Χρυσό Βραβείο στην ταινία για την Ελλάδα "Eternal Journey" του Αντώνη Κιούκα ...video...

Χρυσό βραβείο στο 14ο Διεθνές Φεστιβάλ Τουριστικών Ταινιών του Βερολίνου-Μάρτιος 2015, στην κατηγορία «Country», έλαβε η ταινία του Αντώνη Κιούκα, με τίτλο "Eternal Journey"........

Η παραγωγή ήταν της QKas productions, η ιδέα ήταν του καθηγητή Νίκου Σταμπολίδη, τη μουσική συνέθεσε ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, το κείμενο έγραψε στα αγγλικά ο Donald Morgan Nielsen και το μοντάζ και η επεξεργασία εικόνας έγινε στο studio της Digimojo από τον Kώστα Αρβανιτάκη.

Το "Eternal Journey" είναι παραγωγή του Ελληνικού Οργανισμού του ΕΟΤ και δημιουργήθηκε στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 100 χρόνια του Ελληνικού Τουρισμού (1914-2014). Προβλήθηκε τον Μάρτιο του 2014 στην άτυπη σύνοδο των Υπουργών Τουρισμού στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Η ταινία (https://www.youtube.com/watch?v=7uuWOfwkSgI), προβάλλει τα μοναδικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κουλτούρας και την απαράμιλλη ομορφιά της Ελλάδας, που παραμένει αναλλοίωτη ανά τους αιώνες, καθώς προσφέρει στον επισκέπτη τη μοναδική δυνατότητα, να πραγματοποιήσει ένα ταξίδι σε ένα μικρό κομμάτι του παραδείσου πάνω στην γή. 

Παράλληλα προβάλλει την ιδέα του και τις αξίες του τουρισμού που αποτελεί την παλαιότερη ελληνική "βιομηχανία". Μία "βιομηχανία" ονείρου που διατηρεί το όνομα της Ελλάδας γνωστό σε όλο τον κόσμο.

Δείτε την ταινία σε δύο παραλλαγές (με αφήγηση και με τίτλους):

 https://www.youtube.com/watch?v=7uuWOfwkSgI

 https://www.youtube.com/watch?v=YpKlUIDf4oY

NewsRoom Mykonos Ticker

Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Υποχρεωτική πιστοποίηση για την αγορά γεωργικών φαρμάκων

Αξιότιμοι κύριοι

 Όπως ήδη θα γνωρίζετε, με την µε αριθ. πρωτ. 8197/90920/22-7-2013 (ΦΕΚ Β΄1883) κοινή Απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, του Υπουργού Υγείας και του Αναπληρωτή Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, θεσπίστηκε το Εθνικό Σχέδιο Δράσης, µε στόχο την εφαρμογή της Οδηγίας 2009/128/ΕΚ και την προστασία του ανθρώπου και του περιβάλλοντος. Στις διατάξεις των Κεφαλαίων Ι και ΙΙ (άρθρα 2 έως 15) της µε αριθ. πρωτ. 8197/90920/22-7-2013 (ΦΕΚ Β΄1883) Κ.Υ.Α. περιγράφεται η διαδικασία κατάρτισης στηνορθολογική χρήση των γεωργικών φαρμάκων και η διαδικασία χορήγησης πιστοποιητικού γνώσεων στην ορθολογική χρήση των γεωργικών φαρμάκων. 

Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι από τις 26 Νοεμβρίου 2015 η πώληση των γεωργικών φαρμάκων εγκεκριμένων για επαγγελματική χρήση θα πραγματοποιείται ΜΟΝΟ σε πρόσωπα που θα διαθέτουν το παραπάνω πιστοποιητικό.

Το αρμόδιο Υπουργείο έχει ήδη ξεκινήσει τις απαραίτητες ενέργειες ενημέρωσης και προετοιμασίας για την κατάρτιση και την πιστοποίηση στην ορθολογική χρήση των γεωργικών φαρμάκων. Με την πρόσφατη ΚΥΑ 2/34/02-01-15  "Τροποποίηση ύψους τελών συμμετοχής στις εξετάσεις χορήγησης πιστοποιητικών γνώσεων ορθολογικής χρήσης  γεωργικών φαρμάκων" (ΦΕΚ Β΄67/16-1-2015) ορίστηκαν τα εξέταστρα (τέλη) για τη συμμετοχή στις εξετάσεις :

Α) Μέχρι την 31η Μαρτίου 2015, ορίζονται σε είκοσι πέντε ευρώ (25€). (θα δοθεί παράταση)

Β) Από την 1η Απριλίου 2015 μέχρι την 31η Αυγούστου 2015, ορίζονται σε πενήντα ευρώ (50€). 

Γ) Από την 1η Σεπτεμβρίου 2015, ορίζονται σε εκατό ευρώ (100€). 

Πηγή : http://koronida.blogspot.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Αποχή από τις αεροδιακομιδές αποφάσισαν οι ιπτάμενοι διασώστες του ΕΚΑΒ, διεκδικώντας το πτητικό επίδομα

Σε κινητοποιήσεις προχωρούν οι ιπτάμενοι διασώστες του τμήματος Αεροδιακομιδών του ΕΚΑΒ, οι οποίοι εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία στα αεροπορικά μέσα για την παροχή πρώτων βοηθειών και αεροδιακομιδών ασθενών. Ως έσχατη λύση, στις διεκδικήσεις τους, όσον αφορά στο πτητικό επίδομα, οι ιπτάμενοι διασώστες αποφάσισαν να προχωρήσουν σε κινητοποίηση, από 1 Απριλίου, με την αποχή τους από οποιαδήποτε πτήση, ασκώντας ασφυκτικές πιέσεις προς τους υπευθύνους, καθώς η απουσία τους, θα σημάνει το καμπανάκι του κινδύνου για την ασφαλή έκβαση των αεροδιακομιδών. Οι εργαζόμενοι του τμήματος Αεροδιακομιδών του ΕΚΑΒ, που βρίσκονται σε όλη την ελληνική επικράτεια αλλά και στο εξωτερικό, με ανακοίνωσή τους εξηγούν αναλυτικά τους λόγους, για τους οποίους προβαίνουν σε κινητοποιήσεις, ενώ αναφορά κάνουν και στο ιστορικό του πτητικού επιδόματος. Σύμφωνα με το σχετικό υπόμνημα προς τους υπευθύνους, το τμήμα Αεροδιακομιδών του ΕΚΑΒ ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1992 και από την αρχή της λειτουργίας του τμήματος έως σήμερα έχουν συμβεί τρία δυστυχήματα, με αποτέλεσμα την πτώση 3 ελικοπτέρων και την απώλεια 15 ατόμων (διασώστες, ιατροί, ασθενείς και χειριστές).

Μνημονιακή αδικία 

Για την καθιέρωση, αλλά και την κατάργηση, για τον κλάδο τους, του πτητικού επιδόματος, οι διασώστες στο υπόμνημά τους σημειώνουν, ότι με βάση τη διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 19 του Ν. 1193/1991 παρασχέθηκε ειδική αποζημίωση στους γιατρούς του Κέντρου Άμεσης Βοήθειας του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών που εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία με αεροπορικά μέσα σε ασθενούντα άτομα το ύψος της οποίας καθορίζεται με κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργείων Οικονομικών και Κοινωνικών Υπηρεσιών. Με βάση τη διάταξη του άρθρου 3 παρ. 4 του Ν. 2258/1994, επεκτάθηκε η χορήγηση της ανωτέρω ειδικής αποζημίωσης και στα πληρώματα των ασθενοφόρων και το νοσηλευτικό προσωπικό του ΕΚΑΒ, το οποίο εργάζεται σε Αεροδιακομιδές ασθενών. Η πτητική αποζημίωση, που χορηγήθηκε σε ιατρούς και διασώστες, αφορούσε εγκεκριμένο ποσό από το Υπουργείο, το οποίο μοιράστηκε, σύμφωνα με τους ιπτάμενους διασώστες, ανισομερώς μεταξύ γιατρών και διασωστών, με αναλογία περίπου 1 προς 2,5 σε αντίθεση με την αρχή της ισότητας των πολιτών, ως εκτεθειμένοι στις ίδιες δυσχερείς συνθήκες και κινδύνους, που συνεπάγεται η μεταφορά των ασθενών με πτητικά μέσα (ελικόπτερα και αεροπλάνα). Με το οριζόντιο μέτρο της κατάργησης της πλειοψηφίας των επιδομάτων, μέσω του Ν. 4024/2011, η αποζημίωση αυτή έπαψε να χορηγείται στον κλάδο των διασωστών, ενώ αντίθετα, υπήρξε εξαίρεση για τους ιατρούς, όπως επίσης και για τους ιπτάμενους της Πολεμικής Αεροπορίας, οι οποίοι συνεχίζουν να λαμβάνουν κανονικά την εν λόγω αποζημίωση.

«Δεν μας απομένει άλλη αντίδραση»

