29 Ιουν 2024

Μύκονος: Νέα προϊστάμενη στο τμήμα Πολεοδομίας


Μετά από επίσκεψη της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας την περασμένη εβδομάδα στην Πολεοδομία Μυκόνου, διορίστηκε ως νέα προϊσταμένη η Ευγενία Παπαδοπούλου. Δύο από τους παλαιότερους υπαλλήλους παρέμειναν στη θέση τους.

Να σημειωθεί ότι από το 2012 μέχρι το 2017 στον Δήμο της Μυκόνου λειτουργούσε αυτόνομη πολεοδομία, όμως το 2017 η υπηρεσία καταργήθηκε και το νησί εξυπηρετούνταν για περίπου πέντε χρόνια από την πολεοδομία της Σύρου. Στις 10 Μαΐου 2023, η συντονίστρια της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου υπέγραψε διαπιστωτική πράξη με την οποία ορίζεται ποιοι δήμοι έχουν στελεχική επάρκεια για τη δημιουργία υπηρεσίας δόμησης, και ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο Δήμος Μυκόνου.

Σύμφωνα με απόφαση του πρώην δημάρχου Μυκόνου, Κωνσταντίνου Κουκά, τον Ιούλιο του 2023 ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες για τη εκ νέου συγκρότηση και λειτουργία της υπηρεσίας, η οποία στελεχώθηκε αρχικά από 8 υπαλλήλους.


Πηγή : https://www.sustainablecyclades.gr/

to synoro blog

Προσθήκες και αλλαγές στις Απάτητες Παραλίες


Οι παραλίες εντός του δικτύου Natura 2000 που δεν θα παραχωρούνται για τουριστική αξιοποίηση ανέρχονται πλέον σε 238
. Με την προσθήκη 10 παραλιών της Φολεγάνδρου και την αφαίρεση της Μεγάλης Σαντα Μαρία Πάρου από τη λίστα, οι Απάτητες Παραλίες των Κυκλάδων είναι πλέον 62.

Σύμφωνα με την κοινή ανακοίνωση των υπουργείων Περιβάλλοντος & Ενέργειας και Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών, η διεύρυνση της λίστας πραγματοποιήθηκε αφού εξετάστηκαν αιτήματα πολιτών, Δήμων καθώς και του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α.) που αφορούσαν τόσο σε εξαίρεση όσο και σε προσθήκη Απάτητων Παραλιών.

Ακόμη, έγιναν κάποιες διορθώσεις, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο υφιστάμενα δικαιώματα πολιτών (π.χ. όμορων επιχειρήσεων).

Ο ενημερωμένος κατάλογος των «Απάτητων Παραλιών» βρίσκεται εδώ.

Η τελική λίστα περιλαμβάνει 50 νέες παραλίες και την αφαίρεση άλλων 10. Όσον αφορά στις Κυκλάδες, στις Απάτητες προστέθηκαν 9 παραλίες της Φολεγάνδρου, ενώ η παραλία της Μεγάλης Σάντα Μαρία στην Πάρο δεν περιλαμβάνεται πια στη λίστα.

Οι ενημερωμένες Απάτητες Παραλίες των Κυκλάδων:

Διαβάστε την συνέχεια στον παρακάτω σύνδεσμο

Πηγή : https://www.sustainablecyclades.gr/
Πηγή : 

to synoro blog

Σίφνος: «Καλά είστε εδώ»


Διαλέξτε. Θα παίξουμε σκάκι, ή θα βρούμε κάποιον τρόπο να συνυπάρξουμε, με σεβασμό τουλάχιστον, αμοιβαίο, αν όχι πάντα αρμονικά, σε νησιά που πάνε από 3.000 κατοίκους σε 30.000 επισκέπτες σχεδόν αποβραδίς;

Της Δάφνης Καψάλη

Θέλω να πω ορισμένα πράγματα που γυρίζουν στο μυαλό μου χρόνια – γυρίζουν και φεύγουν, τα αφήνω να φύγουν, γιατί θέλει ενέργεια και θέλει κουράγιο να τα βάλεις κάτω και να τα δεις, πόσο μάλλον να τα πεις. Κι εγώ δεν έχω πάντα το κουράγιο. Αλλά τώρα, με την αρχή μιας ακόμα σεζόν και διάφορες αφορμές, σε κάποιο γύρο τους γίναν ξεκάθαρα – και θα τα πω, πριν φύγουν πάλι.Το επιχείρημα/αρχή και τέλος της συζήτησης: «ζείτε απ’ τον τουρισμό, γιατί γκρινιάζετε;». Ναι, κι ο άλλος ζει από το μεροκάματο στο εργοστάσιο, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οι συνθήκες είναι καλές ή έστω βιώσιμες. Ας μείνει αυτό στην άκρη όμως, κι ας πάμε πιο πίσω.

Δεν είμαι ιστορικός, δεν είμαι καν πολύ καλά πληροφορημένη – ξέρω όμως πως τα νησιά μας έχουν ζήσει χιλιάδες χρόνια χωρίς τουρισμό. Άλλοτε πιο εύκολα κι άλλοτε πιο δύσκολα, άλλοτε με ευημερία κι άλλοτε με οικογένειες χωρίς πατεράδες, γιατί οι πατεράδες δούλευαν στα πλοία – αυτό, σχεδόν, προχτές. Παλιά είχαν χρυσάφι και μάρμαρο και πειρατές, στόλους και ακροπόλεις. Πιο πρόσφατα, στη Σίφνο, δεκάδες εργαστήρια κεραμικών και άνυδρες ντομάτες. Ζούσαν – καλά, καλύτερα, χειρότερα· πάντως ζούσαν.

Κι ο τουρισμός: να ‘ναι πενήντα χρόνια το πολύ; Και στην αρχή, θα ‘τανε μάλλον ενδιαφέρον, αν και παράξενο, αυτοί οι πιο καλοντυμένοι από τις πόλεις ανάμεσά τους, εκλεπτυσμένοι, ίσως, αλλά ευγενικά, να αγοράζουν κεραμικά και (ύστερα) θεμωνιές, κι άνοιξαν οι φιλόξενοι (αν και λίγο σαστισμένοι) Σιφνιοί τα ασπρισμένα σπίτια τους και τους έμαθαν τη μανούρα και τη ρεβιθάδα και να λένε, με περηφάνια, σα να μιλάνε ξένες γλώσσες, «ίντα κάνεις;». Τους ρώτησε όμως κανείς αν τον θέλανε τον τουρισμό; Αν ήξεραν τι σημαίνει; Ρητορικό: κανείς δε σκέφτηκε να κάνει την ερώτηση. Κι ο τουρισμός ήρθε, ερήμην των πολλών και προς συμφέρον κάποιων, που ‘χαν ξενοδοχείο ή τον χώρο να το κάνουν, ή μια ταβέρνα οικογενειακή. Ήτανε πρόοδος, κι η πρόοδος είναι πάντοτε καλή, δεν είναι; Δεν ήταν, όμως, ακριβώς επιλογή τους, των Σιφνιών και των Παριανών και των Σαντορινιών· ήταν απλά αυτό που έγινε, σταδιακά, μέχρι που φτάσαμε εδώ για να μας λέτε «από αυτό ζείτε». Λες και αυτό είναι επιχείρημα, και να ‘τανε αλήθεια.

