, η οποία παραδέχθηκε επανειλημμένα πως ήταν λανθασμένο, έχουν κάθε δικαίωμα, εάν όχι υποχρέωση, να χρεοκοπήσουν – να αθετήσουν λοιπόν την εξόφληση του υπέρογκου χρέους, το οποίο δημιούργησε η ίδια η Τρόικα, με τις πολιτικές της.
Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, εάν αποκτήσουν δηλαδή οι Έλληνες το θάρρος που απαιτεί μία τέτοια απόφαση, το σύστημα της δημιουργίας σκλάβων μέσω του χρέους, πιθανότατα θα καταρρεύσει – με αποτέλεσμα να απελευθερωθεί ολόκληρος ο πλανήτης από το ζυγό της ελίτ. Άλλωστε, έχουν κάθε δικαίωμα να καταστρέψουν ένα σύστημα που προσπαθεί να τους καταστρέψει – όπως πολύ σωστά διακηρύσσουν οι Αμερικανοί Πολίτες σήμερα.
Δεν είναι δε σε καμία περίπτωση υποχρεωμένοι να ανέχονται τη «γερμανική μπότα», ούτε τον υπουργό οικονομικών της χώρας, ο οποίος απαιτεί με θράσος τη συνέχιση των μέτρων εξαθλίωσης, για να συνεχίσει τις θηριώδεις «ελεημοσύνες» του – αντί να τιμήσει τις οφειλές του απέναντι σε ένα Έθνος που κατέστρεψαν οι ναζί πρόγονοί του».

.

Άρθρο

Ο χώρος που διεξάγεται το παιχνίδι, το ευρωπαϊκό monopoly, είναι εξαιρετικά αγαπητός στους παίχτες – αφού δεν χρειάζεται να πληρώσει κανείς χρήματα για να συμμετέχει, ενώ μπορεί να κερδίσει μεγάλα ποσά. Στην περίπτωση της Πορτογαλίας, η οποία μετέτρεψε το τραπεζικό της σύστημα σε μία τέτοια «παρτίδα» για τους επενδυτές, φαίνεται καθαρά πώς ακριβώς λειτουργεί το σκανδαλώδες παιχνίδι – ενώ ξεκίνησε με μία μικρή σχετικά τράπεζα, με την ΒΡΝ, η οποία είχε βυθιστεί το 2008 στην κρίση, σαν αποτέλεσμα της συμμετοχής της σε υψηλού ρίσκου επενδύσεις ακίνητης περιουσίας.
Ορισμένοι οφειλέτες της ΒΡΝ ήταν ανώτατοι πολιτικοί «λειτουργοί», ενώ η κυβέρνηση αποφάσισε να την κρατικοποιήσει, έτσι ώστε να διασωθεί από τη χρεοκοπία – δήθεν για να προστατεύσει τα χρήματα των καταθετών της  (όπως έχει συμβεί και στην Ελλάδα, με μία πολύ μικρή τράπεζα).
Φυσικά σήμερα οι περισσότεροι ειδικοί αναφέρουν πως επρόκειτο για ένα πολύ μεγάλο λάθος – κάτι που αποδέχεται έμμεσα και η κυβέρνηση της Πορτογαλίας. Εν τούτοις, εκείνη την εποχή, όλοι έδειχναν να φοβούνται πως τυχόν χρεοκοπία της, θα είχε πολύ άσχημα επακόλουθα για την οικονομία της χώρας – ενώ ακόμη και όταν η Πορτογαλία υπήχθη στην Τρόικα, η κυβέρνηση της τοποθετήθηκε εναντίον μίας ελεγχόμενης πτώχευσης της ΒΡΝ.
Μία πρώτη προσπάθεια πώλησης της τράπεζας, έναντι 180 εκ. €, απέτυχε το 2010 – υπενθυμίζοντας πως ο τότε πρωθυπουργός έχει κατηγορηθεί σήμερα για διαφθορά, αφού ανακαλύφθηκε πως έχει αδικαιολόγητες καταθέσεις στην Ελβετία, ύψους 20 εκ. € και προφυλακίσθηκε. Η αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία ανέλαβε λίγο αργότερα την εξουσία αποφάσισε, σε συνεργασία με την Τρόικα, να ιδιωτικοποιήσει ξανά την τράπεζα – όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Στο συμβόλαιο μεταξύ της Πορτογαλίας και της Τρόικας καταγράφονταν λεπτομέρειες, οι οποίες ήταν ασυνήθιστες για ένα τόσο ασαφές κείμενο – αφού η ΒΡΝ όφειλε να πουληθεί εντός τριών μηνών, χωρίς κάποιο ελάχιστο όριο στην τιμή πώλησης της, ενώ το δημόσιο δεσμευόταν να αναλάβει όλα τα δυσμενή στοιχεία του ισολογισμού της, τα οποία επιβάρυναν την τράπεζα.
Στην περίπτωση αυτή, όταν δηλαδή έχουν ανακοινωθεί τέτοιες «προδιαγραφές» δημόσια, ο οποιοσδήποτε δυνητικός επενδυτής μπορεί να απαιτήσει τα πάντα, χωρίς να αναλαμβάνει κανένα ρίσκο – όπως εκείνος ο παίχτης που περιμένει να μπει στο παιχνίδι τότε μόνο, όταν η κίνηση του αντιπάλου του εξυπηρετεί απόλυτα τα συμφέροντα του.