 Σύμφωνα με το υπόμνημα των διασωστών, σήμερα, ζητούν την αποκατάσταση της αδικίας αυτής με την εξομοίωση και την επαναφορά της πτητικής αποζημίωσης, όπως επίσης και την καταβολή της, για όσο χρονικό διάστημα αυτή είχε διακοπεί, με αναδρομική ισχύ. «Έπειτα από μακρύ χρονικό διάστημα που μεσολάβησε με αλλαγές υπουργών, γραμματέων, σωματείων και προέδρων του ΕΚΑΒ, παρόλο που όλοι ενέσκηψαν στο θέμα μας με θετική άποψη και πρόθεση να αποκαταστήσουν την αδικία αυτή, από τον Μάιο του 2014 μέχρι και σήμερα δεν έχει δοθεί λύση, παρά μόνο παράταση χρόνου και υποσχέσεις. Τελευταίος μήνας που πληρώθηκε ήταν ο Σεπτέμβριος του 2013. Η διοίκηση του ΕΚΑΒ, καθώς και το σωματείο έχει καταθέσει την επέκταση της ειδικής αποζημίωσης στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει υλοποιηθεί το δίκαιο αίτημα μας», υποστηρίζουν οι διασώστες. Επιπλέον παραθέτουν απόσπασμα δηλώσεων του πρώην αναπληρωτή υπουργού Υγείας, ο οποίος είχε δηλώσει, πως «Αποκαθιστούμε την αδικία του επιδόματος στο νοσηλευτικό προσωπικό του ΕΚΑΒ και στους ανθρώπους οι οποίοι συνοδεύουν τους γιατρούς στις πτήσεις τους στο Αιγαίο και σε δυσπρόσιτες περιοχές, γιατί πιστεύω συνιστά άνιση μεταχείριση εργαζομένων, οι μεν γιατροί να παίρνουν το επίδομα και να μην το παίρνουν οι άλλοι». Όπως εξηγούν, ωστόσο, «στο τέλος δεν υλοποιήθηκε το δίκαιο αίτημα μας, γιατί όπως ειπώθηκε, δεν εγκρίθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών η δαπάνη για τις πραγματικές ώρες πτήσης 20 διασωστών του ΕΚΑΒ!» Όσον αφορά στην απεργιακή τους κινητοποίηση, υπογραμμίζεται, ότι «οι διασώστες του τμήματος Αεροδιακομιδών, με το ήθος την συνέπεια και τον επαγγελματισμό που τους διακατέχει, όπως άλλωστε και όλων των υπολοίπων εργαζόμενων στο ΕΚΑΒ, έκαναν υπομονή όλο αυτό το διάστημα και έβαλαν πλάτη, όπως έχουν μάθει να κάνουν σε κάθε δυσκολία όλα αυτά τα χρόνια. Δεν μας απομένει άλλη αντίδραση, από τις κινητοποιήσεις για την αποκατάσταση της αδικίας. Τα περιθώρια έχουν στενέψει και έτσι αποφασίσαμε μετά τις 31/3/15 να σταματήσουμε να πετάμε, έως ότου δοθεί λύση». Κλείνοντας το υπόμνημα προς τους υπεύθυνους, οι διασώστες εκφράζουν την πίστη, πως θα υπάρξει κατανόηση απέναντι στο «δίκαιο αίτημα μας και θα δώσετε οριστική λύση τις επόμενες ήμερες, πράγμα που σημαίνει, ότι δεν θα χρειαστεί να φτάσουμε στο σημείο να μην συνεχίσουμε να πετάμε»

 Πηγή : http://www.koinignomi.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Σε προτεραιότητα οι μονάδες των νησιών

Με την πρόσληψη 800 μόνιμων και 700 επικουρικών ιατρών ζητά να ενισχυθεί ο κλάδος της Υγείας το υπουργείο, ενώ παράλληλα αιτείται και την πρόσληψη 2.500 νοσηλευτών, προκειμένου να καλυφθούν οι άμεσες ανάγκες λειτουργίας των κρισιμότερων μονάδων στον νησιωτικό χώρο, όπως και 130 θέσεις για την επαναλειτουργία των κλειστών μονάδων εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ), οι οποίες έχουν παύσει τη λειτουργία τους λόγω έλλειψης προσωπικού.

 Τα κενά ανά νοσοκομείο και ιατρική ειδικότητα κατέγραψε ειδική ομάδα εργασίας του υπουργείου Υγείας και εντάσσονται στο σχέδιο επείγουσας παρέμβασης, το οποίο είχε εξαγγελθεί από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου. Πρόκειται για μια τολμηρή, όπως χαρακτηρίστηκε και ανθρωποκεντρική μεταρρύθμιση, έτσι ώστε να ανακουφιστούν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, τα οποία λόγω της επέλασης της οικονομικής κρίσης, δεν έχουν τη δυνατότητα να απευθυνθούν σε ιδιώτη, έχοντας ως μόνη λύση το Εθνικό Σύστημα Υγείας.

 Τα κενά που παρατηρήθηκαν από την ομάδα εργασίας στα νοσοκομεία και τις δημόσιες υγειονομικές μονάδες της επικράτειας, ανέρχονται σε περίπου 4.000 κενές θέσεις ιατρών, οι οποίες είναι υπεύθυνες για την υπολειτουργία ή το οριστικό κλείσιμο τμημάτων. Επιπλέον, η ανάγκη κάλυψης άνω των 300 θέσεων, χαρακτηρίζεται επείγουσα ή και υπερεπείγουσα.

 Ως «άθλια» χαρακτήρισαν την υφιστάμενη κατάσταση, οι άνθρωποι της ειδικής ομάδας εργασίας, μεταφέροντας την δραματική κατάσταση, ειδικά στα νοσηλευτικά ιδρύματα, τα οποία βρίσκονται σε δυσπρόσιτες περιοχές, στην νησιωτική Ελλάδα, αλλά και στην Περιφέρεια εν γένει, με τις ελλείψεις να φτάνουν σε αρκετά σοβαρό σημείο, όσον αφορά στο ιατρικό, το νοσηλευτικό και το εργαστηριακό προσωπικό, όπως επίσης και σε φαρμακοποιούς, βιοχημικούς, αλλά και σε άλλες ειδικότητες. Δυσεπίλυτο πρόβλημα παρουσιάζεται κυρίως στις περιοχές, οι οποίες δέχονται μεγάλο όγκο τουριστικών επισκέψεων, ενώ, παράλληλα, οι δομές του ΕΣΥ και του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (ΠΕΔΥ), δεν επαρκούν, ώστε να ανταπεξέλθουν στα προβλήματα υγείας μεγάλου όγκου μεταναστών και φυλακισμένων. Ανεπαρκής φαίνεται και ο ογκολογικός κλάδος, η σπουδαιότητα του οποίου κρίνεται ιδιαίτερα αυξημένη, λόγω της συχνότερης εμφάνισης κρουσμάτων της επάρατης νόσου, αλλά και του υψηλού κόστους νοσηλείας σε ιδιωτικές κλινικές. Οι περιοχές που δέχονται μεγάλο όγκο τουριστικών επισκέψεων έχουν τεράστιο πρόβλημα επάρκειας δημόσιων υπηρεσιών Υγείας.
 Την ίδια ώρα, οι δομές του ΕΣΥ και του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (ΠΕΔΥ) δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα προβλήματα υγείας του μεγάλου όγκου μεταναστών και φυλακισμένων. Σε ανεπάρκεια βρίσκεται και ο ογκολογικός τομέας, ο οποίος θεωρείται κρίσιμος, λόγω της αυξημένης εμφάνισης κρουσμάτων καρκίνου, αλλά και του υψηλού κόστους νοσηλείας στον ιδιωτικό τομέα.
Πηγή :http://www.koinignomi.gr/ 

Διαβάστε Περισσότερα

Οι στέρνες επανέρχονται στα ελληνικά νησιά

Στα αιγαιοπελαγίτικα νησιά, στη Μάνη, στους Παξούς και σε κάθε άνυδρη γωνιά της χώρας, οι στέρνες ήταν κομμάτι της οικιακής οικονομίας. Υπόγειες ή στην επιφάνεια, λιθόκτιστες ή πελεκητές, θεωρούνταν..........

σημαντικό περιουσιακό στοιχείο, αφού εξασφάλιζαν το πιο πολύτιμο αγαθό για το σπίτι ή το χωράφι. 

Η έλευση των δικτύων ύδρευσης και ακολούθως του τουρισμού τις «εξαφάνισε», χωρίς ωστόσο η ανάγκη για νερό να έχει καλυφθεί. Με πρωτοβουλία ιδιωτικής εταιρείας τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια για την επανένταξη των υδατοδεξαμενών για την κάλυψη αναγκών σε σχολεία και δημόσιες υποδομές στα νησιά.

Οι στέρνες δεν είναι βέβαια ελληνική «εφεύρεση», αφού απαντούν σε όλες τις μεσογειακές χώρες (και σε κάθε άνυδρη γωνιά του πλανήτη), ούτε εμφανίστηκαν τον τελευταίο αιώνα. «Οπως μας αποκαλύπτει η αρχαιολογική έρευνα, στέρνες υπήρχαν στην Ελλάδα ήδη από τη μινωική εποχή. Στην αρχαία Αθήνα ήταν πολύ διαδεδομένες, παρότι υπήρχαν υδραγωγεία. Μάλιστα, ο Αριστοτέλης έγραψε ότι έπρεπε να υπάρχουν σε κάθε σπίτι, ώστε η πόλη να έχει επάρκεια νερού σε περίπτωση πολέμου», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Δημήτρης Κουτσογιάννης, καθηγητής υδρολογίας και υδραυλικών έργων στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ.

«Οπως ήταν επόμενο, η δημιουργία μοντέρνων συστημάτων ύδρευσης εξαφάνισε σταδιακά τις στέρνες από τα αστικά κέντρα. Στα νησιά, όμως, εκεί όπου δεν φθάνει το δίκτυο ύδρευσης, παραμένουν. Ακόμη κι εκεί που δεν το περιμένεις: για παράδειγμα στην Κεφαλονιά δεν υπάρχει μεν έλλειψη νερού, αλλά το έδαφος είναι τέτοιο που δεν συγκρατεί το νερό και έτσι οι στέρνες χρησιμοποιούνται ακόμη για τις ανάγκες των σπιτιών».

Οι στέρνες έφυγαν από πολλές περιοχές, αλλά όχι και το πρόβλημα. «Στην Κύπρο, για παράδειγμα, τοποθετούν στις ταράτσες των σπιτιών δεξαμενές τις οποίες γεμίζουν όταν το δίκτυο έχει πίεση, για να εξυπηρετούνται σε περίπτωση διακοπής», λέει ο κ. Κουτσογιάννης. «Αυτό μας δείχνει ότι η στέρνα ή η δεξαμενή παραμένει μια αειφορική λύση για την αντιμετώπιση των αναγκών σε οικιακό επίπεδο».

Σε 28 νησιά
Από το 2008 μία ιδιωτική εταιρεία (Coca-Cola 3Ε) σε συνεργασία με τον διεθνή οργανισμό Global Water Partnership-Meditettanean (GWP-Med) ξεκίνησε ένα πρόγραμμα συλλογής ομβρίων στα νησιά. Στο πλαίσιο του προγράμματος, που έχει φθάσει σε 28 νησιά των Κυκλάδων και των Δωδεκανήσων έχουν εγκατασταθεί ή επισκευαστεί 50 συστήματα συλλογής ομβρίων υδάτων και 3 μονάδες παραγωγής πόσιμου νερού, που επιτυγχάνουν ετήσια εξοικονόμηση 62,4 εκατ. λίτρων νερού. 

Πέρυσι μέσω της πρωτοβουλίας εγκαταστάθηκαν δύο υπόγειες δεξαμενές συλλογής ομβρίων υδάτων στο δημοτικό σχολείο και το γυμνάσιο των Λειψών, καθώς και στο δημοτικό Αλίντων στη Λέρο, αποκαταστάθηκε το σύστημα συλλογής ομβρίων υδάτων του δημοτικού και νηπιαγωγείου Πλάκας στην Πάτμο, ενώ εγκαταστάθηκε εφεδρική δεξαμενή στο ταχυδιυλιστήριο της λιμνοδεξαμενής της Αστυπάλαιας. Για την υλοποίηση των έργων υπεγράφη σύμφωνο συνεργασίας ανάμεσα στους δύο εταίρους και στις τοπικές Αρχές των νησιών. 