Κι είμαστε τώρα στο 2024 και οι ρεβιθοκεφτέδες είναι αποδομημένοι κι ένας Αμερικάνος με ρωτάει πού θα βρει artisanal food market και η Γαλλίδα θέλει να πάμε να της στρώσουμε τα κρεβάτια πριν έρθει γιατί η ίδια δε μπορεί να σκύβει, και να μην έχει φύλλα στην αυλή από τη βουκαμβίλια και να ‘ναι όλα πράσινα στον κήπο – τι σημαίνει δεν έχει βρέξει; Τι σημαίνει δεν έχετε νερό; – κι είναι και κάτι άλλες που ‘χουν έρθει παρεάκι woke για βίγκαν γιόγκα ριτρίτ και φοράνε σαλβάρια και σάρπες και σανδάλια και θέλουν να πάω στο δωμάτιό τους να τους κάνω μασάζ για 30 ευρώ, που στο Παρίσι δίνουν 100, αλλά άλλο το Παρίσι και τιμή μου κιόλας, κι ένας στο Πάνω Πετάλι παραπονιέται γιατί δεν έχει πίεση το ντους το απόγευμα μετά την παραλία που όλοι πλένονται, κι άλλος γιατί δεν έχει ερκοντίσιον στο δωμάτιο κι ένας τρίτος ασπρίζει με ασβέστη τον τοίχο δίπλα στην πισίνα του, γιατί είναι παραδοσιακό, κι είναι ο εχθρός το τσιμεντόχρωμα κι όχι το 4Χ4 που κουβάλησε από την Αθήνα και δεν βρίσκει, παραδόξως, πού να παρκάρει, κι αυτός ο συνωστισμός στους δρόμους, επιτέλους, τι θα γίνει ρε παιδιά; Υποδομές δεν έχετε; Αφού ζείτε από τον τουρισμό.

Και να ‘τανε αλήθεια, τουλάχιστον. Αλλά εγώ, απ’ τους Σιφνιούς που ξέρω που έχουν τουριστικές επιχειρήσεις, κανείς δεν δουλεύει τέσσερεις μήνες κι αράζει τους υπόλοιπους. Μόλις κλείσει η σεζόν, πιάνουν την τσάπα ή το φτυάρι· αφήνουν το ταξί και μπαίνουν στη νταλίκα και το τάμπερ· έχουν κατσίκια, χωράφια, μέλισσες, και χίλιες-δυο αγωνίες, όπως κι εσείς. Και σίγουρα υπάρχουν κι αυτοί που τα κονομάνε (όπως μας λέτε, με ύφος σοφού) κι ύστερα μαύρη πέτρα ως την επόμενη χρονιά· σίγουρα, αυτοί που βλέπουν τους τουρίστες σαν ευρώ με σαγιονάρες και έγκαυμα στους ώμους και τους πουλάνε αποδομημένη χωριάτικη και εμπειρίες boutique και στα παπάρια τους εάν εσύ, ο κάθε εσύ, έχεις δουλέψει σαν το σκυλί (στο εργοστάσιο, μεροκάματο) 51 εβδομάδες, για να ‘χεις αυτήν εδώ τη μία, για να περάσεις καλά. Εδώ, που «μια χαρά είστε εσείς», όπως συχνά μας ενημερώνετε.

Υπάρχουν κι αυτοί, κι εδώ, όπως παντού. Αλλά γιατί μας πετάτε όλους στο ίδιο καζάνι κι απαιτείτε, συγχρόνως, να σας ξεχωρίσουμε εμείς; Ο καλός τουρίστας, σε αντίθεση με τον κακό, ο συνειδητοποιημένος επισκέπτης, αυτός που σιφνιοκρατεί, αυτός που έχει σπίτι από το ‘80, αυτός που ξέρει την καλή μανούρα και σε χτυπά στον ώμο φιλικά και σου λέει «ίντα κάνεις;». Αν είναι όλοι οι νησιώτες λαμόγια, είναι και όλοι οι τουρίστες απαίσιοι. Άσπρο-μαύρο, σαν τη σκακιέρα, κι εμείς πιόνια παραταγμένα στρατηγικά, οι μεν και οι δε, με παγωμένα χαμόγελα και παράλογες απαιτήσεις. Όχι; Διαλέξτε. Θα παίξουμε σκάκι, ή θα βρούμε κάποιον τρόπο να συνυπάρξουμε, με σεβασμό τουλάχιστον, αμοιβαίο, αν όχι πάντα αρμονικά, σε νησιά που πάνε από 3.000 κατοίκους σε 30.000 επισκέπτες σχεδόν αποβραδίς;

Αλλά και αλήθεια να ‘τανε, τι πειράζει; Πώς έγινε κατηγορία το «μια χαρά είστε εδώ», πώς έγινε κατακριτέο το να ζεις καλά; Όλοι κάπου ζούμε κι όλοι από κάτι. Κι όλοι, στο τέλος, θέλουμε να ζήσουμε καλά. Δεν ξέρω γιατί φαντάζεστε πως είναι όλα ρόδινα στα νησιά κι ακόμα περισσότερο δεν ξέρω γιατί σας ενοχλεί. Δεν θα μπω στη διαδικασία να αναλύσω τις δυσκολίες του (υπερ)τουρισμού και των συνεπειών που έχει στην καθημερινή μας ζωή το καλοκαίρι, αλλά ούτε και την καθημερινή μας ζωή τον χειμώνα, τους υπόλοιπους οχτώ μήνες, που μας φαντάζεστε, δεν ξέρω, σε βακχικά όργια να μετράμε τα λεφτά που κονομήσαμε, στεφανωμένοι με βουκαμβίλιες. Δεν χρειάζεται.

Η Δάφνη είναι συγγραφέας και μεταφράστρια. Ζει στη Σίφνο με τέσσερα γατιά και έναν κατακόκκινο ιβίσκο.
Δεν είμαι εδώ για να σας τραγουδήσω το έπος του απομονωμένου νησιώτη (αν και είναι ωραίο, έχει τον Ποσειδώνα μέσα, και ασκιά με ανέμους, κι ένα μεταλλικό πουλί που έρχεται, ίσως, να σε πάρει, αν προλάβει, αλλιώς το χώμα να ‘ναι ελαφρύ, για να μην πω και τα χειρότερα: που τσακωνόμαστε για ένα πακέτο τσιγάρα, η Παναγιά να μας φυλάει), αλλά, αντίστοιχα, αφήστε κάτω κι εσείς το μπαγλαμά της ταλαιπωρίας σας στην μία πόλη ή την άλλη και το ρεφραίν «καλά είστε εδώ» (αμάν, αμάν, αμάνι) κι ελάτε να συνυπάρξουμε όσο μπορούμε πιο ευγενικά. Ή, αν δε σας πείθω, ελάτε κι εσείς να ζήσετε εδώ, μαζί μας, το χειμώνα, ώσπου να καταλάβετε γιατί απ’ τον Απρίλιο αρχίζουν να μας ζώνουν οι οχιές. Διαλέξτε όμως.

Σίφνος, 22 Ιουνίου 2024


to synoro blog

Στοχοποίηση των ναυτικών από τους ακτοπλόους καταγγέλλει η ΠΝΟ

Αντιδράσεις στον ναυτεργατικό κόσμο από τις δηλώσεις του προέδρου του ΣΕΕΝ (ακτοπλόοι) Δ. Θεοδωράτου ότι ένας από τους λόγους της αύξησης των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων είναι πως «από το 2021 οι μισθοί των ναυτικών αυξήθηκαν κατά 25%». Δίπλα, Μ. Τσικαλάκης γ.γ. της ΠΝΟ: «Η πραγματικότητα είναι ότι από το 2010 έως και το 2024 η συνολική αύξηση μισθών για αυτά τα 15 χρόνια είναι 20,5%. Σε ό,τι αφορά τα κέρδη όλων των εταιρειών, αυτά είναι δημοσιοποιημένα και όλοι τα γνωρίζουν»
Την έντονη αντίδραση της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας (ΠΝΟ) αλλά και ναυτεργατικών σωματείων προκάλεσαν οι δηλώσεις του προέδρου του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ- ακτοπλόοι) Δ. Θεοδωράτου, ο οποίος μιλώντας σε ΜΜΕ υποστήριξε ότι ένας από τους λόγους της αύξησης των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων είναι το γεγονός ότι «από το 2021 οι μισθοί των ναυτικών αυξήθηκαν κατά 25%».