Η εκποίηση

Συνεχίζοντας, ανακοινώθηκε πως εννέα επιχειρήσεις έδειξαν ενδιαφέρον για την εξαγορά της ΒΡΝ – μεταξύ των οποίων τράπεζες από την Ισπανία, τη Βραζιλία και την Αργεντινή. Φυσικά στο τέλος, όπως διαπιστώθηκε επανειλημμένα και στην Ελλάδα, απέμεινε παραδόξως μόνο ένας σοβαρά ενδιαφερόμενος - μία τράπεζα από τη Αγκόλα, η τέταρτη μεγαλύτερη της νοτιοαφρικανικής χώρας.
Η συγκεκριμένη τράπεζα είχε ήδη ένα υποκατάστημα στην Πορτογαλία (BIC Portugal), το οποίο χρηματοδοτούσε κυρίως εμπορικές συμφωνίες μεταξύ της χώρας, καθώς επίσης της πρώην αποικίας της.
Οι σημαντικότεροι ιδιοκτήτες της BIC, με 25% έκαστος, είναι ένας γνωστός πορτογάλος δισεκατομμυριούχος, καθώς επίσης η κόρη του προέδρου της Αγκόλας – ενώ η τράπεζα ιδρύθηκε το 2005, με μεγαλύτερο δανειολήπτη της την κυβέρνηση της αφρικανικής χώρας (450 εκ. €).
Η «πριγκίπισσα», όπως αποκαλείται στη χώρα της η κόρη του προέδρου, απέκτησε την περιουσία της όπως συνήθως συμβαίνει σε «κλεπτοκρατικά» συστήματα – τα οποία εκμεταλλεύονται τη δημόσια περιουσία κρατών με πλούσιο υπέδαφος. Κέρδισε λοιπόν χρήματα με τη βοήθεια του πετρελαίου και των διαμαντιών – ενώ, όταν οι περισσότεροι Πολίτες της Αγκόλας έχουν εισόδημα λιγότερο από 2 $ την ημέρα (γράφημα), η ιδιωτική περιουσία της υπολογίζεται στα 3 δις $.
 .



Συνεχίζοντας, η BIC Portugal διαθέτει πολύ καλές διασυνδέσεις – με τον διευθυντή της να είναι πρώην υπουργός βιομηχανίας, καθώς επίσης παλαιότερος υποδιευθυντής της κρατικής τράπεζας CGD, η οποία είχε διασώσει την ΒΡΝ από τη χρεοκοπία. Κατά τη διάρκεια δε των διαπραγματεύσεων, συνάντησε τουλάχιστον δύο φορές το σημερινό πρωθυπουργό της χώρας, σύμφωνα με τα πορτογαλικά ΜΜΕ.
Ελάχιστο χρονικό διάστημα πριν από την πώληση, η κυβέρνηση της Πορτογαλίας έπρεπε να ενισχύσει την ΒΡΝ με ακόμη 600 εκ. €, έτσι ώστε η τράπεζα να εκπληρώσει τις ευρωπαϊκές προϋποθέσεις που αφορούσαν τα ίδια κεφάλαια της – ενώ μία ερευνητική επιτροπή του Κοινοβουλίου της χώρας υπολόγισε αργότερα πως η κρατικοποίηση, καθώς επίσης η μετέπειτα ιδιωτικοποίηση της ΒΡΝ, κόστισε στους φορολογουμένους περί τα 6 δις €.
Η τράπεζα βέβαια πουλήθηκε στην Αγκόλα μόλις έναντι 40 εκ. € – γεγονός που ενδεχομένως επισκιάζει όλα τα σκάνδαλα που ήλθαν στην επιφάνεια στη χώρα μας, παρά το ότι θεωρείται κορυφαία σε υποθέσεις διαφθοράς.