Ενώ με την έγκριση του υπ. Παιδείας η δημιουργία των υδατοδεξαμενών αξιοποιήθηκε από τους εκπαιδευτικούς σε προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης των μαθητών και προβλήθηκε στις τοπικές κοινωνίες. Στόχος της ενδιαφέρουσας πρωτοβουλίας, η προβολή βιώσιμων μεθόδων για την ενίσχυση της διαθεσιμότητας του νερού σε τοπικό επίπεδο και η εκπαίδευση των νέων για τη σωστή διαχείριση του νερού.

Πέρα όμως από τις μεμονωμένες ιδιωτικές πρωτοβουλίες, μήπως θα έπρεπε οι στέρνες να επανενταχθούν στην αρχιτεκτονική των νησιών; «Πιστεύω ότι η δημιουργία μιας μικρής στέρνας θα έπρεπε να επιβάλλεται από ένα νομοθετικό πλαίσιο σε όλες τις νέες οικοδομές στις άνυδρες περιοχές», λέει ο κ. Κουτσογιάννης.

«Σε πολλές πόλεις της Ευρώπης η κατασκευή τους είναι υποχρεωτική, όχι για να αντιμετωπιστεί η λειψυδρία, αλλά για να συγκρατείται το νερό σε μεγάλες βροχοπτώσεις και να μην προκαλούνται πλημμύρες. Το παρελθόν μας μπορεί να μας διδάξει πολλά».
Πηγή: kathimerini.gΠηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Αυξημένο το ενδιαφέρον για τα φαρμακευτικά φυτά στην Ελλάδα

Στη χώρα μας, όπως εξηγεί η ίδια, «η συστηματική και εκτεταμένη καλλιέργεια των φαρμακευτικών φυτών είναι πολύ περιορισμένη
 Όλο και περισσότερο είναι εκείνοι που ασχολούνται με τα φαρμακευτικά φυτά στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της στροφής του ανθρώπου τα τελευταία χρόνια, προς τη βιολογική γεωργία.
Σύμφωνα με τον διεθνή υγειονομικό οργανισμό φαρμακευτικά φυτά είναι αυτά, τα οποία περιέχουν σε ένα η περισσότερα όργανά τους, κάποια συστατικά, τα οποία χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς ή αποτελούν πρώτη ύλη για φαρμακευτικά παρασκευάσματα.
Όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Τεχνολόγων Γεωπόνων στο ΤΕΙ Θεσσαλίας, Δρ. Ελένη Βογιατζή- Καμβούκου, η ελληνική αγορά έχει κατακλυστεί από μίγματα διαφόρων «θεραπευτικών» βοτάνων εγχώριων αλλά κυρίως εισαγόμενων από την Ελβετία, τη Γερμανία, και την Βουλγαρία
Στη χώρα μας, όπως εξηγεί η ίδια, «η συστηματική και εκτεταμένη καλλιέργεια των φαρμακευτικών φυτών είναι πολύ περιορισμένη και αυτό οφείλεται, αφενός μεν στη δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί για τη διάθεση των προϊόντων τους στις αγορές του εσωτερικού και κυρίως του εξωτερικού τις οποίες δεν γνωρίζουν, αφετέρου δε στην έλλειψη γνώσεων πάνω στην τεχνική καλλιέργειάς τους».
Στην Γερμανία, το 50% των φαρμακευτικών παρασκευασμάτων έχουν φυτική προέλευση.

Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Ισχυρός σεισμός τα ξημερώματα στην Κάσο

Ισχυρή σεισμική δόνηση 5,3 βαθμών σημειώθηκε στις 01:34 τα ξημερώματα του Σαββάτου σε κοντινή απόσταση από την Κάσο, αναφέρεται σε ανακοίνωση που εξέδωσαν το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και το Εργαστήριο Γεωφυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Το επίκεντρο του σεισμού εντοπίστηκε στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ Κάσου και Κρήτης. Συγκεκριμένα 67 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Κάσου και 342 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αθήνας.
Από το σεισμό δεν αναφέρθηκαν ζημιές ή τραυματισμοί κατοίκων των κοντινών στο επίκεντρο περιοχών.

Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Σε ισχύ η θερινή ώρα από την Κυριακή

Το μέτρο της θερινής ώρας θα εφαρμοστεί στην Ελλάδα και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες από τα ξημερώματα της Κυριακής, 29 Μαρτίου.
Συγκεκριμένα, στις 03:00, οι δείκτες των ρολογιών πρέπει να μετακινηθούν μία ώρα μπροστά, δηλαδή στις 04:00.
Η επαναφορά της ώρας γίνεται την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου (25/10/2015).
Γιατί αλλάζει η ώρα
Σύμφωνα με το διευθυντή του Ευγενίδειου Πλανητάριου, Διονύση Σιμόπουλο, ο θεσμός της θερινής ώρας καθιερώθηκε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 για εξοικονόμηση ενέργειας. Με αυτό τον τρόπο, ο Ήλιος δύει μία αργότερα που πρακτικά σημαίνει ότι οι άνθρωποι καταναλώνουν λιγότερο ηλεκτρικό ρεύμα για τις διάφορες δραστηριότητές τους.
Την ιδέα της θερινής ώρας εισηγήθηκε για πρώτη φορά ο Βενιαμίν Φραγκλίνος το 1784, ενώ εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το 1916 στην Αγγλία.

Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Αίσιο τέλος για τους επιβάτες του «Βιτσέντζος Κορνάρος»

Αποκολλήθηκε επιτυχώς το επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο «Βιτσέντζος Κορνάρος», που είχε προσαράξει από το βράδυ της Τετάρτης σε αμμώδη περιοχή, κοντά στον λιμενοβραχίονα του λιμανιού της Κάσου. Η αποκόλληση έγινε με τη βοήθεια του επιβατικού ταχύπλοου «Kasos Princess».
Το πλοίο εισήλθε με ασφάλεια στο λιμάνι του νησιού, όπου αποβιβάστηκαν και οι 227 επιβαίνοντες. Όλοι οι επιβάτες είναι καλά στην υγεία τους. Σε εξέλιξη είναι ο τεχνικός έλεγχος από τους αρμόδιους επιθεωρητές και από ιδιώτες δύτες, προκειμένου να κριθεί αν είναι ασφαλές να ταξιδέψει.
Η ταλαιπωρία και η αγωνία των επιβατών είχε αγγίξει «κόκκινο», καθώς οι καιρικές συνθήκες δεν επέτρεπαν μέχρι και το βράδυ της Παρασκευής να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες για την αποβίβαση των επιβατών, είτε για την αποκόλληση του πλοίου. Μάλιστα, για το λόγο αυτό είχε ζητηθεί η συνδρομή ρυμουλκού σκάφους από τη Μύκονο, το οποίο, λόγω των ισχυρών ανέμων, δεν μπορούσε να προσεγγίσει το νησί και είχε κατευθυνθεί προς την Αστυπάλαια.
Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Η οικονομία πάει καλά και ο λαός πεινάει

Η φωτογραφία είναι από τη δουλειά του Jonathan Grevsen με τίτλο «Αστεγοι στη Βαρκελώνη», το 2008. Σαν να μην πέρασε μια ημέρα.... | Jonathan Grevsen  