Ο γενικός γραμματέας της ΠΝΟ Μ. Τσικαλάκης σχολίασε ότι ο πρόεδρος του ΣΕΕΝ για να δικαιολογήσει τις υπέρογκες αυξήσεις στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, επικαλέστηκε διάφορους παράγοντες που έχουν επιδράσει στην αύξηση και ένας από αυτούς ήταν ότι «από το 2021 οι μισθοί των ναυτικών αυξήθηκαν κατά 25%». Ο Μ. Τσικαλάκης διέψευσε αυτόν τον ισχυρισμό και υποστήριξε ότι η πραγματικότητα είναι πως από το 2010 έως και το 2024 η συνολική αύξηση γι’ αυτά τα 15 χρόνια των μισθών των ναυτικών είναι 20,5%, ενώ διευκρίνισε ότι οι ναυτικοί εργάζονται πέραν του 8ώρου σε όλα τα πλοία όλων των εταιρειών και πολλές από αυτές τις υπερωρίες δεν τις πληρώνονται.

Τέλος, αναφερόμενος στα κέρδη των ακτοπλοϊκών εταιρειών είπε ότι αυτά είναι δημοσιοποιημένα και όλοι τα γνωρίζουν και χαρακτήρισε «απαράδεκτο» γεγονός τη στοχοποίηση των συναδέλφων τους γι’ αυτό το φλέγον ζήτημα. «Πιθανόν, με βάση την απάντηση που έδωσε ο πρόεδρος του ΣΕΕΝ για αύξηση 25% σε 2 χρόνια και ενόψει των διαπραγματεύσεων για τη νέα σύμβαση 2025-2026, μάλλον έχει ήδη προεξοφλήσει ότι το ποσοστό αύξησης για το έτος 2025-2026 θα είναι 14%» ανέφερε.

«Πρόκληση» αποτελούν οι δηλώσεις του προέδρου του ΣΕΕΝ, τονίζουν οι διοικήσεις των ναυτεργατικών σωματείων ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, λέγοντας ότι οι όποιες αυξήσεις έχουν πάρει οι ναυτεργάτες από το 2021, πάρθηκαν μέσα σε συνθήκες έντασης της εκμετάλλευσής τους, οι οποίες εξανεμίζονται από την ακρίβεια και τον πληθωρισμό και δεν είναι παρά «ψίχουλα» μπροστά στα τεράστια και διαρκώς αυξανόμενα κέρδη του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

«Είναι χαρακτηριστικό ότι οι αυξήσεις στις ΣΣΕ ακτοπλοΐας από το 2020 έως το 2024 είναι 14,6% (2020 - 0%, 2021 - 0%, 2022 - 3%, 2023 - 6%, 2024 - 5%), ενώ την ίδια στιγμή τα κέρδη των ακτοπλοϊκών εταιρειών χρόνο με τον χρόνο κυριολεκτικά εκτοξεύονται» επισημαίνουν και τονίζουν ότι «τα έτη 2021 και 2022 ο όμιλος Grimaldi (Minoan Lines) είχε 80,6 και 222,2 εκατ. ευρώ κέρδη αντίστοιχα, ενώ η Attica Group αύξησε τα κέρδη της κατά 38%, αποκομίζοντας καθαρά κέρδη 17,5 εκατ. ευρώ».

Για «διαστρέβλωση της αλήθειας» κάνει λόγο η ΠΕΝΕΝ, τονίζοντας ότι ο πρόεδρος του ΣΕΕΝ, προκειμένου να δικαιολογήσει τις αστρονομικές τιμές των εισιτηρίων, «διέπραξε εσκεμμένα σοβαρά ατοπήματα που εκθέτουν τον ίδιο και τον φορέα που εκπροσωπεί». Επισημαίνει ότι ο ισχυρισμός για δήθεν αυξήσεις 25% στις ΣΣΕ τη διετία 2023-2024, η αναφορά σε αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων, ακόμη και τα περί κόστους συντήρησης, είναι «εκτός πραγματικότητας», γεγονός που αποδεικνύει την ένδεια επιχειρημάτων και στοιχείων, ώστε να δικαιολογηθούν οι υπέρμετρες επιβαρύνσεις και οι υπερβολικές τιμές στους επιβάτες και στους κατόχους οχημάτων που μετακινούνται με τον ακτοπλοϊκό στόλο. Τέλος, υποστηρίζει ότι τεράστια ευθύνη έχουν η κυβέρνηση και το υπουργείο Ναυτιλίας, που παρακολουθούν ως θεατές το «όργιο της αισχροκέρδειας στις τιμές των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων».

Πηγή : https://www.efsyn.gr/

to synoro blog

28 Ιουν 2024

Σέριφος Δύναμη Συνεργασίας 3η Ειδική Συνεδρίαση Λογοδοσίας Δημοτικής Αρχής την Κυριακή 30/6


Την Κυριακή 30/6 και ώρα 10:00 π.μ το πρωί, θα πραγματοποιηθεί η 3η Ειδική Συνεδρίαση Λογοδοσίας Δημοτικής Αρχής.

Πηγή : 

Σέριφος Δύναμη Συνεργασίας


to synoro blog

Δήμος Σερίφου Στήσαμε και φέτος το Seatrac, για να μπορούμε να απολαμβάνουμε τη θάλασσα όλοι μαζί, χωρίς αποκλεισμούς


Στήσαμε και φέτος το Seatrac, για να μπορούμε να απολαμβάνουμε τη θάλασσα όλοι μαζί, χωρίς αποκλεισμούς 
 Δήμος Σερίφου 

 


Πληθαίνουν οι φιλικές προς τους ΑμεΑ παραλίες της χώρας, καθώς όλο και περισσότεροι Δήμοι βρίσκουν την αναγκαία χρηματοδότηση ώστε να προβούν σε τοποθέτηση των ειδικών συστημάτων αυτόνομης πρόσβασης των συνανθρώπων μας που αντιμετωπίζουν κινητικά προβλήματα.

 Πηγή : 

Δήμος Σερίφου


to synoro blog

“Η Ελλάδα του Λευτέρη Παπαδόπουλου”: Ένα ντοκιμαντέρ του Νίκου Ζάππα video


Το φθινόπωρο του 2004 η ζωή με έφερε σε ένα από τα σημαντικότερα σταυροδρόμια της πορείας μου, όταν ένα πρωί χτυπά το τηλέφωνο και ακούω τη φωνή της Μαριάννας (Γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών) να με ενημερώνει σε αυστηρό τόνο, ότι μου κανόνισε ραντεβού με τη σκηνοθέτιδα θεάτρου Ράια Μουζενίδου. Ο λόγος του ραντεβού ήταν για να συνεργαστώ μαζί της ως βίντεο αρτίστας στο θέατρο “Δίπυλον” στου Ψυρρή.

Μια αίσθηση αισιοδοξίας με κυρίευσε, αισθανόμενος ότι η γνωριμία αυτή δεν θα είναι απλά άλλη μια θεατρική επαφή με κάποιον σκηνοθέτη ή κάποια θεατρική ομάδα για να εκτελέσω εντός διμήνου μια παραγγελία. Φυσικά γνώριζα το Θέατρο “Δίπυλον” το θέατρο της Ράιας και επίσης γνώριζα ότι στην υπόγα του θεάτρου λειτουργούσε το ξακουστό “Μεθυσμενάκι”, η θρυλική “μπουάτ” και στέκι του άντρα της, του μεγάλου μας στιχουργού, ποιητή και δημοσιογράφου, Λευτέρη Παπαδόπουλου.Εξ’αρχής ήξερα πολύ καλά με ποιους ανθρώπους θα συναντιόμουν. Από την πρώτη στιγμή που συναντήθηκα με τη Ράια, ένιωσα ασφάλεια και ειλικρινή διάθεση συνεργασίας. Χωρίς προσχήματα και τυπικούρες, συνεννοηθήκαμε για το πλαίσιο εργασίας το οποίο αφορούσε δύο σκέλη: Πρώτο, τη συμμετοχή μου στο προσεχές φεστιβάλ βίντεο αρτ, το οποίο ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθεί στην ταράτσα του θεάτρου. Δεύτερο, τη συνεργασία μας στα θεατρικά έργα που ετοίμαζε, ένα του Γιώργου Μανιώτη και δύο έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

Στο “Μεθυσμενάκι” με τον Λευτέρη

Αφού τελείωσε αυτό το τετ α τετ εργασίας στην ταράτσα του θεάτρου, με κάλεσε να κατέβω στο “Μεθυσμενάκι” να γνωρίσω τον άντρα της τον Λευτέρη Παπαδόπουλο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή εκείνη, όταν συνάντησα τη μεγάλη αυτή προσωπικότητα, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο. Μπαίνοντας, αριστερά στη σάλα κάθεται με την παρέα του, η οποία απαρτίζεται από τον εκδότη Οδυσσέα Χατζόπουλο, τον Σεραφείμ Φυντανίδη της Ελευθεροτυπίας, τον Κώστα Καββαθά των Τεχνικών Εκδόσεων και την αγαπημένη οικογενειακή τους φίλη την εικαστικό Γιούλια Γαζετοπούλου.Ο Λευτέρης φορά μπλε σιδερωμένο βαμβακερό παντελόνι, μπλε φθινοπωρινό πουκάμισο, μπορντό ζακέτα, μπορντό δερμάτινη ζώνη και μπορντό λουστρίνια Sebago που αστράφτουν. Ξυρισμένος, ευπρεπής και καλόγουστος, ξεχωρίζει στην παρέα με την πρώτη ματιά. Αφού συστηθήκαμε και ανταλλάξαμε την πρώτη χειραψία, είπαμε δύο λόγια για το πως θα ξεκινούσαμε από την επομένη

κιόλας τη συνεργασία μας με τη Ράια. Με μεγάλη προσοχή άκουγε κάθε λέξη που έλεγα, χωρίς τα μάτια του να φύγουν στιγμή από τα δικά μου. Ευγενικός και ευθύς, μου κλείνει το μάτι ότι συμφωνεί με τα όσα είπα και στρέφεται στη Ράια, λέγοντας να με κεράσουν ό,τι επιθυμώ και αν θέλω να καθίσω να παρακολουθήσω το ζωντανό πρόγραμμα που ακολουθεί με ένα ντουέτο νεαρών καλλιτεχνών σε πιάνο και τραγούδι.Από την ημέρα αυτή ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή μου. Η συνεργασία μας με τη Ράια είναι οργανική, σε μια συνθήκη η οποία ορίζει ως αφετηρία των πάντων την φιλοσοφική υπόσταση του κειμένου. Του πήχεως το ιδέωδες σφραγίζεται από το κριτικό μάτι του Λευτέρη Παπαδόπουλου, πάνω σε κάθε λέξη του κειμένου πριν έρθει στα χέρια του θιάσου. Στο τοπίο αυτό, παράλληλα με το βίντεο αρτ, η Ράια μου προτείνει να παίξω ως ηθοποιός στο έργο του Γιώργου Μανιώτη με τον τίτλο “Μόνο θετικές σκέψεις” και αργότερα να κάνω άμεση αντικατάσταση στο δεύτερο έργο που τρέχει παράλληλα, “Τρωίλος και Χρυσηίδα – Πλάνο Πρώτο” στον ρόλο του Πάρη. Και έτσι, σε αυτόν τον χώρο πήρα το βάπτισμα του ηθοποιού. Παράλληλα, εργάζομαι άλλοτε ως μπάρμαν και άλλοτε ως σερβιτόρος στο “Μεθυσμενάκι”, εμπειρία την οποία θεωρώ εξίσου σημαντική με τη θεατρική

Επιστροφή το 2008

Τον Σεπτέμβριο του 2008 κλήθηκα από τη Ράια να ανακαινίσω το “Μεθυσμενάκι”. Η εργασία αυτή ήταν τελείως διαφορετική από αυτήν του θεάτρου και έφερε μεγάλη ευθύνη. Πρώτα από όλα γιατί το κτήριο είναι ιστορικό κειμήλιο, αποτελούμενο από μεγάλους πέτρινους λίθους και από την άλλη, γιατί ο χώρος αυτός θα έπρεπε να ανακαινιστεί με σκοπό να υπηρετεί τις αυξημένες ανάγκες λειτουργίας και εξυπηρέτησης του κοινού, χωρίς όμως να απωλέσει την παραμικρή νότα της ταυτότητάς του.

Όταν τελείωσε το κομμάτι κατασκευής ενός εσωτερικού παραθύρου μεταξύ του μπαρ και της σάλας και καθαρίστηκαν οι τόνοι σκόνης που είχαν φτάσει έως την ταράτσα, παράλληλα με την ξυλουργική εργασία που ήταν σε εξέλιξη, ο Λευτέρης ξεκινά στον χώρο ακροάσεις μουσικών για να ετοιμαστεί το νέο σχήμα της σεζόν. Μαζί με την κόρη του Υακίνθη, σε ένα τραπέζι μπροστά στο πάλκο, συζητά προσεκτικά με τους μουσικούς για να τους βολιδοσκοπήσει και να σχηματίσει μια πρώτη γνώμη πριν αρχίσουν να παίζουν ή να τραγουδούν.Στο σημείο αυτό παρακολουθώ στενά τον τρόπο που ο Λευτέρης Παπαδόπουλος συνομιλεί με τους μουσικούς, και αντιλαμβάνομαι πως διαμορφώνεται σταδιακά ένα πρωτοκλασάτο μουσικό σχήμα με όρους επαγγελματισμού, φινέτσας των ερμηνευτών και ηχητικής αρτιότητας. Το δυσκολότερο σημείο αυτού του εγχειρήματος, όμως, ήταν η ημερομηνία ολοκλήρωσης του έργου, η οποία είναι και η ημέρα γενεθλίων του Λευτέρη, στις 14 Νοεμβρίου και ο οποίος περιμένει όλους τους στενούς του φίλους και εκλεκτούς καλεσμένους, που ξεπερνούν τους εκατό.Πριν ακόμα στεγνώσουν τα βερνίκια, και μόλις έχουν μπει τα ποτήρια με τα πιάτα στα ράφια, φτάνει η ημέρα των γενεθλίων! Μια λεπτομέρεια μεγάλης για μένα σημασίας που δεν θα ξεχάσω ποτέ, είναι ότι ενώ έχω πληρωθεί από τη Ράια για το έργο της ανακαίνισης (και με το παραπάνω), όταν τον πλησιάζω και του λέω «Πρόεδρε είμαστε έτοιμοι, απόψε ξεκινάμε» βάζει το χέρι στην τσέπη, βγάζει ένα ποσό και μου λέει: «Σε ευχαριστώ γιατί έκανες καλή δουλειά, την έκανες με αγάπη και ζήτησες μόνο το μεροκάματό σου».