Το σκάνδαλο

Ο επίτροπος της Ευρώπης (J. Almunia) επιμένει μέχρι σήμερα πως η πώληση της ΒΡΝ ήταν η μοναδική δυνατότητα της Πορτογαλίας, για να μπορέσει να διασωθεί ο τραπεζικός της τομέας από την αποσταθεροποίηση – ενώ, σύμφωνα με την υπουργό οικονομικών, η οποία τότε ήταν κυβερνητική γραμματέας, η ιδιωτικοποίηση που ακολούθησε την κρατικοποίηση ήταν η μοναδική εναλλακτική λύση για να αποφύγει η ΒΡΝ τη χρεοκοπία, η οποία θα κόστιζε επί πλέον 1,5 δις €.
Κατά την άποψη όμως ενός άλλου πολιτικού, ο οποίος συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα, η πώληση θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως δώρο – πόσο μάλλον όταν οι δύστυχοι Πορτογάλοι Πολίτες θα πρέπει να συνεχίσουν να πληρώνουν στο μέλλον, επειδή υπάρχουν ορισμένες μυστικές ρήτρες, μόνο ελάχιστες από τις οποίες έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα.
Μία από αυτές είναι, σύμφωνα με τα ΜΜΕ της χώρας, το γεγονός ότι η νέα τράπεζα (BIC) προσφέρει σήμερα δυσμενέστερες δανειακές συνθήκες από την προγενέστερη – ενώ τη διαφορά των υψηλότερων επιτοκίων που χρεώνει η νέα τράπεζα, σε σχέση με τα χαμηλότερα της εξαγορασθείσας, όσον αφορά στους παλαιούς πελάτες, την πληρώνει το κράτος!
Η «λεπτομέρεια» αυτή κόστισε μόνο στους έξι πρώτους μήνες του 2013 το ποσόν των 8 εκ. € στους φορολογουμένους – γεγονός από το οποίο συμπεραίνουμε εύκολα την αιτία της αύξησης των ελλειμμάτων, καθώς επίσης των δημοσίων χρεών της Πορτογαλίας (γράφημα) μετά την εισβολή της Τρόικας, παρά την πολιτική λιτότητας, η οποία της επιβλήθηκε.
 .

Ο εξαιρετικά ύποπτος ρόλος τώρα της Αγκόλα, έτσι όπως τουλάχιστον συμπεραίνεται από την περίπτωση της Πορτογαλίας, δεν αιτιολογήθηκε ποτέ από την Τρόικα – παρά το ότι υπήρξαν αρκετές επερωτήσεις. Όπως ανέφερε δε ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην Πορτογαλία, «Ζούμε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης οπότε, αφού η BIC κέρδισε το διαγωνισμό, προσφέροντας περισσότερα από όλους τους άλλους, είμαστε υποχρεωμένοι να συμπεράνουμε ότι, είχε εκπληρώσει αντικειμενικά όλα τα απαιτούμενα κριτήρια».
Οι όχι και τόσο καλές εμπειρίες όμως της Πορτογαλίας με το χρηματοπιστωτικό τομέα της Αγκόλας, δεν αφορούν μόνο την ΒΡΝ – αλλά, επίσης, την «Τράπεζα του Αγίου Πνεύματος» (Bank Espirito Santo), η οποία χρεοκόπησε, έχοντας προσφέρει στο παρελθόν συνολικά δάνεια στην Αγκόλα ύψους 5,7 δις €, τα οποία εξαφανίσθηκαν.
Προφανώς οι νομοταγείς φορολογούμενοι Πολίτες της Πορτογαλίας, οι οποίοι αποδέχθηκαν σχεδόν χωρίς καμία διαμαρτυρία τα μέτρα του ΔΝΤ, θα πληρώσουν και αυτό το ποσόν - όπως οι «ομότιμοι» τους στην Ελλάδα, καθώς επίσης σε όλες τις χώρες που δραστηριοποιείται η συμμορία των τοκογλύφων (ΔΝΤ).
.