 Επτά χρόνια μετά την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων στην Ισπανία, το 2008, η ανάκαμψη επιταχύνεται και οι ρυθμοί ανάπτυξης διπλασιάζονται, σύμφωνα με την Κεντρική Τράπεζα της χώρας και τον πρωθυπουργό της. Η κρίση λοιπόν, τελείωσε; Όχι ακριβώς...
Μόλις χθες (Πέμπτη) η Κεντρική Τράπεζα της Ισπανίας ανακοίνωσε ότι η ανάπτυξη φέτος θα κυμανθεί στο 2,8%, δηλαδή περίπου το διπλάσιο από πέρσι που ήταν η πρώτη χρονιά ανάπτυξης για την ισπανική οικονομία από την αρχή της κρίσης. Αυτή η πρόβλεψη -εάν επιβεβαιωθεί- σημαίνει ότι η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης θα είναι από τις πλέον αναπτυσσόμενες, μετά την Ιρλανδία, τη Λετονία και τη Μάλτα. Συνυπολογίζοντας την πτώση της τιμής του πετρελαίου και το 1,1 τρισ. μετρητά που θα ρίξει συνολικά στην αγορά η ΕΚΤ, η ισπανική Τράπεζα εκτιμά ότι και η ανεργία θα πρέπει να πέσει στο 22,2% φέτος, από το 26,1% που ήταν πριν μια διετία.
Με τις γενικές εκλογές να πλησιάζουν, οι προβλέψεις αυτές ήταν βούτυρο στο ψωμί της κεντροδεξιάς κυβέρνησης του Μαριάνο Ραχόι, που υιοθέτησε και την αντίστοιχη θριαμβευτική ρητορική για την οικονομική πολιτική της. Μόλις πριν ένα μήνα -γράφει ο Guardian- ο υπουργός Οικονομικών ντε Γκίντος διακήρυξε ότι η χώρα του θα απολαύσει μια πενταετία ρυθμών ανάπτυξης έως 3%. Ενώ ο πρωθυπουργός Ραχόι ισχυρίστηκε ότι «η κρίση τελείωσε», για να προσγειωθεί ανώμαλα από τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος, με σαφή ωμότητα, του υπενθύμισε ότι δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό σε μια χώρα με 4,5 εκατομμύρια άνεργους. Ο Ραχόι υποχρεώθηκε μεν σε υποχώρηση, αλλά κατά το ήμισυ: «η κρίση» είπε, «τελείωσε, αλλά η κληρονομιά της όχι».
Αφού, λοιπόν, όλα πλέον βαίνουν καλώς, γιατί οι ψηφοφόροι δεν είναι ευχαριστημένοι; Την ημέρα που ο υπ. Οικονομικών παρουσίαζε τις αισιόδοξες προοπτικές της ισπανικής οικονομίας ενώπιον κοινού επιχειρηματιών, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία δημοσιοποιούσε έρευνα που έδειχνε ότι 4 στους 5 Ισπανούς πιστεύουν ότι η πορεία της οικονομίας είναι το ίδιο κακή ή και ακόμα χειρότερη από ό,τι πέρσι και οι περισσότεροι από τους μισούς δεν πίστευαν πως θα διορθωθεί κάτι το 2016.
Η απαισιοδοξία με τα στοιχεία της πραγματικής οικονομίας φαίνεται απόλυτα δικαιολογημένη, καθώς όλο και περισσότεροι Ισπανοί, έχοντας κλείσει δυο χρόνια ανεργίας, δεν δικαιούνται πλέον επιδόματα, ο αριθμός αυτών που απλώνουν το χέρι για βοήθεια - οι περισσότεροι μεσήλικες- στους δρόμους της Μαδρίτης και της Βαρκελώνης αυξάνεται, ενώ περίπου 1,5 εκατομμύριο Ισπανοί εξαρτώνται πλέον από τις κοινωνικές δωρεάν κουζίνες για την επιβίωσή τους.
«Τα μακροοικονομικά στοιχεία δείχνουν καλά από τις αρχές του 2013» εξηγεί ο καθηγητής Χαβιέ Δίαζ Χιμένεθ, της σχολής επιχειρήσεων IESE της Μαδρίτης. «Αλλά αυτό είναι μέρος του επιχειρηματικού κύκλου και δεν οφείλεται καθόλου στις ενέργειες της κυβέρνησης». Ο Χιμένεθ, γράφει ο Guardian, απορρίπτει κατηγορηματικά τις προβλέψεις του ντε Γκίντος για τους ρυθμούς ανάπτυξης της επόμενης πενταετίας, αν και πιστεύει ότι η ανάκαμψη είναι πραγματική, αφού στην αγορά δημιουργούνται διαρκώς νέες θέσεις εργασίας- περίπου 400.000 τον χρόνο.
Πρόσφατη έρευνα έδειξε ωστόσο ότι λιγότερο από το 10% αυτών των θέσεων εργασίας είναι είτε μόνιμες είτε πλήρους απασχόλησης, επομένως δεν προσφέρουν ασφάλεια στην εργασία και ικανές αποδοχές για την επιβίωση.
Όπως είπε η Julia Fossi της κοινωνικής κουζίνας Esperanza της Βαρκελώνης, υπάρχει σημαντική αύξηση στον αριθμό των Ισπανών που κοιμούνται στους δρόμους. «Η μέση ηλικία τους» λέει « είναι μεταξύ 40 και 50 ετών. Είναι άνθρωποι που έχουν χάσει τα σπίτια τους και κοιμούνται στις εσοχές των τραπεζών. Είχαμε εδώ μια γυναίκα που την πέταξαν έξω από το σπίτι της και κοιμόταν έξω από την τράπεζα La Caixa, αγκαλιά με τη γάτα της».
Για τον οικονομολόγο Εντουαρντ Χιου «η οικονομική κατάσταση θεωρείται από τους περισσότερους Ισπανούς τόσο κακή, ώστε κάθε φορά που ο Ραχόι λέει ότι όλα βελτιώνονται, μειώνεται η δημοτικότητά του, γιατί ο κόσμος θεωρεί πως λέει ψέματα». Η Ισπανία λέει ο Χιου «έχει προσελκύσει επενδύσεις τα τελευταία χρόνια, αλλά πρόκειται για κεφάλαια που επενδύονται ως επί το πλείστον σε μετοχές, ομόλογα και σε χρεοκοπημένα ακίνητα». 
Όσον αφορά σε αυτή την αγορά των ακινήτων, μετά από μια οκταετία συνεχούς πτώσης, οι τιμές άρχισαν να ανεβαίνουν. Κι εκεί όμως επιλεκτικά. «Το δεύτερο εξάμηνο του 2013 ήταν το σημείο καμπής» λέει η Κέιτ Εβερετ- Αλεν της βρετανικής μεσιτικής Knight Frank LLP, «αλλά αυτό κυρίως αφορούσε στα πολυτελή ακίνητα και στις ακριβές συνοικίες». Οι τιμές των ακινήτων πράγματι αυξήθηκαν πέρσι κατά 1,8%, η πρώτη άνοδος μέσα σε έξι χρόνια, ωστόσο σε πραγματικές τιμές το ποσοστό είναι ασήμαντο σε σχέση με το 44% της πτώσης των τιμών από το 2007.

Πηγή : http://www.efsyn.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

Stratfor: Πώς παίζεται το παιχνίδι εξουσίας στην Υεμένη

Επιμέλεια: Άννα Φαλτάιτς
Στα πρόθυρα του εμφυλίου πολέμου βρίσκεται η Υεμένη, με τις μάχες μεταξύ των ανταρτών Χούτι, που κατέλαβαν τον Σεπτέμβριο την πρωτεύουσα της χώρας, και του στρατού να οδηγούν στην σημερινή στρατιωτική επέμβαση συμμαχίας, της οποίας ηγείται η Σαουδική Αραβία.

Οι πρωταγωνιστές

Παίκτες-κλειδιά της νέας αιματοχυσίας ο πρώην και ο νυν πρόεδρος της χώρας καθώς και μια πλειάδα διαφορετικών ομάδων ανταρτών, με πρωταγωνιστές τους Χούτι.
Οι Χούτι είναι μέλη μιας ομάδας ανταρτών γνωστής με το όνομα Ανσάρ Αλλάχ, που πρόσκειται στον παρακλάδι του Σιιτικού Ισλαμισμού που ονομάζεται Ζαϊντισμός. Οι Ζαΐντι αποτελούν το ένα τρίτο του πληθυσμού της χώρας και κυβερνούσαν τη Βόρεια Υεμένη για σχεδόν 1.000 χρόνια, μέχρι το 1962. Οι Χούτι πήραν το όνομά τους από τον Χουσεΐν Μπαντρ αλ Ντιν αλ Χούτι, ο οποίος ηγήθηκε της πρώτης εξέγερσης του κινήματος αυτού το 2004, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσει μεγαλύτερη αυτονομία για την περιφέρεια της Σααντά, αλλά και να προστατεύσει τις θρησκευτικές και πολιτισμικές παραδόσεις των Ζαΐντι από αυτό που θεωρούσαν καταπάτηση από του σουνίτες ισλαμιστές.
Όταν σκοτώθηκε ο Χούτι από τον στρατό της Υεμένης στα τέλη του 2004, η οικογένειά του ανέλαβε τα ηνία και ηγήθηκε πέντε ακόμα εξεγέρσεων, προτού υπογραφεί η εκεχειρία με την κυβέρνηση το 2010.
Το 2011, οι Χούτι συμμετείχαν στις διαδηλώσεις κατά του τότε προέδρου Αλί Αμπτουλάχ Σαλέχ και εκμεταλλεύτηκαν το κενό εξουσίας προκειμένου να διευρύνουν τον εδαφικό έλεγχο στην Σαανά και τη γειτονική επαρχία Αμράν. Στη συνέχεια συμμετείχαν στο Συνέδριο Εθνικού Διαλόγου που οδήγησε τον νυν πρόεδρο Αμπτν Ραμπόχ Μανσούρ Χαντί στην ανακοίνωση σχεδίων –τον Φεβρουάριο του 2014- για μετατροπή της Υεμένης σε ομοσπονδία έξι περιφερειών. Οι Χούτι ωστόσο τάχθηκαν κατά του σχεδίου, που, όπως δήλωναν, θα τους αποδυνάμωνε.
Ο πρόεδρος Αμπτν Ραμπόχ Μανσούρ Χαντί ήρθε στην εξουσία το 2012, διαδεχόμενος τον Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ.
Η άνοδός του στην εξουσία αρχικά χαιρετίστηκε ως παράδειγμα επιτυχούς μετάβασης στη δημοκρατία. Όμως οι αντάρτες των Χούτι ανάγκασαν την κυβέρνηση να εγκαταλείψει την εξουσία τον περασμένο μήνα, με τον Χαντί να διαφεύγει στο Άντεν, απ” όπου προσπαθεί να επιστρέψει και πάλι στην εξουσία.
Πριν από το 2012, ο Αλί Αμπτουλάχ Σαλέχ ήταν πρόεδρος της Υεμένης για περισσότερες από δύο δεκαετίες. Απομακρύνθηκε από την εξουσία λόγω της απαίτησης για πολιτική αλλαγή, η οποία προκλήθηκε από τις αναταραχές της «Αραβικής Άνοιξης». Τώρα, ο Σαλέχ έχει συμμαχίσει με τους Χούτι εναντίον του Χαντί.
Στο μεταξύ, τόσο ο πρόεδρος Χαντί, όσο και οι Χούτι και οι ΗΠΑ, μάχονται κατά της εξτρεμιστικής σουνιτικής ομάδας AQAP, το σκέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης Al Qaeda στην Υεμένη, που είναι και η μεγαλύτερη τρομοκρατική οργάνωση στη χώρα. Μία ακόμα απειλή είναι η σουνιτική εξτρεμιστική οργάνωση San’a Province, η οποία δηλώνει πίστη στο Ισλαμικό Κράτος.

Ο στόχος των Χούτι

Οι ενέργειες των σιιτών Χούτι που επιτίθενται στην κυβέρνηση μπορεί να μοιάζουν με πραξικόπημα, ωστόσο στην πραγματικότητα η στρατηγική τους είναι διαφορετική. Στόχος τους είναι να δείξουν τη δύναμή τους, ενώ δεν τους ενδιαφέρει άμεσα να κυβερνήσουν. Αντιθέτως, επιχειρούν να αυξήσουν την επιρροή τους στο ομοσπονδιακό σύστημα της Υεμένης.
Οι Χούτι ενδιαφέρονται μόνο να ελέγξουν την περιοχή εντός των συνόρων του παλαιού βασιλείου της Υεμένης, ή της Αραβικής Δημοκρατίας της Υεμένης – περιοχές που οι Ζαΐντι έλεγχαν κατά καιρούς για αιώνες μέχρι το 1962. Η κατάληψη του προεδρικού μεγάρου τον Ιανουάριο δεν σηματοδοτεί αλλαγή στον στόχο αυτό.
Αν και η Υεμένη ανέκαθεν μαστιζόταν από την αστάθεια, η πρόσφατη ιστορία της υπήρξε ιδιαίτερα βίαιη. Η «Αραβική Άνοιξη» έφερε διαδηλώσεις στη Σαναά, οι οποίες πυροδότησαν μια κλιμάκωση της βεντέτας μεταξύ του πρώην προέδρου Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ και του στρατηγού Μουχσίν αλ Αχμάρ.
Η διαμάχη εξελίχθηκε σε ανοικτό πόλεμο εντός της Σαναά, με τον Σαλέχ μάλιστα να τραυματίζεται σοβαρά κατά τη διάρκεια απόπειρας δολοφονίας του τον Ιούνιο του 2011. Σε μια προσπάθεια να αποκλιμακώσει την ένταση, το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου διαμεσολάβησε ώστε να υπάρξει συμφωνία η οποία ανάγκαζε τον πρώην πρόεδρο Σαλέχ να παραιτηθεί και να αναλάβει την εξουσία ο νυν πρόεδρος το 2012. Μετά από μια στρατιωτική επιχείρηση ώστε να αντιμετωπιστούν οι αντάρτες και οι δυνάμεις των αυτονομιστών σε όλη τη χώρα, έγινε σαφές ότι ο στρατός δεν ήταν ένας ενωμένος οργανισμός, ικανός να διατηρήσει την τάξη εντός της χώρας.
Μέχρι το 2014, ο Χαντί επεδίωκε τη δημιουργία ενός ομοσπονδιακού συστήματος ώστε να υπάρξει ένας καλύτερος καταμερισμός εξουσιών στις διάφορες πολιτικές ομάδες της Υεμένης, ωστόσο άρχισαν να προκύπτουν εμπόδια. Οι Χούτι ήθελαν μεγαλύτερη εξουσία εντός του νέου συστήματος και ενίσχυσαν την εκστρατεία τους κατά της κυβέρνησης στη Σαναά, φτάνοντας μέχρι την πρωτεύουσα και αναγκάζοντας την κυβέρνηση τελικά να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων –με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ- τον Αύγουστο. Οι διαπραγματεύσεις οδήγησαν σε συμφωνία στο πλαίσιο της οποίας η Υεμένη θα σχημάτιζε νέα κυβέρνηση προκειμένου να ικανοποιήσει τους Χούτι.
Όμως οι όροι της νέας πρότασης για το Σύνταγμα της χώρας δεν άρεσαν στους Χούτι, οι οποίοι στις 19 Ιανουαρίου φέτος επιχείρησαν να αποτρέψουν την κατάθεσή της.
Στις 20-22 Ιανουαρίου οι αντάρτες εισέβαλαν στο προεδρικό μέγαρο και ανάγκασαν ανώτατα στελέχη της κυβέρνησης να παραιτηθούν, κρατώντας μάλιστα σε κατ” οίκον περιορισμό τον πρόεδρο Χαντί.
Στις 11 Φεβρουαρίου, καθώς η κατάσταση επιδεινωνόταν στη χώρα, ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, και άλλες χώρες, άρχισαν να εκκενώνουν τις πρεσβείες τους, ενώ ο ΟΗΕ καταδίκασε την κατάληψη της Σαναά από τους Χούτι.
Ο Χαντί κατάφερε να δραπετεύσει και να μεταβεί στο Άντεν, από όπου ανακοίνωσε ότι αποσύρει την παραίτησή του και ότι όλες οι πολιτικές αποφάσεις που ελήφθησαν από τότε που κατέλαβαν την πρωτεύουσα οι Χούτοι είναι άκυρες. Τόσο οι αραβικές κυβερνήσεις όσο και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ τον στήριξαν, με τη Σαουδική Αραβία να ξεκινά σήμερα στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των Χούτι.

Ο «ανταγωνισμός» Σαουδικής Αραβίας – Ιράν

Αν και το κίνημα των Χούτι δυσκολεύεται να διαχειριστεί τις πολλές προκλήσεις στη βόρεια Υεμένη, η άνοδός του στην εξουσία αποτελεί εμπόδιο για τη Σαουδική Αραβία. Μετά την πτώση της κυβέρνησης της Υεμένης,το Ριάντ θα πρέπει να εκμεταλλευτεί την ανάγκη των Χούτι για πολιτική και οικονομική στήριξη για την εκ νέου εδραίωση της επιρροής τους στη χώρα. Όμως, καθώς το Ιράν θέλει και αυτό να καλύψει αυτό το «κενό», η Υεμένη έχει μετατραπεί σε ένα ακόμα πεδίο μάχης για τους δύο αντιπάλους.
Από τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν εκδιώχθηκε από την πρωτεύουσα της Υεμένης, Σαναά, ο πρόεδρος της χώρας, η κυβέρνηση βρίσκεται σε «εμφύλιο» πόλεμο. Ο πρόεδρος Αμπτν Ραμπόχ Μανσούρ Χαντί εξέδωσε στις 19 Μαρτίου ανακοίνωση με την οποία καταδικάζει τις αεροπορικές επιθέσεις στο κτηριακό συγκρότημά του στη νότια πόλη του Άντεν ως απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος από δυνάμεις που πρόσκεινται στον προκάτοχό του, πρώην πρόεδρο Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ.
Οι Χούτι αντιπροσωπεύουν μια αλλαγή στην ισορροπία της εξουσίας της Υεμένης η οποία έχει ανοίξει την πόρτα στο Ιράν να γίνει βασικός παίκτης σε μια περιοχή που μέχρι πρόσφατα αποτελούσε αποκλειστική «κυριότητα» της Σαουδικής Αραβίας.
Αν και η Σαουδική Αραβία από καιρό ανακατεύεται στην Υεμένη, το Ριάντ είχε χάσει τις εξελίξεις στη χώρα καθώς είχε επικεντρώσει την προσοχή του σε άλλες μάχες στην περιφέρεια. Αυτό δεν σημαίνει πως η Σαουδική Αραβία δεν δίνει προσοχή στην Υεμένη, αλλά ότι δεν περίμενε το Ιράν να κερδίσει έδαφος στα νότια σύνορά του μέσω ενός κινήματος που δεν είναι παραδοσιακά σιιτικό – και που στην πραγματικότητα είναι θεολογικά πιο κοντά στο σουνιτικό Ισλάμ.
Οι Σαουδάραβες θεωρούν τους Χούτι πιθανή απειλή από το Ιράν.

Η άνοδος των Χούτι

Υπήρχαν αρκετοί παράγοντες που διευκόλυναν την άνοδο των Χούτι στην εξουσία. Ο πρώτος ήταν οι προσπάθειες της Σαουδικής Αραβίας να ελέγξουν την κυβέρνηση της Υεμένης, όταν οι διαδηλώσεις της Αραβικής Άνοιξης δεν πήγαν όπως το ήθελαν. Ο Σαλέχ αποχώρησε από την εξουσία παραχωρώντας τη θέση του στον Χαντί. Όμως η κίνηση αυτή διεύρυνε τα ενδοκυβερνητικά φυλετικά, ιδεολογικά, πολιτικά και στρατιωτικά ρήγματα.
Μέχρι να έρθουν στην εξουσία οι Χούτι, η μέθοδος που χρησιμοποίησε το Ριάντ για να στρέψει τις διάφορες φατρίες της Υεμένης τη μία εναντίον της άλλης, είχε ήδη υπονομεύσει το παλαιό σύστημα σε σημείο που οι Χούτι μπορούσαν πλέον να εκμεταλλευτούν και να συμμαχήσουν με αρκετές φυλές ώστε να προχωρήσουν και πέραν του οχυρού της Σαανά, προελαύνοντας προς περιοχές Νότια της πρωτεύουσας.
Στο μεταξύ, η Σαουδική Αραβία δεν έκανε αρκετά ώστε να αποτρέψει ενδεχόμενη επιστροφή του Σαλέχ στη Σαναά, όπου μπορούσε να συνωμοτήσει κατά αυτών που θεωρούσε υπεύθυνους για την πτώση του και να οργανώσει την επιστροφή του. Αυτές οι κινήσεις του Σαλέχ αποδυνάμωσαν την κυβέρνηση της Υεμένης και ελαχιστοποίησαν την ικανότητά της να αντιμετωπίσει τους αντάρτες Χούτι.
Από την πλευρά τους, οι Χούτι προσέχουν ιδιαίτερα να μην εμπλακούν άμεσα με τους Σαουδάραβες στα σύνορα, και έτσι έχουν επικεντρώσει την προσοχή τους στο εσωτερικό της χώρας, ενισχύοντας την ισχύ που έχουν αποκτήσει και αποδυναμώνοντας τις ομάδες εκείνες που ίσως προβάλουν αντιστάσεις.

Η στάση των ΗΠΑ

Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ είχαν δείξει ότι θα συνεργάζονταν με τους Χούτι στη μάχη κατά των τζιχαντιστών στην Υεμένη. Η Ουάσιγκτον θεωρεί το Ιράν, τη Χεζμπολά και ακόμα και την κυβέρνηση της Συρίας -πλην του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ- εταίρους στη μάχη κατά του Ισλαμικού Κράτους, εξέλιξη από την οποία η Σαουδική Αραβία θεωρεί ότι απειλείται.
Αν μπορέσουν οι Χούτι να εδραιώσουν την εξουσία τους στην Υεμένη, τότε θα υπάρξει πρόβλημα στις νότιες περιοχές της Σαουδικής Αραβίας (Τζιχάν και Νατζράν) μακροπρόθεσμα, λόγω των σημαντικών πληθυσμών σιιτών που ζουν εκεί, εξέλιξη που θα καλοδεχόταν το Ιράν.
Οι ΗΠΑ έχουν σταματήσει να είναι η πρώτη χώρα που αντιδρά σε κρίσεις στην περιοχή, αν και συνεχίζουν να παίζουν κρίσιμο ρόλο σε επίπεδο επιμελητείας.
Η Ουάσιγκτον συνεχίζει τις διαπραγματεύσεις με το Ιράν, κρατώντας όμως ανοικτές τις επιλογές για συνεργασίες με όλες τις πλευρές προκειμένου να διαχειριστεί την περιοχή. Χαρακτηριστικό είναι ότι την ίδια μέρα που οι ΗΠΑ παρείχαν αεροπορική υποστήριξη σε επιχείρηση του Ιράν κατά του προπυργίου των σουνιτών στο Τικρίτ του Ιράκ, παρείχαν και πληροφόρηση και επιμελητειακή στήριξη στη σαουδαραβική επίθεση στην Υεμένη.

Πηγή : 

Διαβάστε Περισσότερα

Τελειωμένη η ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ

Εντός των επόμενων εβδομάδων θα προχωρήσει η ελληνική κυβέρνηση στην πώληση του πλειοψηφικού πακέτου που διαθέτει στον ΟΛΠ όπως δήλωσε ο αντιπρόεδρος Γιάννης Δραγασάκης στο πρακτορείο Xinhua, στο πλαίσιο επίσκεψης στην ΚίναΗ κινεζική Cosco ήταν μεταξύ των πέντε προτιμητέων υποψηφίων κατά τη διαδικασία αποκρατικοποίησης του ΟΛΠ από την προηγούμενη κυβέρνηση.

Ο κ. Δραγασάκης πρόσθεσε ότι υπήρξε «μια μικρή καθυστέρηση» στην διαδικασία, ως αποτέλεσμα «αλλαγής της ελληνικής κυβέρνησης».

Η Cosco και οι άλλοι διεκδικητές «μπορούν να κάνουν μία πολύ ανταγωνιστική προσφορά» ανέφερε ο κ. Δραγασάκης, σύμφωνα πάντα με το πρακτορείο Xinhua.

Κατά την διάρκεια της επίσκεψης του στην Κίνα, ο κ. Δραγασάκης αναφέρθηκε σε ένα τριετές πρόγραμμα, που θα περιέχει μια δέσμη συνεργασιών με την Κίνα.

Πηγή : http://www.thepressproject.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

Η ώρα της ρήξης έφτασε

Η χώρα διαθέτει επιτέλους ένα πρωθυπουργό που παίρνει τα πράγματα πάνω του. Όχι επειδή το είπε ο Στ. Μάνος ή ο Αντώναρος, αλλά επειδή όλοι ξέρουμε πως ο Αλέξης Τσίπρας είχε το θάρρος, μόλις είδε ποιο ήταν το πραγματικό πολιτικό και θεσμικό περιβάλλον στην ευρωζώνη, να πάρει πάνω του όλη την διαπραγμάτευση και να σώσει δυο-τρεις φορές τη χώρα από ένα ατύχημα (Graccident). Και την πήρε, με όπλο ένα λόγο ειλικρινή, αληθινό και ευρωπαϊκό που διαπέρασε το γυάλινο κάλυμμα της υποκρισίας και  των φαντασιώσεων της ευρωπαϊκής ελίτ. Αυτό μπορεί να σημαίνει πολλά για το μέλλον, αλλά τώρα η καυτή πατάτα είναι στα χέρια μας. Η ώρα της ρήξης ήρθε και δεν αφορά  μόνο τους ξένους δανειστές, αλλά και τον εαυτό μας.
Στις 21 Φεβρουαρίου γράφαμε πως «άρχισε ο ‘‘πόλεμος’’ με τον εαυτό μας», στις 13 Μαρτίου επισημαίναμε ότι έχουμε «δύο βδομάδες για να αποφασίσουμε». Τώρα είμαστε μπροστά στην πραγματικότητα μιας ριζοσπαστικής αλλαγής της χώρας. Η ατάκα του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Βαρουφάκη στην Κρήτη, όταν τον επευφημούσαν οι πολίτες, «να είστε μαζί μας κι όταν θα κάνουμε τη ρήξη» αυτό εννοούσε. Δεδομένου ότι ο πρωθυπουργός έχει πάρει πάνω του το παιγνίδι με τους δανειστές,  θεωρούμε επαρκείς τις εξηγήσεις που έδωσε ο αν. υπουργός Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων Ευκλείδης Τσακαλώτος στην εκπομπή U: 1) «Δημιουργούμε ασάφεια στους εταίρους μας σκοπίμως, γιατί πρέπει να ξέρουν ότι είμαστε έτοιμοι για μία ρήξη, αυτό σημαίνει διαπραγμάτευση», 2) Υπενθύμισε τη ρήση του Γ. Βαρουφάκη στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, «αν δεν μπορείς να φανταστείς τη ρήξη δεν διαπραγματεύεσαι» και 3) Δεν γίνεται να αποκαλύψουμε όλους τους τρόπους με τους οποίους διαπραγματεύεται η κυβέρνηση. Δηλαδή, μετά τα όποια λάθη έγιναν, οι άνθρωποι πλέον ξέρουν τι κάνουν. Συνεπώς, θα συνεχίσουν να παλεύουν σκληρά και θα κάνουν το καλύτερο για τους πολλούς και για τη χώρα. Το σίγουρο πάντως είναι ότι το Grexit και το Graccident, αλλά και το νέο φρούτο του διπλού νομίσματος πρέπει να κλείσουν οριστικά ως εκδοχές. Η κοινωνία έχει αρχίσει να κουράζεται και επιθυμεί σταθερότητα και προοπτική.
Ας έρθουμε τώρα στο εσωτερικό μέτωπο και στο επερχόμενο πολιτικό δίλημμα. Οι μεταρρυθμίσεις που εισηγείται η κυβέρνηση στο Brussels Group, ας πούμε ότι περνάνε, αν και τίποτε δεν είναι σίγουρο. Το ερώτημα είναι αν περνάνε στην Ελλάδα; Διότι είναι προφανές ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι προϊόν συμβιβασμού, που ορισμένοι τις εκτιμούν ως παράδοση στους δανειστές, ενώ άλλοι προσπαθούν να ρυμουλκήσουν την κυβέρνηση σε ένα οικονομικό αδιέξοδο, ώστε να συντελεστεί το «ατύχημα» και να οδηγηθεί η χώρα στη δραχμή και η οικονομία στην κολεκτιβοποίηση. Οι δυνάμεις αυτές μπορεί να μην έχουν ανατρεπτική ισχύ, δεδομένου ότι υπάρχουν κοινοβουλευτικές εφεδρείες, όμως αποτελούν ανασχετικό παράγοντα στο μεταρρυθμιστικό έργο που έχει μπροστά της η κυβέρνηση.
Το πακέτο των μεταρρυθμίσεων πρέπει να ψηφιστεί από τη Βουλή ως ένα πρώτο βήμα εδραίωσης της εμπιστοσύνης με τους δανειστές, τους θεσμούς της ΕΕ και τις αγορές, αλλά και άρσης της όποιας πολιτικής αβεβαιότητας προκαλεί η φερόμενη ως αριστερή πτέρυγα.
Τώρα είναι η ώρα να σπάσουμε τα αυγά για να γίνει η ομελέτα της ανάπτυξης και η Ελλάδα μια «άλλη χώρα». Όλοι ξέρουμε πως ζούμε στη χώρα της στρέβλωσης των πάντων από τους επιτήδειους που έχτισαν το πελατειακό κράτος της διαπλοκής και της καταλήστευσης του δημοσίου χρήματος και πλούτου από τα οργανωμένα συμφέροντα, μεγάλα και μικρά. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Πρέπει επιτέλους, να χτίσουμε ένα σοβαρό, ανταποδοτικό και διαφανές κράτος  που είναι προϋπόθεση για μια σταθερή ανάπτυξη που θα φέρει δουλειές και εισοδήματα.
Όλα τα άλλα είναι αστεία, έως δραματικά επικίνδυνα. Για παράδειγμα, το «να μην κάνουμε ήρωες τους αναρχικούς» που κατέλαβαν το Κόκκινο και μπαινοβγαίνουν στην Κουμουνδούρου, μπορεί να έχει νόημα για τους Ναϊτες της ιδεολογίας, αλλά η Fitch διαπιστώνοντας την απουσία κράτους μας έριξε στα CCC.  Και από την άλλη, το 36% δεν ψήφισε μια soft αναρχία, αλλά μια δημοκρατική -επιτέλους- εξουσία. Η αριστεροσύνη δεν θα επιβεβαιωθεί από την ανοχή, αλλά από τις αλλαγές στο τραπεζικό σύστημα, στο πλαίσιο λειτουργίας των ΜΜΕ, των πανεπιστημίων (που φαίνεται πως επιστρέφουν στο φαύλο πασοκικό παρελθόν τους), στην αξιολόγηση κ.ο.κ.
Η ελληνική υπόθεση είναι άλλωστε πολύ κρίσιμη για ολόκληρη την Ευρώπη και την αριστερά διεθνώς. Περιμένουν όλοι το καινούργιο, όχι την διολίσθηση στα αποτυχημένα μοντέλα του παρελθόντος. Η μάχη άλλωστε δίνεται μέσα στο σύστημα. Απ΄ έξω υπάρχει μόνο η Αλβανία του Χότζα.
Θα χρειαστεί συνεπώς να γίνουμε σοβαροί. Το πλαίσιο για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης ψηφίστηκε. Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης θα εφαρμοστεί, όμως, θα πάρει το χρόνο του, γιατί θα χρειαστεί, στο μεταξύ, να επιστρέψουν τα λεφτά στις τράπεζες, οι φόροι στα κρατικά ταμεία και τα δισεκατομμύρια από το εξωτερικό. Δεν θα υπάρξουν νέοι φόροι και εισπρακτικά κόλπα,  αλλά θα χρειαστεί το κράτος να έχει τις διαστάσεις που πρέπει. Τι να τις κάνουμε τις πολεοδομίες της διαφθοράς με τους χιλιάδες υπαλλήλους, τώρα που βγαίνει μία άδεια το μήνα; Τι να κάνουμε τα περιφερειακά αεροδρόμια  που δεν καλύπτουν τα έξοδά τους, αφού δεν έχουν πελατεία; (ΣΣ: Η σύμβαση υποχρεώνει τη Fraport να φέρνει πελατεία…). Τι θα κάνουμε με τις επιχειρήσεις που έβγαλαν τα λεφτά τους έξω για να μπορούν με σιγουριά να πληρώνουν πρώτες ύλες και προμηθευτές; Θα τις διώξουμε, όπως έγινε με την Βιοχάλκο; … Από την άλλη, δεν μπορεί η Μύκονος και η Σαντορίνη να έχουν μειωμένο ΦΠΑ. Δεν μπορεί οι αιώνιοι φοιτητές να επανέλθουν για να φαίνεται ότι έχουν πληθυσμό τα πανεπιστήμια και να χρηματοδοτούνται με το κεφάλι (που δεν υπάρχει). (ΣΣ: μετά τα 4+2 ας περνάνε ένα μάθημα το χρόνο, αλλιώς … ). Εννοείται ότι πρέπει να εκλογικευτεί και το ασφαλιστικό…
Ο Τσίπρας δεν συμβιβάστηκε με τους δανειστές, αλλά με την πραγματικότητα και το συμφέρον του ελληνικού λαού. Ξέρει πια πως παίζεται το παιγνίδι και δείχνει αποφασισμένος να το παίξει. Δεν πρόκειται να αποποιηθεί την ιστορική ευκαιρία να προχωρήσει στον εκδημοκρατισμό του κράτους και της δικαιοσύνης, στην ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους (υγεία και παιδεία, χωρίς φακελάκια και καθηγητές επιχειρηματίες). Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του πρέπει να προχωρήσει σε μια νέα ανάλυση της κατάστασης στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, των πραγματικών δυνατοτήτων  της χώρας και προσδοκιών του λαού. Χρειάζεται απεμπλοκή από τις παιδικές ασθένειες της νέας εξουσίας  και κυρίως εξεύρεση στελεχών που κατέχουν τα νέα εργαλεία και την νομοτεχνική τεχνογνωσία της ΕΕ. Η λειψανδρία είναι αισθητή. Χρειάζεται τέλος μια μεσομακροπρόθεσμη στρατηγική που θα υπερβαίνει το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, χρειάζεται μια στρατηγική για την Ευρώπη που θα ενσωματώνει τη νέα εμπειρία. Για να γίνουν αυτά πρέπει να κλείσει το ζήτημα με τους έξω.

Πηγή :http://www.koutipandoras.gr 

Διαβάστε Περισσότερα

«Παίζουμε θέατρο ακόμα και για ένα μόνο παιδί»

Η Κινητή Μονάδα Θεάτρου δίνει εδώ και 13 χρόνια δωρεάν παραστάσεις για παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία και ιδρύματα αλλά και για ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες. Μιλήσαμε με τους συντελεστές της.

Το 2002 ξεκίνησε η δράση της Κινητής Μονάδας Θεάτρου, μια πρωτοβουλία του καλλιτεχνικού διευθυντή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου,  για παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία και ιδρύματα, προσφέροντας χαρά κι ελπίδα σε αυτούς που βρέθηκαν να αντιμετωπίζουν πολύ νωρίς το πιο σκληρό πρόσωπο της ζωής. Εδώ και 13 χρόνια δίνουν καθημερινά παραστάσεις σε διαδρόμους και δωμάτια νοσοκομείων, πολλές φορές ακόμα και για ένα μόνο παιδί. Το πρόγραμμα, το μοναδικό στην Ελλαδα από επαγγελματικό θέατρο, δίνει δωρεάν παραστάσεις και σε άλλους χώρους που βρίσκονται ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες όπως καταυλισμοί, γυναικείες φυλακές, ειδικά σχολεία κ.α. Φέτος, η ομάδα παρουσιάζει για 2^η χρονιά το έργο «Ξημερώνει» της Μαρίας Παπαλέξη και με τη στήριξη  του Δήμου Αθηναίων  δίνει καθημερινά παραστάσεις  σε σχολεία του Δήμου, ιδρύματα, νοσοκομεία και πολιτιστικά κέντρα θέλοντας να απευθυνθεί σε ακόμα περισσότερα παιδιά.
Οι ηθοποιοί της παράστασης , Ντίνη Ρέντη, Κατερίνα Μαούτσου και Σπύρος Χατζηαγγελάκης μας μίλησαν για την αξία του να είσαι μέλος αυτής της ομάδας, τη σημαντικότητα αυτής της πρωτοβουλίας και τις ανεκτίμητες εμπειρίες που έχουν αποκτήσει μέσα  από τις παραστάσεις.

 Πόσο δύσκολο είναι για ένα ηθοποιό να παίζει για ένα τόσο ιδιαίτερο κοινό χωρίς να επηρρεάζεται αρνητικά η ψυχολογία του;
Ντίνη: Για εμένα στην αρχή ήταν πολύ δύσκολο, θυμάμαι ότι στεναχωριόμουν πάρα πολύ, έλεγα ότι δεν θέλω να ξαναπάω. Αλλά ξαναπήγα γιατί είπα ότι αυτή είναι μια πραγματικότητα, τα νοσοκομεία, τα άρρωστα παιδιά, τα μονίμως άρρωστα παιδιά και είναι καλό να αντιμετωπίζεται. Τώρα είμαι στην ομάδα 12 χρόνια.  Άλλωστε παίρνουμε κι εμείς δύναμη από όλο αυτό. Δίνουμε αλλά παίρνουμε κιόλας πάρα πολλά.
Κατερίνα: Επειδή στην αρχή δεν ήξερα πώς θα ανταποκριθούν αυτά τα παιδιά, αναρωτιόμουν αν έχει νόημα να παίζουμε. Τώρα πια,  που βλέπω πόσο το απολαμβάνουν κι επικοινωνούν με τρόπο απίστευτο μέσα από αυτό και πόσο ανάγκη το έχουν, ξέρω πως έχει απόλυτο νόημα να συνεχίζουμε. Είναι η πραγματική σημασία του να είσαι ηθοποιός. Νιώθεις πως εδώ όντως κάτι γίνεται. Φεύγεις μετά και κάποια άλλα πράγματα σου φαίνονται ανούσια.
Σπύρος:  Ήταν η μόνη δουλειά που μου έχει προταθεί για την οποία δεν είχα δεύτερη σκέψη για το αν θα το κάνω. Ετσι κι αλλιώς το θέατρο αντλεί από τη ζωή, μιλά για τη ζωή και αφορά τη ζωή. Κι όλα αυτά τα παιδιά, που δεν πρέπει να περιθωριοποιούνται, είναι η ζωή.

Πως αντιδρούν τα παιδιά σε αυτή την προσπάθεια και πως αντιμετωπίζουν εσάς;
Κατερίνα: Δεν έχεις καμιά αναμενόμενη αντίδραση, θα γελάσουν αν  θέλουν να γελάσουν, θα χειροκροτήσουν αν θέλουν να χειροκροτήσουν. Στους καταυλισμούς για παράδειγμα που τα παιδιά είναι πιο «άγρια» και δεν έχουν τους συμβατικούς τρόπους, το ζουν σε υπερβολικό βαθμό , εκεί βλέπεις την πραγματική αντίδραση, γραπώνονται πάνω σου, δεν σε αφήνουν να φύγεις. Απ΄την άλλη, αν βαρεθούν δεν θα διστάσουν να γυρίσουν να μιλήσουν ή να φύγουν. Είναι πέρα από τα συνηθισμένα και σε κρατάει πολύ ζωντανό σαν ηθοποιό όλο αυτό.
Ντίνη: Είναι αρκετά παιδιά που φιλοξενούνται σε νοσοκομεία μέχρι να πάνε σε κάποιο ίδρυμα ή μέχρι να βρεθεί οικογένεια που θα τα υιοθετήσει. Αυτά τα παιδιά που πολλές φορές μένουν  στο νοσκομείο 3 και 4 μήνες, έρχονται συνέχεια και μας βλέπουν, μαθαίνουν το έργο απ’έξω, βοηθάνε στο στήσιμο της παράστασης  και μας περιμένουν πως και πως λες κι είμαστε το πιο όμορφο πράγμα στη ζωή τους στο νοσοκομείο.
Οι γονείς των παιδιών βοηθιούνται ψυχολογικά και οι ίδιοι  από την παρουσία σας. Τι σας λένε γι’αυτό;
Ντίνη: Οι γονείς ενθουσιάζονται αλλα και συγκινούνται. Εχει τύχει να παίξουμε σε θάλαμο που βρίσκεται παιδάκι με σοβαρή ασθένεια όπου στο τέλος οι γονείς κλαίγανε και μας δίνανε λεφτά να πιούμε μια μπύρα στην υγειά τους. Άλλοι έρχονται με νεογέννητα αγκαλιά, έρχονται για τους ίδιους και στο τέλος σου λένε ευχαριστώ γιατί έστω και για 40 λεπτά άλλαξε λίγο η ζωή τους μέσα εκεί.
Κατερίνα: Θυμάμαι μια μητέρα που είχε βιντεοσκοπήσει μια παράστασή μας κι όταν την συναντήσαμε μετά από κάποιο διάστημα, ήρθε να μας ευχαριστήσει γιατί, όπως μας είπε, ο μόνος τρόπος για να φάει το παιδί της ή να κάνει τη θεραπεία του ήταν να του βάζει να παρακολουθεί την παράσταση. Καμιά φορά νιώθω άσχημα γιατί οι άνθρωποι αυτοί μας αντιμετωπίζουν με ευγνωμοσύνη ενώ εμείς κάνουμε απλά τη δουλειά μας. Γι’ αυτούς όμως είναι τρομερό δώρο.

Αυτή η δουλειά, όπως μου είπατε, είναι μια όμορφη αλλά και σκληρή εμπειρία. Οι πιο δυνατές αναμνήσεις σας απο τις παραστάσεις;
Κατερίνα: Στον Ασπρόπυργο, σε καταυλισμό,  είχαμε μπει σε ένα σπίτι για να βαφτούμε και να αλλάξουμε. Εκεί ήταν μια κοπέλα κοντά στα 17 που με κοίταζε βουρκωμένη και μου έλεγε «θέλω να σπουδάσω, δεν θέλω να παντρευτώ, μπορείς να κάνεις κάτι; δεν θέλω να μείνω εδώ». Από τις πιο δυνατές εμπειρίες επίσης, ήταν στο Παίδων, σε μια τελευταία παράσταση όπου ήταν 2 αγοράκια που φιλοξενούνταν προσωρινά στο νοσοκομείο και μας έβλεπαν κάθε μέρα. Όταν κατάλαβαν πως δεν θα ξαναπάμε δεν φαντάζεστε πως έκαναν. Είχαν δεθεί πάρα πολύ μαζί μας.
Σπύρος: Εγώ είμαι λίγο καιρό στην ομάδα. Στην τρίτη παρασταση πήγαμε σε παιδιά με νοητική υστέρηση. Πολύ δυνατή εμπειρία. Προσπαθείς να κάνεις τα παιδιά να σε προσέξουν, να σε ακούσουν και το βλέπεις στα μάτια τους ότι το θέλουν αλλά δυσκολεύονται κι έτσι εσύ προσπαθείς όλο και περισσότερο.
Ντίνη: Από τις πιο σκληρές στιγμές είναι οι παραστάσεις που δίνουμε στα παιδιά την ώρα που κάνουν αιμοκάθαρση για να περάσει η ώρα τους. Είναι στο κρεβάτι τα παιδάκια λίγο χαμένα, ταλαιπωρημένα και συνήθως παίζουμε για λίγη ώρα γιατί τα παίρνει ο ύπνος. Εχει τύχει επίσης να έρθει μητέρα σε παράσταση σε νοσοκομείο και μου είπε ότι με είχε δει στην παράσταση πριν 6 χρόνια στο ίδιο μέρος. Αυτή η γυναίκα μπαινόβγαινε ακόμα στο νοσοκομείο με το παιδάκι της.
Έχετε δώσει αρκετές παραστάσεις και σε γυναικείες φυλακές.
Ντίνη: Οι γυναικείες φυλακές είναι από τις πιο δύσκολες συνθήκες που έχουμε βρεθεί. Σκληρό πράγμα το κλείδωμα. Περνάς μια πόρτα κλειδώνουν πίσω σου, περνάς μια άλλη ξανακλειδώνουν. Πρώτη φορά συνειδητοποίησα τι σημαίνει φυλακή, να είσαι κλεισμένος κάπου και τέλος. Κι όμως αυτές οι μητέρες χαίρονται πάρα πολύ όταν πηγαίνουμε. Τραγουδάνε, χτυπάνε παλαμάκια, συμμετέχουν μαζί με τα παιδιά τους.
Πόσο πιο δύσκολο είναι από το να παίζεις σε μια κλασική παράσταση σε ένα θέατρο;
Κατερίνα: Είναι καθημερινό, είναι σε διαφορετικές συνθήκες, δεν ξέρεις τι θα συμβεί. Είναι σαν θέατρο δρόμου. Σκληραγωγείσαι τόσο πολύ που μετά νιώθεις ότι μπορείς να παίξεις παντού. Γι΄αυτό λέω ότι για τη δική μου θεώρηση των πραγμάτων έρχεσαι πιο κοντά στην ουσία του ηθοποιού. Ο κάθε ηθοποιός έχει και μια φιλοδοξία κι ενώ αυτή η δουλειά δεν θα σου προσφέρει  βραβείο Αθηνοράματος, δεν μπορείς να το αφήσεις, σου επιστρέφει πάρα πολλά.
Ντίνη: Είναι η πραγματική πρόκληση του θεάτρου. Δεν έχεις τίποτα να σε προστατεύσει, με δυό τρία πράγματα βγαίνεις μπροστά και προσπαθείς να τους κερδίσεις.