Περιττό να αναφέρω όλα τα μεγάλα ονόματα που τον τίμησαν αυτό το βράδυ, όμως θυμάμαι ότι έγινε χαμός. Τραγούδησε ο Μητσιάς, όλοι ήταν κατευχαριστημένοι και η ταμειακή πήρε φωτιά παρά τις εντολές του Λευτέρη ότι όλα είναι κερασμένα από αυτόν. Μετά ήρθαν τα μνημόνια, η Ελλάδα άλλαξε, μαζί και οι τέχνες, το θέατρο, αλλά και τα μαγαζιά σε μεγάλο βαθμό καταστράφηκαν, όσα δεν εξαφανίστηκαν. Το “Μεθυσμενάκι” έπαψε να λειτουργεί σε καθημερινή προγραμματισμένη βάση, συνεχίζοντας με ειδικές βραδιές, συνήθως σε κλειστό κύκλο, για τον Λευτέρη και τους φίλους του.


Η ώρα του ντοκιμαντέρ

Μετά από 20 χρόνια γνωριμίας με τον Λευτέρη και την Ράια, πρότεινα στη Ράια να κάνω ένα ντοκιμαντέρ για τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, αφιερωμένο σε όσους μεγάλωσαν, έζησαν και αγάπησαν τα τραγούδια του. Την άνοιξη του 2023 πραγματοποιήσαμε το γύρισμα της συνέντευξης με τον Λευτέρη που κράτησε τρεις ημέρες. Τον Ιανουάριο του 2024 μετά από πολλούς μήνες προβληματισμού για το πως ακριβώς θα γίνει το ντοκιμαντέρ αυτό, έρχεται η ώρα της ολοκλήρωσής του.Αναζητώντας την κατάλληλη εταιρεία παραγωγής να το χρηματοδοτήσει, παίρνω τηλέφωνο έναν καλό φίλο και παραγωγό σε αρκετά ντοκιμαντέρ μου, τον Αντώνη Κρητικό, εργοστασιάρχη ξυλείας στην Πάρο και του ρίχνω την ιδέα: «Θες να μπεις παραγωγός στο ντοκιμαντέρ με θέμα τη ζωή του Λευτέρη Παπαδόπουλου»; Και μου απαντά αμέσως: «Πλάκα κάνεις; θέλει ερώτημα;» Κάπως έτσι, με αυτά τα λίγα μπορώ να περιγράψω τη σημαντική για μένα διαδρομή, από τη γνωριμία μου με τη Ράια Μουζενίδου και τον Λευτέρη Παπαδόπουλο το φθινόπωρο του 2004, έως το σημείο ολοκλήρωσης αυτού του ντοκιμαντέρ το 2024, με θέμα τη ζωή του μεγάλου μας ποιητή, στιχουργού, συγγραφέα και δημοσιογράφου Λευτέρη Παπαδόπουλου.

Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε το ντοκιμαντέρ.

Πηγή : https://slpress.gr/

to synoro blog

Η τοκογλυφία, η πρωτοθυγατέρα της απληστίας

ό

 Θεόδωρος Παντούλας

 -


Για αιώνες η τοκογλυφία, η πρωτοθυγατέρα της απληστίας, ήταν μια αξιοκατάκριτη δραστηριότητα. Πολύ πριν ο Έζρα Πάουντ λογιάσει στα δεινά της τη βεβήλωση της ιερότητας και την αποτιμήσει ως το χειρότερο κακό του σύγχρονου κόσμου, οι Έλληνες κάτεχαν ότι αυτή εξανδραποδίζει κι οι Πατέρες της Εκκλησίας την αξιολογούσαν ως μισάνθρωπο επιτήδευμα. Αλλά από τότε παρήλθαν χρόνια και μαζί τους πήγαν περίπατο οι αναστολές που συγκρατούσαν την πλεονεξία στο περιθώριο και στην ανυποληψία.

Στις μέρες μας εκατομμύρια συμπολίτες χάνουν κοψοχρονιά εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα (υπερδιπλάσια από αυτά του υπέκλεψαν οι μαυραγορίτες στην Κατοχή!) από τους «διαχειριστές δανειακών χαρτοφυλακίων» ‒ περιφραστικός ευφημισμός για ανθρώπους που στην καθομιλουμένη αποκαλούνται κάπως αλλιώς. Η υφαρπαγή των περιουσιών τους θα έπρεπε να είναι ζήτημα πρώτης τάξεως στον δημόσιο διάλογο. Δεν είναι. Κληρονομιές αλλάζουν χέρια σε συνθήκες βροντώδους σιωπής (η έντιμος πενία δεν έχει και πολύ πέραση στη μετανεωτερικότητα), την ώρα που η Κυβέρνηση από τη μία διαφημίζει ότι «κρατάμε την ελπίδα, κρατάμε το σπίτι μας» και από την άλλη κρατάει από τον λαιμό τους απελπισμένους οφειλέτες, διευκολύνοντας νομοθετικά, στο κατόπι της πολύφερνης αγοράς ακινήτων, τους πλειστηριασμούς των ακινήτων τους!

Είναι που η αγορά απεχθάνεται το κενό. Κι αν οι συστημικές (και κάργα ανακεφαλαιοποιημένες) τράπεζες αδυνατούν να το καλύψουν, αυτό καλύπτεται από καινοφανείς ιδιωτικές, μη τραπεζικές, επιχειρήσεις χορήγησης στεγαστικών δανείων! Είναι αυτό που λένε οι ατσίδες «η κρίση ως ευκαιρία». Η ευκαιρία του αετονύχη για να ακριβολογούμε! Και των εταιριών διαχείρισης οφειλών που, άμα θέλουν κι όπως θέλουν, συνομιλούν στους οφειλέτες. Και που ακόμη σπανιότερα συναινούν σε «ρυθμίσεις». Σάμπως θα τους τραβήξει κανείς το αυτί; Κράτος εν κράτει είναι. Και τα όποια πρόστιμα τους καταλογίζονται είναι για το θεαθήναι. Οι νομοθετούντες άλλωστε χαίρουν ασυλίας ή, τέλος πάντων, έχουν την ευχέρεια να αλλάζουν ΑΦΜ και να την βγάζουν μπέικα, σε αντίθεση με τους μέχρι εχθές αξιόπιστους δανειολήπτες που σήμερα λοιδωρούνται σαν μπαταχτσήδες από εκείνους ακριβώς που τους προέτρεπαν στον δανεισμό! Η ανακολουθία, η αναλγησία και οι συγκαλυμμένοι εκβιασμοί παραμένουν οι σταθερές των «εισπρακτικών», σταθερές που προσιδιάζουν σε φερσίματα μαφίας και όχι σε συμπεριφορές καλής πίστης και χρηστών συναλλακτικών ηθών.

Παραλλήλως η εθνική οικονομία, μας διαβεβαιώνουν, πάει τρένο. Η ενοίκηση στη χώρα έχει βγει στο σφυρί κι οι πελάτες-επενδυτές, που αιτούνται ασμένως διαμονή με τις golden visa ανά χείρας, κάνουνε ουρές!

Μόνο που οι πανηγυρικοί για την προκοπή της οικονομίας ακούγονται κάπως βερεσέ, αφού γίνονται με ξένα κόλλυβα ‒κυριολεκτικά‒, παρουσιάζοντας το πλιατσικολόγημα για πετυχησιά. Η λαφυραγώγηση μάλιστα περιουσιών πολλαπλάσιας αξίας των οφειλομένων συντελείται χωρίς πολλά-πολλά. Οι δανειολήπτες, συνήθως, δεν έχουν την ψυχική ή την οικονομική δυνατότητα νομικής συνδρομής. Πάνε, δηλαδή, παντελώς άκλαυτοι.

Κι όσοι προσφεύγουν σε δικαστική διευθέτηση θα πρέπει, θέλοντας και μη, να συμβιβαστούν με το γεγονός ότι οι διαδικασίες εδώ είναι μπαμ και κάτω. Οι δικαστές έχουν «πολλή δουλειά» να διεκπεραιώσουν και δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν ενδελεχώς με τις υποθέσεις. Οι αποφάσεις μάλιστα μπορεί να κοινοποιηθούν στους ενδιαφερόμενους ανήμερα των πλειστηριασμών! Άλλωστε αυτό που προέχει δεν είναι το «δίκαιο» αλλά «σε ποιον θα πέσεις»! Δηλονότι, ό,τι και να τραβήξεις σε αυτή τη λοταρία κληρώνεται κυνισμός!

Αντιλαμβάνομαι πολύ καλά ότι τα γραφόμενά μου δεν συνιστούν δικονομική αλλά συναισθηματική προσέγγιση. Θέλω όμως να πιστεύω ‒κι ας μην έχω κανέναν, μα κανένα λόγο‒ ότι οι δικαστές δεν είναι πρόσωπα τελείως αναίσθητα.

Όσα αναφέρω μου τα βεβαίωσαν δικηγόροι κι οφειλέτες που, επιπλέον, ομολόγησαν ότι στην πάλη τους είναι αναπολόγητοι και μόνοι. Ζουν υπό ομηρία αναμένοντας την οικονομική καταστροφή και την ηθική απαξίωσή τους, εξαιτίας των λειτουργών που ολιγωρούν και των επιτήδειων που καραδοκούν.

Κατά τα άλλα είναι βάσιμη νομίζω η πεποίθησή ότι η συνοχή μιας κοινωνίας προασπίζεται από πολίτες-οπλίτες κι όχι από δανειολήπτες. Κι οι πολίτες-οπλίτες, από αρχαιοτάτων χρόνων, δεν υπερασπίζονται ΑΦΜ. Υπερασπίζονται βωμούς και εστίες. Εδώ, οι βωμοί είναι ρημαγμένοι κι οι εστίες περιέρχονται σταδιακά σε ξένα funds.

Με άλλα λόγια μείζον εθνικό ζήτημα δεν είναι οι αναθεωρητισμοί και τα νταηλίκια των γειτόνων. Μείζον εθνικό θέμα είναι που υπεξαιρείται το βιος και ισοπεδώνεται ο βίος των ανθρώπων, που πλέον δεν έχουν το φρόνημα να υπερασπιστούν όχι τη συλλογική, αλλά ούτε την ατομική τους ακεραιότητα.

Αν δεν το καταλάβουμε αυτό, στις επόμενες εκλογές θα ξαναπέσουμε από τα σύννεφα και για τη συμμετοχή και για τα αποτελέσματα σε αυτές.

Πηγή : https://antifono.gr/

to synoro blog

27 Ιουν 2024

ΕΜΔΥΔΑΣ - Τμήμα Κυκλάδων: Όχι στην υποβάθμιση των Τεχνικών Υπηρεσιών του νομού


Ανακοίνωση της ΕΜΔΥΔΑΣ Κυκλάδων για τον νέο Οργανισμό της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου, με την οποία απευθύνεται στον περιφερειάρχη και τα μέλη του Περιφερειακού Συμβουλίου.

Η ανακοίνωση

Σε συνέχεια της από 11-06-2024  πρότασης της περιφερειακής αρχής για την τροποποίηση του Οργανισμού της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, θα θέλαμε να σας επισημάνουμε ότι η απουσία οποιασδήποτε ουσιαστικής διαβούλευσης με φορείς των εργαζομένων που στελεχώνουν τις υπηρεσίες πρώτης γραμμής,   βιώνοντας από πρώτο χέρι τα προβλήματα λειτουργίας, όπως και με τους κοινωνικούς φορείς της Περιφέρειας, δεν  βοηθά στον ορθό σχεδιασμό .

Το διάστημα των δεκαπέντε (15) ημερών που δόθηκε προς διαβούλευση στους  εργαζόμενους, μόνο προσχηματικό μπορεί να θεωρηθεί, όταν η τροποποίησή του δουλευόταν από την περιφερειακή αρχή, εν κρυπτώ, επί μήνες. Το ασφυκτικό αυτό  χρονικό διάστημα, αποδεικνύει ότι η γνώμη που ζητείται  αποτελεί μια τυπική υποχρέωση,  (παρ. 4 του άρθρου 241 του ν. 3852/2010) και όχι μια ουσιαστική διαδικασία.

Κατά την άποψη της Ένωσής μας, οι Οργανισμοί των Περιφερειών γενικά δεν μπορεί να  είναι ανεξάρτητοι από τις νομοθετημένες αρμοδιότητες  και τις κατευθύνσεις / προτεραιότητες  που καθορίζει η πολιτική ηγεσία και , κυρίως τις ανάγκες  των τοπικών κοινωνιών.

Σε αυτό το πλαίσιο προξενεί αλγεινή εντύπωση ότι μια τόσο σοβαρή αναδιάταξη του Οργανισμού της Περιφέρειας δεν συνοδεύεται από καμιά μελέτη, ούτε στοιχειωδώς τεκμηριωμένη αιτιολογία. Παράλληλα, κατά την άποψη του Τμήματός μας, η αναφορά στον πολυνησιακό χαρακτήρα της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, είναι εντελώς προσχηματική και ψευδεπίγραφη καθώς, τελικά, στο προτεινόμενο σχήμα αντιμετωπίζει την Περιφέρειά μας και το Νομό Κυκλάδων των 24 κατοικημένων νησιών ως ηπειρωτική.

Επισημαίνουμε ακόμα  ότι αποτελεί αρνητικό παράδοξο η έμπρακτη υποτίμηση του νησιωτικού χαρακτήρα να αποτελεί οπτική μιας τοπικής αρχής και όχι της κεντρικής εξουσίας. Η νησιωτικότητα θα έπρεπε  να αποτελεί επιχείρημα για  την διεκδίκηση  πρόσθετων πόρων για στελέχωση  και  εξοπλισμό και όχι αποδοχή/ υλοποίηση  των μνημονιακών  πολιτικών  τύπου  « αποφυγή δημοσιονομικής επιβάρυνσης του κρατικού προϋπολογισμού» και  συμβιβασμό με την μόνιμη υποστελέχωση κρίσιμων υπηρεσιών.

Από την πλευρά μας, ως εργαζόμενοι  αντιλαμβανόμαστε  την αντιμετώπιση των ζητημάτων της νησιωτικότητας   ως απαραίτητη προϋπόθεση για την   ικανοποίηση   των λαϊκών αναγκών στην υγεία, την παιδεία, τις ασφαλείς και προσιτές  μεταφορές κλπ και όχι ως π.χ. πολλαπλασιαστή των κερδών  των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων του τουρισμού.

 Δυστυχώς ,  όλα αυτά τα χρόνια, παρατηρούμε την συνεχή μεταφορά αρμοδιοτήτων  είτε από το κεντρικό κράτος προς τις Περιφέρειες ή από τους  Δήμους προς τις Περιφέρειες  αλλά και το αντίστροφο,  χωρίς σαφώς διατυπωμένη στόχευση και, φυσικά, χωρίς την αντίστοιχη ενίσχυση σε προσωπικό.

Ταυτόχρονα  οι  συνεχείς τροποποιήσεις του νομοθετικού πλαισίου λειτουργίας των Υπηρεσιών, σε συνδυασμό με την τραγική υποστελέχωση, δημιουργούν ένα διοικητικό χάος, έτσι ώστε, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των υπαλλήλων, οι Υπηρεσίες να αδυνατούν να ανταποκριθούν  επαρκώς στις  ανάγκες.

Κατά την άποψή μας, η μεθοδευμένη και  συστηματική υποβάθμιση  των Υπηρεσιών, αποτελεί εργαλείο ώστε να εκχωρηθούν- ιδιωτικοποιηθούν αρμοδιότητες προς τους επιχειρηματικούς ομίλους ( μέσω «αναπτυξιακών» οργανισμών και παρόμοιων μεθοδεύσεων), διαδικασία η οποία μεταφέρει πρόσθετα βάρη στους πολίτες (και πρόσθετο δημόσιο χρήμα σε ιδιώτες). Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση διαχείρισης των απορριμμάτων σε επίπεδο Περιφέρειας (ΦΟ.Δ.Σ.Α) με  την πρόσθετη επιβάρυνση, την οποία ήδη  επιφέρει στους δημότες.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, έχουμε  επανειλημμένα αναδείξει, ως Τμήμα Κυκλάδων της ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής,  ότι στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, οι αιφνιδιαστικές  όσο αντιδεοντολογικές και αυθαίρετες μετακινήσεις,  ικανοτάτων  και έμπειρων συναδέλφων  Π.Ε. Μηχανικών,  και μάλιστα σε υπηρεσίες εκτός του  αντικείμενου  των τεχνικών έργων,  συνδέονταν άμεσα με τους σχεδιασμούς της περιφερειακής αρχής για την υποβάθμιση των υπηρεσιών στην  κατεύθυνση της ιδιωτικοποίησής τους.

Το κλείσιμο των οργανικών μονάδων στις οποίες υπηρετούν μηχανικοί στα Επαρχεία, αλλά και άλλων παρεχόμενων υπηρεσιών (υγείας, αγροτικής ανάπτυξης), όπως  και η υποβάθμιση και η ετεροαπασχόληση  και τα παράλληλα καθήκοντα των τεχνικών υπαλλήλων, πέρα από ότι προσκρούει  στην νομοθεσία, θα έχει αρνητικές   συνέπειες στην υλοποίηση έργων υποδομών, την οδική ασφάλεια και την προστασία του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος. Επισημαίνουμε ότι η εργασία ενός μηχανικού είναι κυρίως εργασία πεδίου, τα κύρια και ουσιαστικά καθήκοντα δεν εκτελούνται μέσω ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή ή απομακρυσμένα, ενώ η εκτέλεση έργων υποδομής και η διαδικασία των ελέγχων πραγματοποιείται επιτόπου σε μεγάλο πλήθος νησιών.

Ο αντιδεοντολογικός και στερούμενος  πραγματικών επιχειρημάτων  υποβιβασμός οργανικών μονάδων, όπως π.χ. των Διευθύνσεων Περιβάλλοντος  και  Τεχνικών Έργων Κυκλάδων σε Τμήματα, υπαγόμενα δε  στις Διευθύνσεις της Δωδεκανήσου, υπονομεύει  σημαντικά την δυνατότητα παροχής υψηλού επίπεδου  υπηρεσιών  προς τους πολίτες των  Κυκλάδων, αντίστοιχων  των προσφερόμενων προς τους πολίτες της Δωδ/σου  ενώ  αποτελεί μοναδική  πανελλαδική «πρωτοτυπία»  όπου νομός και μάλιστα έδρα Περιφέρειας να στερείται  των συγκεκριμένων Διευθύνσεων.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, ζητάμε την απόσυρση του σχεδίου Οργανισμού από το Περιφερειακό Συμβούλιο και άμεση έναρξη διαβούλευσης μεταξύ όλων των εμπλεκομένων  για τη σύνταξη ενός οργανισμού που θα προβλέπει:

· Άμεση ενίσχυση όλων των υπηρεσιών της Περιφέρειας με προσλήψεις προσωπικού. Καμία μεταφορά αρμοδιοτήτων σε Αναπτυξιακούς Οργανισμούς και σε ιδιωτικά συμφέροντα

· Αντιστοίχιση των αρμοδιοτήτων με την απαραίτητη στελέχωση/οργάνωση των υπηρεσιών. Βασικός γνώμονας του σχεδιασμού θα πρέπει α είναι η ικανοποίηση των αναγκών των νησιώτικων κοινωνιών, με έμφαση τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. 

Πηγή : https://www.koinignomi.gr/

to synoro blog

Λέρος: Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύχθηκε το νησί λόγω λειψυδρίας


Με τις βροχοπτώσεις να είναι ελάχιστες και τα αποθέματα νερού στα όρια της λειψυδρίας, η Λέρος τέθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Το νησί τέθηκε την Πέμπτη (27/6) σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και έχει ισχύ για ένα μήνα.

Στην απόφαση, που υπογράφεται από τον Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας, Βασίλη Παπαγεωργίου, αναφέρεται συγκεκριμένα: «Αποφασίζουμε την κήρυξη σε κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Λέρου της Περιφερειακής Ενότητας Καλύμνου της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, για την διαχείριση των συνεπειών που ενδέχεται να προκύψουν από την εκδήλωση φαινομένων λειψυδρίας στην παραπάνω περιοχή. Η εν λόγω κήρυξη θα ισχύει από την ημερομηνία έκδοσης της παρούσης και για έναν (1) μήνα, ήτοι έως και 25 Ιουλίου 2024. Μετά το πέρας του καθορισθέντος χρόνου, θα γίνει, δίχως νέο έγγραφο, άρση της παραπάνω κατάστασης Έκτακτης Ανάγκης Πολιτικής Προστασίας».

Σημειώνεται ότι η δημοτική αρχή Λέρου επιρρίπτει την ευθύνη για την κατάσταση στην προηγούμενη δημοτική αρχή, καταγγέλλοντας ότι δεν προχώρησε σε συντήρηση των Μονάδων Αφαλάτωσης.

ethnos.gr

Πηγή : 

to synoro blog

«Πρέπει να μιλάμε για ολοκληρωμένη διαχείριση των υδατικών πόρων και όχι “μας λείπει νερό, ας βάλουμε μια αφαλάτωση”».


Τεράστια είναι η διαφορά ανάμεσα στο πραγματικό κόστος του νερού στα νησιά του Αιγαίου και στην τιμολόγησή του. Ως αποτέλεσμα, οι δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης συσσωρεύουν χρέη και δεν είναι σε θέση να επενδύσουν στον εκσυγχρονισμό του δικτύου και των άλλων βασικών υποδομών ύδρευσης, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο.

Προβληματική είναι και η κατάσταση των βιολογικών καθαρισμών λόγω της υπερφόρτωσής τους το καλοκαίρι – χαρακτηριστικό είναι ότι το ένα τρίτο των μονάδων δεν συμμορφώνεται με τα ανώτατα όρια εκροών, δηλαδή απορρίπτει μερικώς επεξεργασμένα λύματα στη θάλασσα.

Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από μελέτη τριών καθηγητών του Πανεπιστημίου Αιγαίου (Νάσος Στασινάκης, καθηγητής περιβαλλοντικής μηχανικής, Πέτρος Γαγάνης, καθηγητής διαχείρισης υδατικών πόρων και Δημήτρης Λέκκας, καθηγητής ανάλυσης περιβαλλοντικών συστημάτων), η οποία παρουσιάστηκε την Παρασκευή σε ημερίδα που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο Αιγαίου μαζί με την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) με θέμα «Νησιωτικότητα και βιωσιμότητα: Νησιά στο μεταίχμιο». 

«Η συζήτηση για την υδατική ασφάλεια των νησιών κινείται σήμερα σε λάθος βάση», ανέφερε ο κ. Στασινάκης. «Πρέπει να μιλάμε για ολοκληρωμένη διαχείριση των υδατικών πόρων και όχι “μας λείπει νερό, ας βάλουμε μια αφαλάτωση”». Oπως εξήγησε, σήμερα υπάρχει μεγάλη πίεση στα υδατικά συστήματα 39 νησιών, καθώς η ζήτηση είναι μεγαλύτερη από τα αποθέματα, ενώ λειτουργούν 57 μονάδες αφαλάτωσης σε νησιά του Αιγαίου.

«Υπάρχουν νησιά που υδρεύονται μόνο μέσω αφαλάτωσης, όπως η Σύρος και άλλα που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από αυτές, λ.χ. η Σίφνος. Το ζήτημα είναι ότι το κόστος του νερού δεν καλύπτεται από την τιμή χρέωσης του καταναλωτή, με το έλλειμμα να βρίσκεται από 40% έως και 70% του κόστους. Αυτό σημαίνει ότι οι ΔΕΥΑ αναγκάζονται να καλύψουν από δικούς τους πόρους μέρος του κόστους, με αποτέλεσμα να συσσωρεύουν ελλείμματα που δεν τους επιτρέπουν να αναβαθμίσουν τις υποδομές τους», ανέφερε ο κ. Στασινάκης.

Η ομάδα των καθηγητών εξέτασε το πραγματικό κόστος της παραγωγής νερού στις Κυκλάδες, στα Δωδεκάνησα και στο Βόρειο Αιγαίο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασαν, το ακριβότερο νερό στο Αιγαίο παράγεται στη Σύμη (6,69 ευρώ ανά κυβικό), ακολουθούμενη από τη Σαντορίνη (4,19 ευρώ/κυβικό), τη Σύρο (4,04 ευρώ/κυβικό), τη Σίφνο (3,55 ευρώ/κυβικό), τη Σέριφο, την Iο, τη Φολέγανδρο (2,99 ευρώ/κυβικό) και τη Μύκονο (2,56 ευρώ/κυβικό).

Αντίθετα το φθηνότερο νερό του Αιγαίου παράγεται στην Ανδρο (0,15 ευρώ/κυβικό), στην Τήνο (0,43 ευρώ/κυβικό), στην Κάρπαθο (0,51 ευρώ/κυβικό), στην Κέα (0,58 ευρώ/κυβικό), στη Ρόδο (0,69 ευρώ/κυβικό) και στη Νάξο (0,73 ευρώ/κυβικό). Η απόκλιση όμως ανάμεσα στο κόστος παραγωγής και στην τιμολόγηση του νερού είναι συχνά τεράστια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, στη Σύρο ακόμα και οι πολύ μεγάλες καταναλώσεις τιμολογούνται φθηνότερα (3,5 ευρώ/κυβικό) από το πραγματικό κόστος (4,04 ευρώ/κυβικό). «Αυτό είναι προφανώς προβληματικό, καθώς δεν αποτρέπει την υπερκατανάλωση νερού», ανέφερε ο κ. Στασινάκης.

Οι βιολογικοί καθαρισμοί

Σημαντικά ζητήματα υπάρχουν και με τους βιολογικούς καθαρισμούς. Σύμφωνα με τους επιστήμονες του Πανεπιστημίου Αιγαίου, για τις 53 μονάδες επεξεργασίας λυμάτων που υπάρχουν στο Αιγαίο και στο Ιόνιο:

• Περίπου το ένα τέταρτο (15/53) είναι παλιές, αφού κατασκευάστηκαν πριν από το 2000.

• Στις μισές (25 από τις 53) έχουν λήξει οι περιβαλλοντικοί όροι.

• Βάσει των στοιχείων που δηλώνουν οι ίδιες οι ΔΕΥΑ στο υπουργείο Περιβάλλοντος (και είναι διαθέσιμα στη διεύθυνση astikalimata.ypeka.gr), στις 16 από τις 53 μονάδες οι ανώτατες τιμές των εκροών στη θάλασσα δεν συμμορφώνονται με την κοινοτική νομοθεσία. «Υπάρχουν νησιά που δεν συμμορφώνονται συστηματικά με τις απαιτήσεις της νομοθεσίας. Η κατάσταση χειροτερεύει καθώς οι βιολογικοί υπερφορτώνονται τους καλοκαιρινούς μήνες», ανέφερε ο κ. Στασινάκης.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η συζήτηση στα νησιά θα πρέπει να έχει ως αφετηρία τη μείωση της ζήτησης. «Πρέπει να υπάρξουν καλύτερες τιμολογιακές πολιτικές και πιθανές απαγορεύσεις, λ.χ. αν η στάθμη των ταμιευτήρων πέφτει κάποιες χρονιές κάτω από τα βιώσιμα επίπεδα. Πρέπει όμως να γίνει συστηματική δουλειά και για τον εκσυγχρονισμό των δικτύων ύδρευσης –στη Μυτιλήνη οι απώλειες ξεπερνούν το 50%– να ληφθούν μέτρα για τη συλλογή των ομβρίων υδάτων και την επαναχρησιμοποίηση των λυμάτων», κατέληξε.

Με πληροφορίες από τη σελίδα kathimerini.gr 

Πηγή : 

to synoro blog

Γάνεμα Σέριφος Ανοίγει ξανά (υπό άλλη εταιρία) στον ίδιο χώρο το γνωστό beach bar/καφέ/εστιατόριο


2023: Σφραγίζεις κατάστημα για σωρεία παραβάσεων. Εν συνέχεια, παραβιάζεται η σφράγιση & εν τελεί κλείνει. Στο μεσοδιάστημα βέβαια φροντίζουν να περάσει αυτόφωρο ο Δήμαρχος(!)
📌2024: Ως εκ δια μαγείας ξανά ανοίγει (υπό άλλη εταιρία) στον ίδιο χώρο.
😇Αλλά θα πείτε τι πιο σύνηθες να συμβεί στην Ελλάδα
🍰Όσο για το κερασάκι στην τούρτα; Η κυβέρνηση μερίμνησε να αφαιρεθεί απ τους Δήμους η δυνατότητα ελέγχου επι των παράλιων.
❓Τελικα ο έλεγχος της Κτηματικής πέρσι τι έδειξε (εμείς ως Δήμος πάντως, ουδέποτε λάβαμε γνώση).
Η συνέχεια στα επόμενα επεισόδια
Πρόκειται για το beach bar στη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού, που φέρεται να ανήκε στην πρώην παρουσιάστρια Κατερίνα Λάσπα . Αντίστοιχες καταγγελίες για την επιχείρηση, η οποία δείχνει να παρανομεί εντός περιοχής Natura, έίχε κάνει και ο Σύλλογος Εταιρεία Φίλων Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Περιβάλλοντος «η Σέριφος». Στην πραγματικότητα πρόκειται για beach bar/καφέ/εστιατόριο, που φιλοξενεί και εκδηλώσεις
Πηγή : 

Δήμος Σερίφου


to synoro blog

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...