Επίλογος

Έχουμε ασφαλώς διαπιστώσει ορισμένες ανάλογες «διεργασίες» στην Ελλάδα, όπως με την «κακή» Αγροτική Τράπεζα, την οποία πληρώνουμε εμείς – ενώ η καλή, ελεύθερη βαρών, με προϋποθέσεις που ίσως δεν γνωρίζουμε, εξαγοράσθηκε έναντι μηδαμινού τιμήματος από μεγάλο τραπεζικό όμιλο (ο οποίος ευχόμαστε να είναι πράγματι ελληνικός).
Επίσης με δημόσιους διαγωνισμούς, όπως στο πρόσφατο παράδειγμα του Ελληνικού – όπου ο ενδιαφερόμενος ήταν παραδόξως ένας και μοναδικός, εξαγοράζοντας μία τεράστια έκταση, αμύθητης σχεδόν αξίας, με ένα ποσόν που πολύ δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί εύλογο.
Κάτι ανάλογο συνέβη και με τα 14 αεροδρόμια, τα οποία δεν θεωρούμε απίθανο να πουληθούν αργότερα σε νέους ενδιαφερόμενους - όπου δεν μπορούν να αποκλεισθούν ούτε τουρκικές εταιρείες, στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης που βιώνουμε.
Υποθέτουμε βέβαια πως το παιχνίδι μόλις ξεκίνησε στην Ελλάδα, αφού η ΔΕΗ ανήκει ακόμη στο κράτος, όπως επίσης η ΕΥΔΑΠ, η ΕΥΑΘ και όλες οι υπόλοιπες κοινωφελείς, στρατηγικές και μονοπωλιακές επιχειρήσεις – με τον ΟΤΕ και τον ΟΠΑΠ να έχουν ήδη ξεπουληθεί.
Ακριβώς για το λόγο αυτό υποθέτουμε πως ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα, επειδή η πραγματική λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας των Ελλήνων θα ξεκινήσει αφού εκλεγεί μία νέα κυβέρνηση – έτσι ώστε οι Πολίτες να μην έχουν πια καμία εναλλακτική λύση, οπότε να είναι κυριολεκτικά έρμαιο των διεθνών κερδοσκόπων που θα μετατρέψουν την πατρίδα μας στο δικό τους Eldorado.
Πηγή: analyst.gr

Διαβάστε Περισσότερα

«Τα νεκροταφεία είναι γεμάτα αναντικατάστατους»*

Δημήτρης Μηλάκας

Είναι κάτι παραπάνω από ενοχλητική η υπεροψία με την οποία ο πρωθυπουργός και αρκετοί από τους στενούς του κυβερνητικούς επιτελείς επιχειρούν να προωθήσουν τα πολιτικά τους επιχειρήματα.Στην παρούσα δε φάση, όπου με τη διαδικασία της προεδρικής εκλογής κρίνεται και ο βίος αυτής της κυβέρνησης, τα εν λόγω επιχειρήματα μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: Ή εμείς ή το χάος. Ανάλογα με το πολιτικό – πολιτισμικό τους υπόβαθρο, ακούμε όσους επιχειρηματολογούν υπέρ της εκλογής του Σταύρου Δήμα και της συνέχισης του βίου της σημερινής κυβέρνησης να διατυπώνουν απόψεις όπως:
Α. Σαμαράς: «Ευελπιστώ στην τρίτη ψηφοφορία να αποφύγουμε τον εθνικό κίνδυνο, όμως σε αυτήν δεν θα υπάρχει “παρών”, θα υπάρχει ονοματεπώνυμο. Ο κάθε βουλευτής θα τεθεί ενώπιος ενωπίω με την αγωνία των Ελλήνων και το συμφέρον της πατρίδας. Εκεί ο καθένας θα αναλάβει την ευθύνη της ψήφου του ως προς τις συνέπειες, τη σταθερότητα, την ομαλότητα και το μέλλον της πατρίδας».
Α. Γεωργιάδης: «Σε κάθε κόμμα υπάρχουν συνάδελφοι που καταλαβαίνουν πολύ καλά ποια είναι η ευθύνη που θα βαρύνει τους ώμους τους εάν η Ελλάδα πάει σε εκλογές και ως συνέπεια αυτής της πολιτικής αστάθειας σε τρεις μήνες βρεθούμε εκτός του ευρώ».
Θ. Πάγκαλος: «Οι νεο-κομμουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν στήσει έναν μηχανισμό προπαγάνδας, που κυριαρχεί στον δημόσιο διάλογο, χρησιμοποιώντας όλα τα σύγχρονα επικοινωνιακά μέσα. Αν έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα αυτοκτονήσουμε».
Δεν είναι περίεργο η πολιτική αντιπαράθεση, ιδιαίτερα σε στιγμές κρίσιμων επιλογών, να κορυφώνεται και να παίρνει δραματικές διαστάσεις. Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, το ενδεχόμενο έπειτα από εκλογές ο λαός να επιλέξει την αλλαγή της κυβέρνησης αντιμετωπίζεται ως το τέλος του κόσμου, ως «εθνικός κίνδυνος» και ως ενέργεια που βάλλει κατά της «σταθερότητας, της ομαλότητας και του μέλλοντος της πατρίδας μας».
Ίσως μια από τις παρενέργειες της εξουσίας είναι η υπεροψία και οι ψευδαισθήσεις που αυτή δημιουργεί. Όμως οι φορείς και εκφραστές αυτών των αντιλήψεων έχουν ξεχάσει (ή δεν τους συμφέρει να τη θυμούνται) τη φράση του Γάλλου στρατάρχη Σαρλ ντε Γκωλ: «Τα νεκροταφεία είναι γεμάτα αναντικατάστατους»…
* Σαρλ ντε Γκωλ,1890-1970, πρόεδρος της Γαλλίας

Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα