Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε στο διαδίκτυο ανάρτηση που αφορά την πώληση νησιών στο Αιγαίο. Και μάλιστα στις Κυκλάδες. Η πιο γνωστή περίπτωση είναι αυτή της «Μικρής Αμοργού» ή «Αμοργοπούλα» ή «Ανυνδρος». Νησί που βρίσκεται στα 10 ναυτικά μίλια νότια της Αμοργού και 20 ναυτικά μίλια βόρεια της Σαντορίνης ενώ πωλητήριο έχει από το 1995 (!!!) χωρίς όμως να βρεθεί αγοραστής.
Αν και θεωρείται καθαρό από τίτλους και δεν υπάρχει ζήτημα με εμπλοκή του δημοσίου, η πώληση ενός νησιού περνάει από δεκάδες κύματα οπότε οι διαδικασίες κινούνται αργά. Μάλιστα το 2011 είχε ακουστεί ότι υπάρχει πρόταση αγοράς από τούρκο επιχειρηματία (βλ Φιρκέτ Ινάν, πρόεδρος της τουρκικής κατασκευαστικής εταιρείας «Fi Yapi») ο οποίος μάλιστα πρόσφερε (στο …μιλητό) 100 εκατομμύρια ευρώ ώστε να αγοράσει τρία τουλάχιστον ελληνικά νησιά τα δύο δε στις Κυκλάδες για να κατασκευάσει τουριστικές εγκαταστάσεις.
Αλλο νησί που έχει ακουστεί ουκ ολίγες φορές είναι η «Καρδιώτισσα» (ανάμεσα σε Φολέγανδρο και Σίκινο), με έκταση περίπου 800 στρέμματα και κόστος αγοράς στα 6.5 εκατομμύρια ευρώ αλλά και το Κάτω Αντικέρι που βρίσκεται κάτω από την Αμοργό έχει έκταση περίπου 750 στρέμματα και θεωρείται ιδανικό για επενδύσεις…
Με δύο φυσικά λιμάνια, παλιά σπίτια (ένα στη παραλία και ένα σε ύψωμα) και μία εκκλησία. Και βέβαια υπάρχει ηλεκτρικό, ηλιακή ενέργεια και τηλεφωνική γραμμή, Όμως, το πιο σημαντικό είναι η καθαρότητα των νερών της θάλασσας και το νησί είναι γνωστό για τις καταπληκτικές σπηλιές του. Όσο για την τιμή; Αυτή θα καθοριστεί σε επαφή με τους ιδιοκτήτες.
Μάκαρες
Όμως πρόσφατα είδαμε μία άλλη συστάδα βραχονησίδων να βρίσκονται προς πώληση. Μέσα από την ιστοσελίδα www.geniusmesitiko.gr μαθαίνουμε ότι πωλείται νησί που αποτελείται από τρεις νησίδες συνολικού εμβαδού 1380 στρεμμάτων και κοστολογείται στα έξι εκατομμύρια ευρώ… Σίγουρα δεν είναι στα Κουφονήσια, αλλά είναι στη Νάξο (εκεί ανήκουν διοικητικά) και μιλάμε για τις Μάκαρες. Και αποτελεί έκπληξη.
Με βάση πληροφορίες που έχουμε, οι Μάκαρες ανήκουν σε συγκεκριμένη οικογένεια που εδώ και μερικούς μήνες πήρε την απόφαση να προχωρήσει στη πώλησή τους. Μιλάμε για βραχονησίδες που ανήκουν σε ιδιώτες και δεν υπάρχει καμία εμπλοκή από το Δημόσιο. Ναι, υπάρχει η πλούσια βλάστηση, αλλά αυτό ενδεχομένως να λειτουργήσει και θετικά όσον αφορά την πώλησή τους στους υποψήφιους επενδυτές.
Και με δεδομένο ότι μιλάμε για νησάκια που βρίσκονται μόλις 3.7 μίλια από την Μουτσούνα, στα Ανατολική της Νάξου και 4.5 μίλια από τη Δονούσα, η πρόσβαση είναι πανεύκολη.
Ιστορική αναφορά
Όμως, οι Μάκαρες έχουν την δική τους ιστορία.
Η βορειότερη νησίδα ονομάζεται Άγιος Νικόλαος κοντά της και... νοτιοανατολικά είναι η νησίδα Πρασίνη. Νοτιότερα από τη νησίδα Πρασίνη βρίσκεται η τρίτη βραχονησίδα του συμπλέγματος που ονομάζεται Στρογγύλη. Οι νήσοι Μάκαρες αναφέρονται και ως Μακάρες νήσοι και Μακάριοι νήσοι. Η ετυμολογία τους είναι συναρπαστική, καθώς προέρχεται από τις Νήσους των Μακάρων της ελληνικής μυθολογίας, οι οποίοι, σύμφωνα με τον Ησίοδο, ήταν τόπος των «ολβίων» (ευτυχισμένων) ηρώων, οι οποίοι δεν πεθαίνουν ποτέ αλλά εξακολουθούν να ζουν στα νησιά αυτά σε κατάσταση «μακαριότητας».
Ο μύθος αναφέρει ότι πρόκειται για νησιά στα πέρατα του Δυτικού Ωκεανού και ήδη από την αρχαιότητα κάποιοι τα ταυτοποιούσαν με τα Κανάρια Νησιά, ενώ ο Πλίνιος έγραψε ότι τα νησιά «βρίθουν καρπών και πτηνών κάθε είδους». Μάλιστα η σύγχρονη γεωγραφία χρησιμοποιεί το όνομά «Μακαρονησία», προκειμένου να χαρακτηρίσει όλες τις συστάδες νησιών του Ατλαντικού Ωκεανού που βρίσκονται κοντά στην Ευρώπη και τη βόρεια Αφρική.
Η ντόπια παράδοση των Δονουσιωτών αναφέρει ότι πήραν το όνομα τους από τους ήχους των κυμάτων που όταν χτύπαγαν πάνω στα βράχια των νησιών μοιάζανε με φωνές και τραγούδια ανθρώπων.
Μεταλλείο
Σήμερα είναι ακατοίκητες αλλά παλαιότερα είχαν χρησιμοποιηθεί πολλές φορές και για πολλούς λόγους κυρίως από Αμοργιανούς. Η τελευταία τους χρήση ήταν σαν βοσκότοπος.
Την περίοδο του Β. Παγκοσμίου Πολέμου χρησιμοποιήθηκαν σαν διαμετακομιστικός σταθμός των εθελοντών που πήγαιναν στη Μέση Ανατολή ενώ υπάρχει η πληροφορία (που δεν έχει αποδειχθεί) πως το μεγάλο νησί είχε χρησιμοποιηθεί και σαν αεροδρόμιο από τη RAF για ώρες ανάγκης.
Και όπως διαβάζουμε στον Ορεινό Αξώτης "Πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο όμως στις Μάκαρες υπήρξε μεταλλείο, το πιθανότερο ήταν να έβγαινε σιδηρομετάλλευμα αλλά είναι γνωστό επίσης πως από τις Μάκαρες έβγαζαν τόσο πέτρα σε μεγάλες πλάκες όσο και διακοσμητική. Από τη πορώδες πέτρα των Μακάρων έχουν διακοσμηθεί κάποια Ηρώα όπως της Κορώνου.
Λέγεται πως ράγες αυτού του μεταλλείου υπήρχαν στο νησί μέχρι το 1980 ενώ η μεγάλη πέτρινη δεξαμενή υπάρχει ακόμα. Και το πιο εντυπωσιακό; Την επιβεβαίωση του Μεταλλείου την κάνει η εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ στο Κυριακάτικο φύλλο του στις 8 Απριλίου 1934 με τίτλο ‘’ Οι μεταλλωρύχοι του νησιού Μάκαρες» και το οποίο μπορείτε να δείτε στο τέλος του άρθρου…
Φυσική ομορφιά
Και βέβαια όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα natura graeca.com η βλάστηση των νησιών είναι τυπικά μεσογειακή με λίγα φρύγανα (θρούμπια, θυμάρια, ρείκια, αστοιβίδες και ευφόρβιες), ενώ λίγα δέντρα (σκίνα, κέδρα, αγριελιές και αγριοσυκιές) βρίσκονται στον πιο πυκνόφυτο Άγιο Νικόλαο.
Η χλωρίδα των νησιών προκαλεί έκπληξη καθώς περιλαμβάνει πολλά, σπάνια και ενδημικά είδη των Κυκλάδων, που έχουν μαζευτεί σε μια τόσο μικρή έκταση. Τα πιο σημαντικά είναι η Achillea aegyptiaca, το Allium luteolum, η Anthemis werneri insularis, η καμπανούλα Campanula reiseri, το αγριογαρύφαλλο Dianthus cinnamomeus, το Ornithogalum creticum, ο κρίνος Pancratium maritimum και η σιληνή Silene sedoides. Άλλα φυτά των Μάκαρων είναι το αμάραντο Limonium doerfleri, η Malcolmia flexuosa naxensis, ο Astragalus spruneri, η Carlina lanata, η Anthemis scopulorum, η Cymbalaria longipes, η Arenaria aegaea, η κενταύρια Centaurea raphanina, η Paronychia macrosepala, το Sedum litoreum, το Teucrium divaricatum, η Vallantia muralis, η Brassica cretica aegaea, κ.ά.
Τα νησιά είναι πολύ σημαντικά για την ορνιθοπανίδα. Εδώ βρίσκεται μια μεγάλη αποικία από δεκάδες μαυροπετρίτες. Αυτά τα σπάνια πουλιά κάνουν τις φωλιές τους στα κάθετα βράχια και στα κοιλώματα των νησιών. Εδώ φωλιάζουν και πολλοί ασημόγλαροι, ενώ γύρω από τα νησιά πετάνες θαλασσοκόρακες, αρτέμηδες και μύχοι.
Εξακριβωμένη είναι και η παρουσία της αετογερακίνας στην περιοχή με συχνές παρατηρήσεις ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Σπιζαετοί και βραχοκιρκίνεζα επισκέπτονται το νησί, ενώ η παρουσία μεγάλων αριθμών από μαυροπετρίτες εξηγείται και από το γεγονός ότι τα νησιά είναι σημαντικοί σταθμοί για πολλά μικροπούλια, όπως μαυροτσιροβάκοι, φανέτα, τσιφτάδες, φυλλοσκόποι, ασπροκωλίνες, σταχτοπετρόκληδες και κορυδαλλοί.
Η ερπετοπανίδα των νησιών είναι φτωχή και περιλαμβάνει τρία μόνο είδη από τα οποία ξεχωρίζει το σιλιβούτι των Μακάρων (Podarcis erhardii makariaisi), ένα στενότοπο ενδημικό είδος σαύρας που απαντάται μόνο εδώ.
Τα άλλα δύο ερπετά των νησιών είναι ο κυρτοδάκτυλος και ο έρυκας. Πολύ σημαντική είναι η παρουσία στα νησιά από μεγάλους αριθμούς αγριοκούνελων, τα οποία αποτελούν τροφή για πολλά αρπακτικά πουλιά. Τέλος στην περιοχή ζούνε μεσογειακές φώκιες, ενώ η θαλάσσια περιοχή είναι σημαντικό πέρασμα για τα ρινοδέλφινα αλλά και τα σπάνια πλέον, κοινά δελφίνια.
Πηγή : https://www.naxospress.gr