Ποιά είναι τα όνειρά σας για την ομάδα;
Ντίνη: Είναι τόσο σημαντικό αυτό που γίνεται που δεν πρέπει να σταματήσει για κανέναν λόγο.  Φέτος , στην αρχή της χρονιάς, δεν είχαμε χορηγεία και υπήρχε ο φόβος ότι θα σταματήσουμε. Εμείς το έχουμε στηρίξει κι άλλες φορές που βρεθήκαμε χωρίς χορηγό για να συνεχίσει να υπάρχει. Κι εμείς και ο Βαγγέλης ο Θοδωρόπουλος.
Κατερίνα: Αυτό που θα ήθελα είναι να γίνεται σε πιο ευρεία κλίμακα όλο αυτό. Δυστυχώς δεν υπάρχει κάποιο έντονο ενδιαφέρον για να γίνεται κάτι τέτοιο για όλα αυτά τα παιδιά. Δεν είναι μόνο διασκέδαση αυτό που τους προσφέρεται, τα διαμορφώνει. Μακάρι να γινόταν πιο εύκολα, να βοηθούσαν οι θεσμοί και να παίρνονταν κι άλλες τέτοιες πρωτοβουλίες σαν κι αυτή που πήρε ο Βαγγέλης πριν 13 χρόνια.
Την  παράσταση «Ξημερώνει» μπορείτε να παρακολουθήσετε με ένα χαμηλό προαιρετικό εισιτήριο των 4 ευρώ  κάθε Σάββατο στις 17.00 στο Θέατρο του Νέου Κόσμου,  Αντισθένους 7 & Θαρύπου , 210 9212900
 (Η φωτογράφιση έγινε στο Πολιτιστικό Κέντρο Αμπελοκήπων και στο Θέατρο του Νέου Κόσμου)

 

Πηγή :http://popaganda.gr/ 

Διαβάστε Περισσότερα

17ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: το less is more στην πράξη

Με πάνω από 50 χιλιάδες εισιτήρια, 80% πληρότητα προβολών και την Fischer να μετρά 17.000 ψήφους για το βραβείο κοινού που φέρει το όνομά της, το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης έδειξε πώς καμιά φορά με λιγότερα πετυχαίνεις περισσότερα

.Πέρσι τέτοια εποχή, μια αποκαρδιωτική παγωμάρα πλανιώταν πάνω απ’ τις αίθουσες και τα γραφεία του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, κι αυτό όχι λόγω καιρού: Με τη στρόφιγγα των κρατικών βοηθημάτων να κλείνει όλο και περισσότερο, και τη χρηματοδότηση των ΕΣΠΑ, των βασικών αιμοδοτών της διοργάνωσης δηλαδή, να τελειώνει, η μεγαλύτερη γιορτή ντοκιμαντέρ της χώρας ετοιμαζόταν για την επόμενη επέτειό της όχι απλώς να περάσει την πιο δύσκολή της χρονιά, αλλά να μετατραπεί σε οικονομικό καμικάζι πρακτικά. Κι όμως, ένα χρόνο μετά, παρά τις γενικευμένες περικοπές απ’ το προσωπικό ως τις υποδομές, κι απ’ τους καλεσμένους μέχρι τους ανταποκριτές, το Φεστιβάλ απέδειξε πως όντως τελικά, καμιά φορά με λιγότερα μπορείς να πετύχεις πιο πολλά.

Ουρές κόσμου στα εκδοτήρια της οδού Αριστοτέλους

Στη 17η χρονιά της, η διοργάνωση δεν κατάφερε μονάχα να σταθεί στα πόδια της σθεναρά, αλλά απέσπασε την αγάπη του κοινού σε τέτοιο βαθμό που όχι απλώς ξεπέρασε τις 50 χιλιάδες εισιτήρια και το 80% σε πληρότητες προβολών, αλλά τύπωσε και 2 χιλιάδες έξτρα ψηφοδέλτια για να αναδειχθούν τα Βραβεία Κοινού. Πραγματικά εντυπωσιακή ανταπόκριση για τα πλέον σημαντικά βραβεία της διοργάνωσης που φέρουν το όνομα της μπίρας Fischer, βασικού υποστηρικτή του φεστιβάλ για πολλοστή χρονιά.

Ο Γιάννης Κατσούγκρης βραβείο στον Νίκο Ασλανίδη.

Βασιλεία Λυμπεροπούλου και Γιάννης Κατσούγκρης απονέμουν βραβείο στον Σταύρο Ψυλλάκη.

Βασιλεία Λυμπεροπούλου και Γιάννης Κατσούγκρης απονέμουν βραβείο στους Dresscode

Το μεγαλύτερο απ’ αυτά, το βραβείο Peter Wintonick για το καλύτερο μεγάλου μήκος ντοκιμαντέρ του διεθνούς τμήματος, απονεμήθηκε στο βρετανικό Virunga, το doc του Orlando von Einsiedel, που επικύρωσε τον τίτλο του ως ένα απ’ τα σπουδαιότερα της χρονιάς, όταν εξασφάλισε μια θέση στην πεντάδα ντοκιμαντέρ των περασμένων Όσκαρ. Επικεντρωμένο στο πάρκο Virunga του Κονγκό, το τελευταίο καταφύγιο των ορεσίβιων γορίλλων, που έχει επισημανθεί κι ως Σημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς απ’ την UNESCO, το ντοκιμαντέρ του von Einsiedel παρακολουθεί τις προσπάθειες μιας ομάδας δασοφυλάκων να προστατεύσουν αυτό το κομμάτι σπάνιου φυσικού του πλούτου της χώρας, τόσο απ’ τις γεωπολιτικές εντάσεις της περιοχής, όσο κι απ’ τις οικονομικές πιέσεις των διεθνών πετρελαϊκών συμφερόντων, που προσπαθούν να διαφθείρουν τα αλληλοσπαρασσόμενα στρατόπεδα ισχύος, για να μπορέσουν να πατήσουν πόδι στην περιοχή και να εκμεταλλευτούν τα υπολίμνια κοιτάσματά της.


Όχι απαραίτητα μαχητικό, με την καταγγελτική απόχρωση του όρου, αλλά απολύτως πολιτικά συνειδητοποιημένο, το Virunga, που προβλήθηκε και ως ταινία λήξης του φεστιβάλ, αποδείχθηκε ένα ντοκιμαντέρ με βαθιά και ευρεία γνώση των γεωπολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών ανισορροπιών της περιοχής, που πετυχαίνει στο έπακρο τον στόχο που οφείλει κάθε φιλόδοξος ντοκιμαντερίστας να θέτει στον εαυτό του: με έντονη και πολυσχιδή σκηνοθεσία, ο von Einsiedel αποφεύγει τον εύκολο εντυπωσιασμό (παρ’ ότι το φυσικό περιβάλλον της περιοχής μπορεί να σου κόψει την ανάσα ανά πάσα στιγμή), και ξεπερνά τη συναισθηματική καθοδήγηση (αν και δεν θα μπορούσε να σου αποκρύψει πόσο αξιαγάπητα είναι τα γοριλάκια του, ακόμη κι αν προσπαθούσε), και κάνει την ταινία του ένα απ’ αυτά τα σπάνια ντοκιμαντέρ που σε κάνουν να ξεχνάς ότι βλέπεις ντοκιμαντέρ. Μπλέκοντας την βαθιά πολιτική του αφήγηση με το σασπένς ενός κατασκοπικού θρίλερ και την ένταση μιας πολεμικής ταινίας, το Virunga αποδεικνύει ότι το ντοκιμαντέρ παραμένει ένα απ’ τα πιο άμεσα και αναγκαία μέσα καταγραφής και προβολής των συγκλονιστικότερων απ’ τις λιγότερο γνωστές πραγματικότητες του κόσμου μας.

Τα κορίτσια της Fischer…

…επί τω έργω.

Εύλογα λοιπόν, η ταινία ήταν κι ένα απ’ τα βασικά σημεία συζήτησης στο πανηγυρικό πάρτι λήξης που ακολούθησε, σε μια καινούρια άφιξη στη νυχτερινή to-do list της Θεσσαλονίκης: δροσερό στη διακόσμηση, φλογερό στη μουσική και ζωηρά νεανικό στον κόσμο του, το Paraty που έχει αναδειχθεί σ’ ένα απ’ τα πιο hot μαγαζιά στα Λαδάδικα (και όχι άδικα), αποδείχθηκε το καλύτερο spot που έχει διαλέξει το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ για πάρτι αποχαιρετισμού τα τελευταία χρόνια. Τα κορίτσια της Fischer μοίραζαν μπύρες, απαραίτητο συνοδευτικό των μεταφεστιβαλικών συζητήσεων, υπενθυμίζοντας την έμπρακτη, για άλλη μια χρονιά, στήριξη της διοργάνωσης και την πολύτιμη παρουσία της ώστε να κλείσει το Φεστιβάλ με ακμαιότερο όλων ένα και μόνο συναίσθημα: αυτό της προσμονής για το επόμενο ραντεβού.

Πηγή : http://popaganda.gr/

Διαβάστε Περισσότερα